inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 58.735):

Rimpelloos

kijk, daar vlijt zich een vlakte, restant
van spiegelende schaduw, achteloos

gedrapeerd over dekzandruggen uit
een tijd dat je de weg kon kwijtraken

zoals de bomen in de stad, de zwarte
rafels aan dooraderde gaten, alsof

waterweefsel in ijs gegoten is, lawaai
in achtergrond begraven, mijn muren

met behang geblindeerd, de velden
kort gemaaid met 'n oog zonder hart

tot schoorsteenhoogte is het stof
neergedaald, komt tijd tot ware aard

Schrijver: Iniduo, 29 november 2015


Geplaatst in de categorie: tijd

4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 105

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Marije Geerts
Datum:
29 november 2015
Prachtig (mee) slepend

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)