7863 resultaten.
Anthem voor een vriend
netgedicht
3.2 met 118 stemmen
52.336 Géén tijd om stil te blijven staan,
maar tóch een mens van de dag.
Dit vissersdorp was ooit van jou,
hier ademde je, heb je geleefd.
De lucht was niet altijd blauw,
maar je hebt de zon nagestreefd.
Sluit je ogen en vind je rust,
leg je hoofd neer in het zand.
Je bent nog altijd aan de kust,
op de grens van water en land.…
Nachtvlucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.033 Ik ken zoveel mensen niet,
al kom ik ze tegen, hier of daar
in werkelijkheid of verbeelding
ze blijven me vreemd, verafstaand.
Gedreven overdreven of
overdreven gedreven:
het tempo is me vaak bizar,
onaards, alsof duivels jagen
op reddeloze zielen vol angst.…
Verdwenen passagiers
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.378 De ramen en de deuren blijven dicht,
in scherpe bochten kan hij schuchter klagen.
De ouderwetse tram met aanhangwagen
doet alle dagen, rusteloos, zijn plicht.
De eindeloze reis gaat doelgericht
langs sporen van verdrongen onbehagen.
En niemand die de vragen stellen wil.
De waarheid wordt, als vroeger, bang ontweken.…
Elke gedachte eindigt bij jou...
hartenkreet
4.1 met 31 stemmen
2.241 Mijn verlangens die blijven
Ik mis je, het doet zo'n pijn
Elke gedachte eindigt bij jou
Bij wie ik het liefst wil zijn!…
Een spoor van verlangen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
906 Verlangen, dat doet toch een mens
een leven lang;
verlangen,
en niet blijven hangen
aan bloesems of takken,
het blauw van de lucht,
maar altijd maar verder,
en altijd maar voort...
Verlangen,
een ademtocht even,
een groeten, een beven
en altijd weer voort
met enkel een woord,
een verder verlangen...…
Mijn eigen stille verdriet
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.490 Al gaan we als vrienden verder,
het wordt nooit meer als voorheen,
het litteken zal altijd blijven
en ik voel me nu alweer alleen.…
Sjijkkel
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
1.182 natuurlijk vergezocht
plezier te gallen, bakken gallen
Doe jij maar net of u
jij die eigen kromme tenen
schopt in lijden, al geleden
ver buiten het boek gegaan
Als republieken het verzieken
lijkt het steeds meer op retour
vanuit stekend wegwijs wijzen
Handige grepen, vuile streken
bij het verlies dat schrijnend pril
met hangend hoofd is blijven…
wind blaast snel verval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 alles gaat voorbij
alleen wolken blijven
ze dromen zich naar mij
in vormen naar normen
die net anders zijn
ik zie handen komen
vingers knijpen niet
grijpen niet maar strelen,
zachtjes voor het oog van velen
herstellen wat vervlogen lijkt
ze lachen als gezichten
wangen bollen overal
guitig of vervloeiend
bovenkanten groeiend
de wind…
nederlaag
netgedicht
0.0 met 3 stemmen
1.316 Men zegt, dat is het hemelse gebod,
Je kunt toch niet altijd in leven blijven?
Met zo'n verklaring wordt de dood nog tot
Een feest en kan men naar de hemel stijgen.
Maar hoe kan ik het bittere afscheid
Dat ik neem van mijn schamele bezit
Vergeten, als ook ik word voorgeleid?…
lijf -zwak vlees-
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
1.544 ieder legt zout op eigen
slakken en z'n eigen booby-trap
de geest ziek het lichaam moet geholpen
verkeerd moment en verkeerde plek
en we zagen het niet aankomen
wie het wel zag kon het niet verhinderen
angst maakt het erger slechte vrienden
waar eindigt de spiraal van geweld
van altijd redelijke mensen begrijpen
begrijpelijke lichamen blijven…
All things must pass (a tribute to George Harrison)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.115 Je zal nooit meer weg gaan,
je lied zal blijven spelen.
En als een warme deken,
zo zijn m’n herinneringen.
Zing je lied maar, m’n jongen,
zoals je het altijd hebt gezongen.
Het klinkt als een kalme zee,
en ik, ik zing met je mee.
Alles moet voorbij gaan,
het kan me niet schelen.
Geef me maar een teken,
en deel m’n herinneringen.…
Mijn laatste wens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.119 Als mijn ziel in het hiernamaals glijdt
mag ik dan in jouw hart blijven leven
en je als herinnering warmte geven
uit naam van liefde in eeuwigheid?…
Niet het einde, maar het begin
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
1.648 niet te lokaliseren
vruchteloos heb ik gezocht
maar blijf het onverminderd proberen
Eens moet er een dag komen
dat ook ik de zon weer mag zien
de glinstering terug is in mijn ogen
en alle leed geleden is bovendien
Tot die tijd moet ik leven met dit leed
me blijven afvragen naar de zin
me sterken met het feit
dat dit niet het einde is,…
Blauwe opening
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.068 zonder jou
De zon verzwolgen, zwarte hemel
Geen liedjes van de vogels meer
De bloemen verliezen ineens hun geur
De schilderijen aan mijn muren grijs
Ze zijn beroofd van elke kleur
En zittend op mijn blauwe bank
Mijn blik dwalend over het veld
voel ik me hulpeloos, ik ben verdwaald
De lucht heeft het mij verteld
Ik ben alleen en zal dat blijven…
grijnzen uit hetzelfde gezicht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.447 ik ben verdwaald
de huizen zijn me vreemd
met ramen zonder ruiten
deuren die niet sluiten
maar open blijven staan
ik kijk de mensen aan
die langs me lopen
niemand ziet me staan
holle ogen in het matte licht
grijnzen uit hetzelfde gezicht
ik pak een hand
waarvan de vingers breken
de arm heeft te los gezeten
om te slaan de schouder…
Een dwalend licht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.381 Zonder stil te blijven staan
speelt de nacht met eenzame twijfels.
Uit het verleden ken ik alle tranen,
in het heden wikkel ik ze in een slopend staren.
Hoop en wanhoop
doven in de schemering.
Mijn ogen gaan nu zachtjes dicht,
mijn blik naar de hemel gericht.…
Verlichting
netgedicht
2.5 met 47 stemmen
8.776 je aarde is bevroren
hagelsteen je pad bestraat
waar lang geen weg van sporen
Wanneer vorst je gang opgaat
je kamers doet bekoelen
neerslag bij je binnenslaat
waar lang niets viel te voelen
Weet dan dat in elk klimaat
de wolken overdrijven
stralend staat de zon paraat
en dat zal altijd blijven…
De nacht.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.158 Ik kan niet meer blijven staan
en moet maar eens slapen gaan.
Die grauwe, benauwde, zwarte nacht
sluit mij in zijn 'armen'.
En houdt over mij de wacht,
hij wilt zich over mij erbarmen.
Die stikkende, stille, zwarte nacht,
die zo langzaam is gekomen,
zorgt voor rust en geheel onverwacht,
ontwaak ik al in mijn dromen.…
Een verloren traan
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
2.222 Dan maar enkel even stil blijven staan,
even denken aan die tijd van toen,
dan weer rustig verder gaan,
Met natte ogen en een verloren traan..!…
onzekerheid
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.098 zoveel om aan te denken
't is niet verkeerd maar af en toe
wil ik er even geen aandacht aan schenken
ik loop te denken en te piekeren
soms is het fijn maar soms ook niet
het zijn ook echt geen nare gedachten
maar 't is of je ineens weer vroegere dingen ziet
herinneringen zijn er om te bewaren
en de fijnste lopen voorop in de rij
waar blijven…
zoeken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.080 zoektocht naar geluk
Maar alles wat zij in haar zoeken vond
Liep elke keer weer stuk
Haar leven ging niet over rozen
En toch geloofde ze er nog in
Op een dag zou ook zij het vinden
En had haar zoektocht zin
De liefde van haar leven
De prins voor haar bewaard
Iemand die nam, maar ook zou geven
Dat was het wachten waard
Ondertussen zou ze blijven…
Kogel door de kerk
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.206 Rijst alleen de vraag: kan ik dat
blijven doen, of zou 't zo kunnen,
dat een onverlaat dan op dat moment
een kogel door de kerk jaagt?…
Stil verlangen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.583 In mijn armen ontmoet ik je steeds weer
Droom na droom, keer op keer
Dan kijk je me aan met wijze ogen
en een lach op je gezicht
Vragen schieten dan door mijn hoofd
tranen rollen over mijn wangen
Ik moet blijven lachen, heb ik mezelf beloofd
maar van binnen knaagt mijn stil verlangen
Om datgene vast te houden waar ik al om geef
Plots zie ik…
De angst
netgedicht
4.5 met 44 stemmen
1.884 En dan die laatste woorden
die blijven haar altijd bij.…
TE...VEEL?
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.186 Maar wat zijn we eigenlijk
voor mensen,
als we altijd maar méér
blijven wensen?
Té snel, té veel, té vaak,
té meer,
ja hoor, we doen 't
telkens weer.
Zullen we de té maar weglaten
en wat meer tévredenheid
kweken,
kan toch niet zo moeilijk zijn?…
Levensdichter
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.394 schrijft nu je laatste verzen
er was nooit een mooier lied
dat zo snel moest afgeschreven
want de tijd die heb je niet
Jij maakt aan je letters krullen
en de zinnen geef je glans
van die laatste mooie woorden
maak je een ware levensdans
Het kost je moeite zo te schrijven
maar jij omklemt de pen met kracht
je wilt zo graag wat langer blijven…
Tijdelijk – nog niet (1)
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
6.098 Ergens zit ik tussen spullen
Daar, waar anderen
zullen zeggen
Daar woont hij
En ik die schouderophalend
Het slot open doe
En binnenkom in dit ergens en denk
Hoe lang woon ik hier nog
Hoe lang moet ik hier blijven
Hoe lang zal ik ondergaan
Dat dit het is
Weer stoot ik mijn voet tegen
De openstaande deur
Waar er te veel van zijn
In deze…
Lachbui
netgedicht
3.2 met 47 stemmen
23.937 Ik kijk je volop in de ogen
die als schaapjes over drijven
alsof ze onbeperkt kunnen blijven
zolang het blauw maar onbewogen
Ik verzoek je, zeg me wat er is
Verveelde zuchten; langs me heen
verkilde flitsen, verwerpen alleen
jij ziet het fout; jij hebt het mis
Onderdruk zuigt damp uit kring
stormen dreigt in koude vlagen
tot opheldering…
Najaarsdagen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
993 Je begroet en kust
ze in schemerige sluiers
ze blijven korter dan voorheen, maar
zoveel hoeft er niet gesproken te worden
De hoogzomerse uitbundigheid
hebben ze afgelegd
vermijden het wijzen op de tijd
van aanzwellende koelte
Ze verdwijnen in mistig licht
stil en langzaam, een subtiel handgebaar
wuift ze naar morgen
of naar een volgend…
Stroming van tijd .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
930 schreef ons bos
het verleden met
een grote dikke tak
die paar woorden,
verregend voor
de zon verscheen
Ik zit met beide
armen rond mijn
kniëen geslagen
en wacht rustig
op wat komen
gaat, golf na golf
verdwijn je in zout
de stilte in mijn ogen
ziet jouw silhouet gaan
vastgenageld blijf
ik in het nu
wil verdwijnen
in het toen
en blijven…