13139 resultaten.
De snaartheorie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
473 ik heb
het licht ontleed
tot in de kleinste deeltjes
uit de ontdekking
die ik deed bleken
de deeltjes ook golfjes
bond gekleurde
golfjes tot een
grote witte streng
reeg deeltjes tot
een snaar die lichtend
wit tot kleuren trilde
gelukkig hebben
snaar en streng dezelfde bron
zij stralen al eonen lang uit onze zon…
Zondaar
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
995 Gewapend met een ganzenveer
trek ik moedeloos ten strijde
tegen de grote grizzlybeer
die mij dreigt aan gene zijde
opgeschrikt door mokerslagen
op het verzengend offerblok
klimt mijn pen in strakke stagen
boven het kraaiennest in dok
woorden klauwen uit mijn handen
in gevecht met al mijn zonden
voor verlies van ingewanden
is mijn veer…
Bij elke aanraking
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.227 Toch tuiniert mijn geliefde
met heel veel aandacht en
grote zorgvuldigheid.
Bij elke aanraking
van de groene blaadjes
is hartstocht aanwezig en
elke beweging
van haar is
een dans van
genegenheid en
zorgzaamheid.
Zelfs als ze
doornige struiken verzorgt
maakt ze daarvan één spel
van enthousiasme en
kleurenpracht.…
Kleutermeisje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.440 Met haar neusje in de wind
fietst zij trots naar school
als een echt groot kind
klein duwtje in de rug
want dat gaat zo lekker vlug.
En straks, na school
met mama weer terug
Een kusje, het duwtje
een mond vol marsepein
Ze geeft de wind in de rug
Welterusten, mijn lief
blijf nog even klein…
Hart
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
999 Met je verstand klopt het hele verhaal,
Klinkt logisch, niet verward,
Binnen in is het een grote bende,
Binnen huilt je hart….…
de kunst van
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 het kost wat jaren om te weten
dat slagen in het leven
verdraaid en haaks staat
op het slagen in de dood
dat grote daden niet meer werken
maar enkel lucht en leven
en slechts het kleine rest
dat trots vervliegt in 't ijle avondlicht
het achterlaten van het liefs
jij kent het delen van de last
en ook de kunst
van overleven…
'n Middag in Kijkduin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Wolken stapelen in
vele tinten grijs
aan de horizon
'n klein bootje
Tussen hemel en aarde
een immens grote zee
deinende beweging
lichtgroen tegen grijs
Niets blijft hetzelfde
ontelbare schelpen waartussen
'n krab rent voor z'n leven
als voetstappen verdwijnen…
In bizarre emoties
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
653 het was jouw hand
die woorden schreef
de letters krulden
jij smulde
van details
in bizarre emoties
rechtlijnig
vulde jij met spanning
witte regels op papier
die wulps
grote lussen lekten
van fysiek plezier
het boek heeft nog geen
uitgever bereikt het laatste
hoofdstuk eist ontknoping in realiteit…
Een magisch moment
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 heb je boeket
als bloemen
in de vaas gezet
de groendecoratie
maar eens
achterwege gelaten
uniek in vorm
geschikt op
grote en kleur
in een magisch
moment vond ik
jouw hart in de geur
zag de lach
in je ogen
de rankheid van lijf
jij bent mijn boeket
nooit hebben we samen
de bloemen zo buiten gezet…
GTST
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
600 deuren slaan, posten kreunen
men zegt te vaak oké
lebber hier, een lebber daar
wat een gein, grote ellende…
Het tijdelijke sloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 strekte mijn armen
reikte met handen
maar voelde leven
langs vingers glijden
met nagels striemen
getrokken over je rug
het tijdelijke sloot maar
gaf je ziel nog niet bloot
er is geen begin
door een schat aan
herinnering achter te laten
de gaten zijn veel te groot
deze breken met
weemoed en respect
wat je liefhebt is klaar…
Gent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
500 Hoe mooi jij bent
jaren meegeteld
zelfs in de groeven
van plaveisel
ik twijfel
met lichamelijk stijfsel
jou te betreden
doch jij hebt mij geveld
jij kwelt
tot in het bot
in mijn verloren hart
zo ik vergat
jouw lieflijk kinderhoofd,
met groot talent,
aan te klagen als
enorme voetenbeul
de dader ben ikzelf.…
Wouter Weylandt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
807 Last Post in Genua
Gaat me door merg en been
Een zwijgend peloton
Laat de wereld zien
Hoe verslagenheid verbroedert
Groots eerbetoon aan Wouter
Die het leven liet
Onderaan de Passo del Bocco
Had het iedereen kunnen gebeuren
Zijn equipe voorop
Door de straten van Livorno
Indrukwekkende beelden
Een dolk in mijn hart…
Herfst in de zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 Gevangen in het duister
medicatie niet verlicht
Geen troost is groot genoeg
geen tolerantie toch voor luister
Flitsen verstoren zicht
weer een aanval voor de boeg
Communicatie wordt vermoord
contacten niet verdraagbaar
Het is zomer het is mei
deprimerend kan het zijn
Een jaarlijks nieuw begin
opbloeien van leven
Beter worden van de…
Distichon 43 en 44. Twee distichons over dichters
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
690 In zijn omgang met het genre betoont de schrijver een grote souplesse!)…
Een ongekend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 er zat
een knoop in de tijd
ik trok aan het kortste eind
kon de grote
lus herinneringen
niet meer binnenhalen
moest ze laten gaan
uit de verbanden die
mijn jeugd omspanden
kwam nog wat
fragmenten tegen
uit een ongekend verleden
maar te weinig
voor een fundament
wat losse stenen en cement
zwerf op het net
in verloren tijd…
Jonas D. Meijerplein
gedicht
2.9 met 9 stemmen
4.358 In je trekken staat
de geschiedenis van je volk geschreven
fascinerend, jouw volk
almaar verloren en weer teruggevonden
wij staan aan een angstige oever
wachten op de mensen eindelijk mens geworden
de jouwe en de onze eindelijk verzoend
Is de grote Barouch niet
in deze straatjes opgegroeid?…
De draak en de ballen van de baviaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.534 Dragonder de draak
eiste van Buffy de baviaan
dat hij zijn ballen toonde
je kunt me de kont likken, sprak Buffy
jij hebt alleen maar een grote bek
sprookjesfiguur, dat je bent
Dragonder dacht na
en sprak; wanneer ik klaar ben
met jou, zullen je nazaten weten
waarom zij rondlopen met rooie reten…
Laat de aarde leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 alleen de megagolven
maken indruk op
de overvoerde geest
rampen worden groter
als de media
zijn langs geweest
driedimensionaal en
uitvergroot wordt ons
de dood getoond
grote woorden
maskeren het persoonlijk leed
de enkeling komt nooit in beeld
laat de aarde leven
te beginnen met de medemens
in plaats van anoniem wat geld te…
Bestaan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
703 Ik ben soms mijn woorden kwijt
en dit tot mijn grote spijt,
want in woorden voel ik mij geborgen
en niet te kunnen spreken baart mij zorgen.
Maar dan weer vind ik mijn zinnen,
de berg in mij weet ik te beklimmen.
Achterom kijkend of vooruit
maak ik van letters mijn buit.…
In de tuin
gedicht
2.3 met 15 stemmen
4.721 Wij in dit grote gras, klaver, paardebloem
en wat er wriemelt, wat ingewikkeld
wordt: de rups, de wingerd. Waaronder wij,
weer overhoop, weer door elkaar. Wij lijken
wel. Volkomen. Verwarder dan de mieren, in
dit bijzijn van de tuin, waarin begrepen:
deze wildernis. Wat er aarzelt, water valt
erover, stort en wordt van kracht.…
Je sprankelende glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 zie je glinsteren
zonnetjes spiegelen
tegen de kant
in het voorbijgaan
koel je de hand die ik
naar jou heb uitgestoken
jij watert af
van grote hoogte
helder als een beek betaamt
maar in je gaan
langs stad en land
dooft je sprankelende glans
ondoorzichtig en vervuild
stroomt het menselijk visitekaartje
schaamteloos het zeegat…
Een plek waar iedereen zich thuis voelt.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 En met grote gele ogen als die
van een uil kijkt men naar
fonkelende sterren in de nacht.
Alles als kristal, glazen stad
met open hart.
Voor iedereen toegankelijk, geen
angsten, vrees, noch pijn.
Men baadt in het zuiverste water
en alles voelt zacht als satijn.…
Innig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
605 Grote gebaren
wilde lokken
ronde borsten
korte rokken
rode lippen
zachte handen
kousen benen
gave tanden
guitige ogen
zwarte schoenen
warm lijf
heerlijk zoenen
openlijk flirten
innig dansen
ritmisch opgaan
gegrepen kansen…
Tijd van leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 Wie zal weten hoe de dagen zijn
die in zulke grote getale
nog komen wellicht
wat zij ons zullen brengen
in pijn of als gedicht.
Vertel mij niet hoe de toekomst is
ik zou slechts vrezen
dat in leven, dat ik heden leid
waarin mijn hoop is gerezen,
mijn dromen zijn verdwenen.…
Zielsvertrouwen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 er is iets
dat ons kleiner maakt
tot een knus en
bijna kneuterig formaat
geen kale ruimte
om in te verdwijnen
wel licht in elkaars ogen
laten schijnen
een warm contact
van raken
het intieme fluisteren
van samen praten
wij moeten ons steeds
groot en staande houden
maar zonder die decors
hunkeren wij naar zielsvertrouwen…
ververst
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 hetzelfde huis, uren
langer zwijgen
er zijn geen levende verhalen
waar ik sta
en het avondlicht in de kamer
zou een schim kunnen zijn
wolken
blijven star
donkerder
boven luisterloze leien
hij gaat liggen
ver uit het gezicht van een lelijke, grote
maan en zijn vader
wacht tot het geschuifel
voorbij is
zoveel mogelijk…
Die mensen eigen zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Als jij zegt dat individu
En context uitgangspunt
Voor psychiatrisch onderzoek
Moeten zijn worden jouw
Woorden genuanceerd als hij
Zegt dat het ziektebeeld
Voor een groot deel wordt bepaald
Door alle moeilijkheden die mensen
Eigen zijn en beweert dat alleen
Zij die ten diepste aan het leven
Lijden aanspraak mogen maken op
Vergoeding…
Alma mater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Het was koud middernacht
gestommel in het hoenderhok
de knuppel, dacht ik
en schoot in mijn sloffen
tussen de dorpel en de deur
vloerde zich een strook licht
op de overloop, een zwarte jas
als molshoop op het tapijt
even verder een paar kisten
te groot voor mijn kleine meid
ik hoor haar hakken tikken
voorbij de tijd, ik slik.…
RIJK BLIJVEN....oftewel verdiepen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Als je je blijvend wil verrijken
moet je groeiend blijven rijpen
zeg maar steeds opnieuw vereiken
en soms je oude boom verplanten
in jong, fris, vers ontkiemende grond
Dat hou je geest en lichaam gezond
en kan je tot grote hoogte stijgen
Want oude diep verwortelde bomen
groeien tot aan, zelfs in de hemel!…