5365 resultaten.
Grafscène (in tankavorm)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 Heel mijn verleden
maar ik kom hier niet zo vaak
want ach binnenkort
moet ik de rest van de tijd
hier ook nog heel lang liggen
Nog een fijne dag
en geniet van het leven
zo lang je nog kunt
langzaam liep hij weer verder
de vrouw bleef verbaasd achter…
De vlag uit voor ons Nederland
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
655 Laten we massaal gaan vlaggen
vlagdagen genoeg welke komen
27 april de verjaardag van de Koning
4 mei, half stok voor het verleden verdriet
5 mei, onze nationale Bevrijdingsdag
oproep aan de fabrikanten
van de vlag, de stok en de houder
fabriceer er honderdduizenden
en verkoop met Corona-korting
ze vliegen dan de winkels uit
en wapperen…
Meningen en stemmingen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
391 We zijn een theater van geluid,
souffleurs uit een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.
Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het gebrandmerkte raam.…
Lijkenpad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 het is me wat
een oud lijkenpad
werd herontdekt
een voetpad dat
zich vanaf Laude
door het land
via Ter Borg
tot de Sellinger kerk
uitstrekt
dorpelingen, boeren
vervoeren de kist
met de overledene
over dat pad
niemand wist nog
hoe het liep
herontdekt
en met respect
voor het verleden
zal Staatsbosbeheer
het lijkenpad weer
in eer herstellen…
Oud Veele
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 boerenerven
laten het verleden
niet sterven
samen
houden zij in ere
de oude namen.
Jolingh Arve
Eusinghe Arve
op de gevel staat
't Scheltens
op een bord aan de straat
de naam 't Hakkelingh
een ontdekking
net als Arve Rensingh
Arve Hilveringh
ondertussen
't Bussen
Arve Broers doet mee
en ook 't Ol Stee.…
Souffleurs?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
599 We zijn het theater van het overdadige ongeduld,
souffleurs van een glorierijk en duister verleden in
het louterende eco-panische - en pandemische heden,
wij zijn de spelers en de slachtoffers tegelijk
in een globale tragikomedie, de plaats
wordt gemerkt door gebrandmerkte ramen,
een rollercoaster door het licht gefixeerd.…
mijn dochter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
773 Zij zal het heden en verleden met elkaar lijmen.
Prachtige woorden, niet alleen uit de mond, maar ook uit de pen.
Is het mooiste dat ik tot nu toe ken.…
Het spookslot van HORST!
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
576 gelegerd in Horst
boven de grassprieten uit –
vier lange lepels
het kasteel van Horst
vandaag genieten van het
verre verleden
© Aquarel van Lieve Declerck ('t Holsbeeks Penseeltje)…
Tijd vertragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
563 Is denken in verleden tijden.
Geloof in verwachtingen,
spiegelt onze toekomst voor.
Hoop, die nooit doet leven.
Tussen verwachting en herinnering,
wacht de werkelijkheid op ons.
Hier vraagt aandacht om aandacht,
tussen druk doen en rustig laten in.
Tegenwoordige tijden zijn hier nu.
Zijn even eeuwigheid geworden.…
geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 die geweest
is vanwege de brief in de bus
alleen die foto
de vage groene vlek op de knie
op de jeans, van ’t klooien in ‘t gras
het weet je nog toen
waren wij in onze nopjes
het geluk is nooit van het heden
schamper en amper is het
altijd snellend weer voorbij
maar van een niet geleefd leven
ligt het speelverdriet
al lang in het verleden…
Leef...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Zij zijn het verleden.
Maar delen ervan zijn nog in leven.
Ken je ze nog, kun je aandacht aan ze geven?
Herinneringen blijven.
Je hoeft ze ook niet te vergeten,
Maar leef met alles wat leeft.
Zodat je eindelijk gaat beseffen…
Ik leef!…
In de tuin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 In het groen van heden
Wordt het zonlicht
Door een onlangs verleden
Aanhoudend vermeden
Ik zie wel de rondte in de verste verte
En voel zeker de kleur van haar gloed
Of hoor je soms zachte stem die je altijd
Begeleidt in de wind die je bemint
Die voortdurend, vaak ongewild
je diepste tonen vervoert
maar uit onmacht niet
de verlossende…
Oud?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Uit een lang verleden.
Haar gedachten wijlen,
bij meestal de mooie dingen
van toen, niet uit het heden.
En als haar geest nog helder is,
praat ze soms met mensen.
Relativeert dan hun problemen,
met humor en levenswijsheid omgeven.
Door ervaring haar gegeven.
Maar ze heeft nog veel te geven.
Ook al is ze grijs en oud.…
BEJAARD
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
763 Net zoals hangen aan de ringen,
die gymlessen zijn uit een ver verleden,
maar misschien dat in uw geest van heden,
nog steeds de beelden van vroeger hangen.
Vergeet het, dit is een onnozel verlangen.
Kijk eens in de spiegel naar je kop,
rimpels, vlekjes, noem maar op.
Gelukkig ben je niet alleen,
zie maar al die oudjes om je heen.…
SINT HIPPOLYTUSKERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Het kleine veld vol statige graven
bedekt roerig, maar vergaan verleden,
wil ons met hoop op leven hierna laven.
Deze plaats mag ieders denken verbreden,
opdat Aards bestaan en Hemelse gaven
zich liefderijk en vrijuit aaneen smeden.…
SLOTEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Aan de gracht houden oude huizen hun band
met handel en nijverheid, lang vervlucht,
maar nog glimlachend, onder voldane zucht,
in ramen, door werkend verleden omrand.
Het bedaarde stedenschoon brengt stille rust
over boten, aan de steile kant gemeerd,
wachtend tot laden en vertrek hen kust.…
en route
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 roepend het hart smachtend
naar d'enkel aardse wens,
doorgaans is liefde verzachtend
tot strompelen is men gedoemd
komen tot wijsheid is nimmer zo genoemd
al vroeg keek ik in fantasie uit
op een weg naar alwetendheid
ik nader echter het moment
dat het bestaan zichzelf berijdt
en zich met mijn toekomst verzoent
zo, dat het groeiend verleden…
Gedeeld verlangen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
610 maar voor wij het wisten
waren wij alweer
voor elkaar verdwenen
en zoeken wij
een eeuwigheid naar elkaar
en die gelukzaligheid
wij voeren langszij
maar wij wisten niet hoe
wij bij elkander aan
boord konden springen
er waren lastige obstakels
als open wonden omringd
door berggraniet
de vastgeroeste ophaalbruggen
van een beschadigd verleden…
VEREDELDE VONDST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Met zwevende balletsprongen danst de tijd,
terwijl hij verleden en toekomst bestiert,
welke tot ineenvloeien zijn bereid.…
MIJN EILAND IN DE STILTE
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
650 Echt mijn eiland kun je nergens vinden
derhalve besloot ik daar te gaan wonen
In de stilte, gedragen door lente winden
met muziek, vol van haar tederst tonen
Ik staar in de toekomst en het verleden
en ik voel de milde warmte van de zon
Ik zie ons beide de regenboog betreden
ik zie ons in de maanden toen ´t begon
Ik minde jou zeer, jij…
onzichtbare wonden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 wonden, ontoegankelijk voor
het hedendaagse oog, stigma’s
uit een era dewelke die
louter het verleden de
herinnering schaalt van
één tot de griffioen die
zich in het heden manifesteert
de tijd heeft geheeld, de tijd
heeft genomen en gegeven,
doch tijd is een schermutseling
van kommer en kwel - doch
let wel - laten we de euforie
aanbidden…
Mishandeld en verkracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
389 atmosfeer
de natuur is hopeloos
van slag in het
zeer nauwlettende
radarwerk van
flora en fauna
de dominante en
kritiekloze mens gaat
alleen voor ikke en
de rest kan stikken
aarde is misbruikt
mishandeld
en verkracht de
zielen uitgeroeid
huizen uitgewoond
toch is het einde met
god weer een begin
hij staat met onvoltooid
verleden…
Staken Op leven En Dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 We waren jong passeerden
het monument ter nagedachtenis
aan de zestien willekeurigen die
standrechtelijk werden doodgeschoten
eentje dertien jaar iets ouder dan wij
we beklommen de bunkers daar op Trimunt
met daarin vele kogelgaten
die onze fantasie een blik
op het verleden hebben gegund
de stilte en de rust en het gegeven
maakte grote…
VERRE BERGSTEM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
438 van felle krijgers
en bange vluchtelingen
de bodem verlangt als altijd
voedzame gewassen
te mogen baren
maar voelt klamme angst
bij het krijgsgebulder
oostenwinden uit de bergen
van de woeste Kaukasus
blazen bemoedigend
over de vlakke akkers
brengen de boodschap:
"tussen onze hoge toppen
en ruige hellingen
fluistert nog het verleden…
Het kabouterlied
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
442 Er wonen veel kabouters
In het paddenstoelenhuis
Ze hebben het leuk ingericht
Ook al zijn ze zelden thuis
Als het ’s avonds donker is
Bezoeken ze de mensen
Ze kruipen in hun dromen
En bekijken daar hun wensen
Ze zien veel pijn en veel verdriet
En ook veel moeilijkheden
Er is veel angst en veel paniek
En onverwerkt verleden
Ze pakken…
LOFFIE 's ZAAL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 Oud vermaak mag menselijk brein verluchten:
kinderlijk verleden bewaart zijn vruchten:
allerlei speelgoed geniet knus tehuis.
Milde schemer overhuift fraaie kasten
vol wagens, zangdozen en danspoppen,
die jonge handjes eens dol betastten.…
VAN HAERSMAPARK
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 Eens was de grote tuin
welke zijn helende adem
over het woelige Drachten
deed waaien en mensen riep
om hier te genieten
van bonte bloemenpracht
waar vlinders en bijen
hun leven kracht gaven
een geliefd woonoord
van eenden en zwanen
die in en rondom de vijver
rust en vertier vonden
de graag bezochte lusthof
behoort tot het verleden…
WOLFSLAAR
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
437 Een wijde tuin aan Breda ´s Zuidkant toont
trots zijn verleden van statig landgoed.
Het herenhuis zendt minzame groet
naar al wat in wild veld en ruig park woont.
Zowel keurig onderhoud als warboel troont
in de hof, waar teer leven wordt behoed
door woeste dorens.…
Sasha het paard
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
857 Steeds aanhankelijk, wortels die we gaven
droefenis zat er in Sasha haar ogen
éénzaam , 't leek verloren
De laatste periode bleef Sasha in de open stal,
op de wei,
voorbode van wat er kwam
geen dierenarts of is hij opgeroepen
ze ligt nu onder zeil
Sasha zijn we kwijt
het is nu verleden tijd
voor altijd…
Probleemwolf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 borrel in
om de geesten te bezweren
het is nu geen tijd voor twijfels
we moeten onze tanden erin zetten
trots als een pauw, sterk als een beer
moeder natuur huilt mee met ons verdriet
we laten ons niet ontmoedigen
nu niet en in de toekomst zeker niet
je spreekt over kameraden die huilen
terwijl ze spreken aan jouw sterfbed
over het verleden…