9746 resultaten.
De wijngaard overwoekerd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
501 een oude lappenpop
is opgestaakt
aan het metalen hek
dat roestig open kraakt
waar ooit het
landelijk odeur
de hoeve welvaart bracht
hangt nu de vuilnisgeur
verlaten is het land
de wijngaard overwoekerd
druiven zuur en klein
toch ooit drie sterrenwijn
het dorp is grijs vervallen
de laatste vrouwen zullen
nooit bevallen hun kinderen…
thuis /fado
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
749 thuis is daar
waar liefde
de deur opent
en rust zich nestelt
in een oude stoel
waar geluk dwarrelt
als gouden stofjes
in een zonnebaan
en het oude
schilderij verlicht
waar geuren
van lavendel en roos
zich vermengen en
gastvrij binnen komen
door het open raam
thuis is daar
waar tevredenheid
de gordijnen sluit
een vrije vertaling…
Bezield
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.012 gedichten
opent zich
een wereld van gedachten
opmerkzaamheid
scherpt aan
heel de schepping
openbaart zich
als door kinderogen
in alledaagse dingen
schuilt iets uitzonderlijks
elk voorwerp nodigt uit
ontmoetingen herleven
belevenissen spreken
gevormd, geschaafd,
herlezen
heel je wezen
bestaat uit een gedicht
hart en ziel staan open…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Het roestbruin bloeiend
bedolven onder het witte laken
van de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd…
Scheel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
590 Zie je
lees je
ervaar je
begrijp je
hoe verdrietig ik ben
zonder de ideale vrouw
die me drie weken hemel schonk
en daarna dumpte als oud vuil
alle gemene mannen in haar leven
psychotisch op mij projecteerde
en me gewetenloos de hel indrukte
voel me
raak me aan
als je met me begaan bent
ik sta geestelijk open voor je troost
maar…
in mij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.224 lichtend water
verblindt ogen
blauw gekleurde
open luchten
schijnen helder
stromen vol
lieve woorden
zachte gedachten
klinken stil
door lanen
takken wuiven
bossen vol
groen blad
in de wind
beroeren eenzame
rode wangen
vangen sterren
van dromen
vol verlangen
van een kind
diep verborgen
in mij…
Stamboom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.078 Onverwachts en zonder kloppen
dringt hij binnen
– de zwarte botte bijl –
hakt liefde weg
en het dierbare dat zich
in wanhoop vastklemt
zet de vensters open
laat alle leegte binnen
vernietigt de wortels van mijn bestaan
zaait de tranen
voor een oceaan van verdriet
verdwijnt zonder te groeten
Verwond door de spaanders
krabbel ik…
Een Hoorn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
698 Ik open de balkondeur;
de aprilwind gallopeert naar binnen
en steigert in de woonkamer.
Levensgroot,
de neusgaten wijd gespreid,
sidderend, bezweet en wild,
het lenteros vertrapt mijn sofa,
mijn televisie, mijn laptop
en loenst zelfs naar mijn saxofoon!…
Gedicht voor een verloren liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
751 Ik scheurde mijn borst open
om naar geschenken te zoeken
maar jij vluchtte.
Nog proef ik je bloed
in mijn mond
de as van bitter graan.…
stoffering
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
576 Ik stuur met vaste hand
strofen opgelegd
in een zonnig schrijven
strak geschreven
over lengtes van tijd
letters in openbaar van geur
van papier en inkt
op onbeschreven bladen
in tuimel van vermaak
gelezen onder een oogopslag
in stijl van vermogen
geeft het onderdak
mijn pennenkracht
het neemt je mee
in woord en beeld
in…
vrijzinnig papier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 haar wezen zweeft rond ingerolde kleuren
uitgestrekt, of dansend, over warm geschept papier
als lintbebouwingen vol vuur
betreedt hun indruk open ogen, uitgekomen
rond dat ene uur vol wit
in elke nachtverwondering
bezit een pennenstreek haar kracht
en achter elk gezicht spreekt zacht
een werelddeel vol dromen
(naar: Sonja Reedijk…
doorgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
670 buiten trilt de dag nog na, er loopt
een meisje, tussen alle anderen
ze wuift haar haren zachter
door het open raam
binnen slaapt vermoeidheid, rond
de steeds verlegen naam
van kleine kinderogen
morgen mogen we weer leven
morgen
mag ik alles geven, aan mijn doorgedraaide lach
en buitelt door de nieuwe dag
het weven
van haar vrije…
Afscheid van Japan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.484 De dag overweldigt de wijd-open ramen
met het morgenlichten der zee;
berglanden, vloten, eilanden zonder namen,
de kersentuinen van Jokohama
stromen en sneeuwen voorbij ...
ik voel mij gesterkt en tot reizen gereed;
vermoeidheid en slaap zijn verwaaid als mist in de wind ...
— waar gaat gij heen ?…
om te gedenken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
965 met geleende woorden
breekt het hart open
akkoorden die trillen van emotie
peilen de diepte van het verdriet
zo wreed
geen mens kan bevroeden
hoe de pijn snerpt
de onverdraagzame
woede, het eenzame
gevoel van onmacht
een donkere spelonk waar het gif
van de dood het leven wil breken
o, worden mijn zuchten opgevangen
in een stevige…
Grenzeloze weidsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 jouw vlakte was open
geen bosschages in het vergezicht
niemand die jouw schuilplaats wist
in grenzeloze weidsheid
was het moeilijk richting te bepalen
of zelfs maar een doel te halen
niet meer houvast dan een hand
om jou te leren kennen
te weten en te voelen wie en wat jij was
jij bent niet opgegaan in lucht
ook nooit gevlucht wij…
Donker
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
731 Het werd opeens weer licht.
Bedankt voor het lezen van mijn gedicht.…
Die oplichten in zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 maar altijd sprekend is
uitnodigende ogen
die oplichten in zon
warmte geven
als je uit de schaduw komt
een zachte wind
die speelse geuren draagt
van plein en straat
in dagelijks gebeuren
hoort stemmen die
nooit zwijgen in geroezemoes
wel overslaan of hijgen
als dat zo nodig moet
je conformeert je
met de lach
omdat buiten open…
Een gracieuze dans
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
517 een eerste schets
in ronde streken
op handgeschept papier
geen scherpe lijn
omdat pastel
moet vloeien zonder pijn
jouw reiken
naar het leven
is totale harmonie
bewegen is
een gracieuze dans
die ik in kleuren vang
je gezicht
bloeit open in het
licht van andere ogen
je stem zingt
in het koor als een
juweel voor het gehoor…
observant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 grijs licht
ontwaart mij mijn wereld
ik tuur de tuin in
nog niet veel beweging daar
ja, twee vissen in de vijver
een grote bruine
en een kleine gele
versuft door de koelte
het windmolentje
draait maar langzaam
vanochtend geen witte rook
uit de schoorsteen van de overburen
zwoeligheid wil mij de deuren laten openen
het buiten…
aanzoek
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
885 laat het regenen
laat het plenzen
verzuip me
windkracht twaalf
stormt door mijn tuin
laat het donderen
laat het bliksemen
elektrocuteer me
leef me
striemende pijpenstelen
zielschurende wind
leef me
ik trouw je
leef met mij
doorbloed dit hart
breek beide ogen open
sla de muur uit mijn oorschelpen
licht het schedeldak
gooi weg…
Een onverwachte lach
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
819 vroeger speelde
hij met blokken
alleen in de kleur rood
handjes pakten
nooit een ander
die waren blijkbaar dood
wilde niet met
kinderen praten
had ze nauwelijks in de gaten
zijn wereld kent
geen tijd of dag
ogen maken nooit contact
een eenling
op zijn eigen pad met
soms een onverwachte lach
die opening geeft
waarin de hoop…
Een grote vierkante wasbak
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.944 Ik draai de kraan open.
Het is een wonder dat hij het toelaat
hij die altijd alles heeft bepaald
de kapitein van een wrakke boot
in vreemde wateren.
Nu zwemt hij in die wasbak.
En hoe meer water er stroomt
hoe meer verwonde kinderlijfjes
erbij komen, ze drijven om hem heen
draaiend van rechts naar links
het water kleurt steeds roder.…
Die avond
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
982 De kaarsen brandden
muziek klonk zacht
De kinderen lagen op bed
Zij zat te spinnen op de bank
Dit was het juiste moment
dacht hij en kwam,
sluipend als een roofdier,
langzaam op haar af
Deelde zachte tikjes uit
speelde open kaart
het was hem overkomen..…
Over bergen en door dalen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.398 Door de dalen zal ik dwalen
over bergen zal ik gaan
door tunnels zal ik dolen
maar voor open bruggen stil
gaan staan.
Ik zal het licht zien in de
duister, ik zal de stormen ook
trotseren en zal mijn armen heffen
om vloedgolven te keren.…
Een vlaag herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 de zomerklanken
zijn verstomd
soms geurt
een open deur
een vlaag herinnering
aan hoe het leven ging
een lach die
alles overstijgt
nooit wijkt voor
wolken en wat regen
de hele lange dag
een zegen blijft
de losheid
van het buiten
schemeringen
zonder muren
die in schoonheid
vele uren duren
nu pakt
sneeuw en kou
de mensen…
Tuin der Lusten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.257 rood gemoed
schaamrood op de kaken
doet me naarstig zoeken
opgewonden passeer
ik die blauw stralende
lichtheid van jou
sporen van een rein verleden
ik ploeg door je gele
afstandelijkheid heen
struikel over je opgelegde
paarse spiritualiteit
tot ik je zie verschijnen
in blakend rood
mij aankijkend
vol verwachting
met open…
Arcadiasis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 luchten verwaaien onverdroten
zeeën reiken verder dan het oog
het vasteland blijft onverbroken
als baken onder de hemelboog
haar aderen zijn nooit versperd
het landschap is een open geest
dan uitbundig, dan weer introvert
maar nooit van zichzelf verweesd
het onthechte lichaam vraagt om
koelte of warmte, of wellicht beide
heling schuilt…
wacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 open je scherm
en wacht af
er komt iets
een paar woorden
zeker nu het herfst is en
je elk moment dood kunt gaan
althans dat zou kunnen
zie de meisjes in de regen
en praat over eskimo's
zoveel woorden sneeuw
wij zoveel regen en water
blijf wachten
de rook die van je sigaret
omhoog kringelt
lost op in miezer nevel…
Het water breekt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 uit schijnbaar klare lucht
rolt wind ineens omlaag
maakt herfstig stemmingen
met donderklap en regenvlaag
de oogst nog warm
van lange zomerzon
verschrikt en schikt
zich beurzig op de grond
gelijkmatigheid
verliest in mist
de strijd van donker licht
in aanloop naar de wintertijd
nog warmt de zon
met zomersheet
terwijl in het open…
Wankel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.285 valt uit te praten
Je na 1 strubbeling
Wordt afgedankt
Verketterd en verlaten
Wat is nog de meerwaarde
Van een leuk en fijn kontakt
Als rücksichtslos en
Onverwacht je kop wordt afgehakt
Zo'n vriendschap
Is geen vriendschap waard
Misschien ook nooit geweest
Het bezorgt je weer wat littekens
En een wond die nooit geneest
Veel pijn en open…