5489 resultaten.
Tijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 een man loopt maar zo wat
door de straten
fier en losjes
zonder doel
hij heeft de tijd
zo hier en daar
stopt hij en praat wat met mensen
vriendelijk en open
wanneer hij weer gaat
gaan zij glimlachend verder
met wat ze aan het doen waren
op een enkeling na
die verstoord
verloren tijd probeert in te halen
tijd die verder loopt…
De Ode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.020 Een mysterieuze gloed strijkt dan toch neer,
op het parelmoeren, maanreflecterende wateroppervlak,
nu dansend, springend, in een felrode jurk, keer na keer,
op het gitzwart kleed, waar het enkele uren geleden ontstak.…
stomweg
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.959 hadden
ja shit, zo denk je als je twintig bent
en onbegrip is iets dat went
als je jezelf erin herkent
maar op een ochtend aan 't ontbijt
keek ik naar hem en door hem heen
daar zat hij, maar ik was alleen als in een film
ik wilde niet dat dit mijn leven was
ik wilde schreeuwen: hou me vast,
maar hielp hem zwijgend in zijn jas
geluk was enkel…
Wat is de reden?
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.046 Het is zomers buiten
zonnestralen verlichten de lucht
toch zo koud van binnen
diep in mij
en slaak een zucht
wat is de reden
dat jij bent weggegaan
naar het dal van de doden
of juist de tunnel des lichts
zo ver weg bij mij vandaan
misschien was het je tijd wel
zoals je zelf zei
maar ik heb je nooit gelooft
enkel de kou die jij hier…
Droevig afscheid
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.104 Jij zegt mij zachtjes fluister toe
ach ween toch niet om wat ik doe
rond bomen van mijn gouden woud
klatert lief rond ‘t groene hout
het water dat gevoelig stroomt
mijn wens die liefde droomt
Jij zegt mij zachtjes wenen toe
de pijn die in je groeit en bloedt
en jou zo angstig slapen laat
scheurt het leven flarden weg
tot enkel kou die sterven…
je bent niet alleen
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
4.701 ben bij je
ook al lijk ik soms voor jou ver weg
ik ben bij je
al lijk je eenzaam er is steeds een plaats voor jou
langzaam maar altijd doorbreekt de zon de winterkou
en al je vrienden staan toch altijd aan je kant
‘t hoeft niet alleen, je grijpt maar weer een warme hand
al lijkt de zon voor jou niet te schijnen
de waanzin zit enkel…
Weg
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.545 Zou willen schreeuwen, willen krijsen
maar wij zijn klaar
er valt niets meer te eisen
niets tegenin te brengen
geen enkel gebaar
het zou verdriet verlengen zijn
alleen nog meer verveling
en later nog meer pijn.…
Aan Rika
poëzie
4.1 met 50 stemmen
10.625 geen enkel blij
Glimlachje liet ik meer, sinds ik u zag.
Waarom ook hebt gij van dat blonde haar
Daar de englen aan te kennen zijn? En dan,
Waarom blauwe ogen, wonderdiep en klaar?
Gij wist toch, dat ik daar niet tegen kan!…
maagdenmirakels I
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.918 Ik ben de krab, de heremiet, de mythische huizendief
Doorheen alle denkbare droefenis blijf ik zoeken
Om één woord, een enkel hiëratisch gebaar van haar,
Licht schuift van de heuvels af, overspoelt de koude tuinen
Het buitensporige geduld der dingen treft me,
Zij zal aan mij verschijnen, zij zal komen…
Mist in het Zwin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
799 Noch strand, noch zee, noch lucht
Noch wolken, wind of regen
Enkel mijn diepe zucht,
Noch tijd is hier gelegen.
Op blote voeten ben ik in niemandsland gekomen
Ik hoor een schreeuw, de echo van een meeuw
Is dit het land waar ik van lig te dromen?
Geribbeld zand, ’t ligt hier eeuw na eeuw.…
Een rijk van dwang en duurt niet lang
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.327 Strenge prinsen, harde vorsten,
Die met al te nauwe band
Drukken op het ganse land,
Doen het al in stukken borsten;
Want een rijk van enkel dwang
Duurt gemeenlijk niet te lang.
----------------------------------
* nog niet geheel gegist druivensap
* droesem van de wijn…
spot en spel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.485 Voor die koude grillen zou ik liever schuilen
Op een droge, warme zolder
Dan had ik liever mijn dwergparkiet bemind
Je oog spuwt schichten
Ik kaats de donder terug
Je wil mijn weekste vlek belichten
Ik wil enkel jouw kaakbeen ontwrichten
En sla verstrooid
Als naar een drinkende mug.…
Calypso 2004
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
3.113 nooit genekt
jouw wandaden maken mijn deugden hyperbolisch
jouw waanzin is mijn grootste politiek motief en
in elke cadens die ons aan een ander linkt
worden wij grootser en gelatener voor elkander
geen geliefden zoeken wij, geen vertedering of lust
geen rivieren lokken ons, geen romantische visioenen
geen noodzaak kan ons binden, geen enkel…
de liefde woont in jou
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
2.014 van ‘t gevrij
en ik voelde je gloed
als ik weer thuis kwam:
de liefde woont in jou
jongensdroom
je leeft en voelt je vrij
en elke man
valt meteen voor jouw gevlij
en ‘t maakt je niet uit
bij wie je nu weer kwam:
de liefde woont in jou
jongensdroom
ze staan voor je in de rij
en elke nacht
maak je er weer eentje blij
en geen enkele…
Tegendeel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
968 het heeft geen zin, en ook geen enkel zinvol doel
om deze woorden op te schrijven, dit sonnet
mist vast en zeker ook zijn trotse feestbanket
en duidt ten hoogste op een donker voorgevoel
het diepste te verwoorden in een kort gedicht
met beelden uit een nog onzichtbaar koninkrijk
het blijft toch een uit de lucht gegrepen praktijk
waardoor het…
TRANEN OM JOU
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.002 heb ‘t je niet verweten
dat jij mij destijds plotseling verliet
maar hoor nu toch m’n hartenkreten
terwijl je tranen op m’n wangen ziet
Lieveling je liefde is snel versleten
nu jij verliefd op andere lippen kust
maar o, ook hij wordt weggesmeten
wanneer je liefde weer is uitgeblust
Lieveling ik kan jou nooit vergeten
want alles zie ik enkel…
't herinneren van
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.670 onder de naakte voeten
liggen nog de scheuren van vroegere wegen
zei je niet dat het net dansen was
dat wij het ritme enkel opnieuw moesten voelen
’t leek zo eenvoudig
in de vaas naast de spiegel
waarin we giechelend
onze eigen passen bewonderden
werden klaprozen gezet
toen nog niet wetend dat ’t vurig rode
reeds aan ’t verrotten…
Zomer begin april
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
2.335 Het wordt al donker
‘t is stil op het strand
enkel de zee die ruist
onafgebroken
en de wind blijft wild
in het donker rondspoken...…
het is een beetje waar
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.916 het is 'n beetje waar gebeurd
in dit wat aangedikt verhaal
ach, u begrijpt het wel
'n dichter spreekt 'n and're taal
een agent met diepbruine ogen
is een blauw oog geslagen
een wildslaper in een hertenhok
sliep daar al rustig enkele dagen
dat kan natuurlijk niet
de agent maakte hem wakker
de wildslaper schrok zich rot
het was een…
ridder in de orde van de vrije wil
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.058 maar was nooit gevangen
Nee, zij leerde wat andere vergaten
Zij deed wat andere zouden laten
Zij vond meer dan het leven haar bood
En dat allemaal omdat zij haar ogen sloot
Uit zwart waas ontstond het toneel
In haar hoofd stond de wereld nooit stil
Leraren die af en toe wat aan haar vragen
De hoop hadden opgegeven dat zij zou slagen
Enkele…
(a)sociaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.038 Geen enkele dag gaat voorbij,
Zonder verdriet en zonder pijn.
Iedere dag is het er weer
Die pijnlijke en verdrietige sfeer.
Ik heb zo lang laten blijken
Dat ik niet altijd voor anderen hoef te wijken.
Helaas trekt hij zich er niets van aan.
Rest mij één ding om te zeggen: dan moet jíj maar gaan.…
Zonder haar.
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.740 genoeg om het te laten gaan
Dus heeft ze een brief daar neergelegd,
waar men hem vinden zou
En geschreven in haar handschrift,
dit mijn vrienden,was ’t nou.
’t Lag aan niemand in ’t bijzonder,
niet aan jou alsook aan mij
Ik heb er genoeg van, jullie moeten verder,
maar echt, alleen en zonder mij
En zo stopte zij haar leven,
in een enkele…
poker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
968 kniediep in drijfzand haak ik naar de steiger van jouw enkel
je verdunt het helend zaad van venkel in water
blus de schilfers op mijn lip
zalf de kloven in mijn strot
stip mijn fouten met vetrood aan
de dennenhouten mast van ons zeilschip splijt
door de schicht, het twistziek tumult
een ontlading die wortelt in wervels van lood
de jichtknobbel…
2007-vers
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
869 nog enkele dagen geschiedenis
te schrijven over dit jaar
wat met dictatoren in de woestijn
of er nou nog piraten zouden zijn
en water bij de wijn, moet dat nu écht?…
Onherroepelijk gaan de linden weg
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.018 We durven daar niet over praten, want
je weet toch niet echt hoe het daar zal zijn:
we hebben enkel dromen en vermoedens en
daar bouwen we niet ernstig op in dit bestaan
van cijfers en wetmatigheden.
Zijn wij dan dwazen?
Wat is meer werkelijkheid dan leven en dan sterven?
De linden zullen verdwijnen en de lieve mensen ook.…
Geboeid
hartenkreet
3.7 met 32 stemmen
2.838 handen geboeid op mijn rug
met in het touw een knoop
ik kan nu niet meer terug
wat mij rest is enkel hoop
ik fietste door de stad
het was al ´s avonds laat
het onverlichte pad
me niet bewust van kwaad
opeens heb jij getrokken
heel hard aan mijn tas
ben vreselijk geschrokken
wist niet wie jij dan was
je bleek een onbekende
ik slaakte…
Overpeinzing in stilte
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
965 waar kan ik stilte kopen
kent u misschien haar prijs
gaan deuren zomaar open
als ik enkel zwijgzaam wijs
hoe kan ik stilte horen
en voelen in mijn lijf
weet ik dan van te voren
op welke zee ik drijf
kan ik van stilte leren
haar vinden op het net
of beter mediteren
en zwijgen in gebed
laat stilte zich versturen
in een dichte envelop…
Kust de Kust
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.924 Sneeuwvlokjes dwarrelen
Kou snijdt door mijn huid
Het strand stil en verlaten
Enkel golven breken luid
Meeuwen dansen rondjes
Krijsen kreten in de lucht
Zout de geur van schelpen
Wind welke zachtjes zucht
Mijn voeten lopen meters
In het harde gouden zand
Rust lijkt zo onwerkelijk
Gewaand in niemandsland
Lucht in pastel groenblauw…
Schelp
gedicht
3.2 met 24 stemmen
12.082 Nu je voeten koud zijn geworden
de wreven van je voeten, je enkels, je scheenbenen
nu je de televisie uitzet
en je blik langs de meubels gaat
nu merk je de tocht die over
de vloer trekt, die hoe lang al
aan het trekken is en die je
aan jezelf komt herinneren, in dit huis
uit de schelp in de boekenkast
wentelt het ademhalen van Triton omhoog…
Nachtmerrie
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.027 Zomaar eenzaamheid verlaten
donk're wolken zweven laag
kille stilte door de straten
niemand stelt die ene vraag
vreemde dingen worden zichtbaar
lijken liggen op de grond
niemand maakt een enkel gebaar
vragend kijk ik in het rond
witte gezichten, bange ogen
kromme ruggen, heel veel pijn
had ik nu maar het vermogen
om hier niet te hoeven…