Alle inzendingen over liefde

Zweven door de liefde Emoties van verleden tijden Gevoelens voor jou Wees niet te bang om zwak te zijn Wees niet bang om te trots te zijn Keer terug naar jezelf Laat mij ook jou de liefde geven die je verdient Altijd ben je er voor mij Zelfs mijn kind houdt van je Laten wij samen zweven boven die mooie heuvels Laat Lloma Prieta ons welkom…

dit en dat een woestijn een paar rivieren die nooit aankomen zo graag had ik altijd met je willen zijn wat kan ik nog zeggen een gedicht of zo of het moment dat je naar me toe kwam rennen en dan? en dan…

Zwart van drift Gebrand op het mijne Rondom helder wit Voor altijd het zijne Op hem gevallen In vorm van het kleine Stille wateren diep Met zichzelf in het reine Open vol licht Heldere zichtbare lijnen Eerlijk en recht Het sporadisch vileine De toekomst gezien Overwegend het fijne…

laat mij in je kruipen ik sla je huid opzij en duik eronder nee, ik doe je geen pijn je merkt er niets van niet in het begin althans ik ga dwalen door je lichaam verken eerst je onderbuik waar ik vlinders zal ontwaken in je lendenen het vuur dat hoog opvlamt en zacht dooft maar ik zorg dat het niet uit gaat in je hoofd wandel ik…

Voor mijn inspiratie en mijn mentale kracht leeft mijn grootste wonder in de ochtend op om haar parel in fluwelen kleuren te openen. Haar laatste knipoog omarm ik als een slaaplied mijn droom balanceert aan de horizon om mijn grootste wonder aan mij te koppelen. De bemiddelaar als bedreven kunstenaar laat in één gloeiende lijn mijn zegen…

Ik lig verstild in het grijze ochtendlicht ons mooie overtrek toont slijtage zojuist zag ik het najaar er voorgoed in vallen Wij, enkel nog een doorsnede van de herfst de zomers in ons zullen verjaren steeds verder bladerend achteruit Jij, die nog slaapt in de zachte trekken van jouw gezicht waarin de seizoenen sneller gaan dan ooit verwacht…

Wat dat ook is tussen ons Ademloos Beelden die wij nooit zullen vergeten Een nieuwe dag van verlangen Ademloos Terwijl de nacht al zo mooi was Nooit uit elkaar te brengen Ademloos Dit is wat ik wil Alles is ideaal Ademloos Voel het leven zoals het ons omarmt Sluit je ogen en geniet Ademloos Jouw blik zegt het mij Door de nacht…

Heb je vandaag niet aangeraakt weer je adem niet langs mijn lippen weer je stem niet in mijn oor. Moest dingen doen op kantoor. Mailen en bellen en zo en je zeggen dat het later werd. De herfst buiten. Jij klein in ons bed. Als verlaten nog geen woord zou zijn had ik het nu voor je gemaakt.…

Een gebroken relatie doet pijn Het maakt je kapot het is niet fijn Je hart gebroken Het gevoel het gaat niet snel over Iemand verliezen die naar de hemel gaat, niet meer op deze aarde zal voortbestaan Het doet pijn Je hart gebroken Je kind huilend aan de telefoon Ik mis je ik wil bij je zijn Het doet pijn, je voelt verdriet Je hart…

je bent stil maar toch alert op indolente wijze het grijze krijgt ondanks de jaren geen enkele vat op jou in lichte luchtigheid speel jij met tijd zonder sporen na te laten hebt een vrede over je waardoor de wereld jou niet meer kan raken maar in het kringetje van vrienden en vriendinnetjes vallen steeds meer gaten stop met…

Jouw woorden draaien als een rotonde ik kom iedere keer bij het begin van jouw betoog uit maar toch blijft het voor mij een betrouwbare actie. De inhoud van jouw zin draait vaak om de regel jouw normen herhalen de waarde met diverse leestekens maar dat schudden is betoverend als een kermisattractie.…

het orkest speelt wat de schilder levend op het linnen zet violen huilen hete tranen als een kind zijn straf wordt aangezegd eerder soleerde de trompet een warme ontvangst in het knus geboortebed riedelen saxofoons de discussies die voor escalatie al zijn bijgelegd in de ritmesectie klopt het hart en slaan pauken hun volwassen…

Nooit in sprookjes geloofd maar toen stond hij daar De prins waarvan het voelt dat ik hem al jaren ken Ik voel iets, ik word blij Alles is anders nu even de hoop geen ijsprinses meer te zijn Hoop snel verloren Ik geloof nu wel in sprookjes maar niet in een 'happy end'…

De ontbijttafel had je klaargezet onderzetters, borden en eetgerei Ik ging even zitten op jouw plek wij hadden de wereld in twee gedeeld Jij sliep en ik dacht aan poëzie hoe ik uit kon drukken hoeveel en waarom met de smaak van wijn, walnoten en gorgonzola in de mond Ik hoorde iemand hoesten en liep naar boven, deed mijn kleren uit verloor…

Jij, die weet dat ik geen onbeschreven blad ben maar getekend door woorden mij kunt lezen nu ik naakt voor je lig en ik mijn ziel in je lichaam schrijf Jij, die behoedzaam de blaadjes van mijn hart omdraait als ik er hardop uit voorlees ezelsoren vouwt in mijn kwetsbaarheid zodat ik weet waar ik gebleven ben Jij, die weet hoe je onderhuids…

mooi wondermooi met prachtig haar des te meer ik naar jou staar des te meer ik het voel des te meer ik het zie want jij bent mijn doel…

Ik wil een vrouw om van te houden. Ik wil een vrouw waar ik mee kan trouwen, die samen met mij een toekomst zou willen opbouwen. Ik wil een vrouw die mij begrijpt, gewoon iemand die op mij lijkt. Een lotgenoot een zielsverwant, gewoon samen lopen hand in hand. Ik wil een vrouw die van mij houdt, die achter mij staat en mij vertrouwt. Samen…

ik heb verbaasd de duiven zien stijgen langzaam verdwijnend in einders naar keuze nadat armen zacht wiegend wuifden handen met vingers als teken gekruist ja jij was thuis ver van applaus dat ik mocht oogsten uit onze woorden zinnen en strofen wij hebben alles gedeeld behalve het leven dat wiel spaakte en werkt op deze momenten echt…

Waar is de zon, die mij zal verwarmen waar is de zon, die elke dag schijnt waar is die zon, die mij doet verblijden waar is die zon, die nooit meer verdwijnt Ik ben op zoek naar die zon de zon die mij blij maakt de zon die mij vrij doet zijn de zon die mij voor altijd raakt Want wat moet ik zonder zon zo koud als het dan is zo kil mijn…

het lijkt alsof ik je in de verte hoor roepen laten we bestaan zonder omhaal, nu, onttrokken aan voorheen zijn als niemand anders dan ons en ik een oneigenlijk anti-deel zoals ooit de schaduw van ons zonnehuis zonder jouw sporen geen pad dat zich kruist zich verdroogt in bedding verheft uit schemer, verdrinkt in grenzeloos het lijkt alsof…

een open dag niet om te ontvangen maar juist om te geven aan hen met wie ik mijn leven tot heden in liefde en leed heb doorgebracht met bloemen en woorden die altijd tekort schieten voor alles wat ik heb gehad maar mijn ogen stralen ik zal met ieder ons samen bewaren als kleinood en dierbare schat ook jij mijn muze die nooit op…

de dag ligt voor ons onder een strakblauwe lucht we hebben de stad al vroeg verlaten lopen hand in hand ik zucht dankbaar voor deze extra dag morgen moet je weer gaan maar voor nu kuieren we op ons gemak we hebben geen haast kijk, hoe mooi dit dorp is waar mijn zus woont jij kust mijn hand…liefde overspoelt me we praten zacht over de…

Deden jouw ogen het was het jouw lach was het de glinstering die ik achter jouw brilglazen zag. Was ik verdoofd fluisterde jij intiem zacht was het een toverspreuk ondervond ik jouw ware kracht. Was ik gehypnotiseerd mijn controle was zoek zonder stimulansmiddelen had jij mij totaal in jouw macht. Het waren jouw ogen terwijl…

Met een vrijdag voor de boeg varen we met de wind in de zeilen Al is het pas morgen vroeg ik ben het dek al aan het dweilen Gewoon flink de vaart erin ja, echt alle knopen los Zij maakt me nu al blij van zin terwijl ik een blik werp naar haar tros Als we straks voor anker gaan aanmeren bij Verkade Zal mijn meisje er zeker staan ja ik…

een leven lang heb ik verleidingen weerstaan het hoofd in deemoed gebogen als zij te sterk bleken te zijn nooit berustend geaccepteerd maar steeds weer geprobeerd om ongevoeliger te worden voor de angels in het venijn met het inzichtelijker worden van het leven bleken de gegevens niet meer de basis te zijn voor het bestaan het strijden…

Zo uitgestrekt als de bliksemschicht de aarde raakt zo raak jij dagelijks mijn hart. Het gedonder voel ik als het kloppen in mijn spier door de impuls van de sinusknoop. Zo levend als de voltage mij houdt is er geen twijfel aan jouw flitsend bezoek. Na jouw vertrek achter de horizon ervaar ik het einde maar morgen beleef ik weer de hoop.…

Met ingehouden adem lag je op me, plank die uit bot. Toevallig uit de hand gelopen passeerde ik. Je pakte mijn hand. Deed me handpalmen aan vingertoppen liepen melodieën die ik niet kende. Iets werd ik van je, gek, voor eventjes, misschien een eeuwigheid, vijf seconden, van je haperen van je volmaakte toon. Oogwenk dat ik wist wat wij konden…

Ben jij er al die jaren niet geweest was jij een schim die lachte die zorgde voor een geweldig feest mij liet dansen in gedachte? al ben jij in al jouw eenvoud schijnbaar een meervoudig wezen ja mijn vermoedens zijn stout maar jij hebt geen tegendeel bewezen je zwijgt nu in alle staten anders was je altijd zo goed gebekt iemand had je…

ik heb de noten niet geschreven noch het lied gecomponeerd de melodie is van het leven dat zich in emoties manifesteert in straten en op pleinen klinken de eigen refreinen zingen woorden verbondenheid met familie vriend en buur soms met wat ongure dissonanten die verkeerde passen dansen op een feest dat door ieder wordt gevierd een zachte…

Zomaar jij Zomaar wij Zo speciaal Zo loyaal Al die jaren versleten Ondanks dat wij allang weten Echte liefde dat zijn wij... Ik en jij…