49901 resultaten.
Siddering (haiku)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
558 Een siddering ruist
Als zachte werkelijkheid
In boombladeren…
Zwarte weduwe
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Spin pakte rode
herfstdraden weer op, spon snel
een doodlopend web…
Alden Biesen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
590 Verstrengeld aan den ouden lindendreef
in het domein waar de lente loom haar schreden
een pracht gloed in zonneschijn overspoelt
voelbaar levende historie achterbleef.
Gedachten meer rustgevend dan omvangrijk
de voetstappen van een passerende enkeling
ooit veelvuldig betreden door Duitse ridderorde
vlinders fladderend over de diepe wallendijk…
een gedicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.102 ik had je gisteren willen geven
hoe mooi het was,
hier gisteren
bij mij
een hemel zwaar van
regen
niet bij mij
aan jou mijn vergezichten schrijven
waartussen stadjes liggen
ingepakt
met jou verdwalen in mijn woorden
eeuwen voelen door een kleine stad
en vertellen hoe de mensen daar
vreugde en leed beleefden
bij het haventje gezeten…
dan is het
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
651 hij kiest het tuinpad
achterom
weer langs de wilde rozen
zijn blik schaart over land
waar paarden ongejaagd
zoals de stilgevallen vogels
niet laten blijken
dat er wordt gewacht
haar roep die ver
draagt over drassig veen
en stil zwart water
verstomd
nee, als hij komt
is het om stilte
van verloren heimwee
* duogedicht II…
Bekleurenswaardige herfst..
netgedicht
4.3 met 67 stemmen
1.858 Nu de dagen breken met lommerrijk groen,
de zon haar immense kracht verliest,
verkleuren bomen pronkend hun fatsoen,
de wind die stil aan hun bladeren briest.
Oneindige kleuren komen in beeld,
pracht glinstering door ochtenddauw,
roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt,
tegen de horizon in hemels lichtblauw.
Fraaie beelden in zoete vlammen…
Het innerlijk landschap
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.538 Waar anders dan in ons eigen landschap
doorwoelt het innerlijk, de zachte gronden
voorzichtig strelend, ongeduldig klauwend
op zoek, op zoek naar verborgen schatten
waar hun schakels langs wel duizend wegen
aan het bereikbare van ons verlangen stonden
klinken vertrouwde melodieën uit de diepte,
de kloppende kadans van ons wijze hart
met…
Herfst Festival
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.589 De verandering kwam niet geheel onverwachts,
een maskerade in gedoodverfde kleuren
verschenen door schaarste in het verschiet
bladeren gehuld in geleefde geuren,
nog onbekommerd warm uitgedragen
in ondraaglijke lichtheid van het bestaan,
beroeren stralen deinende kruinen
de top van de kleurenpracht bereikt
het uitzicht verbluffend.. een…
Winter bewonderingen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.366 Spiegelingen van verdrongen warmte
subtiel geurend in knetterend haardvuur,
vlammende liefde doet hartstocht oplaaien
eerder buiten nog winters aangekleed.
Genietend van geestrijke sappen
doet innerlijke naaktheid ontluiken,
het warme licht streelt haar vormen rond
tijdloze uren van genoeglijk samen zijn.…
Rozengeur en bruine schijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.506 Roze is kijken naar de zonsondergang.
Bruin is vertraging met de trein.
Roze is vakantie.
Bruin is een verplichting.
Roze is vrijheid.
Bruin is van de trap vallen.…
- Branderige fleur, vlammend van kleur -
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
939 Voltooid aan de schepping
deed hem de eerste aanraking verstillen..
Hij vroeg zich af wie hij was,
de stille kleurrijke man van vele winden,
een beminnelijke lach dat horizonten brak,
het hemelsblauw finaal doormidden.
Verlaten sneed een voorlaatste diepte,
scheurde lucht om te ademen, branderig van geur
brandde de ziel het weemoedige…
- Vlinders dromen -
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
970 Effen of gedessineerd,
je broze leven
was vol van prachtige blikvangers..
verbleekt en te zwaar woog het
als regendruppels van het leven
op je afgematte vleugels,
evenwel geen dracht met belevingen versierd
kan beletten je bestemming te dragen
op de ademscheuten van de wind,
vleugels opgekruld en roerloos voor even,
het rood, de draad…
- Silhouet -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.104 Met het wassen van de maan
bezit jij de kracht om te verbeelden
zoals de zee haar spiegel overstijgt,
grenzen voorbij gaan aan het heden
buitensporig trekken beelden
zachtjes eensgezind hun schreden,
de glans van lang beroet verleden
langs de duistere hemelwand,
Zilverblauw valt het sterren strass
waar blinkend maan verankerd was
in de…
- Nazomerweelde -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
932 Rozenbloemenweelde in nazomer
wekken verbloeide nabijheid op
sluiten liefdevol de armen rond mij heen,
Ik voel het..
mooi als een luisterlied nabij,
zie eenden gezind verzamelen,
dansen op tienduizend fonkellichtjes
glanzend tegelijkertijd vermoeid
zwemt hemelse zonneschijn
als een redding.. vrolijk, vol ijver
rustig, zachtjes drijvend…
- Artefacts -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
884 De kunst in zekere mate als maatstaf
buigzaam riet langs een dunne meetlat,
soms misleidend voor mensenhanden
educatief doordacht, als kunstproject geraakt,
glad als een ritselende slang, spelenderwijs.
De vooruitzichten van morgen
om de geschiedenis te vieren met het ontstaan
te luisteren naar vibraties voelt kunstzinnig
de bijzonder mooie…
- Opslagruimte -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
705 Mooi antiek, glanst de massief houten
zwart gelakte koffer..
onbeperkt zijn houdbaarheid
efficiënt tegen de gevel van tralies geschoven
brengt samenvoegen dicht aan de fijne naden
en verruimt vooral de gelegenheid,
daar valt geen buitenmuur te betreuren
om de in de armen gesloten dagen
met nieuw verworven inzicht
tegen aan te houden,…
- Idylle -
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
861 Regen doet de straat opnieuw glimmen
volledig anders dan het ene prachtmoment
het dagen van nieuw inzicht wordt nu spaarzaam
ja, door wat nevelig maanlicht geveld..
water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie"
de glans van nooit verloren gaand geluk,
heerlijke overgave alsmede onrust
schreeuwt onhoorbaar een naam..
schildert de fijne…
- Tussenpozen -
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
875 Langs oeverrijk water bloeien ideeën op
zover al gekomen na dit eerste tumult
heeft de kabbelende beek zijn kruiken
dichter bij de bron nog maar net half gevuld
de strekking van de stroom
heeft een volledig verwarrende weg open gelaten
medaillons nog niet half verslagen
hebben het leven op zich statig verder gedragen
met tussenpozen geprobeerd…
- Kerstontmoeting -
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.266 Nog even en dan zingen stille kinderharten
het van oudsher meest gezongen kerstlied op aarde.
De sneeuw valt betoverend tussen ons neer
het fijne kerstlicht dwarrelt als kristallen suikervlokjes
krachtig, vanuit schoon bezongen hemelse sfeer
vallen ontelbare kleine witte stukjes
wereldbevrijdend vredig ..
als eerste Kerstontmoeting op…
de pijn van liefde
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.973 waarom verschuil jij je
nog steeds
in de schaduw van je hart
waarom houd je het licht
dat je zelf bent
zo tegen
de pijn van liefde is oneindig
zo de liefde wordt ontkend
zij vervreemdt je van het leven
en alles dat je bent
laat je liefde dus stromen
gretig en jong
door elke ader
laat de liefde
niet sterven in de dood
niemand wordt…
Een volk dat voor tirannen zwicht
gedicht
4.6 met 18 stemmen
34.558 Gedenk de liefste, die hier ligt,
de broeder, vrind of vader,
maar gun Uw ogen wijder zicht,
aanzie het land en alle mens tegader,
hoor dit bericht:
Wij staan tesaam voor het gericht
voor goed of kwaad te kiezen,
een volk dat voor tirannen zwicht,
zal meer dan lijf en goed verliezen,
dan dooft het licht.…
Eeuwig licht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
649 Jouw licht blijft stralen
zacht in gedachten gloren
een eeuwige vlam…
elkaar ontmoeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
703 van één licht
zijn wij samen
zonnelicht…
Winterzonnewende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 En zelfzucht wordt liefde…
vonk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
294 het licht dat ik
in andermans ogen zie
werd ooit in mij geboren
een kleine vlam
bijna ongemerkt
in stilte ontstoken
ik gaf haar door
van hart tot hart
en ergens verder
groeit het groter
maar wees gerust
wie een licht ontsteekt
draagt altijd
de ochtend in zich…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst:
een roos van pijn, doornen die zingen als messen,
bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden.…
ik val in licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
332 ik val in licht
of licht valt in mij
vreugde—
zonder reden
zonder mij
ik val in licht
of licht valt in mij
---…
avond
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
89 wijkende stralen
over bergtoppen heen
beschijnen mijn hunkerend hart
straks is het donker
en kil
maar het licht dat verwarmt
wenkt en wacht
heel de nacht
maakt wakende weemoed
stil…
Deinend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
151 een daad die ik heb verricht, is mijn tuin te vergroten
middels het snoeien van het wilde bos rond mijn terras
het licht op, weg die overbodige schaduw,
zaagde takken in moten
heb zelfs zonnen lichtjes aangeplant,
zodat men mij weer ziet zitten.......
.…
Het stralende land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 Jong licht giet zich over de huid die trilt van kleur
waar landschap en lichaam samenvloeien in warme golven
en de Bosweg kronkelt door het groen vol zonnige tinten
terwijl houtduiven hun vleugels slaan in de heldere lucht
Een golem rijst op uit de leem van vergeten dromen
en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water
met schuimende…