12649 resultaten.
Herinneringen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
979 Door de liefdevolle wolken voel ik de zon niet meer
Achter de hoge bergen voel ik de wind niet meer
In het heldere water zie ik de vissen niet meer
Mijn herinneringen zitten in de knoop
In een prachtige rozentuin ruik ik de rozen niet meer
In de fijnste jazzclub hoor ik mijn muziek niet meer
Mijn hart ben ik kwijt
Mijn herinneringen zitten…
OUDDORP AAN ZEE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Met regelmaat haal ik mij lieve doden
Zo leeftijdloos nu helder voor de geest
En sprakeloos ervaren wij het feest
Door de geheimenis ons aangeboden
Met om ons heen weer volop lenteboden
In mij dobbert een pril zoetwater beest
Waar ben ik toch zo angstig om geweest?…
Wat het achterlaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 Bij het kijken lijken de vormen
onderhevig aan een bewegen
als bladeren in de wind
kleuren als een damp, die verwarmd
een helder vochtig vlak verlaat.…
Mijn kanalisatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
549 Het is helder, helderder dan de aarde
mij kan bieden...
Het vraagt een toewijding die zuiver is
en blijft tot de dood volgt.
Het brengt het inzicht, vanuit...
het Hoger Licht dat ik mag aanschouwen,
waarvan ik meer ben gaan houden
dan wat dan ook, gedurende dit leven.…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
Valse aura van de dag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
498 Je bewoont de tekst waarin je
het beschrijft, een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen, die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein,
de waarheidskern wordt helder
in een geweldcontrast,
Elk detail wordt in kritiek
of tegengestelde waarde
moet worden…
Niet te herroepen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
674 Niet teniet te doen
Losgeslagen poems
in misschien wel recent opgeslagen dromen
die inmiddels allang mijlenver van elkaar
reeds zijn verwijderd
Opnieuw een poëet
naar een ander echelon
betrekkelijk jong, maar tevens helder
even zuiver als de ongeschreven brief…
Een blauw gedicht van Vincent.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
570 Tegen een blauw fond
helder schitterende sterren
groenig, geel, wit roze
opalen, smaragden, lapis lazuli,
robijnen, saffieren en daaronder
de zee zeer diep ultramarijn.
Het strand paarsig en zachtrood
op het duin pruisisch-blauwe struiken
wachtend op een schilderij.
[4 juni 1888 Saintes-Maries-de-la-Mer]…
Ontdek…
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 eens vele wegen richting jouw beeld
het wikken en wegen, vooral de rust
bij jou is genesteld, niet bij iedereen
reflecteer want de spiegel wil klanten
mijn spiegel is al jarenlang gebroken
die kon de bergen en dalen niet aan
zich aftekende in rimpels en wallen
vanuit de verte zijn genen niet helder
mijn beeld werd pas veel later duidelijk…
Schouwspel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 De zon zakt
Stil in de zee
En gedwee
Ga ik mee
Spiegeling
In het water
Helder, bijzonder
Vogels koppig en uitgelaten
De zon gaat onder!…
koud
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
630 het was midden in de nacht,
de heldere maan verlichtte,
mijn levenspad maar
ook mijn dagboek,
waar ik trouw mijn
dagen in verhaalde want
dat beschouw ik
als mijn plicht.
zo geheel toevallig of moedwillig,
dacht ik plots aan jou,
de gedachten kwamen uit het niets,
over hoe het vroeger beter was.…
Eerste communie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
828 Ik liet je dopen met het water
zo helder als de puurheid van je zieltje.
Kind van mij
Je bent zeven jaar geworden
en krijg je voor de eerste keer
van Hem een stukje brood.
Nooit vergeet je nog die dag
omringd met vreugde en tederheid.
De deur van het leven staat open
waar jij nu stilaan gaat lopen.…
Het ruime hemelrond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
457 Hij laat de zon ontwaken, elke dag
Die alom helder licht verspreidt
Ten gunste van heel de mensheid
Dat iedereen er van genieten mag.
Heb ontzag, want de Heer is rein
Op Hem kan ik altijd vertrouwen
Hij wil mij in liefde aanschouwen
Daar kan ik heel zeker van zijn.…
Aan een wielrenner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
719 Wordt wel gelauwerd
met bloemen als hij dan wint
en blij met een bos
die hij int op een verhoging
en met een blos
rijdt hij terug om
de volgende dag weer
te oefenen om zijn spieren
zijn lijf lenig en soepel
zijn geest helder te houden
om met de aarde mee te bewegen
aan de stroom, waarin we verzeild
en verloren toen we werden geboren
maar…
Hardtroerend
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
709 sterk
moest je
zijn
deze hartewens
een van
haar laatste
woorden klinkt
als een
refrein
hoorde zij
de laatste
minuten jouw
positieve levensverhalen
weten zul
jij het
nooit
ofwel ooit
even nog
voelend haar
warme handen
jouw lichaam
stijf van
verdriet
emotioneel zwaar
maar dit
missen wilde
jij toch
niet
jouw heldere…
In jaargetijden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 De zomer verwart in de verte
als een dunne draad zonder eind
Herinnering aan de winter paars
als een heideveld schaars bedekt
Een heldere droom wordt zelden
een gedicht met zuivere woorden
Herfst lijkt op een bonte vlinder
zomer- en herfstkleuren opgezogen
Een winter wacht met zwart en wit
in een maanzieke, zilveren nacht
Een ader in de…
Schouwspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 De zon zakt
Stil in de zee
En gedwee
Ga ik mee
Spiegeling
In het water
Helder, bijzonder
Vogels koppig
en uitgelaten
De zon gaat onder!…
Overgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 de stilte is niet immer wit
gelijk een maged reine
of schoon van klank,
onaangeroerd
ook de ziel niet, als de mijne
daar de nacht vaak bij helder licht
vele spinsels vervoert
de schaduw op mij gericht
het geruis onder mijn dak
heeft de oren toegedekt,
niet omdat mijn wil dat wenst
maar omdat de slaap
op eigen wijze
een schone rust…
Winter en Lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
582 Een explosie van zonlicht
daar waar schaduw is geweest
een helder strakke hemel
zo strak
als het ijs
dat door de kou
wordt bevroren
de kou
en de sneeuw
doen de
opkomende
voorjaars bloemen
verwelken
slap hangen de kelken
de vogels
zingen al vroeg in de morgen
zij lijken zonder zorgen
het voorjaar kan niet in rust ontwaken
wanneer…
de geur van gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 onze dromen
vielen uit de
lucht op het pas
gemaaide gras
ze doofden als vanzelf
we harkten na
een tijdje gras en
dromen bijeen
een zanglijster
landde ritselend
in de groene wand
van het klimop
met een helder lied
riep hij ons op
niet te vergeten
we zwegen alleen
hij vloog naar de
groene vuilnisbak
en floot daar zijn…
Vonkten in exegese
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 verhaal in opbouw geplet
zijn referenties
werden xenofoob
de aardse samenhang
verroestte tot schroot
nog lang bleef
zijn lijfelijk verschijnen
een uiterst opzienbarende
en heftige gebeurtenis
de intense geladenheid
van zijn lichaamstaal
kon hij bij een groep
vertalers snel kwijt
zijn boodschappen
vonkten in exegese door
de heldere…
Zomerhitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 een luttel dier probeert kieren te dichten
verkoeling naar binnen te metselen
in de gangen van zijn zandkasteel
zwaluwen vluchten in cirkels
jagen hun stem na in de wind
de lucht, een verlengstuk
van weids en helder water
als een kind met een spiegel
en de ogen van zijn moeder
evenzo sprekend en blauw
het zindert verderop
hier kan een steen…
Wilgum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 lange schaduwen
werpt de avondzon
bij het onder gaan
op de dijk
tot ver in de kwelder
zie ik helder
mijn omtrek uitgerekt staan
aan de overkant
ligt Emden fel
in het avondlicht
en meer naar rechts
Borssum
daar tegenover
aan deze kant
van de Eems
niet ver van Torum
lag Wilgum
waar in 1277
de Eems door haar oever brak
het kwam niet…
Ijst het diepste blauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
423 ik zag je
voorover buigen
met lange vingers
en gestrekte armen
naar de horizon
wuiven voor meer
licht en helderheid
de ochtend kleurde
al zijn zacht pastel in
voorzichtig schijnen
waarbij de nacht
zijn donker volume
liet verdwijnen in
een uiterst ludiek spel
waar je lach
de lange nacht
verwarmde met haar
verbonden zijn van
liefde…
Zonder jou (2)
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.284 zonder jou, voel ik mij in rouw
zal de zon nooit meer zo helder schijnen
de lucht zal nooit meer hemelsblauw zijn
zonder jou
geen warmte, geen verblijden
zonder jou, voel ik mij in rouw
worden mijn dagen donker als de nacht
zonder vogelzang, zonder bloemenpracht
Zonder jou
geen lentedag, geen zomernacht
zonder jou, voel ik mij in rouw…
monstertocht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 volg het schuimspoor op het
water wijst de lokale loods
daar is de rivier het diepst
we zijn nog niet eens
op de helft van de reis
roept de gezagvoerder
hij geniet van de trage
bewerkelijke terugweg
de reis duurt drie keer zo lang
met zeemanskunst en improvisatie
loodst de gezagvoerder
het schip terug naar zee
vlak onder een heldere…
Poëzie
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
538 poëzie is een rivier
die de verbeelding draagt
meevoert op haar stroming
zij is de regen
die de voetstappen
van de dode meeneemt
de gedachte
waarvoor je achter
tralies belandt
poëzie is
de schoonheid van de kanteling
naar de zwartheid van het licht
zij is de angst die op een
zonnige dag in het heldere oog
van het hert schijnt…
Voetafdruk
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
615 zit een onverzettelijke vernietigingsdrang
in het dagelijkse van onze voetafdruk
een onvermogen om de planeet te redden
en we doen er bijna allemaal aan mee
meedogenloos, als of het niemand iets kan schelen
er is een droeve tijdelijkheid tussen de vroege dageraad
en het weer verdwijnen van de zon, in het avondrijk
waar we genieten van de heldere…
De oude leraar
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.405 heeft gezegd,
laat hij zijn oog langs onze hoofden dwalen
en zit als een van ons in het lokaal en
ieder probleem schijnt helder en beslecht.
Dan wordt het stiller en gaat hij oprecht
de dromen van zijn eigen jeugd verhalen,
en wordt zó één met onze idealen
als met een som, die hij heeft uitgelegd.…
In de zachtheid van haar zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
746 haar stem
die vraagt aanvult en die van
zwijgen weet als het nodig is
we spreken niet alles uit
En toch troost me dat zozeer
in de lichtheid van haar kamer
zij heeft weet van de wisselingen
van het komen en het gaan
Zij kent de seizoenen
en zij blijft zoals zij was
ze aanvaardt haar laatste reis
op de wijze waarop zij leefde
Met heldere…