inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Boom

In je ongesnoeide takken
hangt nog voorbije zomer,
en -vochtbedauwd-
het wuivend spinrag,
dat in tijdloos ritme
winter nog gevangen houdt.


Wat blijft is naaktheid,
wit kleed dat de wond bedekt,
tot -door voorjaarswarmte afgelegd-
de knop zich naar 't leven strekt,
en een nieuwe tak
het hemels hemels blauw omlijnt.


Gedachteloos,
het spattend licht vanuit hoge kruin
vormt honderdduizend zonnen
waarin het blad verbrandt
en groen opnieuw verkrimpt
tot breekbaar bruin.


Zie ook: http://cees.geldersnetwerk.nl

Schrijver: Cees Sleven, 27 nov. 2020


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

4,9 met 7 stemmen 53

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Jan Willemen
Datum:
29 nov. 2020
een klassieke litanie, heel mooi, ik wens je nog veel inspiratie

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)