5854 resultaten.
pinot grigio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.250 je ruikt honing uit je glas
en walst goudslingerend tot de rand
1 2 3
tranen druipen langzaam neer
en sporen uit elkaar – draaddruppelend
klein tot kleiner en tot niets
vloeibaar stro dat fonkelt en schittert
zoals ook jij hebt gedaan – toch
en je denkt
ik drink m’n glas klakzuigend leeg
want wat niet gedronken wordt
verschaalt
deze…
Tandenfee/ gebit van Opa
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.661 Ja Oma, dat weet ik al, zodra mijn tandje eruit is
leg ik ‘m onder mijn kussen
de andere dag heb ik dan een centje
van de tandenfee
en wie weet in plaats van eentje,
krijg ik er misschien wel twee?…
OCKERSDOCHTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Beul, leg de tang weer op de hete kolen
Vrouw, waar heb je dat stenen dier verscholen
Beul, trek wat strakker om haar hals de keten
Mens, wil je dan uiteen worden gereten?…
afscheid
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
988 ik ben zo moe,
leg me neer
hier nu het nog kan
omdat ik me zo voel
alleen
laat me sterven nu het nog kan
want ik mis een knuffel
dat is ook nog zo
een beschadigd leven
wat je niet ziet, is er wel
ik zou willen dat daarvoor meer
aandacht kwam in de media
ik laat me gaan…
Voor de brug
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.794 De Nijverheid ligt voor de brug,
hoog, leeg, terug van weggeweest.
Je zegt niet: hij is afgedaald.
Daarvoor is de rivier te vlak.
Hij is gewoon van zand verlost,
een huis op weg naar huis,
voorbij de brug de grachten door.…
Camarillo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
403 Dolend door vergeetachtige waarheden
leg ik mij dwaze woorden in de mond.
Door in het nachtcircus op te treden
dood ik donkere uren tot de morgenstond.
Daglicht toont littekens in het blanke hout
dat monter tegen elke verdrukking in leeft.
Doofheid verbergt signalen van grof en oud,
zozeer dat zwijgen de voorkeur heeft.…
TRANEN IN DE MORGEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
861 Brak mijn verweer en
legde droevige doeken over mijn hart
Ik laat de nacht niet langer domineren
mijn leven is nu weer volledig van mij
Ik leg mij niet meer bij de pijn neer en
sedert lange tijd..voel ik mij thans blij…
Ineengevlochten zielen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
808 Je slaat je hartenklop
als vrolijke fonteinen
sinds de val zijn einde brak
Ik omgeef je
met een aura van warme licht
wat schijnt in toverogen die verblijden
Dan leg ik jouw hand op mijn boezem
in een roes van openlijk
en vrijelijk de zinnen strelen
wanneer we de liefde met tomeloze energie bespelen
We kijken elkaar de kunst af
van…
Crescendo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 opgeveegd
weg
Wat rest is een kale boom
waarvan takken reiken naar het weinige licht
wachtend op wat komen gaat
Want eens
onder invloed van warmte en licht
zal het leven terugkeren
en zich zichtbaar uiten
Soms ben ik die boom
en hoewel ik niets wil laten vallen
gebeurt het toch
en verdwijnt het besef met de tijd
Wat rest zijn lege…
Ad mortem festinamus
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.402 Verdien de stilte, die als de nacht
- als een zwart zijden mantel -
schrijdend en schreiend over het eigen graf
neerstrijkt
De doden hebben ogen in lichtjaren
met de halo van een hangende hemel
in een zwevende hel
Verjaag er ongenode gasten
die de einder zoeken
en daar hun polsen leegschudden
verveeld de kelk des doods half leeg…
Mag ik....?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 Mijn hoofd leg ik zacht tegen je borst
en vlij me tegen je aan.
Tot het aller diepst zou ik met jou willen gaan.
Mag ik binnenkomen?
Mag ik mee in jouw dromen?
Mag ik horen wat jouw hart te vertellen heeft,
mag ik ooit weten wat je hebt beleeft.
Ik wil samensmelten met jou
je vertellen hoeveel ik van je hou.…
De accu die dood gevonden werd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
529 zelfs de radio er niet meer
Op kon spelen, leeggelopen en
Tot de draad toe versleten -
Zo erg versleten dat er
Geen redding meer mogelijk was
En al snel het geel van de
Wegenwacht vervangen werd door
Het geel-blauw-groen van de
Ziekenauto van GGZ - de diagnose
Was helder en duidelijk: opname
Noodzakelijk - deze meneer
Heeft een lege…
Magie van licht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Geluiden keren zich af van mijn gehoor, het
vergezicht dwaalt tot mijn ogen terug de tong
verdroogd door de spijsvertering van de tijd
in een lege hemel kan ik mijzelf niet vinden.…
De grote trek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
859 Je verlaat je grotje
Stopt al je dierbaars
in een doos
Het huis dat jij
alleen hebt opgebouwd
Toont leeg en troosteloos
Het zijn de laatste loodjes
die je hier nog weegt
Gedachten en herinnering
Passeren de revue
Verhalen uit het verleden
De toekomst, wat die brengt
En de hectiek van nu
Er ligt altijd vuil
onder een meubelstuk
Hoe vaak…
Een engel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
575 Zoveel leeg geschreven,
alles gegeven.
Alles gedragen, vroeg God
me om te blijven verdragen.…
Wanorde ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 De lippen geslagen aan een halfleeg vat
waarin onuitgesproken woorden blijven
resoneren in een betoog zo overvloedig,
de afgevulde maat had moeten nemen,
het lot wikte en doorwoog naar een nog
voller vat en dat bleef in wanorde leeg.…
Transparant van de platvis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.130 het licht over mijn bureau
vloeit uit in het donker
ik wacht mijn bezoekers in op papier
mijn vier kinderen
dorsaal en anaal hangen ze keurig in balans
de vinnetjes aan hun keel bewegen aanhoudend
ogen bijzonder zacht
in het vlakke brakkige water levert mama strijd
met de metaforen
kom dichterbij hier over woordenboeken en lege bladzijden…
Schat, die schat!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.809 wat hebben wij het fijn gehad
Dan leg ik mijn lichaam en geest ten ruste
niet merkend dat hij me liefdevol kuste
Die schat!…
zo zie ik de Commissie Meijer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 wie zoekt zal sterven in de aanbeveling
van het rijk, de driekleur wappert
slechts in een besnaarde wind, wie looft
de leider en martelt de horigen
de stem verzacht, het plein loopt leeg
de laatste boezemvrienden bevredigen
elkaar en likken hun tot angst verdikte zaad
met tussenpozen van elkanders lijf
weer wordt de vaandel gestreken…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 En je wordt deel van het immense vogelrijk
en 't oude hart wordt leeg van pijn en van verlangen,
en elk geklapwiek wordt een nieuw liefdeblijk
maar zonder hartstocht, en de wind, die waait maar door
en 't ruisen van de zee ruist nu van binnen,
maar daar is andere taal, en andere liefde voor.…
de aalscholver in mijn polder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 wellicht stapelt de aalscholver al haar
vluchten in het moment, in haar blik
verraadt ze niets al zijn haar vleugels gespreid
en droogt ze de gedachten in de kruiende wind
de omgeving zompig van het lied dat dit
seizoen zo anders doet lijken ontbindt de aarde
in lege velden, een hectare is slechts nog
maar een woord zonder ruimte
haar rui…
twijgen worden mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 het vernis van de wind, de kou
zal in zijn honger blijven zoals de schaduw
van de verdwenen pas
niets zal de tijd doorstaan in weggelaten woorden
er rest nog wat tapijt van het nooit geoogst respect
twijgen worden mens en de vrucht verstilt
wanneer er wordt gemaaid, zal ik sterven
in het wieden van het gras, me glazuren
omwille van het lege…
Laat woorden wenen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
703 Wanneer verdriet je diep van binnen raakt,
zodat gevoelens golvend binnenstromen,
en strijd vergeefs die vloed probeert te tomen
tot leed je innerlijk heeft leeg gemaakt,
dan helpt verzet niet. Laat de pijn maar komen.…
Ei,Ei,
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 Maar komt de klok er ooit eens stil te staan
dan is het met de leg voorgoed gedaan.
Men heeft daarom een hoge ambtenaar
bevorderd tot Stads-Klokkensleutelaar.…
storm op komst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.104 ik alles zou kunnen verwoesten
sta me dan liever niet in de weg
geen smeekbeden
tranen helpen ook niet
ben niet onder de indruk
vijandige mensen heb ik al helemaal niets
mee te maken
mijn gedachten nemen vaak hun eigen koers
en ik weet heus wel dat ik dan iets doordraaf
en moet kalmeren
dus schrijf ik mijn gedichten en gedachten
op leeg…
De laatste mens?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 lang verwachte dier,
Het is om het even hoe dat
heten mag, maar ik zal je
blijvend strelen, met in
magie gedeelde dromen,
beide uit de ongeneselijke
kracht van kwetsbaarheid,
De tijd zal tot ons spreken
gezamenlijk zullen onze
betraande ogen breken
in een oceaan van symptomen,
die de branding vol om dan
de feiten weer leeg…
Doodlopende weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 torenkap
hun jassen zwart, ze lijken hier te horen
en winter weer zijn glazen offers schenkt
aan sloot en vaart waar reigers onverdroten
ondanks ’t stille wit van dood die wenkt
nog zweven tussen hoop en niet geschoten
besef ik, deze streek verdraagt geen duiven
waar kind en vrind gelijk de tijd gevlogen
zijn, alsmaar verder weg van lege…
Kolk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 In een leeg, kleien vlakte
Rijzen ijle bomen omhoog, populieren denk ik
Rechte wegen, een geometrisch oppervlakte
Ik stop en denk, een ogenblik
Dit achtergelaten lichaam van de zee
Omsingeld door koude voren klei
Ontlokt aan mij een gevoel van heimwee
Mijn jeugd is nabij
Hier viste ik als kind
Aan de rand van de kolk gezeten
Een oog zo…
Mijn hart heeft littekens van het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
702 in het leven is een gebroken hart
Je hart kan alleen maar gebroken worden
door mensen die je lief hebt of mensen die je lief had
Je kinderen die je te weinig ziet of niet mag zien
Een geliefde die vreemd gaat of de relatie verbreekt
of een dierbare die overleden is of vermist is
Het doet pijn, het hart breekt, je voelt verdriet, je voelt je leeg…
Twee halve gezichten
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.508 En het lege slakkenhuis?
Het schimmelende brood?
Het doosje condooms?
Het muizengif? Het jankende
feestmasker aan de muur?
De blakende sinaasappel
op het dressoir? Het kammetje
van het merk Unbreakable?
Haar handschoenen die zij
inderhaast is vergeten?
Twee halve gezichten.
En de achterdocht
in mijn pretoogjes?…