9250 resultaten.
opgelost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 los me op in de wind
laat me vluchtig verdampen
als de geur van het munt
in het vochtige veld
opgelost laat ik me zachtjes vervoeren
tijdloos, ontastbaar
opengesteld
Omarmd door de rust
vergeven van zonlicht
verblijf ik in stilte
onzichtbaar verspreid
tot jij meer ziet
met ogen gesloten dan open
vanzelfsprekend gelijk bent
volledig…
Ergens in de oostenwind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Stil strijkt de oostenwind
over vlakte, bos en water
door ruisend bladergroen
en over wuivende halmen,
verspreidt rust tot de horizon
ontspant kabbelend, golvend,
strijkend door de haren
en dromend van een vredesrijk
sta ik hier stil te staren.…
nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
700 sterren schijnen in de nacht
in slaap valt iedereen
eindelijk vind ik de rust
en ruimte om me heen
kruipend gaat de tijd voorbij
straks komt het ochtendlicht
stilzwijgend geniet ik nog
en schrijf een klein gedicht
mijn gedachten worden kalm
een vogel fluit zijn lied
als bij 't eerste wegverkeer
de zon mij slapen ziet…
Vrouw zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 Een plek om onder vleugels,
om sterk, gedreven,
leven door te geven,
om in zachtheid, humor
je te hullen,
om te voeden en te hoeden,
om te strijden, te beschermen,
om de schoonheid zelf te zijn,
om rust te vinden
om opnieuw, ja steeds opnieuw
weer te verbinden
om trots te zijn
en rots te zijn in de branding
om stil te staan bij onze ziel…
kwetsbaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 op een dag
eerder dan morgen
voordat alles dodelijk is
en irrelevant
rust een rivier
in haar bedding
zwemmen vissen
achter hun net
schuilt in elke hoge
hoed een konijn
lijken onze stemmen
op raspende diesels
terwijl het kind teloor
gaat in paarse mist
vroeger of
later dan gisteren
heeft vandaag iets
kwetsbaarachtigs…
Na regen komt zonneschijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
712 Het is vroeg, miezerig en kil
de wereld nog stil
zit ’n merel op de reling van mijn balkon
uit te rusten van haar ochtendlied
wat me blij verheugt
door de last van regenwater
richt traag het gras zich op
de sprei van madeliefjes in het gazon
buigen droef hun natte hoofdjes
ach, ik glimlach want na regen
komt toch weer zonneschijn…
Marionet
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 jij holt maar door
neemt niet eens de tijd
om even te rusten
in zuchtend jezelf zijn
getrapt in de val
van weten is macht
zonder ontzag voor
de balans in het leven
ja hoofdzaken vergeten
in dansen aan touwtjes
door anderen gegeven
ter volmaking van hun web
zij spinnen garen
uit jouw spel als marionet
halen je in als jij vertraagt…
Lieflijke loopjes
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
480 de lach
heeft jou
nooit verlaten
vaak schieten
tijdens het praten
de tonen omhoog
beginnen je ogen
te glanzen en
dansen je wangen
iets ingehouden
na een licht
proestend betoog
jouw lach
is als het golven
van de dag
in kleine rimpelingen
zie je lieflijke
loopjes beginnen
die zich krullend
vergroten om later
in rust te…
Ontmoeting
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Het kleine meisje
Met de klinkende sieraadjes
Loopt door de goudversierde stad
Ze heeft haar wonden licht getooid
Danst door de schitterende neon nacht
De tranen als steentjes rond haar hals
Zaait ze kermis uit haar rok
En zwaait wat naar pages
Die duiden naar het hemelbed
Maar als de rust het doek
En alles valt
Kruipt ze in mijn schouder…
Alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Ik lach
Ik lach de dag tegemoet
Zoals het hoort
Elke zorg in de kiem gesmoord
Het voelt zo leeg
Ik ben zo op
Doch, zoals het hoort
Doe ik elke dag terug voort
En door en door en door
En alles wat ik zie, is wat ik niet meer heb
Maar, zoals het hoort
Alsof niets mijn rust verstoord…
Wil met je praten
Terug, samen, als een team
Het is niet…
Henri Shapelle
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
606 Rust zacht onbekenden
en bekenden
Een herinnering aan…
Meemaken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
557 herfstbomen kleuren
de wereld opgetogen
en frisse wind troost
mijn melancholie
paardenkastanjes tonen
hun scherpe stekelbast
ganzen draaien warm
zonder grenzen, zonder last
spinnenpoten rusten
in een dradenwiel
een piepklein muisje
sjouwt wat takjes in een hol
de veren van de Gaai
zijn warm en puur
hier in een veld van stilte
beleef…
In ronde vegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
537 je danst
op aarde die
speciaal voor jou
vruchtbaar
is gemaakt
je hand in de
losse zwaai
van de zaaier
die dit een leven
lang heeft gedaan
met zwierige streken
werp jij in
ronde vegen
het zaaigoed door
de lentewarme zon
pas als het
laatste strooisel
is geland jij je rust
geniet kiest schepping
weer gods hand…
Zenit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 planeet
is hemelwaarts gericht
in het zenit,
niet in oneindigheid
Niet in het grenzeloze
van het tijdloos eeuwig niets
der onzichtbare
fatamorganisch
oplossende uitgestrektheid
zonder horizonten
Noch in brahman's altoze
eeuwige sereniteit
der atmosferisch-
stratosferisch
peilloos diepe ijlten
rondom de planeet
Het rust…
Remco
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
553 Toch even rusten.
Gezwicht voor de verleiding
op mijn smartphone te kijken.
-Remco Campert is dood-
Opnieuw aan de slag.
'We braken het brood
en deelden de doden',
schreef hij,
wandelend op de Overtoom.
'We zijn al bijna uit zicht',
schreef hij.
Net als ik, bijna uit zicht.
Ik maai nog.
'Wat moet je anders?'…
De vorm van triomf
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
480 ik zag hoe
jouw vingers
en handen in
doorzichtig 3d
bezig waren
de wereld
rigoureus te
veranderen
de lach om
je mond had
al de vorm
van triomf
terwijl je ogen
glinsterden
van pure
geestdrift
toen creatief
even rustte en 4d
diep zuchtte
leken de doelen
bereikt maar omdat
verbondenheid
participatie nodig had
kostte het…
Heavy jumbo
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
429 Oostwaarts
van het Gooi
krijgt men
helaas steeds meer
en vaker
met heavy metal
galm van echo's
holweerklinkend
in de smetteloze
wolkenlucht
te maken
knorrepotten
vliegend
naar de rust
der Malediven
hoger dan de
tetterende
olifanten
op Ceylon
meer jumbo's
landen op Schiphol
die zonder schaamte
's anderendaags…
She Shed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Haar tuinhuis is haar houten huid
Zij voelt zich daar geborgen
Komt er tot rust verwerkt en duidt
Zij kan zich er ontzorgen
Haar tuinhuis is haar tweede vel
Zij kan er contempleren
Haar energiepijl stijgt er snel
Dankzij wat ganzenveren
Haar tuinhuis is een Lady Cave
Zij vindt er inspiratie
Wordt introvert en voelt- ik leef
En…
Korrels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 ontelbare korrels
op het wereldstrand
duwen rollen
verdringen elkaar
in machteloosheid
in blinde razernij
stormen stenen
naar het strand
verstoren verstilde rust
veranderen de structuur
in wanhoop
verkrampen de korrels
lossen op in
nietsontziende golven
van brute macht
tot de zwartste nacht
het overneemt
ontelbare korrels…
Alles wat verder moet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 een kleine hand rust
in een knoestige vuist
de andere houdt een
plastic zak, versleten
gefrommeld, er is de wind
de wind die alles beroert
er is het betonnen geraamte van
wat ooit een supermarkt was
er zijn de laatste decemberbladeren
ze drijven naar waar het water moet
er is een vlucht vogels, wiegend en
dansend als toen het nationale…
Springstaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
314 Rusten zonder tijdverlies
rondspringen, ervaringen
eten, 'Alle Dagen Feest'
Samen proeven, en verteren
bij het licht van de maan, ook
al interesseert die jou niet
De dagen zijn te kort
's winters is het koud
en 's zomers nog licht
wanneer ik moet gaan
slapen (maar uitzonderingen
maken we ongeacht
de consequenties)
'Alle Dagen Feest…
septembermorgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
364 het pad geplaveid
met het neergevallen blad
van de lijsterbes
een jong spinnetje
heeft in een plant een meer dan
ragfijn web gemaakt
daaronder op een takje
ligt een rups van de
psi-vlinder heel stil te rusten
met nu nog groen blad
heeft ie zich volgegeten
veel rode bessen
aan de cotoneaster
de tuin fluistert zacht:
“binnenkort…
Geëlimieerd
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
326 met deze sluitertijd
geen welsprekender afscheid
kunnen geven
van mijn nimmer in levende
lijve ontmoete verre geliefde
die zij zei te zijn
het deed pijn, maar ik ben
die pijngrens voorbij
heb haar verbannen
uit mijn gedachten verdreven
mijn gedroomde schone Elimia
mijn eenmalige Sheherezade
naar haar land van geboorte
zij rust…
Aan verse moeders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
742 Al is het stoeien met je rust!
Het zal je leven veranderen
en jij zal mee meanderen
Dat jij dat zelf invullen
mag,
anderen zich er niet
mee zullen bemoeien
wel helpen,
jij met jouw goeie riemen
roeien zal
wens ik je toe…
Alles van mij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
121 Ballast of logboek, betekenissen
of afval, alles van mij
dat ik bewaard heb
omdat ik niet weet wat ik wil
houden, elke dag ben ik bezig
te leven en laat ik het maar rusten
Al mijn spullen heb ik uit de weg gezet
de boeken die ik nooit opnieuw zal lezen
de oude fotos, de kleurpotloden
een stoel en prachtige puzzels
alles van mij dat voorbijgegaan…
M, de m van "M" van Margriet van der Linden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
468 "De Wereld Draait Door"
is met vakantie
en ook Matthijs
Matthijs van Nieuwkerk
Maar de wereld draait door
is nooit op vakantie
en daar is Margriet
Margriet van der Linden
Met het dagelijks talkprogramma
'M', primetime NPO 1 tussen 7 en 8
neigt een beetje nog naar Matthijs
maar is vooral bedoeld voor Margriet
De dokter en de dominee hebben
mij ten…
Patron
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
716 My language lingers thou my dear
done thee unjust although sincere
so fare enough I must confess
my inner struggle more or less
whilst poetry is not my thing
Afresh thou love within my words
although a well of pain endures
I would not taunt to go along
and jibber such in native tongue
since poetry is not my thing
Thou sees’st my lacking…
Negen maanden hormonen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.891 Hormonen uit het niets maken een wilde start
Maken een potje van je gevoel
Innerlijke geest raakt compleet verward
Een berg gevoelens vormen een enorme warboel
Je voelt je merkwaardig en schaamt je voor emoties
Enorme pieken in je gevoelstoestand
Verloren richtingsgevoel, verlies van de normaalste noties
Maar wij helpen je wel, rijken graag…
Kostbare schat
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.810 laat de zaken rustig op me afkomen en
bid dat ook jouw hart
binnenkort betoverd mag worden
en veranderen in een oase van
innerlijke vrede en warm geluk.…
één
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 krijsend scheurt mijn ijzeren plooi
mijn stalen boeien barsten open
laten oude pijn in stromen lopen
mij bevrijdend uit mijn gouden kooi
ik zweef, ik vlieg, en grijp me vast;
jouw omhooggeheven hand
vlijt me teder op jouw strand
tot de vloed mijn wezen wast
schoon, door ‘t zachte zand gedragen
lig ik, zacht rakend licht
aan jouw innerlijk…