Netgedichten over erotiek

Lavend de liefde aan het roze verheven hof. Ik betong u beider mijn mooiste lied. Zoete verleiders, knipogend bloot. Gewillig gespreid het wellustig rood.…

Vannacht zal ik dansen tussen muren van muziek waar noten dwarrelen, vooreerst een vertraagde prelude Mijn lijf bewegen op de maat van stijgende klanken die in een bindend duet aanzwellen tot fortissimo De nacht zal ik eindigen met een langzame wals zacht omarmend zweven bij het naderende afscheid…

Mijn madelief was made in Germany een stevig wijf met tepels als bonbons ze wist beslist van wanten en van wollen en gaf zichzelf vol passie en geheel umsonst Mijn madelief had ogen als de Oostzee staalblauw en in een blond omlijst gezicht haar glimlach warmde zelfs de koudste harten en lippendienst werd graag door haar verricht haar benen…

ik dacht dat ik er immuun voor was maar niets is wat het lijkt ben meteen voor je gevallen vind het leuk als je naar me kijkt ik voel je ogen mijn lijf reageert op jouw aanwezigheid in gedachten kus ik je lippen en ben dan heel even de weg kwijt jij maakt iets in mij los ik kan het niet beschrijven misschien ooit zijn wij alleen met…

Ik wacht op je in afwachting van wat komen gaat, uitgebreid in bad, langdurig toilet terwijl ik weet dat het niet lang duurt voordat het ene na het andere kledingstuk van mijn lijf af gaat. De kaarsen branden de wijn staat klaar, het eten klaar om opgediend te worden. Ik ben bereid om je te ontvangen. De deur gaat open en ook weer dicht…

En Rubens ging in de fout Bekeek zijn model En fluisterde heel stout Luister naar mij lief boerinneke Zoals de zalm heeft zijn puikje Het mooiste aantrekkelijkste Aan jou is voor mij je buikje En zij gaf hem een gewillig oor En Rubens ging nog even door Je billen en borsten daarentegen Hadden wel wat zwaarder mogen wegen En hij legde haar…

Als ik naar jouw dijen kijk dan zie ik het meteen dat zijn er nog eens dijen dat zie je bij geen één. Het zijn der echte knoepers twee kanjers van een dij ja die dikke poten is wel wat voor mij. Lekkere dikke benen dat is wel wat op zich. vooral als ik me dan bedenk. dat ik er tussen lig © Volksdichter Seipie…

Adder gilde jij en kronkelde rond mijn arm En terwijl je het gif in mijn onderlip spoot Voelde ik vloeiend de warmte in mijn lendenen Mijn angel vulde zich klaar om toe te steken Het strekken van jouw slanke schoonheid Bevochtigde mijn hand en onderarm En rusteloos gleden mijn vingers in jou weg Je ontspande en gleed slijmerig onder mij in…

Vol verlangen las ik haar Annonce; Leeuwarden. Maakte Mij blij en opgewonden De dame die het betreft, met Een uitzonderlijk, uitstekend En meer dan heerlijk lijf Zorgde met slechts haar Oogopslag, een blik van Beroering, opschudding en Vlinders op vleugels van lust Gelardeerd met Liefde…

duik maar niet in het diepe roep ik binnensmonds naar haar bewijs slechts eer aan oppervlakkigheid het is een loos gebaar dat weet ik goed immers tot meer is zij niet bereid het is haar lach die mij overdondert en zij heeft weet hoe naar lippen te praten ook de bevallige heupen die haar verschijning lijken te omhullen ontgaan mij niet…

Schrijdend door jouw tepelhoven Ontdek ik de passie van jouw lijf Eenmaal boven aangekomen zie ik glooiingen schreeuwend om warme Streling Liefkozend jouw mooie heuvel Daal 'k af naar aangenaam verblijf; genietend jouw Schoonheid en meer voel ik warmte Passie; over en weer Deling…

overspel komt van innig toegevoegde waarde wortelt vaak diep in stellen aan hun plafond zaait morsig tranen uit op en rond stations landt 's morgens vroeg in condooms op aarde vaak zocht men deze amour eerst eenmalig gaat het later door dan was het zeker zalig…

hoe raak je dicht bij een pronte dame waarbij je voelt mijn haan slaat aan ga dan zachtjes op haar tenen staan fluister sorry schat we zijn nu samen je lacht een beetje linkebal brutaal vraagt of je mag raden naar haar naam met een blik vanaf nu ga ik monogaam teder luchtig diep op kleine schaal je praat zacht steeds inniger tot haar…

naar binnen gevouwen verpulverd opgedroogd bloed schaamteloos en machteloos je mist de glans en gloed Zo sta je daar iedere maand mij lachend aan te staren gulzig maar verkrampt zodat ook hij Na het ijzige verlangen Dwergachtig verlamt…

De zomeravond hangt als 'n hangmat boven de Maas Verbaas me over het geplette gras Dat over is gebleven Na ons wild geraas Wij, makkers hebben 't net gestaakt.…

In gedachten dwaal ik Jouw lichaam Zie ik jou zweven Voorzien van de mooiste Woorden, zou ik jou Willen beleven Misschien voor even Wellicht een nacht Wie weet voor altijd Onverwacht....…

onthoud me niet de schoonheid van de schaduw als mijn oog een blanke schouder ontwaart het onthult in een onhoudbare gedachtestroom de onzichtbare lijnen van jouw figuur waaruit de stuwingen van mijn zinnen worden gebaard…

de vrouwtjes zien me wel zitten of niet soms dat nu is vandaag de vraag ik fiets linea recta naar de C&A aangezien daar veel wuft spul zoekend naar een ervaren knul koffie nuttigt in de cafetaria met roomlipjes van de schnitte als ze knipogen zeg je ja graag zo heb ik gisteren vernomen van een wipper uit Zuidlaren van ginder naar hier…

Samenzwering tegen de wereld, ontwaken in je kus die ik drink en drink maanmelk in het speelse licht en mijn borstenaltaar vangt je handen, je adem als dansende lelietjes-van-dalen tot mijn kelk vol is met jouw dromen... één keer nog zucht je mijn naam en dan vouw je me op in schemering en satijn.…

Mijn handen Raken de sfeer Van jouw lijf Mijn ogen Kijken in Kraters van Stil verlangen Trechter voor Liefdessap die Wordt vooraf Gegaan door een Begerig estuarium Van zin 'k Zou je willen Kennen. Graag weten Door liefde bevangen Door haren kroelen Hoe jij en ik elkaar Als m/v voelen...…

op hoge hakken en strakke borsten kwam je mijn gedicht binnen de loop van mijn vers veranderde mijn zintuigen in balsem van fluweel woorden veranderden tussen mijn lippen je had grootse plannen maar ik werd wakker in hijgdruppels…

een dag kleedt zich aan, rekent zich rijk  smokkelt uren langs mij heen  die ik later terug vind  in abrikooskleurig ondergoed  ik draag 's avonds de verloren tijd voor de nacht die haastig de restjes uren ophaalt alles uitrekt alsof ik geen vrouw ben een dag kleedt zich, prikt zich aan schreeuwerige prijskaartjes raakt ziedend mijn lef…

Sluit jouw ogen Speel mijn handen Leg en streel met ze Waar ik zou gaan 'k Sluit mijn ogen 'k Speel jouw handen Langs de wegen van de waan Zie hoe onze lijven Gek van opwinding Vervloeien in het Licht van de maan.…

In de spiegelzaal ontmoetten wij ons weer ontzettend naakt maar mooier dan ooit. Wij plukten kussen op de geheime plek en spiegelden steeds meer en meer de tere blos van zoveel jonge speelsheid. O, prins, verwacht me weer in deze spiegelzaal van duizend dromen een onvervuld en onvergetelijk visioen het steeds weer herhalen in de…

Naakt, de benen opgetrokken en de dijen licht gespreid, zit zij blank en bruin en rose op de ronde rode tafel: vleesgerecht ons toebereid? Door wie wordt zij aangeboden of biedt zij zich aan? Men weet niet of zij van zichzelf is of dat iemand haar mag slaan. Met grote zwartgeverfde ogen staart zij omlaag als in de rouw, hoofd gebogen…

je hand ontrimpelde mijn huid streek zachtjes glad wat in groeven van verdriet zijn bedding al gevonden had ontkleedde mij ging teder plagend langs mijn borsten tepels richtten zich fier op door het laveloze dorsten cirkelde steeds lager langs mijn buik vertoefde diep tussen mijn benen ik haalde jou binnen bereik tot onze passie was…

het genot van de zot eindeloos beginselloos licht van zinnen bij het schaamteloos beminnen…

Je vlees is niet te splijten hoezeer ik dat ook tracht. Je likt mij tot het uiterste breekt de lijm die ik lak. Ik kan me niet bewegen in de ruimte die je strekt moet me overgeven aan wat jij voor mij bedenkt. Je oog rust op mijn nek als een te winnen trofee ik geef je mijn wijde hals als een offer dat je stilt. Maar alle ketens breken…

vrouwen komen meer op bij stemmen met de hand dan bij de druk op de knop uiteraard in verband met het rode potlood de stevige puntjes die ze gewillig zetten met wiebelende kontjes gulzige open mondjes helemaal niet fout duidend op grote nood thuis staat de bok koud vandaar hun wulpse stuntjes…

in de stilte van de morgen vol van dauwend gras blote slippertenen geurend naar jasmijn loopt zij naakt te dromen nagenietend van de nacht fluwelen liefde teder en toch hard trapt zij kevers plat even is zij als een kind zonder toekomst gelovend in die waan van echt en puur tot zij nuchter naar de zure melkboer grijpt…