8894 resultaten.
petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.565 hemeldek ge-
sloten, een klagende geloken blik
dankt de herrijzenis die loochent
eigen herberg's schone staat dood
hoopt op lege deur ter statiger pas-
sage de deur met kracht gedacht
geen aarzelende porie in het lichaam
postgevat vlucht rijzend in het
vlees naar het geraamte
toch keert de tijd bij zorgzamer
gebruik de schoon gevatte veer…
Nog hoorbaar, heel heel ver, is de avondtrein (1919)
poëzie
4.5 met 31 stemmen
2.148 Nog hoorbaar, heel heel ver, is de avondtrein, -
Blauw naast groen korenveld een boer aan 't werk.
Hei. Boven bos de toren van een kerk.
Rust, overal; 't diepst op de spoorweglijn.…
scrip'ta manent', ver'ba volant'.
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
560 Mijn schrijven is niet deugdzaam
verheelde woorden
Anders beleefd dan een boek aanschaffen
Met vingers voelbaar gelezen door de bladeren glijden
bronwater zonder droogrest
Tafelbladen zonder kruimels
Ontlichamen
zonder ritselen
Het woord dat eerder was
dan het schrijven
In stopakkoorden
beschrijven
Stille krachten
zwijgen
Gesproken woorden…
We noemen hem Kees XIV; vers 173
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
301 *173*
‘De wereld draait niet om mij
maar om dan te concluderen
dat ik om de wereld draai
zaait onnodige verwarring
omtrent de baan waarin
vanuit willekeurig perspectief
ik verkeer in het heden
wanneer deze woorden
tot leven gelezen worden.
Dat leven wacht niet op mij
maar om dan uit te proberen
of ik op dat leven wacht
bracht overbodig…
We noemen hem Kees XVII; vers 201
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
445 allesbehalve
door zeer Nederlands
als bange schapen
op drooggemalen land
om de zaken heen te blaten
Iedere griezel is van geboorte
evenveel waard
gelijkwaardig, maar
desalniettemin
niet gelijk, niet hetzelfde
noch een statistische werkelijkheid
Tegelijkertijd
is geen griezel uniek
wat een zieke postmodernistische gedachte lijkt
maar ver…
We noemen hem Kees XIX; vers 006
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 *006*
De wereld flikkert
geen licht
verteerbare blaadjes
naar binnen,
noch daar buiten
-waar ook geen ziel huist.
Alleen het
onbesuisde niks
luistert indachtig,
nauw, als
de traag druppelende
dauw
op de ochtenden
waarop wíj wachten,
voor bij de poorten
als uitgefaseerde rozen.
‘Sta op, sta op!’
Ik hoor het
mijzelf uitstoten…
We noemen hem Kees XXII; vers 027
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
283 *027*
de winterwind speelt
met witte wilde haren
en zilverlicht dwingt
als ingewikkeld garen
tussen de bladerloze
ontwortelde dromen
door tot de haarvaten
van ons levensidioom
ook de wolken zijn stil
uit de onwil tot breken
in aanstekelijk huilen
of meesmuilend gejaag
wat de vraag oproept
of dit heden wel bestaat
door een onhandigheid…
We noemen hem Kees XXIII; vers 742
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
351 *742*
Voegen verkleuren in elk vertrek, in alle tijd
die richtingloos verstrijkt als je niet uitkijkt;
minder grijs blijft over, terwijl de afgeprijsde
tegels, in gebroken wit, als de schaduw van
de zilverreiger verder trekt, stuk voor stuk
breken in dit ijle winterlicht. Hij verrekt ‘t
de scheuren af te dichten; de regenbogen
vertakken…
Heilige grond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.231 Dan wist ik hoe ver mijn geheugen lag
het dorre, ruwe dat vlak schijnt
daar waar ik mijn beden mis
en de grond steeds kouder wordt.
Het staan met handen die naar boven wijzen
gronden geen voet in dit bestaan,
het knielen valt moeilijk voor een ziel
die nooit geleerd heeft de aarde te kussen.…
Gebalanceerd
hartenkreet
4.0 met 31 stemmen
1.604 Ik heb al mijn reserves verspeeld
Mijn geduld op de proef gesteld
Tussen hoop en vrees gebalanceerd
Op de rand van de wanhoop geheld
Ik heb alles zomaar laten gebeuren
Al het onacceptabele geaccepteerd
Mijn grenzen te ver overschreden
Nu weet ik dat was echt verkeerd
Ik ben er niet beter van geworden
Het heeft me niets goeds gebracht…
Woordhumor: vragen.....
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.525 En blijf je flexibel
als je een spier ver-rekt?
Ik zou het echt niet weten
dus je mag het ook vergeten :)…
Wijzer worden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.520 We sliepen volle nachten
brachten kwaad tot leven
en stierven in Gods genade
flessen wijn vulden gedegen
strijd in uren nooit bestaan
te ver van morgen, ons evenwicht
bedbank open, baden in
koppen seks van naakte
vrouwen, de fantasie verslaan.…
Levensteken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.471 Mijn verbeelding sleurt mij mee
Onthutst in mijn ideeënstroom
Daar ik dit amper kan bevatten
En ik hier wakker over droom
Mijn traag besef drijft mijlen ver
Achter mijn kennis van het feit
En zal pas tot wasdom komen
Na ongemerkt verstreken tijd
Ik betwijfel toch mijn vondst
Die zo macaber is gebleken
Terwijl ik alle woorden zoek…
Thalassa
poëzie
4.2 met 11 stemmen
3.305 Toen woei een windje in onze oren
Een vreemd gemurmel, ver en veeg . . .
En briesend sprong mijn ros naar voren,
In onbevolen draf en steeg,
En stond ter kruine. Onbewogen,
Onder de koperrode maan,
Aanschouwden onze ontroerde ogen,
Onmetelijk, de Oceaan!…
Over Zee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
911 De duinen,
maken een zacht ritselend geluid,
harmonieus,
waaiende stemmen,
met de golven mee,
naar verlangende gevoelens,
ver over zee.…
verten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
627 in deze nacht
raast de storm onzichtbaar
langs de heldere hemel
de maan zilvert
de bomen bulderen
met hun hoge kronen
een antwoord
ik ben in een wereld
vol muziek
hoog boven mijn hoofd
trekt een ver vliegtuig
een streep over de maan
naar een oneindige bestemming
straks ben ik bij jou
en samen dromen we
in onze warmte
over verre…
Dromenland
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.938 In kilometers nog zo dichtbij
Helemaal niet ver van mij
Toch zo’n grote afstand
Die mijn hart niet goed overbruggen kan
De woorden, gevoelens en het uiten ervan
Is iets wat ik niet in deze stilte kan
Ik ben even je knuffel kwijt en je ogen net zo goed
Je lach, die normaal gesproken de stilte verbreken doet
Kon je nu maar gedachten lezen
Dan…
Hoe zou het zijn
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
733 mijn armen lag
Hoe zou het zijn
Als ik je mooie ogen zag
Hoe zou het zijn
Wanneer ik blindelings
Jouw lippen weer zou vinden
Hoe zou het zijn
Wanneer de tijd werd teruggedraaid
En al de pijn
Zomaar over was gewaaid
Wanneer mijn hart
Niet meer zo moe zou zijn
En bij jou uit kon rusten
Hoe zou het zijn
Waar zou je zijn
Ben je nu heel ver…
lege dromen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.340 Ik kijk om, ontelbare keren
en zie vogels vliegen zonder veren.
Verleden gevoelens
kijken naar scheefgegroeide dagen
waarin oud geworden uren
gevangen liggen
in vaak bewandelde paden.…
stairway
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Geen touw is vast te knopen
aan mijn vers laten we
zwijgen van trossen, kabels,
spierballen waar anderen
goed in zijn.
Maar evenwichtloos komen
toch de woorden samen
in dit dun verdwijnpunt :
jij voor mij.…
De dichter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 Zijn gedachten ver heen,
naar zijn diepste geheimen
die hij zo goed kent
maar niet vinden kan...
De inkt is z'n tranen
z'n woorden gesmoord
En niemand zal weten
wat zijn hart bekoort
Zijn zinnen verbranden
zijn papier verkoolt
Durf jij 'm te kennen
als hij z'n ziel ontbloot?…
De Bom
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
844 Mijn hart is rond of vierkant
ik weet het eigelijk niet
Gekristaliseerde cellen
door ontelbaar veel verdriet
Snijdend koud voelt de harde wind
zielen dwalen rond in deze ruimte
Onwetend is het kleine kind
maar het gevaar dat komt van buiten
Gedrogeerde mensen op de straat
in elke hoek, ver in gedachten
Het is de stilte voor de storm…
Gebaar
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.516 Halve nachten praten,
te ver om elkaar aan te raken,
te dichtbij om elkaar los te laten.
Ik probeer je te bereiken met woorden,
gevoelens over te brengen zonder akkoorden.
De avond verandert
wenend in de nacht.
De nacht kruipt moeizaam
naar vroege uurtjes van de dag.…
Het land in mij
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
2.331 Ik adem stil de ruimte in
en ruik haast de verse aarde
die mijn binnentuin rijk is.…
Sluiers...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.239 Sluiers van mist
Hullen zich om ons
De wereld niet toelatend
Sluiers van mist
Als wit satijn
Gevangen in onze liefde
De tijd is zó ver weg
Alleen ons en niemand anders
Sluiers van liefde
Omsluiten onze lichamen
In zoveel passie
Vervullend onze gedachten
Sluiers van mist
Fluisteren het verhaal
Van een liefde tussen ons
Sluiers van…
in wankel evenwicht
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.256 compleet zo lam
toen hij zijn oordeel had geveld
mobiel vrouwliefje had gebeld
“schat ben wat later thuis”
toen voelde zij zich afgepeld
ontpit en helemaal ontveld
en wilde graag naar huis
hij heeft nog wijn voor haar besteld
en toen zijn geld werd nageteld
verdween hij uit het zicht
hij had zich niet eens voorgesteld
is als een lor ver…
Die ene ster gevonden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.188 Een andere vorm en ook niet zo ver.
Deze ster zit ik voortdurend aan te denken.
En deze ster wil ik al mijn liefde schenken.
Deze ster is nu in mijn leven gekomen.
Ze is precies zoals in al mijn dromen.
Nu geef ik haar mijn blind vertrouwen.
Omdat ik van haar ben gaan houden.…
Het geheim
poëzie
3.6 met 10 stemmen
8.256 Nooit sprak er ergens
Zo ver mij bekend,
Dieper weemoed
Uit een blaasinstrument.
Het was waarlijk
Om zich te verbazen,
Zo naar stond die
Man daar te blazen!
Maar neen, verbazen
Dat deden we ons niet;
Want we kenden
De reden van zijn verdriet.…
kilometers vol liefde
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.310 Ik tel de dagen
Ik tel de uren
En zit me af te vragen
hoelang onze liefde nog zal duren
Ver woon je van me vandaan
en elke dag ben je in mijn gedachten
houden we dit vol
wat kunnen we samen van de toekomst verwachten
Maar als ik je dan weer zie
en je weer kan kussen
dan geniet ik en weet ik het zeker
dit vuur kun je niet te…
DE VOGELS
gedicht
3.6 met 74 stemmen
22.779 Cirkelend op het witte blad van de hemel
zijn zij hun eigen letters, veren en kraakbeen.
Al hun zinnen beginnen met uitroeptekens.
De taal der vogels is vol gevleugelde woorden.
Weinigen kunnen hun kraaienpoten lezen.
Weinigen worden wijs uit hun verhaal.…