43508 resultaten.
Opening nieuwe grutter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Na maanden uitstel kwam het er van de week eindelijk van,
er kwam een nieuwe grutter is ons stadje,
precies degene die we ook al bezochten om de paar weken,
en nu dan in de buurt.
Acties waren aangekondigd in de vorm van; op dag 1 krijgen
alle 250 klanten een bos bloemen.
Dag 2 enz enz.
Nietsvermoedend lopen wij gisteren het winkelcentrum…
Een traan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
734 Er liep 'n traan over mijn wang,
bij 't lezen van een boek,
begon natuurlijk eerst
vanuit mijn ooghoek.
Hoe simpel is emotie
in tranen te "vangen"
door een simpel verhaal
of domweg verlangen?
Er liep een traan
door tot in mijn nek,
misschien verklaar je me
nu voor gek,
maar ik schaam me niet!…
Toen ik haar kende:
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Ze was dik, moddervet echt een Bessie Turf,
als je haar zag lopen
dacht men: dat die benen dat houden kunnen!
Ze ging kwakkelen, kon zo goed als niks meer
en verdween uit
beeld door verhuizing, noodgedwongen.
Nog steeds was ze tonnetje rond, of dit nou door
overmatig eten kwam, geen idee, want echt contact
behalve gedag zeggen, had men…
Voor mijn herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 Voor de laatste keer,
ga ik jouw werkplaats binnen.
Het is er koud.
Vroeger brandde er het kacheltje,
nu staat het er stoffig en oud.
Het ruikt er naar ijzer.
Jouw favoriete materiaal.
Overal ligt roestig slijpsel,
de staalborstel ligt nog klaar.
Ik snuif de geur op... jouw geur.
Je stofjas hangt nog aan de kant.
In de zakken een handvol…
Verklaring
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Pijl en hart gesneden in de bast
daar doorheen de letters onbeholpen
groot “U I T” en nog wat initialen
De boom ruist met zijn bladeren
draagt de namen van een toekomst
eens doorvoeld en voorspeld
Het bos maakt geen bezwaren, het is
winter en in de koude nacht dansen
de dryaden in mist en sneeuw gehuld
In hen passen de waanzin van
onvoltooide…
als koe
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
523 zoals de schilder
zichzelf ziet als koe
de weide is het leven
waarop hij terugkijkt
waarin hij graast
en nog iets achterlaat
als bijdrage voor
de vergankelijkheid
de schilder is de kwast
en de penseelstreek tegelijk
hij klampt zich vast
aan z'n expressie
geeft gehoor aan drang
naar iets dat niet meer is
of het moet afscheid zijn…
Aan de rand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
761 Hier voel ik me thuis
waar weide na een beek abrupt
overgaat in boom en struik
Het land ademt grondmist uit
een bonte specht tikt en roept
de rupsen op, luistert aandachtig
kopje scheef naar elk gerucht
in het rotte, diepe hout
Eens was er een populier
op de oever van een plas
waarin later bij de eerste dooi
een jongen tien jaar oud verzoop…
Anna, lief
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
539 In het wit kan een gedicht gezet
maar je kunt het ook laten
onder de foto een spinsel schrijven
over liefde en trouw
tussen een man en een vrouw
Niet konden laten
van elkaar te houden
zelfs na de dood
Twee engelen spelen
met hun instrumenten
een loflied op het zijn
Een valse toon komt
door het kriebelen
van de nieuwe veren
in de vleugels…
Soefi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
623 Spinrag lijkt het wel
dansende derwisjen
in de vervoering van geloof
draaien en draaien
naar waar begin en einde
ophouden te bestaan…
voltooid leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.073 neem mij mee
kleine engel
in het doen en laten
hier ben ik voltooid
mijn vleugels zijn sterk
genoeg om te vliegen
van het tijdelijke nu
naar eeuwig zijn
hier ben ik
mijn koffers gepakt
dankbaar en tevreden
klaar in het nu
neem mij mee maar
naar de overkant
waar ik plaatsneem
in eeuwige herinnering
neem mij engel
op je vleugels…
Eerst is er een berg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 De verf kwasten lijken al op een kunstwerk
jij hoeft alleen maar met schilderen te beginnen
kleuren uit te zoeken en te vegen
op het schilders doek, dat geduldig wacht
terug duwt, wanneer te hard geraakt
Met het paletmes trek jij strepen
accentueer met de penselen
het doek beweegt, begint te leven
laat zien dat schoonheid is
zoals een vorm…
Gebronsde Muze II
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Haar lichaam glanst in het maanlicht
doorzichtig dromen vervult zijn hart
steeds weer komen haar stralen door
weerkaats van onvoorwaardelijkheid
Durft hij het haar niet te vragen
of is haar liefde niet te verduren
de spiegel van haar hart of het zijne
gebronsd draait zij zich peinzend om
*bij een brons van Paulette Snijders…
Gebronsde Muze I
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 Zij bruint in het licht van de maan
van de zon wordt zij tot stof
omdat zij eeuwig leeft, nou ja
zo lang als het bestaan
dat op de eeuwigheid beschouwd
verdomde kort kan duren
Voor mij is dat lang genoeg
maar ik vraag niet van haar
dat met onvoorwaardelijke
liefde verder te borduren
* bij een brons van Leny Franken…
14 februari dus weer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
851 Op Valentijnsdag kijkt zij in de spiegel
smakt tevreden met haar rood gestifte mond
sluit haar ogen en voelt hoe zij zelfs nu
past bij het vloerkleed en de gordijnen
Op hoge hakken stuitert zij uit het beeld
vraagt of het zwarte ondergoed wel past
onder haar doorzichtige bovenkleed met
lange splitten aan beide, ronde zijden…
Echo’s ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Stoffelijk niet van deze wereld
verankerd in hart en nieren
levendig in volle weerbaarheid,
geen diepe smart, een sterke
eigenheid valt niet uit de toon
onmiskenbaar consequent
voorafgaand aan een zekere dood
ontsproot zich het dichterlijk talent
een eigenschap waarvan iedereen genoot
waarin een creativiteit wordt herkent
had hij niets…
Mijn opgespoten land?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
horizon van waterplezier
een gastvrij waterland,
verworden tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een ander vergezicht van
blokkendozen, moeiteloos…
Scheve bomen en zoute wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Haar vasthouden in sepia, in tweevoud
zelfs en dan met jou delen, wat opkomt
bij jouw woorden, eens gezegd blijft
Het licht ontsnapt aan haar sluier
werkelijkheid is het schuim van giftig
wier op het zand van het strand
Dubbelzinnig in drievoud kijkt zij mij aan
geeft antwoord op mijn vragen, herinnert
mij aan dagen van venijn en zeurende…
Badvrouw in bad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
977 BADVROUW IN BAD
Met tengere, tedere handen
draaide zij een sigaret
stak hem aan en verlangde
naar een warm, geurend bad
waarin zij ontspannen liggen kon
zonder gevaar voor brand
door het smeulend genot
diep strelend in haar longen
Soms bracht de meid haar
een glas gevuld met cognac
spartelde met haar in het bad
droogde haar af met…
Woensdag 20 mei 2020
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
585 WOENSDAG 20 MEI 2020
Morgen komt de melkman
het is dinsdag vandaag
de dag om te strijken
Gedachtenloos en plooi-
baar maken beter passend
in ruime kledingkasten
Een liedtekst te maken
op muziek van Johannes
Sebastiaan Bach
Lucht danst met gouden
zonlicht op stof rond
omhoog naar het plafond…
LOSLATEN UIT LIEFDE
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
933 ik schrijf je… hoe moet ik beginnen?
ik schrijf je… en het doet zo’n zeer
dat ik je niet langer kan beminnen
als ‘n uitverkorene van God de Heer
ik hoop dat je mijn besluit begrijpt
zolang voerde ik al een zielenstrijd
ik liet die gevoelens nog wat rijpen
en voel mij nu tot Zijn dienst bereid
waarom moeten wij beiden toch lijden
hebben…
Eva der Eva's
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Liefde, passie, als vuurwerk met veel kruit
Een prachtige, mooie, ontklede vrouw
De Eva der Eva's waarop ik bouw
Geen enkele willekeur waarop ik stuit
Ondanks een ziekte dansen wij verheven
Daar wij te vroeg het leven moeten geven…
mijn kind mijn lieve kind
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
595 mijn kind mijn lieve kind
jij bent bang dat de dood op zolder woont
dat het een wezen is dat jou grijpen zal
mijn kind mijn lieve kind
dat de elfenkoning achter de heuvels wacht
hij je meeneemt als je buiten bent
mijn kind mijn lieve kind
dat de takken met hun lange dunne gekromde vingers
verborgen heksen zijn die jou zullen steken…
Ongeschonden
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
606 In het grote blauwe woelen
van de wereld schitteren
okergele Zonnebloemen
in een vaas
Hun uitgesproken
zeggingskracht
in drie tinten geel
bijeengehouden
Door moederlijke
troostrijke armen
zachtjes wiegend in
ongeschonden samenzijn…
volmaakte overgave
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
519 in een witte
bont beschilderde
kist slaapt een
man met het
hart van een
levenslustig kind
de sperziebonen
lagen sinds zijn
komst nog nooit
zo recht in het
vak zei de baas
van Coop Compact
roerloze handen
omklemmen nu
de mondharmonica’s
van de jongen die
Henkie heet en Toots
met hart en ziel
bijna evenaarde…
"Ik ben stervende"; maar we vierden het leven!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
897 We hadden elkander een tijd niet gezien
vrienden van oorsprong de 2e generatie
nu in de 4e het jaar 2025 van deze mannen
de jongste in z'n 60ste levensjaar
en de oudste op weg naar de 80
mijn verjaardag moest nog gevierd worden
die van mijn ingaande 74ste levensjaar, 12-2
maar aanslagen op het lichaam hadden huisgehouden
in onze vriendengroep…
(In)cont(in)ent
snelsonnet
4.4 met 16 stemmen
152 Wie continentieconsulent wil heten
(Een ander woord daarvoor is poepoloog)
Houdt soms een wetenschappelijk betoog
Als specialist van poepen en van scheten.
Zelf ben ik met mijn stoelgang zeer content:
Ik ben gewoon geweldig continent.…
Herfstnacht
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.785 Langs wei en wilgen glee de vochte nacht,
Het deinzend witte kleed golfde en bezoomde
Het lage land, - boven de herfstdauw doomde
Het blinde oog der maan - zo stil, zo zacht.…
dag lieve meid
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.193 streep haar naam niet door
al is ze dan tot stof vergaan
verzwijg haar naam niet hoor
alsof ze nooit zou hebben bestaan
nog steeds leef je in onze gedachten
maar erover praten valt ons zwaar
veel denken, dagen maar ook nachten
en voor veel mensen ben je raar
lachen hebben we je nooit zien doen
slechts heel zorgelijk kijken
de oorzaak was niet…
jij
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.917 de zon kuste de horizon
zoals ik jou ooit wens te kussen
weet je dat mijn hart voor jou zong
zonder refrein ertussen
je woont in mijn hart
dag en nacht
ik denk aan je droom van je
ik smacht ernaar altijd bij je te zijn
ik zal met je willen delen
al je pijn
je betekent heel veel voor mij
ik lag vannacht om je te huilen
maak me gelukkig…
Longe Exul
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.665 -Gij zijt alléen,
De nacht begint,
Er dreigt gevaar, dat gij niet weet!
-Maar o mijn land...
Eer dat ik ú vergeet'!
-O vreemdling met uw droef gelaat,
Waarheen?
-Een sterk verlangen... vraag mij niet!
-Gij zijt zo moe!
Blíjf dezen nacht,
Reeds is u peul en maal gereed...
-Maar o mijn land, mijn land, mijn land...…