8947 resultaten.
Toen en nu
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
111 Mijn herinneringen drijven ver weg
Op de eeuwig deinende golven
Van de oceaan van mijn gedachten,
Zonder einde in het verschiet.
Het zijn vooral beelden zonder tekst,
Zonder geur, met veel gevoel,
Dat in mijn hart weerklank vindt,
Mij als ’t ware weer in ’t toen bevind.…
Wie is ik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
16 Als ik nog niet weet hoe jij heet
Mijn eigen hand nog niet herken
Als ik nog niet weet hoe je eet
Nog niet weet dat en wie ik ben
Lief leef ik dan al wel
Nog vers uit moeders schoot
Is het leven dan nog spel
En is mijn ego nog niet groot
Als ik niet meer weet hoe jij heet
Onze zoon niet meer herken
Als ik niet meer weet hoe je eet
Ben…
Opa
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
2.996 blokjes kaas voor ratten
gooit akelig precies kiezelstenen naar naderende katten
strooit gif in iedere hoek gleuf en gaten
niets of niemand die aan zijn liefjes zaten
vertroetelend aaiend vertrouwt hij hen toe
van mijn vrouws gezwets wordt ik zo ellendig moe
bronchitus roggellend in zijn houten burcht
ruimt hij vloekend drie ratten door veren…
Zandloper
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.182 Seconden tikken tot minuten
weven fier kwartieren in ’n uur
secuur als dag en nacht verkleven
resoluut en tot etmaal verbonden
Veren strelen heen en weer in de ban
(blikken nokjes, vallen, klikken vast en
tasten beslist naar ogen die schrikken)
van de schokjes die gemiste dagen speren
Gesleten klokken razen tijden
of staan stil…
Er was teveel volk in Blankenberge (PANTOUM)
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.045 er was teveel volk in Blankenberge
veel dagjestoeristen, roodbruin verbrand
we konden ons hier makkelijk verbergen
al had de stadswacht de zaak in de hand
veel dagjestoeristen, roodbruin verbrand
ze hadden ons van ver horen komen
al had de stadswacht de zaak in de hand
we vonden vlug een knus onderkomen
ze hadden ons van ver horen…
Voor het missen van zusjes en broers
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.579 Soms waaide de wind ons naar andere oorden,
ver van elkaar en van waar het begon,
maar we wisten elkaar in dezelfde waters,
want we zeilden nog steeds in dezelfde zon.…
De Schepping en haar schepsels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
582 DE SCHEPPING EN HAAR SCHEPSELS
God schiep de hemel en de aarde
Haydn schiep de wereldse muziek
beiden op basisomgevingsfactoren
van ver ver voor Christus
met centraal mensen
naar zijn evenbeeld
de man en de vrouw
Adam en Eva
en God zag dat het goed was
maar nergens staat geschreven
dat het niet beter kan
laat staan best!…
Winterdroom
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
843 De grijze lucht raakt haast de grond
een merel lijkt nog zwarter zwart
ver, heel ver weg huilt er een hond
toch schijnt de zon nu in m'n hart.
We asemen wolkjes levenslucht
weg in de januarikou
jij glimlacht slechts als ik verzucht
'wat wordt de lente mooi met jou'.…
De familie Piggelmee- zevende verhaal- tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Op weg naar de diepten der aarde ergens ver ten
zuiden van de evenaar zal de vuurvogel op zijn
bestemming in Vuurland landen; een brandende
vraag doen oprijzen, over of er nog leven rest bij
zo'n heet gevaar.…
de hut
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 in mijn geheugen blijven hangen
het verlangen naar wat vroeger was
vreet nu vaker aan mijn akkerziel
ik zie ze staan, een traan maakt
nat de molm, wurmt zich in het hout
we zoeken samen een verdwijnpunt
hemelhoog en eindeloos ver
vier poten met vier vlakken vormen
mijn prachtige polderpiramide…
Dat Je Sterven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 En kippen en konijnen, duiven
En oude verse druiven.
Iemand kijk me aan en vraagt
Waar heb je die caddie nu vandaan?
Ik weet het niet; in september
In een nacht vol sterren en een nieuwe maan
Een zucht en een lief woord
Toen iemand stil het venster sloot.…
VOC ballade
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
671 is werk, daar is brood
Los de trossen, licht het anker
Hijs de zeilen, kom we gaan
De wind zit in de noordhoek
Grijpt het roer, houdt stuurboord aan
Het water is groen en slijmig
Maden graven in het vlees
Luizen kleuren m’n hemd rood
Dagelijks striemt de bullepees
Bij de Kaap gaan we voor anker
Lam en blind kruipen aan dek
Vers…
De zin van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Genietmomentjes in een wereld met haar schakeringen
van kleur, uitdagend en spannend om de geheime taal van geuren
te ontcijferen tegelijk ontmoet men verschillende rijm en vers in uitstralende
liefde en schoonheid die nergens staan beschreven of omschreven; je bent niet alleen.…
Ze is mijn engel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
636 Steeds weer aanwezig
zo dichtbij en nooit ver weg
dat is mijn engel
Mooie vrouw, open je gevouwen vleugels
Jouw wit doorzichtig jurkje en gouden stralen
Afkomstig uit een hemel, ergens hier ver vandaan
Meegereisd met de maan en sterren die jou vergezelden.…
petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.565 hemeldek ge-
sloten, een klagende geloken blik
dankt de herrijzenis die loochent
eigen herberg's schone staat dood
hoopt op lege deur ter statiger pas-
sage de deur met kracht gedacht
geen aarzelende porie in het lichaam
postgevat vlucht rijzend in het
vlees naar het geraamte
toch keert de tijd bij zorgzamer
gebruik de schoon gevatte veer…
Nog hoorbaar, heel heel ver, is de avondtrein (1919)
poëzie
4.5 met 31 stemmen
2.148 Nog hoorbaar, heel heel ver, is de avondtrein, -
Blauw naast groen korenveld een boer aan 't werk.
Hei. Boven bos de toren van een kerk.
Rust, overal; 't diepst op de spoorweglijn.…
scrip'ta manent', ver'ba volant'.
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
560 Mijn schrijven is niet deugdzaam
verheelde woorden
Anders beleefd dan een boek aanschaffen
Met vingers voelbaar gelezen door de bladeren glijden
bronwater zonder droogrest
Tafelbladen zonder kruimels
Ontlichamen
zonder ritselen
Het woord dat eerder was
dan het schrijven
In stopakkoorden
beschrijven
Stille krachten
zwijgen
Gesproken woorden…
We noemen hem Kees XIV; vers 173
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
301 *173*
‘De wereld draait niet om mij
maar om dan te concluderen
dat ik om de wereld draai
zaait onnodige verwarring
omtrent de baan waarin
vanuit willekeurig perspectief
ik verkeer in het heden
wanneer deze woorden
tot leven gelezen worden.
Dat leven wacht niet op mij
maar om dan uit te proberen
of ik op dat leven wacht
bracht overbodig…
We noemen hem Kees XVII; vers 201
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
445 allesbehalve
door zeer Nederlands
als bange schapen
op drooggemalen land
om de zaken heen te blaten
Iedere griezel is van geboorte
evenveel waard
gelijkwaardig, maar
desalniettemin
niet gelijk, niet hetzelfde
noch een statistische werkelijkheid
Tegelijkertijd
is geen griezel uniek
wat een zieke postmodernistische gedachte lijkt
maar ver…
We noemen hem Kees XIX; vers 006
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 *006*
De wereld flikkert
geen licht
verteerbare blaadjes
naar binnen,
noch daar buiten
-waar ook geen ziel huist.
Alleen het
onbesuisde niks
luistert indachtig,
nauw, als
de traag druppelende
dauw
op de ochtenden
waarop wíj wachten,
voor bij de poorten
als uitgefaseerde rozen.
‘Sta op, sta op!’
Ik hoor het
mijzelf uitstoten…
We noemen hem Kees XXII; vers 027
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
283 *027*
de winterwind speelt
met witte wilde haren
en zilverlicht dwingt
als ingewikkeld garen
tussen de bladerloze
ontwortelde dromen
door tot de haarvaten
van ons levensidioom
ook de wolken zijn stil
uit de onwil tot breken
in aanstekelijk huilen
of meesmuilend gejaag
wat de vraag oproept
of dit heden wel bestaat
door een onhandigheid…
We noemen hem Kees XXIII; vers 742
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
351 *742*
Voegen verkleuren in elk vertrek, in alle tijd
die richtingloos verstrijkt als je niet uitkijkt;
minder grijs blijft over, terwijl de afgeprijsde
tegels, in gebroken wit, als de schaduw van
de zilverreiger verder trekt, stuk voor stuk
breken in dit ijle winterlicht. Hij verrekt ‘t
de scheuren af te dichten; de regenbogen
vertakken…
Heilige grond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.231 Dan wist ik hoe ver mijn geheugen lag
het dorre, ruwe dat vlak schijnt
daar waar ik mijn beden mis
en de grond steeds kouder wordt.
Het staan met handen die naar boven wijzen
gronden geen voet in dit bestaan,
het knielen valt moeilijk voor een ziel
die nooit geleerd heeft de aarde te kussen.…
Gebalanceerd
hartenkreet
4.0 met 31 stemmen
1.604 Ik heb al mijn reserves verspeeld
Mijn geduld op de proef gesteld
Tussen hoop en vrees gebalanceerd
Op de rand van de wanhoop geheld
Ik heb alles zomaar laten gebeuren
Al het onacceptabele geaccepteerd
Mijn grenzen te ver overschreden
Nu weet ik dat was echt verkeerd
Ik ben er niet beter van geworden
Het heeft me niets goeds gebracht…
Woordhumor: vragen.....
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.525 En blijf je flexibel
als je een spier ver-rekt?
Ik zou het echt niet weten
dus je mag het ook vergeten :)…
Wijzer worden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.520 We sliepen volle nachten
brachten kwaad tot leven
en stierven in Gods genade
flessen wijn vulden gedegen
strijd in uren nooit bestaan
te ver van morgen, ons evenwicht
bedbank open, baden in
koppen seks van naakte
vrouwen, de fantasie verslaan.…
Levensteken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.471 Mijn verbeelding sleurt mij mee
Onthutst in mijn ideeënstroom
Daar ik dit amper kan bevatten
En ik hier wakker over droom
Mijn traag besef drijft mijlen ver
Achter mijn kennis van het feit
En zal pas tot wasdom komen
Na ongemerkt verstreken tijd
Ik betwijfel toch mijn vondst
Die zo macaber is gebleken
Terwijl ik alle woorden zoek…
Thalassa
poëzie
4.2 met 11 stemmen
3.305 Toen woei een windje in onze oren
Een vreemd gemurmel, ver en veeg . . .
En briesend sprong mijn ros naar voren,
In onbevolen draf en steeg,
En stond ter kruine. Onbewogen,
Onder de koperrode maan,
Aanschouwden onze ontroerde ogen,
Onmetelijk, de Oceaan!…
Over Zee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
911 De duinen,
maken een zacht ritselend geluid,
harmonieus,
waaiende stemmen,
met de golven mee,
naar verlangende gevoelens,
ver over zee.…
verten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
627 in deze nacht
raast de storm onzichtbaar
langs de heldere hemel
de maan zilvert
de bomen bulderen
met hun hoge kronen
een antwoord
ik ben in een wereld
vol muziek
hoog boven mijn hoofd
trekt een ver vliegtuig
een streep over de maan
naar een oneindige bestemming
straks ben ik bij jou
en samen dromen we
in onze warmte
over verre…