Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Toen en nu

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 111
Mijn herinneringen drijven ver weg Op de eeuwig deinende golven Van de oceaan van mijn gedachten, Zonder einde in het verschiet. Het zijn vooral beelden zonder tekst, Zonder geur, met veel gevoel, Dat in mijn hart weerklank vindt, Mij als ’t ware weer in ’t toen bevind.…
Joris Olivier27 augustus 2026Lees meer >

Wie is ik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16
Als ik nog niet weet hoe jij heet Mijn eigen hand nog niet herken Als ik nog niet weet hoe je eet Nog niet weet dat en wie ik ben Lief leef ik dan al wel Nog vers uit moeders schoot Is het leven dan nog spel En is mijn ego nog niet groot Als ik niet meer weet hoe jij heet Onze zoon niet meer herken Als ik niet meer weet hoe je eet Ben…

Opa

netgedicht
4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 2.996
blokjes kaas voor ratten gooit akelig precies kiezelstenen naar naderende katten strooit gif in iedere hoek gleuf en gaten niets of niemand die aan zijn liefjes zaten vertroetelend aaiend vertrouwt hij hen toe van mijn vrouws gezwets wordt ik zo ellendig moe bronchitus roggellend in zijn houten burcht ruimt hij vloekend drie ratten door veren…

Zandloper

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Seconden tikken tot minuten weven fier kwartieren in ’n uur secuur als dag en nacht verkleven resoluut en tot etmaal verbonden Veren strelen heen en weer in de ban (blikken nokjes, vallen, klikken vast en tasten beslist naar ogen die schrikken) van de schokjes die gemiste dagen speren Gesleten klokken razen tijden of staan stil…

Er was teveel volk in Blankenberge (PANTOUM)

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.045
er was teveel volk in Blankenberge veel dagjestoeristen, roodbruin verbrand we konden ons hier makkelijk verbergen al had de stadswacht de zaak in de hand veel dagjestoeristen, roodbruin verbrand ze hadden ons van ver horen komen al had de stadswacht de zaak in de hand we vonden vlug een knus onderkomen ze hadden ons van ver horen…

Voor het missen van zusjes en broers

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.579
Soms waaide de wind ons naar andere oorden, ver van elkaar en van waar het begon, maar we wisten elkaar in dezelfde waters, want we zeilden nog steeds in dezelfde zon.…

De Schepping en haar schepsels

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
DE SCHEPPING EN HAAR SCHEPSELS God schiep de hemel en de aarde Haydn schiep de wereldse muziek beiden op basisomgevingsfactoren van ver ver voor Christus met centraal mensen naar zijn evenbeeld de man en de vrouw Adam en Eva en God zag dat het goed was maar nergens staat geschreven dat het niet beter kan laat staan best!…

Winterdroom

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 843
De grijze lucht raakt haast de grond een merel lijkt nog zwarter zwart ver, heel ver weg huilt er een hond toch schijnt de zon nu in m'n hart. We asemen wolkjes levenslucht weg in de januarikou jij glimlacht slechts als ik verzucht 'wat wordt de lente mooi met jou'.…

De familie Piggelmee- zevende verhaal- tweede serie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 601
Op weg naar de diepten der aarde ergens ver ten zuiden van de evenaar zal de vuurvogel op zijn bestemming in Vuurland landen; een brandende vraag doen oprijzen, over of er nog leven rest bij zo'n heet gevaar.…

de hut

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
in mijn geheugen blijven hangen het verlangen naar wat vroeger was vreet nu vaker aan mijn akkerziel ik zie ze staan, een traan maakt nat de molm, wurmt zich in het hout we zoeken samen een verdwijnpunt hemelhoog en eindeloos ver vier poten met vier vlakken vormen mijn prachtige polderpiramide…

Dat Je Sterven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
En kippen en konijnen, duiven En oude verse druiven. Iemand kijk me aan en vraagt Waar heb je die caddie nu vandaan? Ik weet het niet; in september In een nacht vol sterren en een nieuwe maan Een zucht en een lief woord Toen iemand stil het venster sloot.…

VOC ballade

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
is werk, daar is brood Los de trossen, licht het anker Hijs de zeilen, kom we gaan De wind zit in de noordhoek Grijpt het roer, houdt stuurboord aan Het water is groen en slijmig Maden graven in het vlees Luizen kleuren m’n hemd rood Dagelijks striemt de bullepees Bij de Kaap gaan we voor anker Lam en blind kruipen aan dek Vers…

De zin van het leven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
Genietmomentjes in een wereld met haar schakeringen van kleur, uitdagend en spannend om de geheime taal van geuren te ontcijferen tegelijk ontmoet men verschillende rijm en vers in uitstralende liefde en schoonheid die nergens staan beschreven of omschreven; je bent niet alleen.…
CB19 december 2022Lees meer >

Ze is mijn engel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
Steeds weer aanwezig zo dichtbij en nooit ver weg dat is mijn engel Mooie vrouw, open je gevouwen vleugels Jouw wit doorzichtig jurkje en gouden stralen Afkomstig uit een hemel, ergens hier ver vandaan Meegereisd met de maan en sterren die jou vergezelden.…
CB20 december 2022Lees meer >

petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.565
hemeldek ge- sloten, een klagende geloken blik dankt de herrijzenis die loochent eigen herberg's schone staat dood hoopt op lege deur ter statiger pas- sage de deur met kracht gedacht geen aarzelende porie in het lichaam postgevat vlucht rijzend in het vlees naar het geraamte toch keert de tijd bij zorgzamer gebruik de schoon gevatte veer…

Nog hoorbaar, heel heel ver, is de avondtrein (1919)

poëzie
4.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.148
Nog hoorbaar, heel heel ver, is de avondtrein, - Blauw naast groen korenveld een boer aan 't werk. Hei. Boven bos de toren van een kerk. Rust, overal; 't diepst op de spoorweglijn.…

scrip'ta manent', ver'ba volant'.

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 560
Mijn schrijven is niet deugdzaam verheelde woorden Anders beleefd dan een boek aanschaffen Met vingers voelbaar gelezen door de bladeren glijden bronwater zonder droogrest Tafelbladen zonder kruimels Ontlichamen zonder ritselen Het woord dat eerder was dan het schrijven In stopakkoorden beschrijven Stille krachten zwijgen Gesproken woorden…
arensoog4 oktober 2023Lees meer >

We noemen hem Kees XIV; vers 173

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 301
*173* ‘De wereld draait niet om mij maar om dan te concluderen dat ik om de wereld draai zaait onnodige verwarring omtrent de baan waarin vanuit willekeurig perspectief ik verkeer in het heden wanneer deze woorden tot leven gelezen worden. Dat leven wacht niet op mij maar om dan uit te proberen of ik op dat leven wacht bracht overbodig…

We noemen hem Kees XVII; vers 201

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 445
allesbehalve door zeer Nederlands als bange schapen op drooggemalen land om de zaken heen te blaten Iedere griezel is van geboorte evenveel waard gelijkwaardig, maar desalniettemin niet gelijk, niet hetzelfde noch een statistische werkelijkheid Tegelijkertijd is geen griezel uniek wat een zieke postmodernistische gedachte lijkt maar ver…

We noemen hem Kees XIX; vers 006

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 277
*006* De wereld flikkert geen licht verteerbare blaadjes naar binnen, noch daar buiten -waar ook geen ziel huist. Alleen het onbesuisde niks luistert indachtig, nauw, als de traag druppelende dauw op de ochtenden waarop wíj wachten, voor bij de poorten als uitgefaseerde rozen. ‘Sta op, sta op!’ Ik hoor het mijzelf uitstoten…

We noemen hem Kees XXII; vers 027

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 283
*027* de winterwind speelt met witte wilde haren en zilverlicht dwingt als ingewikkeld garen tussen de bladerloze ontwortelde dromen door tot de haarvaten van ons levensidioom ook de wolken zijn stil uit de onwil tot breken in aanstekelijk huilen of meesmuilend gejaag wat de vraag oproept of dit heden wel bestaat door een onhandigheid…

We noemen hem Kees XXIII; vers 742

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 351
*742* Voegen verkleuren in elk vertrek, in alle tijd die richtingloos verstrijkt als je niet uitkijkt; minder grijs blijft over, terwijl de afgeprijsde tegels, in gebroken wit, als de schaduw van de zilverreiger verder trekt, stuk voor stuk breken in dit ijle winterlicht. Hij verrekt ‘t de scheuren af te dichten; de regenbogen vertakken…

Heilige grond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.231
Dan wist ik hoe ver mijn geheugen lag het dorre, ruwe dat vlak schijnt daar waar ik mijn beden mis en de grond steeds kouder wordt. Het staan met handen die naar boven wijzen gronden geen voet in dit bestaan, het knielen valt moeilijk voor een ziel die nooit geleerd heeft de aarde te kussen.…
lucas27 januari 2005Lees meer >

Gebalanceerd

hartenkreet
4.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Ik heb al mijn reserves verspeeld Mijn geduld op de proef gesteld Tussen hoop en vrees gebalanceerd Op de rand van de wanhoop geheld Ik heb alles zomaar laten gebeuren Al het onacceptabele geaccepteerd Mijn grenzen te ver overschreden Nu weet ik dat was echt verkeerd Ik ben er niet beter van geworden Het heeft me niets goeds gebracht…
car16 maart 2005Lees meer >

Woordhumor: vragen.....

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.525
En blijf je flexibel als je een spier ver-rekt? Ik zou het echt niet weten dus je mag het ook vergeten :)…

Wijzer worden

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.520
We sliepen volle nachten brachten kwaad tot leven en stierven in Gods genade flessen wijn vulden gedegen strijd in uren nooit bestaan te ver van morgen, ons evenwicht bedbank open, baden in koppen seks van naakte vrouwen, de fantasie verslaan.…

Levensteken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.471
Mijn verbeelding sleurt mij mee Onthutst in mijn ideeënstroom Daar ik dit amper kan bevatten En ik hier wakker over droom Mijn traag besef drijft mijlen ver Achter mijn kennis van het feit En zal pas tot wasdom komen Na ongemerkt verstreken tijd Ik betwijfel toch mijn vondst Die zo macaber is gebleken Terwijl ik alle woorden zoek…

Thalassa

poëzie
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.305
Toen woei een windje in onze oren Een vreemd gemurmel, ver en veeg . . . En briesend sprong mijn ros naar voren, In onbevolen draf en steeg, En stond ter kruine. Onbewogen, Onder de koperrode maan, Aanschouwden onze ontroerde ogen, Onmetelijk, de Oceaan!…

Over Zee

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 911
De duinen, maken een zacht ritselend geluid, harmonieus, waaiende stemmen, met de golven mee, naar verlangende gevoelens, ver over zee.…

verten

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 627
in deze nacht raast de storm onzichtbaar langs de heldere hemel de maan zilvert de bomen bulderen met hun hoge kronen een antwoord ik ben in een wereld vol muziek hoog boven mijn hoofd trekt een ver vliegtuig een streep over de maan naar een oneindige bestemming straks ben ik bij jou en samen dromen we in onze warmte over verre…