8623 resultaten.
Witgekalkte woorden
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
713 en je ademt mijn adem
van wind en water
zoals de dag druppelt
langs mijn woorden heen
waar stilte onbespreekbaar
waait onder ijsvleugels
van de reiger
vijverkoud boven
het wintervlak van
onbeweeglijk riet
met opzwaaiende, tere
handen en duizend
voetstappen
breed en breder
sneeuw ik
de laatste woorden
uit het zicht
van diepe…
de wijzers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
777 De laatste zonnestralen
likken de wijzerplaten
van de kerktoren in een
onbestaand gouden kleur.
De tijd tikt voorbij,
de mooi uitgekerfde wijzers
blijven verguld
in het opkomend
rood van de dalende zon.
De spits van de toren
tekent zich af tegen het gedoofde licht.
Nog enkele seconden en ook
de wijzers zal ik niet meer zien,
die de…
begrijp je
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
837 op het gevaar af
niet te worden
ik prik in vlees
zonder begrip
in de kop
is er geen kip
geen haan
die naar mij kraait…
Breiend ten onder
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.192 Niets van dat
Al
En zo meer...
Onbruikbaar
Oeverloos
Moeras.
Veters
Zitten los.
Naast me
Boven me
Onder me
Breit
Men voort
Aan de trui
Die niemand
Draagt.…
Ik werd geboren
gedicht
3.6 met 89 stemmen
35.707 Ik werd geboren
en iemand kwam aansjokken, zette een ladder
tegen mij aan en klom naar boven
met op zijn rug mijn ziel en mijn gedachten.
Het begon te regenen
en hij sprong naar beneden, holde weg
om te schuilen, riep nog over zijn schouder:
'Wees gelukkig! Wees maar gelukkig!'
De zon verscheen,
maar er klom niemand meer naar boven.…
Violatie
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.733 Klein meisje, onbevangen
Zo puur en zo sereen
Een traan voor wat verdween
In andermans verlangen
Haar kinderlijke pracht
Genomen door de wind
Geen vrouw maar ook geen kind
Gevangen in de nacht
En 's avonds huilt ze zacht
Tot haar dromen haar bevrijden
Uit haar wanhoop en haar lijden
En laten zweven in de pracht
Ze wil alleen maar schrijven…
het tuinhek
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.537 er zwaait een tuinhek open
door de wind
een vergeten grendeltje
voor een verdwenen
kind
dan mompelt een oudje
o lieve heer
en slaat weemoedig
haar ogen neer
er klinkt geen lach
geen schoentjes op het grint
het is slechts het tuinhek
dat zwaait door de
wind…
ochtendmist
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
786 ik weet
ik word morgen wakker
met diepe kleuren
als zonlicht of sterren
pasgeboren
nog nooit zo dichtbij
maar naaktheid
weegt zwaar
zwaarder
dan wolken vol winter
of het zoeken naar
het andere
het is geweest
maanlicht wit
in een lied
vol onstilbaarheid
het liefst praat
ik met jou
elk woord
in één nacht
ja, morgen…
Een zeemeeuw vloog
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
763 onverwacht in mij
vond ik jou
en luchten vol licht
ik wil de dag achterna
dichtbij de kust
zomaar wat dromen
over geluk
het wordt later
ver van de stad
en op het strand
vegen witte wolken
de stilte bij elkaar
golven groeten
ook een kind
met een zoen
in haar wijde haar
net op dat moment
verdwijnt het zicht
en ik besef
dat…
Een oude jongeman
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.383 Hij zag haar zich ontkleden bij het meer
Haar lijfje een en al beweging
Hoe fraai was dat in zijn beleving
Al wist hij zijn conditie klote weer.
Frustrerend om daar zo staan loeren
Zijn rampenjongeheer echt niets meer waard
Die rottenis door ouderdom verklaard
Dus nooit meer hoeren en/of snoeren.
Kort zag hij zich weer als een jonge hengst…
Oude was
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.025 Twee merels dansen om een boom
als indianen om een totempaal.
Het vuur van de avond
brandt in mijn netvlies en ik reik
naar het beeld achter mijn ogen
om te vergeten.
Ik hang mijn was over de leuning
van een oude brug, het water
zwijgt in al haar vormen.
Straks kom ik thuis
dan zwem ik weer
mijn rondjes als vanouds.…
voor de verlorenen en verliefden
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.978 aan hen die zich kwellen
met vragen en medelijden
ook het kaf, het gras en de mooiste bloem
zullen niet eeuwig zijn
maar schoonheid keert telkens terug
laten we dat voorop stellen
een hand, een troost, een eerste herinnering
zal u verblijden
beseft u nu uw eigen schoonheid en uw pijn
dan heeft u straks het grote verdriet achter de…
van gevoel ontheemd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
809 indien ik mij slechts ken
als schaduw van de dood
geen weet heb
van een levend ven
of gedesemd brood
en mijn armen
niet kunnen reiken
naar de hoop
van een nabije oase
dan zwem ik
in troebel water
of vecht mij uit
een zuigend moeras
er is dan geen later
of nieuw groen gras
de ander is mij vreemd
met telkens weer
die angstige…
Elke dag nog
gedicht
3.9 met 31 stemmen
34.105 Remco Campert aan Cees Nooteboom
Elke dag nog
praat ze met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnedraad
in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
kreeg er nog een prijs voor
de sénateur kwam er nog voor…
oostenwind
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
902 de oostenwind
wuifde naar mij
in zwoele vlagen
hij vertelde over
het jonge kind
ik had toen nog niet tot
tien geteld, laat staan
dat ik zware stenen
kon dragen
de wind sprak
over die jongen
die slenterend over straat
zocht naar vrienden
tussen die massa;
de zienden
het alleenzijn bleek
al veel eerder geboren
niet wetend dat…
Hardloopster
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.745 Harder lopen
langer lopen
verder van mezelf
vandaan
Gedachten
in de achtervolging
Gevoelens
op me neer te slaan
Altijd op weg
maar nooit kom ik aan
Harder lopen
dan de waarheid
verder van mezelf
vandaan…
onderweg
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.134 onderweg
ik dacht: ik ben er
en: ik wil er blijven
ik dacht: ik kan blijven
binnen deze ommuurde tuin
verborgen voor tergende demonen
die me verjoegen naar godverlaten oorden
stil luisterend
rustig ademend onder het bladerdak
onrust vond moeiteloos zijn weg
en ik dacht: ik kan hier niet meer zijn
ik was opnieuw onderweg…
zie maar in mijn ogen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
838 de vruchten van mijn lach
zijn zo eenvoudig te plukken
kijk me gewoon maar aan
het moet al gek gaan
mocht dat niet gelukken
laat het onbegrensde binnen
de mond hoeft niet open
geen hand hoef je te reiken
zelfs stormen nemen af
en gaan op strelen lijken
zie maar in mijn ogen
en de rimpels daar omheen
je bent dan uiteindelijk,
zo weet…
Ishi
gedicht
3.0 met 28 stemmen
20.847 Ishi
de laatste van zijn stam
een roodhuid
wordt gekoesterd
(Hij weet nog alles van zijn stam
het bos, de dieren, de planten)
hij zoekt een spoor
als geen ander
hij is Ishi
de laatste
en leeft in een museum
(hij snijdt pijlpunten, maakt
pijlen en bogen en mag er niet
mee schieten op blanken)
zij koesteren Ishi
de laatste
hij werkt…
oude vrouw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
744 ik zie haar gaan
schielijk gebogen
let niet op mij
vergeef me dat
ik uw moment verstoor
ze kijkt vlug weg
en in ons
ogenblik vul
ik haar ruimte…
SONNET
poëzie
4.0 met 7 stemmen
3.696 Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen,
Want waar mijn ogen langs de wanden dwalen
Schemert uw lach daarheen. Ontelbre malen
Hoor ik in 't klokgetik uw voeten treên.
En langzaam nadert gij, zo ver, zo kleen...
'k Zie dat een brede neevlenkring met vale
Lichtloze sluier u omhult; dan dalen
Zachtjes uw lichte schreden naar mij heen.…
Besta ik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.048 in de verte lijkt het op een vlucht
kan ik er komen
de ruimte schijnt er
onlosmakelijk
verbonden
met waarnaar ik op zoek ben
het is er licht en onverwacht is het bereik
een leegte, door mij opgevuld nu
hoort het zo te zijn, wezenloos staar ik in het rond
tuimel en verlicht
iets welt in mij op en
tilt mij over dat éne moment heen…
Wandeling
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.575 De snelweg raast,
op de achtergrond.
Een trein dendert voorbij.
De wind die blaast,
het geluid verstomt.
Ben alleen, maar vrij.…
Vrucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
665 In het pijnende licht
de blote gestalte
van vuurloos verlangen;
ik bezwijk
onder jouw willoos vlees
en voorzie het leed
van wat jij al overwonnen zag.
Het rood van je lippen groeit als
een dodelijke vrucht
ineen, samensmeltend
totdat
de toorn des overvloeds
een overmaat van liefde spuwt
in de verkeerde richting.…
vertrouwen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
988 in de regen riep hij kom...
baad met mij
en was je aura
in de heldere druppels van het meer.
zwem in mijn armen.
heb vertrouwen
in de regendruppels en in mij
en toe zwom de prinses
in het meer en waste haar aura
in de armen van de man
met de zeeblauwe ogen.
wie is hij dat hij haar zo kon omarmen
haar het vertrouwen geven
daar in…
Vat de dichter samen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
1.020 gister dichtte ik over een ster
die in Leiden was verrezen
vandaag heb ik de krant gelezen
en politiek ging alles mij te ver
ik dichtte over rozen en stranden
en over hele verre hete landen
ik rijmde mijn hersens bijeen
en trok ze uit elkander
over pruimen berken en eiken
alles mag je ermee vergelijken
ook witte wieven en hunebedden
konden…
Nachtvlinder
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.506 Als een vlinder
Fladder ik door het huis
In de nacht
Geruisloos blijf ik
Zweven en kijk liefdevol rond
Houd de wacht
Mijn gedachten vloeien
Over in een kabbelende stroom
Warm vol kracht
De stilte is
Overweldigend heerlijk en rustgevend
En dan onverwacht
Beginnen vogels te
Zingen in het sluimerende waken
Van praal en pracht…
Vervanger
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.525 Als de tranen het zout van de zee verzachten
En een glazen blik op oneindig is gesteld
Als mijn voeten het rulle zand verkrachten
En de hemel schuin omlaag helt
Als de wind zachtjes door mijn haren streelt
En ik zou willen dat jij degene was
Als ik wacht op een dag, waarvan ik niet weet of hij zal komen
En mijn pijn gemaskeert wordt door een…
Open velden
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.874 Velden
met onvolgroeide angst
dat is al
wat doffe ogen zagen
droge neerslag
liet het gevoel
insluiten
door een ring van stof
veeg het weg!
sla het er af
en zoek de helderheid
van de pasgeborene
laat het kind
dat in je zit
gewoon eens heerlijk
buitenspelen
maak vrienden
zoek ze
vind ze
in het licht
van de nieuwe dag…
ondicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
667 ik ben dit tabblad voorbij
dichten is niets voor mij
de gevestigde orde
neem ik in een laatste horde
en, terwijl ik spring
verschaf ik u mijn geuren
doe ik mijn ding
sluit ik onherroepelijk mijn deuren
vrees slechts dat ik u betaal
met mijn allerlaatste verhaal…