5860 resultaten.
't GESCHIEDDE
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
664 In de angstwekkende, bewogen nacht
wordt het sterke schip Titanic verslagen
door een schimmig spel van nevelvlagen
met drijvend ijs vol onnozele kracht.
Als herten, verward door grote drijfjacht,
rennen reizigers rond, vloeken, klagen.
Voor sommige zwemmers mag hulp dagen,
honderden mensen zijn prooi der boze macht.…
Gebedje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
618 Ach, voor mij geen doornenkroon
had ge hoeven dragen, Heer
Zet u liever weer gewoon
bij uw leerlingen terneer
waar van wingerdschaduw koelte
hoedt uw voorhoofd voor de zoelte
van woestijnen
en waar kleine
kinderen zijn om mee te spelen
mocht het leren u vervelen
Kunt ge het niet overdoen?…
Langs Vlaanderens wegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Langs Vlaanderens wegen staan verspreid
aan kant en berm waar men ze ziet,
de kruisen der ontroostbaarheid
getuigend van immens verdriet,
van onherstelbare treurigheid;
herinnerend ons, 't kind zonder verweer
argeloos in speelse jeugdigheid,
geveld in meedogenloos verkeer.…
de ochtenden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
616 Ze heeft gelijk, ik wil haar volgen,
mee verstoppertje spelen achter de wolken,
op mijn schaduw neerkijken.
Een pantomime met een mobiel.
Daar beneden in mijn tuin.
Vandaag blijf ik boven.
Morgen krijg ik nog een dag.
Met een veelbelovend begin.…
PAPEGAAIENBUURT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Lorres bonte veren verblijven hier
sinds voorstel van een speelse vernufteling
zorgen voor levendig ogenvertier.
Dit vogelkleed heeft lichte versnippering:
soms zweven zijn pluizen naar een ver kwartier,
prijken bewust op een jongere woning.…
Bijna niet uit te leggen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
964 Als ik met gedachten speel, ontstaat er chaos
vaak vrede, soms onzekerheid
mijn omgang met complexe persoonlijkheden
maakt het leven niet saai da's een feit
Maar steeds een terugkerend gevoel van er
mee moeten stoppen, het voegt niets toe
Dat het me zo bezig houdt, negatief en
positief, dat maakt me geestelijk moe
Stoppen met alles en iedereen…
vrouw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.314 meisje, in je jonge leven
worstelen door je puberteit
aarzelen om jezelf te geven
overlopen van genegenheid
vrouw, gebonden en gedreven
gevoelig zijn en verweren
jezelf vergeten, eerzaam streven
argeloos beminnen leren
moeder, in je hele wezen
leiden, door spel, door boeken
twijfelen en beschutting geven
samen naar morgen zoeken
vrouw…
Gretigheid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Ik ben in een film geboren
regie heb ik niet nodig,
ik speel een soevereine held
in elk verhaal, een script
is overbodig, isolement
van verbeelding deel ik
met een primitief hart.…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Mijn werken en streven zijn speels verdoofd."
De bedaagde denker heeft wijde ogen,
ziet ook de opwekkende roze lucht;
herboren bloed stroomt dan opgetogen.
Rechtgeaarde Limburgers kennen geen vlucht
uit moeite of zorgen, wat ze wel mogen:
hun wereld maken tot wezenlijke klucht.…
buiten zinnen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
748 woord
dwalen mijn gedachten dweilend
zoekend naar woorden, koortsachtig ijlend
geef me raad, hoe zal ik het haar vertellen
wat zich eigenlijk niet zeggen laat
niet in woorden, beelden of akkoorden
zoekend of dat nieuwe leven toch bestaat
lijken woorden al versleten, afgeleefd
zo gespleten, buiten zinnen vraag ik je beleefd
zeg me, hoe spel…
Ze bewoont de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 Geen geluid kwam
over haar lippen en
en uit haar gesloten
mond, slechts verlichte
woorden die ik verstond
uit het spel van beide
ogen en die ik begreep;
“ Als ik in het licht van
van de sterren woon
is er geen schaduw en
geluid meer nodig om de
leegte te verwarmen,
daar binnen heerst
geen kilte, alleen een
zon en maan in harmonie…
Mat gezet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 Ik ben in een script geboren
regie heb ik niet nodig,
ik speel een soevereine held
in elk verhaal, rolverdeling
lijkt overbodig, isolement
van de verbeelding deel ik
met elk primitief hart.…
Wind, water en herinneringen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
562 Wind, blijf waaien en blijf spelen,
maar laat mij achter, met 'n lach.
Er is iets wat ik zou willen delen:
Zie hier, een wonderschone dag.…
Eemland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 Slierten mist…
Getogen op de kleigrond,
soms hard dan zacht;
erboven roept de grutto
en wind en zon spelen
met de wolken.
Hoort hij tussen oerwoudkreten nu het knerpen van het ijs?
En ziet hij echt een vroege kievit tegen polderluchten grijs?
Zo is het in de jungle dat verstilde winterwei hem heugt.…
VOORTUIN NAAR DE WINTER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 hoe wispelturig en onstuimig ik ook ben
te moeten struinen
door vroeg donkere avonden
kun jij mijn blazen begrijpen
of speel jij mij de zwartepiet toe?…
bewegende aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 hoe mijn stap ook kwijnt
in wallen aarde opgeworpen
door ijdele hoop zijn de dagen
korter dan de golven die de bodem
doen bewegen, niets is mijn vlucht nog waard
nu tentakels van vluchtig gas mij omarmen
me beklemmen tot mijn dood zich waardevol
laat omhelzen, mineurs en valkeniers hoed
u voor dit spel, het breekbare wordt
heldhaftig…
O, mijn lieve Valentijn… hoe zou het zijn?!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
828 Speel de lachjes om mijn lippen
zoet en vrolijk kijk ik uit
naar een glimp van jouw verlichte
blikveld die mij immer liever zag
krul jouw vingers door mijn haren
rood of blauw en zeg mij snel
wil jij mij in ‘t hart bewaren
of denk jij ik weet het wel….…
In de ochtend
gedicht
5.0 met 2 stemmen
7.986 Zie, mijn vader prijst mijn spel,
geeft richtlijnen, streelt nu mijn moeders hand.
Tijd valt uit elkaar in onverdraaglijk getel.
----------------------------------------------
uit: 'Toverdraad van dagverblijf', 1986.…
Betaalde liefde
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
2.197 Tien uur in de avond
rijd ik opgewonden naar haar toe
mijn vrouw weet ervan
ben verliefd geworden zeg ik
kan er niets aan doen
hoe vertel ik het deze Spaanse schone
dat ik hals over kop voor haar gevallen ben
voor haar rood gestifte lippen
die dansende blik in haar ogen
de pracht van haar flamencojurk
wat een gevaarlijk overspel
speel…
DRACHTENS GEHEUGEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 Voortdurend gesloten-zijn wil spelen
met waarneembare openheid voor zoeklust
om eed'le ontdekkingszin te strelen.
Smallingerlands verleden geniet rust,
maar geeft vanaf papier milde bevelen,
beurt het heden op, maakt toekomst bewust.…
De onbereikbaarheid.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Maar je lijkt het meest op de lucht hierboven
op het spel van buien licht en donkere wolken
met tussen in weifelende schemering
die ons van elkander scheidt.
En met een in zachtheid verpakte huivering
adem ik het ondenkbare in,
besef de onbereikbaarheid van het mysterie
en stap midden in de storm
de stilte in...!…
Lichtspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
553 Ik wacht nog even, hoopvol,
maar het spel is uit.
De takken zijn gewoon weer takken.
Alles is vergankelijk.…
Aanstekelijk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
822 Nog ben je niet vatbaar
voor mijn ziekte, toch zet
ik de besmetting in als wapen,
alles op het spel te zetten op de huid
van de aanstekelijkheid tot ik
vroeg of laat de ogen sluit,
elk woord vooraf te wegen als
bijdrage aan de jaren vriendschap
in bittere zinnen die alles beloven
daarna misschien dan weer te vegen
in de verstrooide…
Egoïstisch?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 Is het de angst, dat hoge heren
met nog grotere autos rijden gaan,
is het " weten" dat ze met ons geld
mooi weer spelen gaan?
Ik weet het niet,
maar een ding is zeker!
Ik geef wel aan de voedselbank,
dan weet ik zeker,
dat het bij ons nederige landje blijft!
Toch?…
Onthaast de lente
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
678 zon prijkt langer aan de hemel in het avonduur
Weer jong geldt de wens als het had gekund
Mannelijke stieren hebben het op vrouwen gemunt
Briesend de borst vooruit al is het van tijdelijke duur
De liefde streelt de zonnestralen geil en puur
De man toont zich oprecht een rund
De vrouw geslepen en verdund
Het machtsvertoon gezien als een spel…
Er schuilt in al de dingen, die ik zing
poëzie
4.0 met 4 stemmen
814 Uw zoet geluid, dat om mij heen komt spelen
met balsemklanken, die mijn oren strelen,
't ruist al de jeugdge schoonheid van mijn hert!
Groot is uw doel, mijn zang: Een jeugd van weelde,-
maar ook van smart, - 't herscheppen met die beelden
die mij omruisten...sinds ik Dichter werd!…
Rampjaar tot heden = 1 mei
gedicht
4.1 met 7 stemmen
8.180 Toen begon de aarde plots te scheuren
lawines - instortingen - stapels steen
daarnaast ook een serie moordpartijen
en galgje spelen, lees maar de krant
Het jaar mag van mij opgaan, foetsie,
in rook en andere (on)getijden:
rampzalig toch als het zo begint dat
je je afvraagt waar het eindigt, stopt…
zwijgen is zilver
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
670 zwijgen is zilver
woorden, zinnen
waar te beginnen
om uit te leggen
iets zinnigs te zeggen
te delen
mee te spelen
blijheid, vreugde,
droefenis, verdriet
wat al niet
kun je daarin leggen
om die ander te zeggen
hoe je iets voelt
ondergaat of ervaart
niets of niemand
wordt soms…
een dubbel gezindte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 ik mis de wereld in de sprong
die ik waag, niet toereikend zijn
mijn redenen die ik prevel
wanneer de zon mijn hart bereikt
ik zend mijn vragen naar dove oren
' k zie een vals gelaat achter het scherm
dat mij weerkaatst, ik ben een toehoorder
van de stoutste dromen
droog mijn naaktheid af met het spel
aan mijn geslacht, kus mijn tederheid…
Witte huiskerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Licht geel en verfijnd rood spelen samen
in de warm sprekende, zacht wenkende gloed,
die zelfbewust, maar bescheiden aandoet
achter Olterterper Spijshuisramen.
Blazende kou, winters duister omvamen
het verstilde, doch graag bezochte landgoed,
schenken sterk verlangen vol blij gemoed:
weids gerecht, dat ieder mag betamen.…