23350 resultaten.
Im Altes Heim
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
483 door hoe het nu is
zou ik bijna vergeten
hoe het ooit was
en nooit meer zal zijn
door hoe het ooit was
ben ik bijna vergeten
het leven je gaf
er nooit meer zal zijn
doch mijn hart dat herinnert
aan liefde die blijft
en het vergeten gemis
dat er altijd zal zijn…
Gedachten slapen nooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
575 Geplaveid in het labyrint van ons brein
bewaren we mooie herinneringen
ook het verdriet en de pijn
omdat ze deel uitmaken van ons zijn
soms komen ze in duizenden gedachten
naar boven als een duveltje uit een doosje
en gaan gepaard met een traan
want gedachten slapen nooit
ze reizen een leven lang mee
tot het eind van ons bestaan…
Het was nog warm die dag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
602 Een nieuwe tijd, met mogelijkheden
het nieuwe pak, zowaar al klaar.
De eerste posthoorn schalt van verre
straks bent u méér, dan vijftig jaar!
Het eerste voordeel komt al naar u toe
en komt tot u, uit alle hoeken.
Hoeveel behoeften denkt u zich al toe
en vergeet niet, uitgebreid te boeken.…
Terminaal leven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
526 Ons einde is nabij.
Terminaal leven wij allemaal.
Een paar dagen of een mensenleven.
Voor onze aarde is dat niets.
Voor een mens duurt een leven even.
Waarom leven wij alsof even eeuwig is?
In sleur, in verveling of lusteloos?
In angst of in beven?
In oorlog, in haat of altijd boos?
In anderenverwijt of in zelfbeklag?
Geniet toch van…
Iedere naamdag is zoals die heet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 Een tijd voorbij je het weet.
Iedere naamdag is zoals die
Heet. Ik hoop dat ik de mijne
Nooit vergeet.…
Slaap
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
592 Doezelen en dwalen
Niet wakker willen worden
Niet willen omkijken
Naar dat wat er niet meer is
Hoofd voelt vol en leeg tegelijk
Vol met cognities en verlangens
Leeg qua niveau van energie en vreugde
Omdraaien en weer wegzakken
Soms gelukzaligheid
Heel even op gaan in dat moment
Vliegend naar de oneindigheid
Naar een wereld zonder betekenis…
Tijdperk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
504 Wij mensen die wonen
in ons eigen tijdperk
voelen ons daar al soms
zo onbeduidend klein
toch is het beter
er te blijven
en niet steeds je tijd
vooruit te willen zijn…
Vak E, rij 11c
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 het kan even duren
geduld is niet gehinderd door haast
doch schatplichtig aan een geheugen
van grachtwater; slechtziend en doof
nee, dan de heldere beek die eindeloos
woorden herhaalt, de letters spelt
tot in omgewoelde grond, een verzande
oever. Het graf blijkt geruimd
ooit, bij het zilverlicht van de spade op
een doordeweekse morgen…
Archeoloog
gedicht
4.0 met 4 stemmen
4.474 Hij is niet gelukkig nu langzaam
na jaren voorbereiding zijn handen
de bedolven stad bevrijden.
Kranten en vakbladen
zullen over zijn vondsten juichen -
maar hij is niet gelukkig.
Oude vormen van wanhoop, de resten van het leven
dat hij aarzelend blootlegt, vullen zijn hart.
1200 jaar voor Christus sterft hij dan
bij de verwoesting van…
Herinneringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Ik spin mooie herinneringen in het
weefgetouw van mijn brein
en weef ze tot een prachtig web
waar ik later profijt van heb
tot het eind van m'n zijn…
In permanent daglicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
463 ter hoogte van het middaguur
stopt de tijd met tikken
tot diep in het tegenlicht
met sprakeloze woorden
aaneengeregen tot buiten
zinnen, met vaste intervallen
verstommen de stemmen
en verstarren de stormen
zodat alles bij het oude blijft
zonder dat de avond valt…
Eendagsvlinders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 al veel eerder maar ook later
hadden wij de illusie laten varen
we gingen de tijd stoppen, alle
rivieren verleggen, de zee bevloeien
onze gedachten herschikken
de schrijver leren brood bakken
het bleef bij machteloos rommelen
bij morrelen aan de machine
de eeuwigheid of het niets
maar wel de moeite waard…
Cappuccino
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
704 Ik zie honderden bruine belletjes,
waarin aromatische geuren wonen.
De belletjes glinsteren en versmelten,
voordat ze samen op reis gaan,
door mijn neus en langs mijn tong.
Ik sluit mijn ogen en drink aandachtig,
totdat ik langzaam koffiedronken word.
Ik waan me in het Ethiopische bergland.
Genieten van koffie voelt als reizen,
naar een…
wervel maar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
412 het was de wind
waar je ooit van hoorde
strelingen
van wat nog komen zou
ze lachten
als glinsters op water
tussen de kruinen
van de toekomst
bewogen de jaren
stormen had je in de hand
luwte opende een meer
om op te blijven
en van het dwarrelen
van de vogels
dacht ik
kon je leren…
Wintervuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 loop tot waar een stenen muur
u zal keren, vrees de koude niet
die is maar zo dun als een spiegel
van de hitte, overbrug de afstand
die niet valt te dichten, vergeet
de cijfers, de wijzers, het uur
de fragmenten van een verwaaide
tijd, het geritsel in de marge, voel
het kraken van uw botten, het
knagen aan het vlees van uw geest…
Bittersteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
392 dwars door het duister ligt een steen
ter hoogte van de afdruk in destijds
deze ruimte bespaart geen zwaarte-
kracht, deze vogel vangt geen kat
zo gaat er een steen aan elke dag
voorbij, die ingesneeuwd en vergeten
daar al lag voor het ochtendgloren
en zal blijven liggen tot na de dood…
lente in november
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 als ik in de dood het verderf niet
kan vinden en klokken luiden
verdoemenis dan weet mijn oude jas
dat de huid geborgen is in een vals gelaat
patronen liggen stil te wenen tegen
de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart
overheerst het rectale brein dat van onrust
zich bevuilt met dagen die schrijnend
het lot willen bepalen
toch…
Pluk de dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 Oud, dat worden we met goed gedrag,
dagen tikken eender weg,
die malen niet om nog een dag.
"haal eruit wat erin zit"
of "carpe diem" is er ook zo èèn,
van die dooddoeners,
quasi intellectueel
prijkend boven een kont.
Nou, ik heb de dag ter
handen genomen, heb haar
uitgelepeld, kaalgeplukt,
maar lege uren en minuten
was alles dat…
Denkbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 Zal een ander tijd, de antwoorden geven
en weten, het leven doorgeven had diepere zin?
Vragen die blijven, de vierde dimensie
het is nog verscholen.
Hoe ver zijn wij, van het vijfde seizoen?…
Vroeg en laat.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.640 't Open roosje, rijk van blad,
Zei aan 't nog gesloten knopje,
Dat aan 'tzelfde steeltje zat:
Zie eens, dik onaartig propje,
Zie, hoe luisterrijk en schoon
Sprei ik al mijn schat ten toon! -
't Knopje zweeg en hoorde 't aan;
Maar de middag kwam haar wreken,
Deed haar boezem opengaan,
En de volle roos verbleken.
Hoop en dartelend…
Compleet geluimd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
451 Mijn werkdag begint meestal hier,
in bad.
Drijvend zet ik mijn dromen om,
in ideeën en in plannen.
Daarna kleed ik me kleurig aan,
en bezoek een koffietent.
Daar ontspan ik wat.
Voorbereiding is het halve werk.
Nooit begin ik met haast en spoed.
Compleet geluimd begint mijn dag,
pas goed.…
wat echt blijft
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
521 wat is dichten meer
dan een hoeveelheid aan
loze woorden op papier zetten
je weet immers maar
al te goed dat het morgen
vervlogen kan zijn
wat echt blijft zijn flarden
van mooie tedere zinnen
die de dichter heeft geëtst
in de bundel van onvergankelijkheid…
Levensboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Van alle verleden tijd was ik
partij. Ik ben onder een nieuw
groen bladerdak gedoken;
in de verwachtingsvolle hoop niet
als brandhout van de nieuwe tijd
te worden aangestoken.
Want als levensboom was ik getuige
van het verleden; plaatste ik mij telkens
in het licht van de nieuwe zeden.…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Op weg naar de toekomst die
ook morgen nog zal zijn. Die
zich verenigt met duizend en
een wensen. Die verborgen
blijft zolang het leven er
zal zijn. Die koestert een
hoop zonder grenzen.
Op weg naar de toekomst,
zoals een trekvogel op
zijn vlucht. Zoals een zoeken
naar warmere oorden. Zoals een
zwerver die warmte nimmer
elders vond…
Rimpelloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 gemaaid met 'n oog zonder hart
tot schoorsteenhoogte is het stof
neergedaald, komt tijd tot ware aard…
De nacht, het duistere hart.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
457 Een duister hart, waar de misdaad
tiert. De zedeloosheid niet begrenst
langs de rand van de betamelijkheid
giert.
Waar lichtekooien te koop zijn;
voor zij die wanhopen de hoop zijn.
Waar studenten bij het nachtelijk
ervaren de zorgen voor de toekomst
voor de morgen bewaren.
Waar de ziel van het burgerfatsoen
ieder greintje verliest…
Toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
647 Als ik mijn rug
naar de toekomst keer,
heb ik geen oog
voor het zwarte gat
dat ik vrees.
Wandel ik langs
succes en falen,
langs vrienden, vreemden,
vrouwen.
Leeft mijn vader nog,
geloof ik in verzoening
en verlossing.
Geloof ik
in een toekomst.…
Grijze avonden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 Avonden van grijze saaiheid
onder het schijnsel van een
schemerlamp. Gesprekken
gaan vaak over hetzelfde;
blinken niet uit in hun originaliteit.
Plichtmatig wil men wel weten
hoe het met de ander gaat.
Maar belangrijker is de vraag,
wat zullen we vanavond eten;
en hoe de voetbalclub er voorstaat.
Het weer en andere oppervlakkigheden…
Achter de heuvels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
528 Achter de heuvels
van mijn dromen
staat een huis
vol zomerbloemen
en in de tuin
de beukenbomen
van mijn jeugd.
Gefilterd licht
zachte rust
als een moeder
in een leunstoel
voor het venster
ouder wordend.…
Nafta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Dit
huis behoudt zijn muren,
ook als het kraken van
zijn vloeren de voegen
vult tussen de tijd en het
heden. Nog altijd posten
we brieven, openen we
deuren, 2x bellen, sluiten
we het boek, verdrinken
we in polymeren, daarom
branden schepen achter
ons, is er geen open zee,
herlezen we de toekomst…