1341 resultaten.
Zonnestraal
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
756 Het meer is koel
En bijna dichtgevroren
Een krakend oppervlak
Rijp op een tak
Een veer verloren
Het bos is stil
De hemel kil
Een ree kijkt schuchter om
Een kraai krast opgetogen
Vanuit een boom die krom gebogen
In de verte tuurt
Vanuit de hemel stuur
Ik zonnestralen
Die koude op de aarde
Doet vertalen
In knoppen aan de bomen…
Zonnestraal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
769 Het meer is koel
En bijna dichtgevroren
Een krakend oppervlak
Rijp op een tak
Een veer verloren
Het bos is stil
De hemel kil
Een ree kijkt schuchter om
Een kraai krast opgetogen
Vanuit een boom die krom gebogen
In de verte tuurt
Vanuit de hemel stuur
Ik zonnestralen
Die koude op de aarde doet vertalen
In knoppen aan de bomen
Die…
Loofwaardig
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
59 Waarom, zo vraag ik mij af in gemoede
beloont geen poëtes of dichter hier
doet jouw sonnet dat kietelt, hen geen zier
dit lightverse dat zich hult in koele woede?…
Meren en poelen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 De meren van zwartgalligheid
zijn somber o zo diep
verleid je niet erin te zwemmen
geen bodem die je daarin ziet
haar doel is al zuigend
jouw levenslust te remmen
je verdrinken in verdriet
Zoek liever die kleinere fijnere poelen
die heldere koele klare
ze zijn niet zo bodemloos diep
zij zijn de juiste de werkelijk ware
die het opperbest…
Het gekleurde vlies
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
855 slechts een korte wimpertrilling
verraadt de harde tegenwind
een lichte blos vertrekt snel, maar
wangenstrelend weer naar binnen
naar de warmte van het bewustzijn
en het bloedrode gemak waarmee de
verbeelding zich graag laat kleuren
geen vraag waagt het
koele lippen te betreden
overbodige antwoorden
bevriezen blauwbekkend
een luchtspiegeling…
De brief
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.427 De brief, die ik niet meer lezen kon,
Glansde koel als het zachte gezicht
Van een kalm gestorvene,
Wiens lippen een vleug warmte vasthouden
Om onze laatste kus niet te verschrikken.
De samenvouwing der handen
Wil ons naderen reeds niet meer kennen,
Hun verstrengeling weert ons.
Onder de zoete woorden staat een naam gekrabbeld.…
volmaakt
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
853 er heerst een diepe rust
gerestaureerde kerkjes
zijn koel in de voormiddag
het goede leven neuriet
langs stoelen op terrassen
en toost op voetstappen
en vrolijk gelach
van oprechte poëten
die in honger van geest
in kronkels prevelen
en hoe potloden uit
de vingers glijden
en over de vloer rolden
woorden wegvlogen
in de diepe duisternis…
Gestuurd.
netgedicht
4.2 met 87 stemmen
7.432 Ik heb de deur niet horen slaan
Mijn knieën zijn slap, de uitstraling
blijft koel, toch?
Maar waarom lach je dan?
Toen je eenmaal uit mijn gezichtsveld was
ben ik gek geworden, vol ongeloof
Ik kan het je wel vragen,
-vanwaar kom je?-, maar
je bent ook maar gestuurd
Ik ben alleen maar blij
dat je ogen terug zijn,
bij mij.…
De beste medicijn
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.885 Zij hield mijn gloeiend handje vast,
En bood mij koele drank,
En bad voor mij, bij leed en last;
Mijn hart werd minder krank.
Ik sliep, ontwaakte zonder pijn,
Met d'eerste morgengroet,
En dacht: ‘Geen beter medicijn,
Dan moederliefde en moed.’…
In felle bliksemflits
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 zacht vlaagt
een eerste koele wind
langs de verdroogde haag
het donker
stapelt zich ontlaadt
in felle bliksemflits
nog is het drukkend stil
de laatste vogels vluchten
met een verbaasde gil
dan opent hemel
in opkomend suizen
haar grootste sluizen
het begeleidend
gedonder overstemt
al snel dit regenwonder
waar het droge land…
familie
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
772 en zie
daar zijn we weer tezamen
om de afstand af te leggen
met een steeds zwijgzamere verbeelding
misschien zullen we weer vertrekken
en verder leven
achter het gebarsten raam
van de stamboom
het schateren hebben we immers
achtergelaten in kinderlijven, geen kus meer
die nog vruchten schudt
uit het koele water dat tussen ogen…
Verlangen
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.829 De alles omvattende hoop
is gestorven, vertrapt
vergruist in koele
wegwerp gebaren.
Te zus te zo bevonden.
Maar de wind zingt,
waait over de zee
die is prachtig azuur.
waait verder, naar daar,
waar niemand nog luistert.
Verloren haar greep.
Rust eindeloze rust,
in mijn hart, mijn zijn.…
Stammen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Ooit reikend naar de warme zon
zakken ze weg in koele aarde
maar altijd nog van grote waarde
voor de grond waar het leven begon.…
UIT EN VOORBIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.032 Een opgetogen gebaar;
een wind harteloos stil
Ik ben nu met jou klaar
en doe weer wat ik wil
Een onwezenlijk koel;
een toorn in mijn hart
Weg is ‘t liefdesgevoel
pijn week uit mijn hart
Een nacht vol kommer
ligt nu niet meer klaar
Ik vind je nòg stommer
na al welhaast een jaar
Een herinnering week
als schaduw voor licht
Toen die…
Dubbele agenda
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
957 In koele bloede
achter zijn bureau verschanst
gespleten tong
vanuit een rookgordijn.
praat behoedzaam
over feiten en stalen cijfers
en transformeert tot liegend beest
met pakkie aan.
Ik ruik het angst zweet
van de onbesproken woorden.…
Beetje moe
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 Groen dat ruikt als lentegras
rijpe krachten in een aarde
die zichzelf zo koel bewaarde
toen ik mijn gedachten las.
Was ik jou maar bonte koe
hoefde ik niet meer te schrijven
dan dat ene woordje 'boe'.
Ben vandaag een beetje moe
mag ik bij jouw kudde blijven?
Somberheid zal overdrijven.…
jij dat schoffie komen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
698 ik zag je al
van verre staan
je trok me aan
als een magneet
hield je hoofd
wat schuin
schouders afgewend
een glimlach die me kent
handen waren warm
ogen koel
je liet mij zacht
het ijs ontdooien
je blikte dieper
dan je mocht
ik voelde me verlegen
wist waarnaar jij zocht
we zagen in elkaar
de ander dromen
ik zag je meisjeshart…
zacht wolkt de zee
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.082 zacht wolkt
zee om je heen
glijdt lucht
als branding
langs je
nat is het spel
dat je speelt
met het water
kou vraagt mijn
warmte pas later
lopen op strand
duim in je hand
wil je niet vast
maar ik voel
dat je past
kussen elkaar
golven zijn daar
overspoelen de
schoenen en
koelen ons zoenen
we hebben
gelachen
intens liefgehad…
Morgenrood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 eenzaam staat zij
voor het raam ziet
de maan oneindig
eenzaam tussen
kobaltblauw en
sterren gaan met
slapeloosheid
geslagen door plagen
van de dag
schreiend ontwaakt
in koele nacht
uit holle orkaan
als vriendelijke maan
haar toelacht geel en
zoet als een meloen
o, wonderdroom
zo schoon teer als
een zoen o,…
Naar Kloos (met toegift)
snelsonnet
3.8 met 14 stemmen
815 Mark is een god in ’t diepst van zijn gedachten
In ’t echt een gladde aal, wars van gevoel
Naar Groningers toe bleef hij jaren koel
Bizar, want hoe lang hoosde het niet klachten?…
Ondergaande zon
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
456 In de cockpit klinken
Wagner en Nirvana
doelbewust doelgericht
doelwit in het kader
ruïnes even later
van god verlaten
karkassen levenloos
ondoorwaadbaar oord
straten opengereten
gedrenkt in bloed
in de val schreeuwen
ratten hun wanhoop
in de koele camera's
van Al Jazeera
allah en god knijpen
het oog van de dag…
Voor een ander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Dat we
straks uitgeblust, verbitterd, koel,
onverschillig of zelfs bang
Mopperend vanuit een luie stoel
of enkel nog protesterend tégen,
als het leven in ‘t gedrang,
ons niet meer inspannend vóór,
meer dan “ thinking wishful”
Vóór die leefbare wereld,
vóór de mensen, voor een ander,
als je snapt wat ik bedoel…
Warme klanken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
523 zelf al heel
aardig ingekleurd
het format
van het abn met
de nodige dictie
omgeven maar
zo hier en daar
bleven er warme
klanken kleven die
zich emotioneel anders
lieten verspreken
zij gaven de
smaak van samen
aan een beperkte
groep voelden goed
om met bekenden
in rust te praten
de schone taal
had niet die omhaal
enkel koel…
Ode aan de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
834 De eerste zonnestralen
Die mijn gezicht verwarmen
Wil ik binnenhalen
En heftig omarmen
Zij verwarmen mijn huid
Zij verwarmen mijn geest
Zij geven geen geluid
Maar zeggen mij het meest
Een nieuw begin, een nieuwe dag
Maar ook een dubbel gevoel
De zon schijnt en geeft een lach
Zonder zon is 'n dag kil en koel
Wanneer de zon er niet…
Morgenlijk verwachten
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.633 Breng mij mijn deel van 't koel gespeel
Dat tintelwater achter wilgen doet,
Van 't luchtazuur dat als blauw vuur
Door dichte linden gloedt.…
Animali
gedicht
3.5 met 40 stemmen
25.613 als een stille bruid
stapt de witte pauw
door het zand
witgekoust
witgekroond
en witgetooid
zo ongenaakbaar
en trots
misplaatst eigenlijk
en al met de blik
van ontevreden vrouw
in de koele ogen
die schichtig bewegen
in mijn richting
getroffen denk ik
m'n spiegelbeeld
van zo lang geleden
alleen, ik mis de angst
in haar blik
als…
Verloren Paradijs
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
2.757 Warme tranen koelen de kille pijn
om het verloren paradijs vol zonneschijn.…
In één klap voorbij...
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.166 De kinderen langs de vloedlijn, springen en joelen als ware het een heus festijn
Pret in hun ogen, onschuld op hun gezichtjes
Onwetend dat het hun Zwanedans zou zijn
Achter hen flikkeren duizenden lichtjes
Reflecterend zonnelicht in het serene water
ligt wachtend om hun verhitte lijfjes af te koelen
Tot één golf uitwist hun toekomst en hun later…
Ik wacht
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.867 Het wordt al nacht en toch blijf ik
ik ga niet meer
ik wacht
Als de koele schaduw van mijn leed
nog koeler wordt
zal ik nog wachten
Als de bladeren vallen en
als zand de ware grond verbergt
en geen plant nog groeit
zal ik nog steeds wachten
Als een mooie roos wanhopig
treurt na haar bloei
zal ik nog langer wachten
Als de wolken…
Klauwen
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
972 Draakjes heb ik je toegezonden
Mooi wou ik ze niet laten zijn
Gaf ze spuwende tongen met vurige vlammen
Koele ogen met pupillen van pijn
Lelijk waren ze, afschrikwekkend
Maar ik hoop dat je ze niet hebt ontweken
Dat je de deur hebt laten openstaan
Hen een kans hebt gegeven om te spreken
Geluisterd hebt naar de puinhoop in mij
Draakjesharten…