3707 resultaten.
Een zondagmorgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
327 Een zondagmorgen die
nog traag begint
en waar de zon maar niet kan schijnen.
De wolken drijven
langzaam voort
en doen me denken aan wat komt.
De oorlogen gaan
ook vandaag weer verder
en mensen sterven
van de honger, van de pijn.
O, mocht het nu toch gauw
weer anders zijn.…
Natuur, zo zacht
poëzie
5.0 met 2 stemmen
965 Natuur, zo zacht, zo wars van schijn,
laat in uw spoor mijn voetstap zijn,
gelei mij door 't oneffen land
gelijk een kind aan 's moeders hand.
Als ik vermoeid van struiklen keer,
dan zink ik aan uw boezen weer;
dan lest aan uwe moederborst
uw hemelnekter mijne dorst.
Hoe rust ik dan in uwe arm!
gij dekt mij in de koude warm.
O!…
Twee Zielen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
677 Het vasthouden van het houden
van,
van jou, het licht,
dat jij steeds weer liet schijnen.
Vervlogen in jaren
en jaren met ons beiden.
Jij gaf jou hart
en ik het mijne.
Aan het einde van ons pad
nemen wij elkaars ziel
om voorgoed in liefde te verdwijnen.…
ware gezicht
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.568 na zoveel jaar
de schijn ophouden
val je eindelijk
door de mand
jouw ware aard
komt nu naar boven
je hebt jezelf
niet meer in de hand
je draaide mij
een rad voor ogen
je hebt mij maar
vooral jezelf bedrogen
nu zijn jouw leugens
je net een stapje voor
ik kan alleen
maar denken
...... waarvoor…
Tuinfeest*
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.015 De vreselijke ziekte die ik draag,
heet lelijkheid en de schone schijn
geeft mij als vuurpeloton de volle laag.
De kogels van het esthetisch venijn
verheffen zich fluitend tot een refrein
van een gezang dat tintelt in mijn maag.
De vlinders fladderen van bloem tot bloem
en zorgen voor nageslacht in mijn geest.…
koud
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
886 de zonnestralen schijnen
het verwarmt je lichaam niet
zal ooit de kou in jou verdwijnen
of bereiken de stralen je niet
je lijkt wel bevroren
koud als een blok graniet
niks kan je nog bekoren
je ogen donker als antraciet
ooit zal de warmte je ontdooien
de stralen om je lichaam glooien…
JUBILEUM
snelsonnet
3.1 met 47 stemmen
11.139 Een somber lot zal dichters immer tergen
al houden zij de schijn op, en zich flink.
Soms gappen ze wat ginne, slaan wat kwink,
waarmee ze slechts hun peilloos leed verbergen.
Bedrukt zet ik een feestneus op, waarna
ik eenzaam mompel: “Vijftig, hiep, hoera...”…
Of het... ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
895 Of het heerlijk schijnen is ?
vraag ik de zon,
of ze bang is voor het donker, het doven ?
En wat haar vasthoudt daarboven ?
Of bloeien niet het einde is ?
vraag ik de bloem
En of de pijn van in zichzelf te zijn, gesloten
sterker is dan de angst om zich te tonen ?…
Een droom van vrede
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.432 Als in een winterlandschap
eensklaps
een zonovergoten deken
de aarde omhelst
heb ik het gevoeld
hoe het zou kunnen zijn
een nieuw begin
opstaan als een sneeuwklokje
lengende dagen
licht
over de bedreigde aarde
een droom van vrede
ik heb het gezien
een zon die blijft schijnen
een witte duif
die opvliegt
en de aarde
die zich…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 172 stemmen
34.329 Heb vertrouwen en blijf geloven,
dan zal de zon weer schijnen,
een leven lang.…
KLeinzoon
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.232 Hij lacht
hij zit me achterna
en schaterlacht, gewapend
ik maak geen schijn van kans
de kamer is te klein voor ons twee
hij rent, achter me aan
gewapend met een plantenspuit
achter en om de bank.
hij wint, ik lig amechtig te hijgen
mijn kleinzoon van twee, zál me
eronder krijgen.
En ik laat hem.…
Niet in staat tot morgenstond
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.425 ~~~
mag het donker blijven vannacht
en mag het duren tot de avond
van de volgende dag
zodat het licht niet kan verraden
dat ik eigenlijk te bang ben
om morgen onder ogen te zien
laat de dag voor één keer
aan mijn neus voorbij gaan
zonder verblind te worden
door valse schijn
~~~…
Solstitium
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
777 De kleur van herfst
nog wit bestoven,
een schijn van licht
bij donkere dag.
Te laat om 't hart
aan iets te hangen
en niemand die
het nog verruimt.
Mijn hand, geleend
nooit opgehouden,
maar warm nog
tastend zoekt.
Zo gaat de tijd
aan mij voorbij.
De herfst wordt
stilaan winter.…
In bladerkronen vlucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
791 waar ik
bomen schijn
zie jij de takken
waar ik
in bladerkronen vlucht
met blauw en zonneschijn
zie jij de stam
en wortels die hoognodig
eerst moeten ontluchten
jij bent mijn vruchtbaarheid
jouw zorg heeft ons al op
een nieuwe lente voorbereid…
Soms
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.638 Kan ik praten met jou
zonder woorden
over de tafel heen klitten onze ogen zich samen
twee dimensies, de schijn en wij
praten en kijken
Maar wat ik zeg telt niet
wat telt
is de band tussen onze blikken
bijna tastbaar...
voel ik de band net niet.…
Toekomstzon
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.425 Ik geloof niet wat ik denk dat ik geloof
Fantasie spreekt tot mij in de ware gedachten
Verduisterd door een realiteit
Niet van mij
Ik geloof niet wat ik steeds maar hoop
De toekomstzon gaat onder
Voorlopig aan mijn zicht onttrokken
Hoop vervliegt
Maar de zon zal herrijzen
Om geluk en liefde te stralen
En licht te schijnen op het leven…
de mens die in mij woont
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.395 de mens die in mij woont
ziet elke dag de zon
al regent het ook iedere dag
zij begroet alles met een lach
ze heeft ook mededogen
heeft er iemand soms verdriet
dan zegt ze zacht
vertrouw er op
je verdriet gaat weer voorbij
dan hoopt ze dat de zon
ook voor die ander
weer gaat schijnen…
Close-up
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
606 ik geef je meer cachet
geënt op diep verzonken ogen
in scherp close-up
het is geen schijn dat jouw bedekt
laat mij je muze zijn
tijd rust nooit op beelden
langs de planetenweg voor mijn oog
akkoorden geven treden
gelijkvloeiend
bij gouden kaarslicht…
Wolkenpartijen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
601 De hemel tekent
prachtige luchten
van wolkenpartijen
waar achter de
zon gaat schijnen
met felle stralen
die even later
weer verdwijnen....
De wolken schuiven
verder door het blauw
maar dan schuift
de hemel dicht
en wordt het donker
Maar toch wordt het
hierna weer licht!…
Lentezon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
885 Voor mij mag de zon altijd schijnen
hij laat mijn klachten soms verdwijnen
het is z'n heerlijke warmtebron
ook al mag ik niet in de volle zon
maar het maakt mij vrolijk en blij
ik geniet van dit jaargetij
de donkere wolk wordt langzaam roze
ik krijg via natuurlijke weg een metamorfose!…
maanliedje
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
662 hij zingt vannacht
een wandelliedje
tegen de maan
of voor wie er
verder nog luistert
hoor hoe zij fluistert:
kom laat je maar gaan
graag niet te zacht
want ik wil alles horen
wat je hebt bedacht
ik schijn je ondertussen
wel bij in het duister
hij zingt vannacht
een droomliedje
tegen de maan
en voelt zich bijna
zelf een ster…
Rijksmuseum
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
1.024 Zo schrijven enthousiaste recensenten
Alsof de zon gaat schijnen, ‘t lijkt wel lente
Dus strakjes snel naar Amsterdam gesjeesd?
Helaas, nog eventjes geduld betrachten
Het is niet Ver meer, zes lange Nachten Wachten…
Dichtbij
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
569 Licht herbergt schijn
de horizon verliest zich
in haar ogen.
Ver voorbij verlangen
neigt het riet
naar de schittering
van een rimpelloze breekbaarheid.
De dag ontwaakt,
raakt mijn huiverig geweten
maakt mijn wereld klein
en ongelogen.…
Oppepper
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
825 Leef je leven
Blijf niet stil staan
Je hebt zoveel te geven
Om door te gaan
Kom uit het diepe dal
De zon zal voor je gaan schijnen
Leugens komen ten val
Problemen zullen verdwijnen
De waarheid komt aan het licht
Dit is voor jou, mijn gedicht…
lacune
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 het gedicht stokt
na de eerste zin
een leemte gaapt
de dichter zit er middenin
wanhoop stapelt huizenhoog
als woordeloos gegeven
wat rest is slechts
het schrijnend zeer
niets wekt de schijn
van ommekeer
des dichters hoop
houdt hem in leven…
wensdicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 laat je raken door
het duister in het licht
red een leven
van vergetelheid
laat vergeefsheid
glanzen
laat poëzie door
voetnoten schijnen
spaar marginale
woorden uit
laat oorlogsscherven
hardop spreken
leer onverbloemd
te dromen
laat stilte de
toonzetter zijn…
Supermaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
517 O Nachtvrouwe Luna
Nooit zag ik u staan
Zo dicht bij de aarde
O megalomaan
Door blauwe gordijnen
Van mijn kamerraam
Laat ge 't licht schijnen
Van uw supermaan
Ziet u mijn meermin
Mijn lorelei staan
Kus haar dan teder
Als Sélène maan…
Voorzichtig vergeten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 zij hebben
regelmatig
op het randje
gelegen tussen
leven en voorzichtig
vergeten zijn
waar stilte
in paniek
geen misbaar
maakt en rust
alleen de schijn
van vertrekken
voor laat gaan
overlevers
met handen
en voeten door
het eigen lot
beschoren in
een proeve die
al verloren lijkt…
wat zeggie?
snelsonnet
4.1 met 16 stemmen
633 ben je nimmer-nooit geweest
Oostindisch doof schijn jíj voor hen het meest…
winterpracht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
452 De winter, een seizoen van samenzijn,
met vreugde, liefde en warmte, in het kristalhelder schijn.…