8933 resultaten.
blauwe regen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
580 het klimt en slingert in het rond
wurgt hout en zwakke gevelstenen
van hoog boven tot laag aan de grond
met zijn grijparmen en spillebenen...
een plant in mooi blauwe kleuren
met bloesems die hangen en strelen
verspreiden s' nachts zoet fluwelen geuren
ideaal om dit met je geliefde te delen...…
Tussen Zaaien en Oogsten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Het onkruid wat haar aard niet te boven komt
zal de grond uitputten en afsterven.…
Stom boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 onleesbaar zijn de woorden
oud, de zinnen versleten
vergeeld papier
de kaft bind niet meer
een uitgekauwd verhaal
op een of andere manier
niet helemaal uitgelezen
nu vallen de pagina’s
door elkaar op de grond
er is geen touw aan vast te knopen
toch wil ik weten
in welk hoofdstuk het stond
het moraal van het verhaal
het moet…
DE ZIN VAN DE DAG TEGEN HOMO-, BI- EN TRANSFOBIE?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 gehad, gisteren
zo’n dag tegen de homo- bi- en transfobie
wat heeft het nu echt voor zin gehad
al die walgelijke verwensingen te outen ; Rob Jetten
wat zin heeft en zeker zin houdt
is een 'pakkende' zin in de Grondwet
die de verbale, fysieke aanval dekt
en forse gevangenisstraf beloofd
want jezelf zijn, anders zijn Nederlanders
is een grond…
windvanger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 de onrust, het geluid
het knakken van gebroken takken
als het dan uiteindelijk windstil
resteert in bedorven blad
als hoopje op de grond
kan ik het dan opvegen en vrij bewegen?…
Wandeling
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
696 het verschil als je niet kijkt
een wandeling, een tijdje terug
het zandpad op de oude rug
fluisteren over houden van
en de bloemen in de wei
schoenen stevig in de wind
verandering met ogen dicht
een wandeling, niet lang geleden
zinnen die buiten paden treden
luisteren naar liefde
en vlinders die dromen
blote voeten stevig op de grond…
De Heemen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 is heden
een wierde
met vier
boerenhofsteden
het eerste begin van Blijham
een steenhuis verplaatst
naar hoge grond
toen Dollardwater kwam
aan het Oosteinde
de weg naar Bellingwolde
die een andere loop nam
het oude tracé
loopt nu dood
het laatste stuk ervan
is de oprit bij
het huis van
Ineke en Jan
N969 de nieuwe weg
een stukje verlegd…
Zwaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 verdronken dorp
dat vandaag
te localiseren is
zij het vaag
van Woldendorp weg
neem je de Zwaagweg
naar het zuidoosten
loopt die recht
aan het einde
naar men zegt
werd in 1827
een sloot gegraven
en ze zagen terstond
al die mensenbotten
in de grond
het kerkhof van Zwaag
onder de kleilaag
vanaf eiland Munnikeveen
is het niet ver daarheen…
Donkerblauwe blues
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 Ondergedoken
Boos op de wereld
at hij zijn avondeten
diep onder de grond.
Overgevoelig
Hij sloeg een vlieg dood
en had nog dagen last van
een diep schuldgevoel.
Trouble
Hij heeft problemen
die geld niet kunnen oplossen
het regent te hard.…
Egeltjes buffelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
624 met de tong uit de mond
schuifelen de kaplaarzen
door de bladeren die
onder haar knisperen
als papier - bedachtzaam
ze was bijna zichzelf
vergeten mee te nemen
op zoek naar onaantastbare zaken
speurt ze over de grond
zich niet bewust van haar gedachten
o - was ze maar zo'n varkentje
u weet wel zo'n dure
die truffeltjes vinden…
verdragen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
492 zou het de muffe grond zijn die ik wil ontsluiten
met de last die in mijn moeder huist?…
Zo zag ik u staan in de avondschemer.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
712 Met uw poten zo nat in de drassige grond,
uw bast met ruige knotten afgerond.
Jij duwt je takken schier loodrecht de hemel in
en maakt je nooit te sappel over wereldvrede en burgerzin.
Vliegen in de avondschemer soms late vogels over,
jij houdt niet langer vast aan kruin en zomerlover.
Wilg, zo mooi door Stuart Staples bezongen.…
ogenblik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 soms, zie je iemand, en kijkt je aan
het zijn mijn ogen die de blik verstaan
kan zijn dat ik word aangezogen
door de afstand die mij leert te gedogen
als mijn liefde geen weg vindt
mij eigenlijk nagelt aan de grond
mij aan het onherroepelijke bindt
wijl de ziel blijft zoeken, ook als de avond verstilt
het diepste ontmoet je soms plots in…
Het jachtspektakel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 donker
dwaalden
schaduwbomen
op de van licht
vergeven
kale plaats
hier bleef
de wind
achterwege
er was voor
jonge aanplant
geen schaduwkant
zomerse hitte
droogden
jonge loten uit
kaal barstte
in de grond
de zwarte kluit
waar nachts
de plek leek
uitgestorven
loerden ogen
uit de rand van
het bos naar prooi
mooi zichtbaar…
Te voorzien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
407 Extreme hitte, regen, rampspoed
En dood en grond die scheurt en beeft
Moeder Natuur siddert en stampvoet
Puin, stof, wie heeft het overleefd?…
VIEREENHEID
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
542 In verhalen over
Tom Poes en heer Bommel
komen soms plotseling
kleine geesten voor de dag
wier bijstand wordt gevraagd
met een korte toverklank
deze wezentjes behoren
toe aan lucht grond vuur of water
helpen wie hen oproept
meteen vol overgave
de domme zieltjes
glanzen van werkdrift
voeren klakkeloos
hun opdracht uit
zowel zegenrijke…
Ik beloof je
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 Ik beloof je
geen gouden bergen te bouwen
op slappe grond, ik beloof je
geen liefde voor het leven
uit blinde lust
ik beloof je
geen grote daden
maar oprechte
te doen wat ik kan
te zijn wie ik ben
dat is: jouw
wijsheid wanneer je boos bent
weerwal om je angst
hand onder je hoofd
nest voor je verdriet
ik ben jouw
begrijpende antwoord…
Les Marquises
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
565 de goden schiepen de eilanden
als hun woning
op de hoge grond boven het dorp
slaap jij sereen en de tijd staat stil
je kent de diepte van de Stille Zuidzee
de wind zingt de golven beuken
jouw ogen volgen de ruige bergen
ze tasten de steile kliffen af
op de tweemaster klinkt een smeekbede
ne me quitte pas
je bent niet alleen, Jacques…
Geduld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
219 Mijn zolen zijn bijkans versleten,
Mijn tong reikt bijna tot de grond,
Voel vermoeidheid in m’n benen,
Heb bijna de ganse aard gerond.
De stappen gaan steeds minder snel,
Ruif ik uit eet steeds minder vol,
Wijl ’t potentieel is groot genoeg,
Deswegen ga ik toch lijdzaam voort.…
Ballerina
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
241 volgden
mijn langzame passen
mijn hoge knieën en
zwaaiende wajang-armen
Als een kantoorballerina
uit het Departement van Rare Loopjes
bood ik haar een glas water aan
Daarna nam ik haar hand
en trok ik haar op
Ik sloot mijn ogen
liet mijn tong, mijn stem
mijn spieren en mijn gewicht
vrij, stroomde om haar heen
kronkelde over de grond…
Slechts één afdruk
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
350 Als zij maar één voetafdruk
achterlaat
dan is dit geen spoor
maar de aarzeling
in de aarde
één afdruk alsof de grond
haar even droeg
en daarna vergat
alsof ze kwam zonder
arriveren
de tweede stap bleef uit,
bleef hangen ergens
tussen willen
en verdwijnen
wie kijkt ziet geen
richting
alleen een plaats
waar iemand heel even…
GROEIT BREDA 'S GROEN ?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.440 Ergens aan de singels
ligt een omheind veld
waarin verstild verzonken
velerlei klanken schuilen
zuchten van hen die voor
het leger werden gekeurd
kreten van de krijgsoefening
enige bomen kijken
tevreden neer op
de geschoren bruine grond
die wacht op inzaaien
en spoedige beplanting
rijen bloemen langs het hek
laten al hun kleuren…
ZEGEN NA BRAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
274 De zon wil streng heersen
verdrijft alle wolken
laat aan het effen blauw
haar plaaglust glanzen
denkt wellicht de grond
te doen barsten en planten
tot vodjes doen krimpen
zorgt voor eindeloze dorst
het onweer van de nacht
daalt neer als weldoener
donderslagen berispen
de algehele droogte
bliksems blinken op
als lichten vol blijde hoop…
De zwerftocht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
203 Terug naar mijn grond van bestaan
de beken en het bos, de heuvels
van dat aardse rijk; dat paleis heb ik
heroverd, de muren en de poort
de ware sleutel tot mijn eigenheid
dit landschap waar ik graag verdwaal
de struiken en het wild, de bloemen
in de uiterwaard; mijn leven dat was
vergeten, de dromen en de drang
de zeven streken op het…
Handen en voeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
73 Ginds is wortelen riskant
Mest en regen zijn ongewis
grond kan weggeschept worden
en uitgeput raken
en zijzelf
uitgegraven of uitgerukt
Hier is de vrije wereld
Hard en onvruchtbaar
Beton, staal en plastic, muren
om kleine kamers en dichte deuren
rollen prikkeldraad op de grenzen
en een onbarmhartige bureaucratie
Naast mij overleven armen…
Anarchie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
64 Er draait een ventilator
in de kamer vol speelgoed
op de grond en op het bed
waar hij niet in wil
springt het kind opstandig
schreeuwend met slaande bekkens
Zijn broertje bedreigt
papa de politieagent
met een trommelstok
Mannen met armdikke takken
dreunen door de straten
door licht en door donker
Vol is de maat
van hun zware schoenen…
Ooit
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
2.077 Beminnende gevoelens wederzijds
Versmolten samen gelepeld ineen
Het tedere tasten naar elkaar
Jaren van liefde slapende opeen
Versmolten eenheid toen het geheel
Nu als wreed ongemeend ervaren
Vervreemd aanstarende koude ogen
Teder verleden nimmer te verklaren
Dan zie ik haar en pijn doorklieft
Ervaart weer warmte van weleer
Die innige…
Thijmen
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.054 Bij de kus die je me gaf,
waren je lippen al zo koud.
Ik wilde het niet beseffen,
maar jij wist "dit zit fout".
Je vroeg me je los te laten
uit mijn gedachten,
en je een plaatsje te geven
in mijn hart.
zo liet je me achter,
eenzaam en verward.
Je had nog zoveel meer te geven,
maar je leven was voorbij.…
het voorjaar onder handbereik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.191 ik zie de zon maar
mis de streepjes warmte
ze schijnt koud licht dat
blauw weerkaatst op je gezicht
het winters fel
laat ijzig scherp een
lege schaduw zien waarin
de vorst zijn sporen kerft
guur blaast een noordooster
de natuur haar kaalheid aan
weerbarstig in verzet
trots blijft zij onaangedaan
maar in je ogen kiemt
de lente en…
onze handen elkaar verontrusten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 gevallen, verkreukt en gebleekt
door een zon die de lente vergeet
en schuilt achter wolken
het naderend groen
vraagt om de zomer
een warme wind maakt me in
donkergroen ruisen steeds lomer
daar aan de voet
van die boom wil ik rusten
samen met jou terwijl onze
handen elkaar verontrusten
maar ik ben een dromer
nog is het voorjaar te koud…