7749 resultaten.
Luchtkasteel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.239 Ik noemde je
mijn allerliefste
Je geur bedwelmde me
als een zee vol jasmijn
De zoete fluisterwind
was je gezang
de weemoed
van het zomerse land
je gewaad
In de lach van je ogen
zag ik een wereld
die blij danste
in zon en maanlicht
Maar aan het eind
bleek het sprookje
even bedrieglijk
als de schoonheid
van een luchtkasteel…
Moedersteen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.453 Spiegel der aarde,
waar ik vandaan kom,
moeder en zoon,
een oorsprong zonder einde
van woest en onbegrensd verlangen.
Een sublieme stilte
koortst in het avondlicht
waar wij eindelijk
samensmelten.
De tijd der taal is aangebroken:
het hart definitief
gehouwen in moedersteen.…
Kustzinnige verwurging van Irak
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
617 progressieve uiting gewurgd
Beeldende kunst te plengen
Wordt wreed niet toegestaan
Hemels blauw is ruw verdrongen
Afgedwongen door massamoord
In razernij door het streven bedwongen
Nat bloedrood is nu de basiskleur
Als ik door die schrijversogen zie
Het huilend druipend schilderspalet
De verroeste steenhouwers beitel in ruste
Weet ik het einde…
Pijn
hartenkreet
2.7 met 29 stemmen
3.543 Elke dag een beetje afscheid,
dan doet het definitieve minder pijn
Straks komen de tranen
Dan is het voorgoed voorbij
Mijn liefde voor jou loopt dan ten einde
Hield jij ook maar van mij..
Ik hoop dat je soms nog aan mij denkt,
met je lieve glimlach
Want in mijn hart zit een kamertje altijd vol van jou.
Ik zal je nooit vergeten..…
Het gegeven paart
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.757 ik je liefheb wil jij weten
in alle woorden die ik zeg
als een kleed om je heen mag slaan
met vingertoppen op je naakte huid
een liedje zingend in je oor
mijn neus kruistekent in je haar
Het is koud buiten het brede bed
Warm onder het donzen dek zijn wij
de liefde aan het bedrijven
met passievolle, gloeiende lijven
alsof er nooit een einde…
Voorjaarsgedicht
gedicht
3.0 met 61 stemmen
28.682 Deze lente gaat het toch weer
over jou hoewel ik er langzaamaan
wel moe van ben
moe van regen, wind, flarden
bedrieglijk blauw in de lucht,
vage beloften van het einde
van de kou.…
Slaapwandeling
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
998 De beste tijd
tussen de lakens
is een wandeling zonder einde.…
Wiskunstenaars
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.410 Zo trekken wij gevolg en wortelen
dat leven en denken verzameld
in een grote zak geen aaneenschakeling is
van toevallige gebeurtenissen
waar ieder naar welgevallen
zijn/haar arm insteekt
en op haar/zijn hand
de werkelijkheid dansen laat
op doet stijgen als een ballon
Er is een wetmatigheid die naar
een vast en vooraf
vastgesteld einde leidt…
Dualisme
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.395 willen mijn
handen grijpen naar touw
en klimmen naar hoogten
vluchten voor de bodem
die in fusie met boven
einde onbegonnen laat
waar
links en rechts in remise
het gemiddelde dualisme
op het nulpunt vereeuwigt
en surplus zich verliest
in uitgetelde statistieken
of wil ik
liever de extremiteiten
waar het pijnlijk lachen
uit balans…
Verbonden...
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
6.234 'n Ring zonder begin en eind,
hopelijk tot de dood ons scheidt.
Dankbaar dat wij elkaar vonden
en weer samen een gedicht inzonden!
Thea en Anne Jan.…
Anekdote
gedicht
2.9 met 27 stemmen
14.222 .
----------------------------------------------
uit: 'Aan het eind van het begin', 2000.…
schimmen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.138 terugdenkend aan de tijd van strijd
terugdenkend aan het leven
ik zit op een veld van schimmen
vriend en vijand liggen hier te rusten
ver van de plek waar ik zit beven
ver van de eenzaamheid van het bestaan
ik lig hier op een veld van schimmen
huilend over hen die vielen
hopend op een tijd van strijd
hopend op een eind aan deze eenzaamheid…
Vrij ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 Ik zocht geluk,
als ik het vond,
als wat anders
vermomd, viel het
van z’n voetstuk,
ondervond ik
pijn bij mezelf
of medemensen,
lering te trekken,
terug te keren
bij het ‘zelf ’,
overschreed ik
beider grenzen,
de twee kanten
van het leven,
aan het einde
bestaat er niets,
is het om het even
wat kan ik verliezen,
in de…
tot leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 hij schreef er al zovele
verbond een hand met een dans
met fleurige bedwelming
de schrijver aan de rol
is aan zijn eind
hij betwijfelt de wereld
die hem het dierbaarst is
en denkt in eigen zinnen
gewoon het zijne ervan
hij loopt rechtop, dat is
de waarhied van een mens
en zoekt de liefde eeuwig
misschien tot morgen, maar dan
verlaat…
Licht & Duisternis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.630 rennend door de duisternis
met ergens voor mij vrijheid
achter sluiers van witte vlammen
Daar durf ik weer te ademen
met open ogen, open armen
ontsnapt aan een vergeten droom
Of ben ik toch gestruikeld
over diepgewortelde verwachtingen
en viel ik al die tijd
mijn granieten einde tegemoet
Hoelang zou ik al vallen?…
Waar liefde woont....
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
700 Ten einde raad
zong hij voor haar
een tikkeltje verlegen
de oude psalm:
“Waar liefde woont
gebiedt de Heer
Zijn zegen….”
Ontroerd zag hij
haar lippen meebewegen.
Zijn stem brak daar
waar zij begon te spreken.…
Jouw prenatale dromen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
808 nog zijn
je longetjes in rust
maar je lijfje
voelt wat mama doet
je schopt en rekt
wendt en keert
weet je gevoed door
warme moederkoek
pas als jouw dagen naken
en de weeën gaan ontsluiten
zal er een einde komen
aan jouw prenatale dromen
als de navelstreng is afgesloten
gaan jouw longen eindelijk open
kan het huilen beginnen
om…
DANKBAARHEID
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.526 vaste banen begeleiden ons
naar het volmaakte einde
dat is de belevenis, die ons gegeven is
dankbaarheid…
Zachtjes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
799 Zachtjes wandelen we samen naar het einde ik en jij.
Ver weg.. naar plekje waar niemand ons stoort, daar komen we er achter dat jou hart bij de mijne hoort.
Kijk me aan in m'n ogen, en voel mijn zachte stem.
Nu weet jij dat ik de enige voor je ben.…
Hardloper
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
835 en wie wint
krijgt eeuwige roem,
hij ziet de rondetijden
passeren bij het voorbijrennen
en hijgt stevig
zijn longen klappen
bijna en het publiek
juicht en klapt ook
als hij als eerste
de finish passeert
het zweet sijpelt tussen zijn oogleden
dus hij ziet even wazig
maar het einde is in zicht
hij heeft het gehaald
nu kan hij zich doodlopen…
Leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 meer waard dan je denkt
Vaak moet men eerst voelen
om dat te begrijpen
en voelen is verdriet
Maar opeens geniet je van alle kleine dingen
ben je dankbaar voor wat de wereld je heeft gegeven
leef je niet voor morgen
maar voor vandaag
Het leven is een bijzonder geschenk
voor de één lang en gelukkig
voor de ander is er helaas al een eind…
Toch herboren
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
441 Doch telkens bij het ochtendgloren
mogen we voelen, mogen we bekoren
en wakker worden
uit het donker naar het licht,
weer in de cirkel worden herboren
nooit wetend wanneer het einde in zicht,
de kadans van tijd en dood
die dit spel nog nooit hebben verloren.…
Zal je
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
652 Als ik sta aan de rand van het
leven en er straks een eind komt
aan mijn aardse bestaan.
Dan uit de schaduw zal stappen
de eeuwige warmte zal voelen
die me liefdevol zal omarmen.
Wil jij me dan begeleiden naar
het heldere licht waar de
engelen mij zullen ontvangen.…
Hun ranke benen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
505 er is veel
hooggeëerd publiek maar
het circus speelt voor ons alleen
warmbloedig
dansen paarden met
hun ranke benen een figuur
acrobaten voltigeren
en aan de trapeze lijken
salto’s moeiteloos te leren
het wildebeestenspul
laat alle tanden zien in
de dressuur van de dompteur
toch heeft
een kleine clown
op het eind de show gestolen…
Zeg iets
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
481 Stille stem van het woord
van niet zijn en wel zijn
zal in de naad gespleten worden
waarachtig
het stijgt me op de lippen
het warm te zeggen
hoe lang nog duren uren
kleuren gegooid tegen de regenboog
blijven dan nog mens
spreek van geen begin
zeg van geen eind
geheimhouding trilt
in vertrouwde klank
geeft nieuwe woorden
met bestaande kleuren…
Gestage tijdstroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
585 Tijden nemen mij mee
in hun stroom
zacht laat ik me drijven
tussen oeverloos lijden
en stroomversnellingen van feest
gestaag glijden de oevers
mij onttrekkend
aan het oog der vogels
die azen op mijn hart
langs water dat mijn brein ontwart
en aan het eind der stroom
beland in eindeloze zee
vermenigvuldigd met gelijken
dansen wij verheugd…
Welgevallen beloftes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
645 ik schrijf van leven
tot aan de ondergaande zon
draag de dood tot aan mijn kraag
het kleedt warm en is barmhartig
het eind smaakt naar doffe gebeden
en bidt zich door het sluitwerk
van opgedrongen vaardigheden
die roerloos blijven staren
het monotone, het lied zonder verhaal
dat toonloos de tijd laat passeren
met schreden die al dolend…
ongeschreven gedicht
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
582 Zo graag zou ik een gedicht
willen schrijven dat tranen
over jullie wangen laat lopen
Die jullie de diepste pijn laat
voelen op plekken waarvan
het bestaan nooit geweten is
Zo'n gedicht die jullie meesleurt
in momenten van doodsangst
en jullie op het einde doet hopen
Maar woorden schieten tekort
in een overvloed van emoties
en zo blijft…
De geliefden van stervenden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Maar hoe hard ze hun best ook doen,
de korte tijd
dat de geliefden gelukkig en verliefd zijn zoals geen ander,
weten ze dat er een einde aan komt.
De geliefde is heen gegaan,
maar hun liefde zal altijd blijven bestaan.…
zeg me
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Daarom haal ik het eind van de maand niet.
Je wordt nog 85 als je het mij vraagt.
Maar nu ben ik lelijk en moe.
Lelijk ben je niet en moe ook maar een beetje.
Maar wat wil je dan zeggen eigenlijk ?
Dat je er prachtig en stralend uitziet.
Echt waar ?
Ja, hoe zou ik dat kunnen verzinnen ?…