7969 resultaten.
De gouden balans
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 ik heb mijn huid
verschilferd in aanraking
met de maatschappij
soms is eelt
een passende remedie
tegen drukkende cohesie
vooral op je ziel wordt
vaak een beroep gedaan
ik moet dat soms laten gaan
nu ik met tweede huid
herboren ben de gevoeligheden
van mezelf eindelijk ken
vraagt het geen bewapening
wel een anders omgaan
met emotionele…
Ijsbloemvlinder
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 feniks de warmte ontstegen
hij zat in lichtrood ontwaken
op de grens tussen dood en
nog iets van dit leven maken
uit kristallen groeiden zijn
vleugels schoksgewijs in het
adembenemend koude verblijf
door een opgaande zon
kleurde ijs in het brekende
licht tot een feeëriek gezicht
ik heb hem niet zien vliegen
wel langzaam zijn ziel…
Volgens Oostsanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Zijn voetvolk strijdt om
zielen. Niemand gaat
verloren. God waagt niet.
Eeuwig branden, eeuwig
loven. Je moet het
zien voor het doven.…
Zwerver
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 Eenzaamheid had een te diepe wonde in zijn ziel geslagen
verlaten in zijn droefheid baande hij zich een weg
in het nachtwoud waar hij fantaseerde over erotische dwergen
kabouters hielpen hem met het opruimen
van zijn verpauperde uitgewoonde woning
de huurschuld werd betaald door een stinkrijke mecenas
die begon te kwijlen bij de neurotische…
Zoeken en knielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Een antwoord is al vaak gevonden
maar ’t blijft een groot en diep geheim
dat nooit ten volle kan bekoren
en dat opnieuw doet zoeken naar de zin
van wat hier maar te vinden is, maar enkel
in gelijkenis en spiegels van de ziel.
Op zondagavond weet ik plots dat soms
ik even maar vol eerbied beter kniel.…
Je bent er weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 ongedeerd
door de nieuwsgierigheid
van mijn familie te strelen
Jij dwaalt af
naar de ogen van mijn zus
waarin we begeerlijk naakt
zijn met een fier geslacht
Ik zie het en keer terug
je bent er weer, dichtbij
overal schikt jouw lichaam zich
zacht tegen mijn ziel…
Stille wonderen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
420 ik heb
stille wonderen
in je ogen gezien
het panoramisch
voorbij trekken van
eindeloze toendra’s
in de kleuren oker
bruin en geel bleven lege
zielen van woestijnen heel
het majestueuze dak
van werelds grootste
bergmassief in contrastheroïek
de zwartblauwe
atmosferische dood die
ruimte ziet in oneindig gebied
samen zijn we opgestaan…
gespiegeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 ten diepste
mag je niets verwachten
zo is het bestaan
je komt en gaat, ongevraagd
naast iemand staan
zijn letters in gedachten
of woorden in de hand
het is enkel de eigen ziel
welke laag voor laag
vaak wordt uitgedaagd
stormen beheersen
eb en vloed
doen je wankelen
of schenken gif of
laten je drinken
uit tranenbloed
klem je vast…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
714 adem van de zee
streelde het lichaam en de ziel
je gaf je over met ontroering
de euforie van geluksvervoering
heelde door haar macht de kracht
want zij haalt alles uit de bron
daar verdween de grens die ik verzon
in eindeloosheid
wenkte stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
daar aan de zee
vloeide liefde tomeloos in een…
Herderstafereel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
658 daar ligt hij dan, de murw geslagen hond
hij jankt een wraaklied in het doodse oord
waar bitter bloed zich mengt met zwarte grond
is er geen ziel die zijn geweeklaag hoort
weer bijgekomen likt hij al z’n wonden
hem toegebracht door een verloren zoon
die er in gruwelzonden per seconde
zijn vader overtrof in bruut vertoon
diezelfde avond,…
je vroeg me
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
383 Ik zou doodgaan voor jou zal ik mijn leven geven aan jou met mijn hart en ziel
je bent mijn alles wat ik heb…
afdalende trap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 een dichter kan niet vliegen,
noch met nat voorhoofd buiten zinnen
treden en holle lucht ademen
dit beeld weerspiegelt schaduw
in een wassen aangezicht
-in alles een tegenpool-
leidt deze trap naar de kip of het ei,
komen randen bloot te liggen
waarlangs de vezels van de ziel bewegen?…
Lentes weven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
581 waarin we onszelf mengen
met de openhartigheid van een vriendin
en onze behoefte aan verbondenheid
Jij rijmt met mij
tot een fijnstoffelijke liefde, we scheppen
madeliefjes in wuivende velden
met kuspoortjes in de hagedoorn
de gouden sleutels blinken
op ons hart
Kom binnen en speel, dans
blindemannetje en raak tastend aan
elkaars ziel…
Het boek der eeuwigheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
547 Zij keren nooit ofte nimmer terug
toch levenslang met ons verbonden
ook dood - vliegt de tijd heel vlug
moeizamer genezen - de open wonden
van die te jong of plots zijn weggerukt
een naam op een steen zijn gebleven
een foto op een gedachtenis gedrukt
zo houden wij hun afscheid ten leven
hun ziel die naar 't hogere is gestegen
onder Gods…
Groot in het kleine
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Dan kunnen we eindelijk zien
dat we op de bodem van onze ziel
kwetsbare kinderen gebleven zijn.
Grootmoedig en bang.
Groot in het kleine.…
Een hele tijd later
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 onvoorzichtig geweest
Wat was het ieder voor zich, hoe ving
De overheid bot; het lot hebben we
Getart, apart dat dit gebeuren moest
Om ons bewust te laten worden
Wakker gepord, zullen we nu zuinig
Zijn op onze planeet, mist en smog
Zijn verdwenen, na wreed en pijnlijk
Ontwaken, ieder zal initialen kerven
In stamboom, boomstam, hart en ziel…
Stiltebankje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 stilte gaat verder dan sterven
Stilte
pas als je
denken laat varen
gedachten vrij geeft
kan stilte je aanraken
tot in het diepst van de ziel
bij een plekje aan het water
op een bankje….…
Juist die pijn
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
413 het kijken
is anders geworden
een intens begrijpen
maar dan zonder woorden
waar begrip
altijd de lach kleurde
is nu de blik het
nieuwe gebeuren
wij zijn terug
kunnen niet meer
over de brug komen
om samen te dromen
het afstand
houden raakt ons
tot in het diepst
van onze ziel
daar waar ieder
zijn essenties heeft
geborgen tegen…
Cernunnos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Cernunnos,
toon me mijn weg
naar kennis en wijsheid;
leid en begeleid
mijn zoekende ziel;
wees mijn gids
door de Heilige Bossen
van Andersland.…
Baruch de Espinoza
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Voor zichzelf in het belang van iedereen
Liet hij Krachtens brieven van zich horen
Vrij van mythes en van metaforen
Trachtte hij het wensdromende hopen,
Geloven en liefhebben te ontlopen
Om te ontstijgen aan de oorzaken
Die van ons allen speelballen maken
Echter de goegemeente schrok zich kapot
In zijn geometrische aantoning
Was de ziel…
Isis ontsluierd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Isis ontsluierd, niet haar masker
van goud, maar echt, haar ziel
in mijn naakte lichaam
de energie van de wereld
kleedt mij van binnen uit
trekt knopen los, strijkt
inwendige bulten glad
vult deuken en scheuren
en draait de deksels los
van mijn wonden, likt ze
langzaam met liefde
weg tot dunne littekens
van verloren eenheid
met…
Als engel
netgedicht
5.0 met 137 stemmen
494 jij warmt
de wereld met
je stralende energie
zet licht om
in kleur en plezier
fluctueert in een
leven stimulerend
opzwepend ritme
dat mensen diep
in hun ziel voelen
als hartslag van toen
de bewegingen doen
die zo herkenbaar zijn
vol liefde door samen
om zonder venijn als
mens gelukkig te zijn
jij bent de spil
waar alles om draait…
04 Mei Gedenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
454 strijders in Waarheid en Geest
strijders voor vrijheid
en liefde
niets zal ons tegen houden
om te strijden tegen
de klokken die
tegen de wind in luiden met
de melodie van
de haat die ons verwondt
in eenheid met heldere stem
ontsproten
uit de kristalheldere rivier
trekt het volk zingend voorwaarts
met in hun ziel…
des temps morts
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 de deuren de vloer
de vegen bloed van
een doodgeslagen
insect op de vale wand
die ene deur uit het
lood het kraken van de
vloer het gebroken raam
het stof dat zich in
de loop van de tijd
verzamelde de oude
eik daarbuiten als
last man standing
je belicht met zorg het
huis zo roerloos zo stil
legde je alles vast
in je ziel…
Sierlijke lussen
netgedicht
5.0 met 69 stemmen
535 gedachten boven
komen drijven
waar de
waterspiegel nog
vriendelijk rimpelt
begint de eerste
confrontatie met
de werkelijkheid
zacht drijven
golfjes in hun
olie verpakte
doorschijnende
verblijven kleurend
tegen oplopend zand
jij hebt
de gedachten
niet bezworen
zij werden geboren
uit de eenheid
denken en doen
die de ziel…
WITTE TULPEN
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
830 Zij die mijn ziel bekleden
met witte wanden
balsemen mijn winterhanden.
Witte tulpen
Die lichten door mijn ogen
wiens innerlijke glans
door ’t wintergrauw is gedoofd.
Laat hun licht mij doorschijnen
opdat ik weer in leven en liefde geloof.…
ALLEEN IN EEN STILLE KERK
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
967 Alleen in een stille kerk
mijn zorgen opzij gezet
ben ik mij bewust
dat Gods oog op mij rust
ik hoef zelfs niet te spreken
Hij kan mijn ziel wel lezen
er is een samenhang
alsof ik achter het voorhang
zit van Zijn eigen huis
Hij kent de sleutel van mijn kluis
en zonder dat ik ‘t moet vragen
helpt Hij mijn ballast te dragen
Zijn hand rust…
Afscheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
628 Mijn ziel verlaat weldra het stoffelijk lichaam, dit door de tijd geschreven, mijn dood is geen dood maar het is overgegaan naar een nieuw leven, laat mij gaan in vreugde en blijdschap, met een lach en een traan. Bedankt u allen dat ik een deel mocht zijn in u leven, geniet en geef veel liefde aan al wat leeft.…
Ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…
Ademloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 In oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven…