Netgedichten over muziek

de oude zanger heeft het in een chanson over vergankelijkheid die hem is aan te zien de tand des tijds heeft hem doorgroefd en getaand maar zijn stem klinkt nog als vanouds het timbre maakt je warm van binnen en kent de kunst van het ontroeren melancholie ligt op de loer om je te Aznavouren...…

Op de reünie zag ik mijn jaren zestig vrienden weer. De gitarist en saxofonist, beiden zonder haar en haar. Het leven was wat sporen kwijtgeraakt. Het meisje van de zanger vond een vroege dood en hij, hij was blijven hangen in de blues en zoop. Er werd gespeeld, gelachen en gejankt. De incrowd van toen, gekrompen in de was en stokoud, kreeg…

alles draaide om die ene vinger wenden en werking als lokkende vlinder verleiding in nieuwe lente manoeuvreren van komen en gaan spelend spel met dans en gezang in liefde verhuld met haar allerlaatste geil glimmende blik venijn en rode roos sleepte zij zichzelf naar het einde nog zingen de zigeuners na de messteek "Mi adorada…

verwekt als kind van een genie leef ik mij uit in harmonie, van grondtoon tot de hoogste C bruist elke toonaard in mij mee. contra-punt verrijkt de klank, aangevuld vanuit de flank heeft hij mijn partituur geschreven in zijn kort maar vruchtbaar leven. ik heb veel noten op mijn zang staccato kort en largo lang, ze klinken sfeervol met…

Schoorvoetend treedt hij binnen De jonge debutant Achttien lentes jong nog maar Friemelt aan zijn haar Wachtend op een teken Dat hij beginnen kan Kijkend naar publiek Gespannen jongeman Vingers zetten toetsen aan Klanken die door ruimtes gaan Wiegend op muziek Neemt de knaap ons mee Genietend van zijn spel In het muziekcafé…

Als slaaf al komend uit mijn moederschoot vervloek ik met Moorse buren verwant het werken op mijn onteigende land, de afkomst die mij ongegrond verstoot. Met de zon op haar allerhoogste stand is er de dorst, verzuurde wijn, wat brood. Soms lijkt het leven erger dan de dood, maar schuif je toch je zorgen aan de kant. Dan klinkt plots getokkel…

wat in gedachten verzonken luisterend naar de muziek voel ik, hoe in trillingen van de strijkstok op de snaren de stem van de viool melancholisch of frivool een sprei van innige klanken kan leggen over het publiek het zijn de handen vol passie gedreven die het timbre in het hart laten komen gelijk in vogelbomen tonen zich zetten tussen…

Ik moest er naar luisteren er wonen in Venezuela dertig miljoen mensen en één miljoen kinderen de armsten der armen zijn muzikanten hij speelde guitaar Albéniz op zijn mooist Asturias…

Voor Coby Wij musiceren oude woorden op cadans en slotakkoorden naar een opus zonder eind Hier dirigeren soepele walsen als een preluderend balsem in een opmaat naar ’t refrein Het allegro stemt staccato Op klavier en sopranino zweven noten orkestraal Compositie als gegeven voor ’n barokker, hoger streven maakt het denken lateraal…

Een alt en een bas in een koor Zij mochten graag urenlang jammen Hun sound was een lust voor het oor Zij hadden geweldige stemmen Een koor met een alt en een bas Plots bleek de geliefdheid te stremmen De roem was zo breekbaar als glas En moest wel tot treurigheid stemmen De bas in het koor werd toen alt Falset in een groepje te Emmen Zo…

je raakt me streelt me ontroert me verleidt me herinnert me grijpt me verbindt me verblijdt me verliefd me ontgoochelt me beïnvloed me bevrijdt me besmet me ontspant me treft me benijdt me pleziert me bemint me kust me gewijd me…

het virus dat ik opliep eerste kerstdag begint rare vormen aan te nemen, het is overdraagbaar neemt mij in beslag, roept me verleidt me neemt me mee naar toen naar concerten, geliefden, verliefdheden, slapen wordt uitgesteld want de schoonheid van de nummers wordt met het uur indringender dansend in de #Top2000chat waar vriendschappen ontluiken…

grauwt gisteren graag vandaag verdelen vogels zonder zon zonde lust lepels lollies … zonder vandaag grauwt lust gisteren verdelen lepels zon lollies vogels zonde graag … vandaag graag lust zonder zonde vogels verdelen lollies lepels zon gisteren grauwt … zoals gisteren en vandaag is de lust zonder zonde ook al grauwen vogels…

op de donkere rivier de creatie gracieus hoe sneller de stroom het lied betoverende, majesteitelijk aanzien het rijk kan ook mooi zijn… als eenzame schoonheid zwemt zij daar smart en zwart zijn even vergeten, bedrieglijke droom! teister mij niet langer! toon de werkelijkheid! onthul eindelijk!…

Er is iets gebleven van het idee van de piano in de nacht muziek die in je geest verschuilt en klanken klinken, hol en zacht alsof stilte tussen toetsen zweeft de geest muziek weer leven geeft als adem zich in mist verspreid weer terugvalt in genegenheid en zielentoetsen, woordenstil verliezen zo hun tijdelijkheid. Geïnspireerd…

op de vleugelen van het lied laat ik mij meevoeren vervoeren ontroeren en stilte daalt in mij neer rust keert weer om plotsklaps -vanuit het niets- over te gaan in een kakofonie die pijn doet aan oren en het hart ineen doet krimpen van smart tromgeroffel…

sterrenogen schitteren me toe omkranst door het weelderig groen dat haar heet bronsgroen,goudbruin haar weerkaatst het licht van duizenden zonnen intense blijheid die als uit kinderogen straalt verbindt de doffe willekeur van ons,volwassenen die teveel weten om nog onbevangen te zijn jouw naam is een lied als een paradijs dat ik mee-neurie…

Het vermogen tot Klank in de ruimte Die zich aanpast Naarmate de inhoud Meer of minder gevuld Reageert op resonans Die warm klinkt Of hol de leegte absorbeert De schrik of streling van gehoor Onzichtbare verbinding Die terstond dood slaat of Levende trillingen schept Die het luiden schenkt Aan wie zich laat horen Geschreven compositie…

(voor Harry Muskee) Je Drentse nuchterheid weerhield je van naast je modderschoenen lopen, terwijl je stem niet onder deed voor John Lee Hooker hoor, kanjer, maar gewoon doen zat nu eenmaal in je bloed en daarom repeteerde je in een simpele boerenschuur met een microfoon zo dik als een paardendrol en Herman Brood driftig pingelend op de…

Herkende het dodenlied niet aan het vallen van de bladeren was voor mij iets tijdloos verbonden een gevoel zonder heen gaan van dromen ik dacht ook niet aan jouw stem toen ik iets hoorde in de wildernis was er heel ver weg liefde een echo van stilte in een droom herinnerde mij geen enkele noot of muzikaal verlangen toen je nog naast me…

neem mij gevangen in jouw lied. sluit me daar op tot in de eeuwigheid. vergeet mij nou niet. maar laat me in jouw woorden wonen. ja, bezing mij in jouw lied.…

toen ik klein was wilde ik kunnen schilderen elke droom en elke wens schilderde ik mezelf. maar talent ontbrak en ik zocht iets anders ik hield ook wel van drama en vond het toneel kleine rolletjes op school, ook dat werd niets misschien kon ik gaan schrijven, hoe moeilijk kon dat zijn? vol vertrouwen leerde ik de kunst van het verhalen maar…

Laat je gedachten zweven op klanken van heerlijke muziek vingers die dansen over toetsen als vleugels die glijden op thermiek van stuwende en stijgende tonen scheer als een zwaluw door ’t zwerk zwenkend zwierend in de compositie en het ritme van de wind gehoord in de snaren van de bomen drijvend op genieten van het geluk schrijf op heerlijke…

Neem me mee naar het land dat ons heeft grootgebracht laat me daar alleen Tussen wijngaarden en vijgenbomen vlij mij neer op de grond van ons dorp waar ik elk geluid , elke geur herken Neem me mee en als het dan mijn tijd is zaai me uit over onze geliefde Libanese aarde het oude huis dat lijkt te waken op de heuvel ? breng me er naar…

Als gewillig prooi houdt zij mij in haar greep gevangen weemoed en vreugde triomferen als een sirene met weelderig gestrekte armen tilt zij op en toont mij ver boven haar lichaam uit aan het water en de avondrode horizon brandende ogen branden steken in vuur en vlam geketend sleept zij mij over straten en trappen van Alfama…

Geen enkele sonata heeft een zo goed Begin als de moonlight sonata heeft Euforisch gevoel die dit werk geeft Is met geen enkele sonate die zo goed Te vergelijken is, het neemt je mee Terug naar je jeugd toen alles zo simpel leek…

Heerlijke zachte klanken dansen door de zaal in ritme van onnavolgbare akkoorden als op vlindervleugels gedragen van bloem tot bloem proevende de zoete nectar trilling van snaren vibrerend met de lucht golven als rustig kabbelend water over een oeverloos meer dat nergens regelmaat verstoord en elke spanning of stress wegebt van de…

waar glimlachen rond ogen zweeft vullen ze de avond met een lied, aaneen gezongen levend, zoals vaardigheid het weten biedt een wereldklank gebracht uit warme kelen, kwelend rond wat handen onderschrijven met geduld niet slechts dat wat vrolijk klinkt maar de toon van hoe je hartstocht drinkt als liefde onze harten kruist in alles huist…

de man met zijn mondharmonica uit een waaier bladeren wervelt de man met zijn mondharmonica muts scheef op de kop ogen als verre vuren wangen bol van storm op zee als een bezetene bespeelt de man zijn mondharmonica danst hij rond joelende kinderen lege tafels en stoelen met dekens bokkensprongen maakt hij de man met zijn mondharmonica…

een harp kust de golven aangestuurd door de wind spelen bladeren in de maat deinen zwaluwen door het vroege ochtendblauw gelijk een groep violen zwellen tonen aan daar de eik de baspartij voor zijn rekening neemt vallen boterbloemen bij evenals de lijsters het Meiconcert is geboren…