8214 resultaten.
groensel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 met mijn wenkbrauwen
hang ik aan de stoeprand
dit kikkerperspectief
biedt nieuwe mogelijkheden
de stroom van de goot
gaat voorbij het riool in
vervuiling van de straat
verdwijnt als sneeuw
ik vlieg hier in spiegelbeeld
door lucht en wolken
anaeroob als ik ben
een bevrijdende vlucht
thuis in het slijk der aarde
proef ik de bitterheid…
bestemming
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
678 ik kijk verder
zie vreemde gezichten
ze schuiven als schaduwen voorbij
- wie speelt er met
het lijk van de maan -
onder de huid van het water
verdwijnt het geluid van de zee
ik luister, tast aan
de beweging van stilte
van golf naar golf naar de holte
van mijn hand
luister, hoor het kind
dat op meeuwen vliegt
naar jou zwaait…
De oude buurvrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
527 Meer dan twintig jaar geleden
zat ze daar al twintig jaar
misschien liet ze een stoel bekleden
of verplaatste er een kandelaar
nee ze was niet erg gesleten
al was ze verder uitgedijd
want naast zitten wou ze eten
altijd was het etenstijd
ze heeft me daar voorbij zien lopen
een doos gebakjes en een vent
ze groette niet, hoe kon ik hopen…
TOMELOOS
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
917 Hoe hoog nog kan het dak
mijn schreeuw de wind doorklieven
de tijd voorbij gereisd
een zucht in lucht bewaren
een wachtwoord vol met hoop
houw ik uit grauwe muren
de hamer vastberaden
de code in jouw kleur
ik oefen barensweeën
als wou ik jou opnieuw
als zouden twijfeltouwen
jou nimmermeer verstrikt
mijn hand omvat de rand
waarop je…
De kruisbestuiving alleraardigst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
589 ik was een lenteknop
heb vorst en sneeuw doorstaan
het geëffend rozen pad is mij voorbij gegaan
barstte uit een goede tak
reikhoogte voor de plukkers
als ik ooit vruchten had gehad
zij visten naast het net
dat ongebruikt
tussen de stammen lag
heb gebloeid tot bloem met bij
stuifmeel ruim voorradig
de kruisbestuiving alleraardigst…
INGELOST
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
776 De dichter stierf al vele malen
Maar bleef bestaan buiten de tijd
Nu is hij eindelijk bevrijd
Van telkens weer al het verhalen
Het metafysische vertalen
Terwijl de mens dat veelal mijdt
Een enkeling op rijm gedijt
Of door het vrije vers wil dwalen
Hij hoeft niet meer terug te keren
Zijn educatie is voorbij
Het karmisch groeien is volbracht…
Het koude staal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 weer was er
die omslag in je stem
na het stilstaan van de tijd
jij ging jezelf voorbij
wilde terug de warmte in
maar de messen waren geslepen
het koude staal
sneed in scherpzinnigheid
de vriendschapsbanden door
legde waarheid bloot
van wankele pijlers
waarop het samen rustte
relaties stierven
door de kou die nodeloos
naar binnen…
Naspel van woorden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 Vannacht rustte...
....jouw kus op mijn lippen
altijd poets ik mijn tanden
en spoel ik mijn mond rond
Gisteravond voor ik ging
liggen, heb ik slechts gedanst
Daarna ben ik gaan slapen
met jouw kus op mijn mond
Vannacht rustte...
....jouw kus op mijn lippen
in mijn droom kwam jij voorbij
Wij speelden en minden
Stilte werd voorafgegaan…
mijmering bij een 'jaardag"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
980 mijn lief
zou jarig zijn vandaag
mijn lief
is al 11 jaar niet meer
maar zijn "jaardag"
denk ik
keer op keer
aan hoe hij uit het leven
gleed
zijn lichaam
niet zijn geest
die nestelde zich in mij
en zo gaat er eigenlijk
geen dag voorbij
waarop hij 'bij mij' is of
'in mij…
Ontmaskering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Ik schrijf en schrap
mijn ego tot het bot
het rot eraf
het merg voorbij
tot ik de plek
ontdek waar ik mij vrij
kan waren en vergeef
aan hen die mij verstaan
daar zet ik mij
op gladgestreken vezels
het harnas van de geest
gezonden aan de goden
de schellen voor mijn ogen
afgepeld
hoeken maak ik rond
obstakels vijl ik weg
tot lijf…
Grote en kleine schoenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 De wolken schoven boven ons voorbij.
De aarde is inmiddels wat gedraaid,
wolken die wij zagen, zijn vervlogen.
We vergaten wat ons heeft bewogen.
Andere wolken zijn weer aangewaaid.
Wees nu stil en ga liggen in het gras;
je kijkt naar de hemel die toen bestond.
De schaduwen strijken over de grond.…
Biertje?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.052 Zonlicht brandt voorbij gordijnen
zonder enig mededogen,
spijkert kleuren achter ogen,
hemels vuur vol helse pijnen.
Het licht vliegt aan. Nog uren later
op de bank in plaats van sponde,
met een kop als een rotonde
proef je nog die dooie kater.…
Gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 het me verwarde
Mooie denkbeelden en slechte dwalen in mijn brein
Wat een drukte wat een warboel
Zou dat moeten zijn
Smeltkroes van ideeën
Borrelen de hele dag
S'nachts is het rustig als ik slapen mag
Beelden in mijn droom, bizarre fantasieën
Geesten spoken in het rond
Als zijn het relikwieën
Mijn gedachten gaan vrijuit
Voorbij…
Schreeuwend in de nacht ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Ik zoek, naar niks; alles is voorbij,
geen lief, geen ledematen meer..
slechts over is zelfbeheersing
door liefde voor de relativiteit van het bestaan,
onze liefde,
dat wat verloren ging.
Ik hing zo aan jou...
maar ik houd teveel van mezelf
teveel tussen wantrouwen en vertrouwen.
Ik hield je,
ik ging houden van het relativeren.…
draagmoeder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 ik zie een vrouw
haar kleren zwaar van vruchtloos water
aan haar slippen hangt verlangen
elke vinger draagt de namen van een kind
dat langverwacht haar liefde vindt
doch nooit geboren uit haar schoot verdrinkt
in pijn
“het heeft zo moeten zijn” zegt ze
en kijkt voorbij vandaag
haar handen strelen graag de haren van haar grote wens
het…
Dwalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 Vlieg niet te hoog, vlieg niet te laag, riep hij
toen ik vliegend voorbij fladderde.
Buiten de hoge heggen gaat de wereld verder.
Ik wil alleen horen hoe jij naar me riep:
volg de vogels, volg de vogels.
Dolend in mijn dwaaltuin verlang ik naar zijn stem het meest.…
Painted Black
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
749 Wilde Indianen
getooid voor de strijd
paraderen dageljks
aan mij voorbij.
Mystieke tekens
te lezen op een rug.
Ik werp een steelse blik
en vlucht.
O, het zou mijn oog wel strelen
stond er een gedicht geschreven.
Een gedicht over de zon, zee
de liefde, leven!…
Vanaf het eerste uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 de dagen zijn weer nieuw
al vanaf het eerste uur
stralen zij de hitte
van het nieuwjaars vuur
de trage donkere
nachten zijn voorbij
mijn goede voornemens
staan keurig op een rij
totdat jij komt
mij meeneemt buiten alle orde
en laat springen over
vastgeroeste hordes
wij gaan voor uren
die slechts luttele seconden duren
trotseren…
Je bent mij kwijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.088 Het is voorbij, ze is niet meer
alleen voor mij.
Ik mis haar ware liefde,
haar eigen, hoe zij was, is...
dit gaat verder dan ik je mis.
Je bent me simpelweg kwijt,
voor het leven.…
het geluid van tijd (1)
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
533 zie de tijd, liefste
en wat kan worden
laten we niet tellen, de schaduw
en de angsten of de nerven van een verdorde boom
ik ben een vogel in jouw handen
meervoudig en nabijer
dan ooit
zie de tijd
alsof we wonen in de haven
waar schepen voortgetrokken worden
door lange draden van lente
alles gaat voorbij
maar lief, laten we langs de zeeweg…
Vlinderdansje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
889 stil staar ik in het groen
gedachten gaan voorbij
één blijft bij mij:
ultieme vrijheid
woont in alleen zijn
vol overgave
word ik bestoven
door de bloeiende pijnbomen
denkend over liefde
uit het niets
vlindert iets
vlak voor mij
verleidelijk doet ze
een vlinderdansje
fladderend
uit het andere niets
komt een tweede vlinder
vangen…
Is geen schriftteken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 'k Keek jou aan, terwijl zij ijverig dansten
Verdriet schuurde door jouw mooie stem
Een lange grens voorbij hun grote vleugels
zorgt ervoor dat vogels
net vertrokken, vol verbijstering
daardoor noodgedwongen
alle lekkers uit de lucht
in geen adem, zo plotseling scoren
Hand van de Meester benadrukt
het gelijk van een meerderheid
Huilend…
BERRY LUSSENBURGS "VERWHARD", theatertour 2012/3
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
855 De reis naar verzachting, ontkrachting
van wat verhard, verward is een levenslange
Aan de laatste 'reistafel' zit de dood gezellig aan,
schept op, vraagt honderduit en glimlacht
Je verwacht de terugreis maar nu blijkt het een enkele reis
de dood schrijft je laatste vakantie-kaarten
Je levensreis zit er op, voorbij gevlogen
als…
terug naar de navel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 koppige, rode wijn
geplengd op harde, droge grond
geur van hars uit houten vaten
van Delphi naar beneden kijken
ertsschepen liggen roestig voor anker
aan de horizon springt een dolfijn
vangt het laatste licht van de dag
hier kan ik jong blijven met jou
zelfs vandaag met grotere pijn
dan verlangen en verlies, hoorbaar
oehoet Bubo bubo voorbij…
Aura borealis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 zwaartekracht valt als appels van de boom
ongeremd door ongerijmdheid
in vrijheid, zoals alleen het luchtledig die kent
zonder weet van afstand, bij wijze van spreken
ik schijn de middernachtzon te kunnen zien
om de hoek
in de schaduw van donkere bossen
in nieuw licht van oude kennis
er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog
dan vreet…
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 ik geef de tijd
aan een kunstenaar
als fijn zand dat schuurt over stilte
hij vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de…
Nazomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 De zon laat haar warme blik
over haveloze huizen
en verlaten land gaan
Ze zegeviert
Aan lege stranden
liggen eenzame handdoeken
felgekleurde resten
in een uitgeleefd land
Vertwijfeld roept een man
bebaard en gekleed in lang
Vrouwen schuifelen
onverstaanbaar mompelend
aan mij voorbij
Ik sluit mijn ogen
en voel de laatste zomerwarmte…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Jouw zondvloed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 de diepte van jouw zondvloed
is voor mij onpeilbaar, de stroom
te sterk en het moment triggert de tijd
ver voorbij onze afstand
we liepen in lege ruimtes
ontvreemdden de zwaartekracht
vermenigvuldigden onze
handen en kaatsten
de dagen erna terug in
het boeket dat verloren in het veld
vormloos van de dood werd verlost
god was eentonig…
Legitiem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 zwijgend dromend autonoom
stuur ik jou een brief in stilte
getuigenis van dat ik droom
achter deuren die gedachten sluiten
in het diepste binnen zonder buiten
schrijf ik woorden die niet dralen
door jouw afwezigheid in verhalen
waar de nachtvracht ligt begraven
groet ik woord voor woord de raven
uit jouw stilte in nachtelijke luwte
voorbij…