1793 resultaten.
peppe
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 midden mijn alleen zijn
heeft ’t verleden
me bij de arm gegrepen
bracht me naar de bank
achterin de tuin
bedacht hoe hij een tak
zoetigheid afbrak en sprak
huil maar mijn stekelbeeske
ik droog je tranen wel
nu en later
zal nooit overgaan
maar in je hart verblijven
één en al aanwezigheid
samen zijn we naar binnen gegaan…
Stil werd onze zomertuin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Kuddedieren zijn ver van huis gegaan.
Wat rusteloze mensen elders zoeken,
is in alle rust thuis gebleven.
Stil werd onze zomertuin.
Vredig ons bestaan.
.…
Eekhoorn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 doelbewust
niet verontrust
kwam de eekhoorn
over de weg
aangerend
mij tegemoet
ben ik niet gewend
dat hij dat doet
het is de auto
die hij ziet
de mens er in
die moet hij niet
ben maar even
aan de kant gegaan
heb die eekhoorn
voorrang gegeven
hij wilde de brug
over de Ruiten Aa
oversteken
bleef leven
werd niet platgereden
over de…
MOED VOOR HET NIEUWE JAAR
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
666 De kortste dag is alweer voorbij
Het licht is op kerst herboren
Het nieuwe jaar komt dichter bij
Wat het brengt, ligt nog verdoken
Tijd om even achter ons te kijken
Bracht het jaar vreugde of verdriet
Zijn al de wensen in vervulling gegaan?
Hou moed: er ligt toekomst in ’t verschiet!…
Er is nog nooit een dag voorbij gegaan dat ik niet aan je heb gedacht.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Maar 1 ding is zo en zal altijd zo blijven, elke dag als ik hier loop, als er weer een dag voorbij is gegaan waarop ik niet heb gezien is er wel een dag voorbij gegaan dat ik aan je dacht. Ja, aan jou.
Elke dag denk ik: ik weet toch iets zeker: dat ik van je hou.…
niet voor gekozen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.174 hij leefde geen pose
een lieve vrouw
twee schatjes van kinderen
dodelijk, levercirrose
hij heeft een vriend
hij is mijn vriend
we lazen beiden Beets
ik heb niks, hij heeft aids
een wereldwijf, ik kuste haar graag
haar liefde ging Vlaams door mijn maag
uiteindelijk werd ze moeder van het kind
voorbij gegaan door een vrind
het is maar…
Vreemd gaan...
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.379 Nu is het dan uitgesproken
Je kijkt mij aan
Wachtend tot ik wat zeg
Niets is meer zoals het was
Je bent vreemd gegaan
Het geheim is uitgesproken
Stilzwijgend kijk je mij aan
Zeg dat het niet waar is
Je ogen spiegelen in de mijne
Niet is meer zoals het ooit was
Je wilt nog uitleggen
In je stem de onmacht
Zeg dat het niet waar is
Maar…
JIJ
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
2.723 Hoe heeft het zo ver kunnen komen
waar is het mis gegaan
wanneer ben jij gestopt met dromen
over samen verder gaan
Hoe kan iets wat zo goed voelt
er zomaar niet meer zijn
wat heb jij dan bedoeld
met; bij jou voel ik me fijn
de spanning tussen jou en mij
was daar vanaf dag één
door jou ging ik weer leven
zonder jou, ben ik alleen.…
Schapten daar op planken
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
851 was in de schuur
de boel voor eens
en altijd mesten
herinneringen
vielen zomaar uit de muur
en zeker niet de beste
ze schapten daar op planken
maakten mij aan het janken
om ieder zinloos uur
heb ze weg gedaan
hun leven werd mijn dood als
het ooit verder was gegaan
alleen de dagelijkse dingen
komen nu mijn berging binnen
verleden…
Verloren
hartenkreet
2.2 met 31 stemmen
2.395 Waarom moest je mij verlaten
we hadden het samen zo fijn
en nog zoveel om over te praten
maar helaas, het mocht niet zo zijn
te jong en zeker veel te snel
ben je van me heen gegaan
maar het was voor jou een hel
om zo verder te moeten gaan
vaak voel ik me eenzaam
en verschrikkelijk alleen
dan verlang ik naar jouw armen
heel zachtjes om me…
verlies
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.503 een kind staat stil te kijken
mamma huilt, zegt heel zacht
pappa is nu bij de sterren
het kindje kijkt haar niet begrijpend aan
maar pappa is toch sterk
hij is toch een soldaat
waarom is hij dan dood gegaan
hebben die mensen daar
hem dan pijn gedaan
in zijn ogen blinkt een traan
hij drukt zich heel verdrietig
en verward
dicht tegen…
voor mijn kinderen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.835 oh mengelmoes van duizend volkeren
als ik jullie daar zie staan
ben ik blij dat ik kan zeggen
het is toch wel goed gegaan
met jullie regenbogen ogen
geven jullie deze wereld kleur
door jullie onbevangen denken
opent zich zo menig deur
vervagen zoveel enge grenzen
zijn jullie mens onder de mensen.…
Onbereikbaar .....
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.414 Verloren in verlangen
kijken jouw ogen mij aan
handen houden gevangen
willen me niet laten gaan
Zachtjes teken jij mijn mond
als een lijntje in de lucht
licht geopende lippen
verliezen een diepe zucht
Rillend wil ik behouden
wat verloren is gegaan
teder wil ik omvatten
onbereikbaar laat ik gaan…
De terugtocht
gedicht
3.7 met 41 stemmen
11.398 Langzaam ben ik de weg naar huis gegaan.
------------------------------------------
Uit: 'Vergeefse Herfst', 1946.…
altijd zult zijn
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.691 je kwam met nat in je haar
de nacht was een kwart voorbij
kwam het van de regen, de dauw
of was je ergens gestrand
kopje onder gegaan
je schudde neen
de slaap kwam niet meer
die nacht en toch bracht
de ochtend weer licht
de scherpe geur van vers-
gevallen sneeuw toen ik
het raam opendeed
naar buiten keek
je voetsporen niet meer vond…
Het koppie gebogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
609 je polsde
mijn hand sprak
in het spreiden
van vingers duimde
voor dieper verband
heb je omarmd
je schouders geraakt
zag je ogen het koppie
gebogen onze liefde
heeft lippen gesmaakt
opgetogen zijn
we gegaan hebben
minuten tot uren gewogen
de klok wederom horen slaan
wij kunnen de wereld weer aan…
Liefde
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.588 Het leven gaat mij langzaam verlaten
al het mooie wat ik eens zag
is nu in de schaduw verdwenen
uit het zicht van mijn hart
verloren gegaan door eigen schuld
kon niet wachten, geen geduld
mijn dagen worden somber
van 's morgens tot 's avonds laat
door melancholie gevuld
teneergeslagen door wat ik verloor
zijn mijn dagen nu doelloos en leeg…
Met scherp venijn
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
579 ik zag
de bui al hangen
dreigend donker
het regende nog niet
maar je ogen
bliksemden
lippen vormden
stormen vol verwijt
je stem
sloeg in als
donderslag en siste
na met scherp venijn
ontlaadde met
een furieuze kracht
je had het helemaal
met mij gehad
toen de tranen kwamen
ben ik gegaan omdat
er na een bui weer
zon en regenbogen…
Daar liep een dichtje
poëzie
3.3 met 12 stemmen
7.077 En nu is mijn gebed gedaan,
en 't dichtje is 'k weet niet waar gegaan:
vergeefs gezocht, vergeefs, o wee,
'k en vinde noch rijm noch dichtje meer!…
Zie de bomen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
475 Dwaal verder door bekende
straten op zoek naar de tijd
die voorgoed verloren is gegaan.…
Dieper in de duisternis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ben de trappen
afgelopen moest
de bodem zien
zocht vaste grond
onder mijn voeten
zonder een misschien
ik spiraalde
tussen muren steeds
dieper in de duisternis
had de hoop
al opgegeven omdat
er daar geen einde is
ben terug gegaan
totdat ik weer in zon
en licht kon staan
heb daar het
leven opgepakt nooit
daal ik die trap meer…
Gemis
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.088 missen,
wat naast je heeft gestaan,
maar wat je nooit echt heb gehad,
waarvoor je op je knieën bent gegaan,
het gewoon vragen vergat,
de kans nooit gegrepen,
niet zeggen wat je wou,
niet worden begrepen,
nooit verteld dat je van haar houdt
En nu is het te laat,
machteloosheid heerst,
wachten tot genoeg tijd vergaat,
weten dat het nooit…
De schaduw voorbij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 zag je arm
opgestoken
in de menigte
een hand
die wenkte
of zwaaide
ik kwam
er niet uit
wilde bij jou zijn
drong langs
de mensen
trapte op tenen
vloekte de
schaduw voorbij
want jij
een open plek
in de eerbied van stilte
jij was gegaan
zag nog je arm
vingers en hand
alleen ik kende je naam…
Een beetje mij voor jou
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
594 hoe je als een zwaluw
vol zomerverlangen
telkens zoekt
door de wolken vliegt
naar warmtebronnen
ver van je heem vandaan
in jouw ogen
lees ik steeds de onrust
speur nog naar een schittering
die is er vaak niet meer
ze is geleidelijk
verloren gegaan
*
zie de ster
die ik je wees
in die donkere nacht
in de glinster van je traan…
Een vogel in de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 handen
strooiden bloemen
op de paden die we zijn gegaan
onze voeten
knakten stelen
vertrapten vorm en hun bestaan
wij wilden
voorspoed en het geluk
dat ons voor ogen stond
gingen stuk
aan niet vervulde wensen
liefde kwam niet van de grond
vloog weg
als een vogel in de lucht
een droom die van ons is gevlucht…
Haar lach bloeide op
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 haar handen
hebben bloemen gegeven
vaak nog in de knop
na het ontluiken
kon je de geuren ruiken
haar lach bloeide op
soms was de hulde
een antwoord op morele schulden
die wij niet hadden ingelost
zij heeft ons grootgebracht
met alle liefde en kracht
die zij in het kleine lichaam had
te snel is zij gegaan
maar haar ogen zullen…
Majestueus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 de kale rots
smelt aan mijn handen
spreekt vloeiend over haar ontstaan
de eeuwen lijken
ongemerkt aan haar
voorbij te zijn gegaan
zij kent de oude talen
heeft generaties lang zien vechten
voor hun toekomstidealen
majestueus verheft
zij zich in de woestijn
met aan de voet een lichte pijn
daar verbrokkelen haar lagen
door erosie…
Collaborateurs, wegkijkers en verzetsmensen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
516 Toen ik hoorde
Dat je vandaag
Heen was gegaan
Vanuit je cel
Zwevend naar de
Eeuwige verdoemenis
Moest ik opeens
Denken aan de mensen
Die jou omringden,
Toen jij in jouw land
Je macht misbruikte -
Collaborateurs en massale
Aantallen wegkijkers, en
Daarnaast ook verzetsmensen
Die probeerden waar te maken
Wat het geschenk…
Momentopname
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
677 Ik wek je tot leven
met dit gedicht
je krijgt weer een gezicht
al is het maar voor even
ik zie je weer voor me staan
wat krom, meer gebogen
ik bekijk je met lede ogen
want je gaat toch zoals je altijd bent gegaan
je kunt niet tegen dat geluid
van al die mensen om je heen
je verdraagt het gewoonweg niet
wat je wenste kwam uit
je bent…
uit: getuigenis van een vriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
506 al wat ik ben blijft deren
ook het breken -God verhoede-
van dorre takken die zich met
niets meer kunnen voeden
koude voert schuldbeladen benen
langs rafels van een versleten nacht
wanneer ben ik gegaan, wanneer
heeft men mij tot zwijgen gebracht
het is in deze donkere tijd
dat al wat sterft, krimpt en kraakt
mij in mijn wezen raakt…