Alle inzendingen over de zon

36198 resultaten.

Sorteren op:

Een streep

gedicht
3.8 met 198 stemmen aantal keer bekeken 54.444
De zon scheen en overal zag ik mensen, haastig en ernstig, en iedereen trok een streep iedereen ging verder. ----------------------------------------------- uit het werk van Toon Tellegen (1941)…

terug naar de bron

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 950
zo nu en dan moet je weer terug naar de bron eventjes rust in het licht van de zon eventjes weg van de chaos de druk eventjes ruiken aan het geluk zo nu en dan eventjes weg met elkaar even eruit met de wind in je haar even genieten eventjes vrij terug naar de bron hand in hand zij aan zij…

Nachtvlinder

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 896
Is de zon reeds onder en de dauw weer zonder mij voor jou? Breek mijn raam en fladder vrij Zonder vrees in velerlei kleuren... Waar ga je heen? Neem je mij niet mee naar waar dan ook?…
Katherijne21 januari 2003Lees meer >

liefs,

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.850
Wolken varen donker, Wolken varen licht, Wolken varen niet, Want de zon is jouw gezicht.…

Regen op je huid

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.631
De felle zon brandt diepe rimpels vervaagt jouw zoete blik getergd en somber een uitgedroogde bron verdampt in laatste snik Al zienderogen doof je uit jouw laatste hoop vervlogen mijn tranen stromen met je mee ik wens je regen op je huid…

Een man met zijn gedichten

gedicht
4.0 met 58 stemmen aantal keer bekeken 16.559
Later, thuis, alleen, heb ik gehuild bij de gedachte dat de man en niet de woorden, de zon en niet het licht, en dat hij nooit iets anders is geweest dan een gedicht. -------------------------------------------------- uit: Joost Baars' bundel 'Inwezigheid'…

Winter

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Je ziet weer de bomen door het bos, en dit licht is geen licht maar inzicht: er is niets nieuws onder de zon En toch is ook de nacht niet uitzichtloos,zolang er sneeuw ligt is het nooit volledig duister, nee, er is de klaarte van een soort geloof dat het nooit helemaal donker wordt. Zolang er sneeuw is, is er hoop.…
Jan Oudejans22 december 2004Lees meer >

verzilverd

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 897
daar stond je, stijlvol tussen al dat donker in de zon omarmde jou en gaf je die zilveren glans voor mij ben jij de koningin onder de bomen daar in hartje winter sta je kaarsrecht te wachten tot de bladeren weer komen het zal nog even duren maar tot die tijd straal jij iets heel bijzonders uit…

Last minute

snelsonnet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.958
Dus als straks ieder naar de zon vertrekt Wordt heel ons land met één groot bos bedekt.…

ik lief jou

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 927
stratenlang deint zich verlangen nooit eindigend voor mij uit ik lief jou van binnen naar buiten kan nooit meer vergeten vervulling verloren in verten van horizonten verkort jou nabijheid tot niets zon! secondelang herinner ik mij warmte van een huid zij versmelt met mij een deur opent zich en ik ben in ’t wij.…
sunset23 juli 2007Lees meer >

Eternal flame

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.583
ook later liefje als ik er niet meer maar toch nog iets voor jou mag zijn zal ik je in onsjes laten weten dat als het had gekund ik jou nooit had verlaten dat ik nog steeds bij je ben in een windstreling over je wang die ene regenspetter in de zon het plaagstootje in je zij, weet je misschien komt het wel van mij een teken hoe klein…
Nina Laverona21 augustus 2007Lees meer >

de Beukenhof

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.287
In het Hof van Heden is het beuken haar vergaan waar voeten de grond niet meer raken zal helder haar leeftocht zijn swijlens zon en maan elkaar verstrijken draait zwaaiend blauw een laatste houden van naar vijf bij vijf haar toekomst lacht naar gisteren maar het "dag" klinkt als vandaag…
metha5 september 2007Lees meer >

Herfstlicht

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.186
De pastoriemuur is van een soort wit dat mild en zacht een brokje stilte pacht een wit dat met kamille langs een korenakker eenvoud deelt een wit dat als een haagwinde zich aan de zon blootgeeft hier kom ik graag de ingangspoort met ronde boog is altijd open er staat een uitgebloeide blauwe regen…
delius16 september 2007Lees meer >

Nog donker je de ogen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 903
was blij met je ontwaken alleen gekeken voelde zo ontheemd je zacht gebaar het haar wat in de war je arm om me heen nog donker je de ogen maar in hun wit zie ik de dag ontloken het zwarte blauw de rood opgaande zon die sterren doet verbleken ons moment wordt nooit vergeten…
wil melker15 oktober 2007Lees meer >

Weer

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 830
wolken drijven steeds dichter naar elkaar de lucht wordt donker de eerste druppels vallen dan een flits met een donder erachteraan harder steeds harder gaat het regenen harder steeds harder gaat het onweren totdat de zon weer tevoorschijn komt…
Marieke17 september 2005Lees meer >

HERFST

snelsonnet
4.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 2.228
Maar buiten zie ‘k de zon zijn stralen weven, oké, ik heb wellicht wat overdreven.…
Aaike Jordans21 september 2005Lees meer >

Maandag vier november

hartenkreet
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 989
En ik, Ik zit hier in de zon En wellicht voor het laatst dit jaar Op maandag vier november.…

Late rozen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 696
De zon die toch weer door de wolken breekt alsof ze nooit door 't duister werd gehinderd is beeld van wat mijn hart beleeft en wat het voor jou óver heeft: veel moeite maar ook licht, een geur van late rozen, een kinderlied dat nergens zwicht, een glimlach mooi als gedicht dat zelfs verliefden kan doen blozen.…
Adeleyd19 oktober 2005Lees meer >

Jij

hartenkreet
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.565
Geprojecteerd door dezelfde zon, die je lange haar ooit golvend deed stralen. Na maanden had ik je. Vastgehouden en nooit meer laten gaan. Zelfs je beeld niet losgelaten.…
Jagradra16 maart 2007Lees meer >

morgenlicht

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.216
Met haar warme stralen opent de zon met verheffende kracht het ontluikend groen een hemelse kleurenpracht vogels zingen eendjes paren nieuw leven bloeit pril geluk dat groeit Want met een nieuwe lente en een blij gemoed streel je alle harten zoet…
ria14 maart 2008Lees meer >

Waarheid.

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.591
De klimmende zon doet de bedauwde heide zilver parelen. Zij wilde terug naar daar, waar alles ontstond, nu, jaren later. Zij zag hem op straat maar hij kwam haar niet tegen, hij liep door alleen. Zij wilde zijn het begin, hij was het einde niets daar tussen in.…

Suites voor Annemieke XX

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
een winteravond vloeiend uit nooit meer tantra voor de open haard laan te rhijnhof vier ik kan geen afscheid nemen met een reine geest wat je aan had op je laatste tocht dichterbij kan ik niet komen zekeringkastjes en krimpkousen overal waar ik kijk iets te doen de tijd is spoorloos ik vraag het licht van de zon om een afscheidsbrief…

nieuwbakken

netgedicht
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.360
verschaf bestaankans vergeving die het toebehoort dat het regen mag zijn in warmte van zon of een slag in de rondte die recht zet wat scheef stond uit elkaar schopt en wegtrapt een oude schoen zo wegpoetst of trillend lacht in afgetakelde schrijftrant dat zomaar niet weg kon glippen voor nieuwbakken……
klaes31 mei 2008Lees meer >

Een fragment

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.305
Zon in het begin, regen aan het eind, er is geen gewin, dat elkander verblijdt, een veer waait met de wind, herkenbare wispelturigheid waar zij wil landen, elk woord in dit gedachtenlabyrint laat gedachten in een andere wereld ontbranden, is het voor lange tijd of een fragment? of echt voorbij als blijheid wordt erkend?……

Als de avond valt

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.267
Als de zon haar stralen heeft verzacht en de uitbundigheid van de dag is verstomd en weer een dag is weggekust geven de bomen met hun onbeweeglijk blad een oase van rust en de nacht alle lief en leed meeneemt in onze dromen wachtend op een nieuwe dag die ons weer jubelend zal verwelkomen…
marijke20 juni 2008Lees meer >

Know business like showbusiness

netgedicht
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 601
Er is niets dat mijn wereld veranderen zal dat voel ik aan mijn donkere water Steeds als ik verschijn op het hengstenbal lig ik niet met een poes maar met een kater Vuurstenen hart zoekt ketsende vonken de zon trekt minirokjes en hotpants buiten Contactgestoorde woorden die eens blonken doen mij staren naar jou in spiegelende ruiten…

je echt ontbloot

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 786
baad maar in lavendel maar het water woelt de côte d'azur in geurig grasse het bloemenparadijs waar jij verglijdt ontspant en snakt naar de ultieme rust van dit lokaal extract heb je zon beloofd de kaarsen zijn gedoofd na een lange nacht wacht ik tot het lavendelschuim je echt ontbloot…
wil melker13 augustus 2008Lees meer >

Nog is het laken wit

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 669
nog is het laken wit de handen aan mijn bed zijn bruin zie zon in lach en woorden zij dansen rustig zomer in bezig zijn met mij maar als ik wakker word zijn vele bladeren gevallen gestorven in hun herfstpijn mag dan na al dat gaan de eerste sneeuw weer even smetteloos als mijn laken zijn…
wil melker13 september 2008Lees meer >

Hond zonder mens

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 702
Het onweer vervaagt en de zon wolkt onder. De vos verplaatst zijn streken, de kip offert haar ei. Mijn lief likt haar wonden, ik grijp mijn gerei van streep over drukte en buikvlucht in rust. Hier deint het ritme van instincten – allerlei.…
Marion Oprel12 december 2006Lees meer >

Going Loco

netgedicht
4.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Nu, in het kwijnende licht van de zon, lijkt mijn worm in een bodempje bloed te drijven. In een stad ver van hier heft Chihuahua zijn bek naar de rijzende maan, ik huiver, want zijn etherisch gehuil klinkt als muziek uit mijn radio.…