1560 resultaten.
wat bleef (voor Hans)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
771 Hoe vaak gevallen
bij de eerste stappen
die keer met de fiets
met tikkertje op het schoolplein
toen je struikelde over de kat
Wat raakte verloren
de velletjes van de schaafwonden
de geronnen tranen
het jodium flesje
de haastig geplakte pleisters
Wat bleef
het vallen en opstaan
de littekens
de tastbare aanraking
het gerijpte besef…
wat is winnen ?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 Ik hou niet meer van winnen
Ik hou meer van verliezen
Dat kun je ook kiezen
Dat kun je ook bepalen
Noem het verhalen
Noem het zoals jij zou willen
Ik.....Ga geen tijd meer verspillen
Ik pak wat ik pakken kan
En dan
Besef ik ten zeerste
Dat soms het eerste
Wat ik net zei
Dat voelt als mij…
Vruchtbare regen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
566 Ja vond ik woorden
als water uit de wolken
op jong voorjaarsgroen
dat bloemen doet bloeien
waar vlinders fladderen
vogels tot nestplaats zijn.
Dat dan mijn woorden
als zonnestralen
omhelzen veld en beemd
paren met vogelzangen
zuiver zijn als ’t water
uit lieflijk kabbelende beek.
Zie mijn waterval van woorden
waarin ik mijn geluk u…
Dementie
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
2.512 Geen besef meer van de tijd
niet weten wie je kind'ren zijn
je raakt herinneringen kwijt
en glijdt in een diep ravijn.
Je tuimelt naar beneden
gedachten vallen uiteen
geen heden of verleden
mijn god, waar gaat 't heen.
Raak je je eigenheid kwijt
laat dat onbewust gebeuren
AUB niet in onwaardigheid.…
Verbijsterd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
751 Woorden slaan weer wonden
het vallen van de tong
kletst knap gespleten
verborgen verlangen
Helder groeit het besef
onvertaalde zinnen
kloppen hart en hersens
ineens in één ritme
Ogentaal geloken
zonder zicht op reden
is alle rede zoek
verbijsterd verloren…
Lege dag
hartenkreet
4.4 met 51 stemmen
3.476 Gewoon een lege dag
Een mistroostig gevoel
Omdat ik weet en besef
Dat jij niet meer leeft
Jij zo vol van kracht
Glimlach op je gezicht
Altijd weer de redder
De eeuwige optimist
Zo jong vol levenslust
Maar je niet gegund
Je lichaam was je voor
Tot het uiterste gegaan
Gedachten hopen zich op
Een traan over mijn wang
Voor jou en voor…
zijn glimlach gevormd
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
760 meer is er dus niet
wat er restte lag achter hem
een vervaagde serie gebeurtenissen
waarvan alléén een natrillend besef
van opwinding nog even voelbaar bleef
samen vormend in een kleine hand
hij voelde zijn mondhoeken wegzakken
in de huidplooi,die daarvoor bestemd was
zo werd zijn glimlach gevormd
die bij hem paste
star en verbaasd
in…
De storm is voorbij
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.236 Het heeft gestormd en ik was afgedreven
nu kabbelen de golven weer verder
ik ben weer terug in veilige haven
dankzij iedereen die mij liefheeft
De herinnering zal blijven
het heeft een plaats in mijn hart
het is van mij en jou
en het blijft mij altijd trouw
Nu leef ik weer verder, ik durf het weer
dit is een keuze en besef steeds meer…
De vlam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
990 De onrust blijft en wakkert de vlam
het besef van nog niet wakker zijn aan
in het stille voorbijgaan
van mijn jaren.
R.J. van Tol…
lopen door de tijd
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.905 Getuige van het moment jezelf
besef dat alles in dit leven meetelt
ook als je niet omkijkt
of vooruit
ik liet je lopen
ondanks ik al zolang zat te hopen
maar jij stond dan ook zo strak als een snaar
hoe moet ik dan met je praten
via gebarentaal
ja die kus deed niet veel goed
heb ik je eindelijk weer gezien
dacht nog
jij bent het
mischien…
wat nog moet komen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.168 't zijn fracties van seconden
luttele, onozele, fantasierijke
gebeurtenissen
geen besef dat het zo
snel gaat
mijn tijd is altijd wat
nog komen moet
onvoorspelbaar, toeval, lot
zitten vast in zenuwknopen
zonder ze los te laten
de juiste verdeling van mijn
verleden, heden, toekomst
maakt het juist zo
interessant
dat ik voor geen moment…
Geld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
799 maar ook het einde
Het einde
zeer nabij
Zonder enig besef
gebruiken
misbruiken
van munten en biljetten
van aandelen en opties
De mens van nu
als keerpunt
De mens van nu
alleen nog maar
te redden
Zónder geld…
Duel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
893 Ik sla jouw bladzijde om
tussen de regels door
zie ik jouw witte vel
Jij wilt punten scoren
in een slepend duel
bladerend door mijn boek
Transpirerend vol twijfel
pak ik jouw bal niet aan
een onvoorstelbare misser
In de eindelijke finale
besef je dat sommige wedstrijden
niet te winnen zijn…
Felix
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
527 kijk goed, je hoort
de pijpen van het orgel
schuren en knarsen
in een doffe hel
van terughoudende grijze,
vaal bruine tinten
de angst in de ogen
van de prooi voor de jager
versplinterd vertrouwen
het voortbestaan
als vraagteken
ergens blaffen de honden
hij schreeuwt het uit
het besef van
de overvallen prooi
een oceanische leegte…
Breekbare morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
602 Niets kon het beeld verstoren
schier onaantastbaar
leek de schijn van veiligheid
tot de dag van Murphy aanbrak
genadeloos het besef doordrong
hoe kwetsbaar het leven is
hoe dankbaar je zou moeten zijn
met het grijpbare geluk
van de onberekenbare morgen
die soms moeilijk bereikbaar is
maar toch altijd kansen biedt
voor wie open staat…
Wetend Gevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Ik leef: momenten
waarvan ik niets weet
en niets kan weten
Pas een fractie van een seconde
erna besef ik het –
mijn verstand verdeelt het
in mezelf
in anderen en objecten –
wat er allemaal niet is
wanneer ik leef, dan ben ik
één met alles
zonder dat
er aandacht en zintuigen
aan te pas lijken te komen
Het is gewoon zo en kan niet…
Als alles stil staat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
83 Als alles stil staat
Met een laatste adem
Het boek volledig dichtslaat
Eist verlies nieuwe zinnen
In besef van geen vervolg
Om de toekomst te beminnen
Herlezen wij herinneringen
Waarin de deuren zich niet sluiten
Van de zon en vogels zingen
Onderstrepen en markeren
Om vooral niet te vergeten
En de stilte uit ons hart te weren…
Danse Macabre
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.689 Het leven is slechts
de dans naar de dood
Stil zwerven wij op vreemde tonen
Als poppen mee
met de wijzers van de klok
Op dezelfde maat steeds weer
En het leven roept ons
Maar de tijd tikt voort
Telkens opnieuw zonder besef
Waar de muziek stopt
en de laatste klank
tot een echo uitgestorven is...…
Waarom?
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.241 De stilte in jouw woorden,
maakt me klein en bang
die gevoelloze handen
het duurde veel te lang
Je wou steeds meer en meer
je maakte me kapot
besef je wel wat je gedaan hebt
god...wat voel ik me rot
je ogen zorgen voor schaduw
schaduw in mijn dromen
en ik vraag me steeds maar af...
waarom ben je ooit gekomen?…
waarom?
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.696 De stilte in jouw woorden
maakt me klein en bang
die gevoelloze handen
het duurde veel te lang
Je wou steeds meer en meer
je maakte me kapot
besef je wel wat je gedaan hebt
god...wat voelde ik me rot
Je ogen zorgen voor schaduw
schaduw in mijn dromen
en ik vraag me steeds maar af...
waarom ben je ooit gekomen?…
Nooit kippenvel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.176 Jij bent die vrouw in al mijn dromen
Ik besef het enkel zelf niet
Anderen hebben het allang voorspeld
`Dat jij dat nou niet zelf ziet`
Ik weet niet hoe het komt
Een beetje stiekem wel
Eigenlijk is het overduidelijk
Bij jou nooit kippenvel
Bij jou geen angst
Geen twijfel
Geen onzekerheid
Bij jou geen koude rillingen
Enkel warmte en,
genegenheid…
totnogtoe
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
958 hebben de voetstappen ons
achtergelaten en
het besef ervan in een eigen tekening
meegedragen en bepaald.
de elementen buiten, gaan
tekeer
onbaatzuchtig in een zee
die zich neerlegt
met haar golven.
betrekkelijk
is
het
te blijven lopen, meelevend
te lopen, blijvend meegeleefd achter de
duinen.…
Heb het hart
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.205 Groots in dadendrang
Maakt iedereen elkaar bang
Gevoel schreeuwt om vergelden
Ratio hoort men nog zelden
Verloren, tegenwoordigheid van geest
Onvoltooide haat is wat men leest
Open groots het hart
Aanvaard verdrietig 's werelds smart
Besef dat alleen door vergeven
Tegenstellingen zullen sneven…
hij gaat geloven...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.036 nazomer alles plast
verwaaide terrassen
groene tafelpoten
stuifzand op hopen
golfbrekers palen
meeuwen hangen in winden
mensen dralen
wel of niet afdalen
aan het strand
buldert de zee
bij strandpaal
zeven-honderd-zeven
kwam er het besef
van zijn geloof
de aarde was niet rond
maar plat
hij kon er van
af kukelen…
De ironie van Antwerpen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.925 Teruggelopen naar de kade
om opnieuw de geluiden te proeven
nu het eindelijk stil is in mijn hoofd
met de nasmaak van echt bier in mijn mond
voelen mijn handen nog
jouw slanke lijf
golvende dijen
de ironie van Antwerpen;
het besef dat prachtige vrouwen
door de stad blijven vloeien
net als het water
--------------------------------…
fluisteringen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.485 In de stilte van de nacht
wordt mijn slaap verstoord
door fluisteringen
van lichaam en geest
in verbondenheid
heel zacht
Dan val ik toch weer
in een diepe slaap
tot aan het ochtendlicht
geen besef van tijd
Totdat ik liefdevol door
de stralen van de zon
wordt wakker gekust
en dringt het langzaam
tot me door
dat ik voor jouw zachte
fluisteringen…
DE OPLOSSING
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
698 Lang heb ik op die kracht gewacht
de inhoud van een woord
geeft denken diepe zin
aanvaard niet altijd
de eerste mogelijkheid
graaf dieper
en besef
dat juist de moeite
en het zweet
een woord die kracht
die spanning geeft
dat in gedachten verder leeft
als nooit gedacht en nooit gehoord
DE OPLOSSING was juist dat WOORD…
Voor k,uit een droom
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.328 Wanneer wij samen komen
op dat pad
waar de bomen scheef zijn gegroeid
en als oud romeins bouwwerk gebogen gaat
over ons twee
pas dan
besef ik het doel
van mijn droom
het is geen eind
het is tijd
om te leren
leven
lezen en schrijven
verder weg kijken
dat is geen einde
dat het begin
van een nieuw verhaal
......…
Rode draad
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
915 Na mijn dood zal je begrijpen
hoe het is om jong te zijn
dit besef zal langzaam rijpen
in kalenders van karmijn
ver voorbij de blauwe luchten
die ik voor jou achterlaat
hoor ik je in tijd verzuchten
dat het leven lijzig gaat
eer je toekomt aan beleven
van de dood als hoogverraad
is jouw wade al geweven
vanuit onze rode draad.…
Poëten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
588 Met het besef
hoe kwetsbaar
we kunnen zijn
hebben we
ook het hart
onze ziel
te laten zien
wanneer
het dagboek
van weten en
twijfels
open gaat
lezen we voor
uit eigen werk
om houvast
te vinden
klimmen we
weer in de pen
met het verlangen
dat het morgen
mooier zal voelen
dan het vandaag
op papier staat…