1385 resultaten.
broer en zus 1
gedicht
3.0 met 32 stemmen
11.101 zorgen goed voor zichzelf
vers fruit op tafel
zorgen goed voor de paarden
geen mens tot last
dahlia's en afrikaantjes
in aangeharkte borders
maar ze wonen
onder golfplaten
sinds het kippenhok werd dichtgetimmerd
niet in de caravan
van de gemeente
en ze zwijgen
ze zwijgen
zwijgen
-----------------------------…
Ljouwert in de ochtendmist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
882 We gaan zwarte Friese paarden bestijgen,
over onze gewonnen oorlogen
en mooie vrouwen praten.
Ik zeg je geen vaarwel
maar
tot ziens, grote vriend !
In memoriam
meneer D.…
Op zondagochtend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
553 Ik ken een allee met oude bomen
eiken bijna honderd jaar
te schoon om niet op zondagochtend
er door te rijden
met koets of ook te paard
de tand des tjd heeft ook
hier zijn sporen nagelaten
de eksters zwijgen de eekhoorntjes
leveren geen commentaar
Vivaldi had er best
zijn jaargetijden kunnen schrijven
het zou de eiken
veel deugd hebben…
Onheil
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
405 De Iron Dome daar kunnen wij van dromen
Wij zitten toch gezellig bij de haard
En noemen ´t liefst geen man laat staan een paard
We zien wel wat er op ons pad gaat komen
Zo sukkelen we totally tevree
In slaap zelfs bij bad news op de TV…
Ereronde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 mijn hart slaat op hol
opeens, twee paarden
op de rotonde
van Donderen
echt levend zijn ze niet
merk ik, als ik gierend rem
een zwerfkei plus oud roest
lijken bedrieglijk echt
na drie ererondjes
om de versteende paardjes
rijd ik lachend verder
hop, rijd ik, in galop…
Ontharnaste naakt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
618 je bereed in
storm gekleed
de donkerste wolken
op je vurigste paard
mende het lichten
van talloze bliksems
joeg op de donder
in ontladende vaart
zweepte de wind
tot orkanische kracht
zonde door buien
met regenboogpracht
jij magistraalde
elementen tot vuur
ontharnaste naakt
het puur van natuur…
Paar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 We zijn een paar
een paar paarden
in een nog winterse wei
We zijn blij
met het schuwe schijnsel
van voorjaarszon
die de lucht
van een februarizondag
openbreekt
We laten ons dan
royaal begieten
achter jong struikgewas
We kijken niet
op 'n plasje
op een plas
Want....
het is nog winter
met 'n vleugje voorjaar.…
Ouderdom
gedicht
4.6 met 8 stemmen
8.818 Als je nu kan begrijpen
wat ik dan ga bedoelen,
krakende dorre tak dat ik ben,
ga ik me niet zo afgebroken voelen
maar meer een uitgeblazen paarde-
bloem. Hoor je me dazen?
Daar gaan mijn parachuutjes al.
---------------------------------------------------
uit: 'Lees maar lang en wees gelukkig', 2013.…
Schimmel
hartenkreet
2.5 met 43 stemmen
6.205 Beurs getrapt, gemeen gebeten
Die ouwe Sint weet het niet meer
Zijn paard is gek, dement, versleten
Valt iedereen aan, telkens keer
Geen Piet blijft nu nog voor hem werken
Het paard brengt allen WAO
Personeelstekort gaat Sint nu merken
Alles duurt veel langer zo
'De maat is vol' zegt de ouwe rakker
'Nu ga ik er iets aan doen'
Vol met…
de rode draaimolen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 de paarden hoeven niets te dragen
ze draven wit beschilderde lijven
rood gelakt tuig een leven in en
uit en keren terug volgens de zelfde
orde van klatergoud nooit oud
het paardenoog straalt onbevangen
in de optocht van glanzende stangen
ze steigeren wild op licht daverende
muziek eerbiedig strak aan de toom
laten tamboerijnen…
Wubbel en Wabbel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
815 maar dat was al zolang verjaard
zijn spullen in een kist bewaard
maar soms als hij wat moed had vergaard
reed hij weer stiekem rond op zijn paard
in het donker door de boomgaard
was dan ’s morgens totaal van de kaart
had bibberig en geheel grijs behaard
in zijn fantasie een edele klus geklaard…
Mariposa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 Waar de witte windevlinder
Waar de zeer beminde vlinder
Zonder hinder met mij vaart
Stijg ik al zingende te paard
Waar een paarse papillon
Mij niet zag zitten en zei 'Non'
Als zijderups geboren vlinder,
Woog mijn hart een onsje minder
Werd een bleu blanc vleugelpaar
Van een citroentje mij gewaar
Of in de nacht een dagpauwoog
Zei…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
onmetelijk
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
93 omdat ik niet weet of jij
koning van de vogels geworden bent
of misschien die ene vogel in de schemering
die aan onze meiboom groeit
omdat ik niet weet of jij een feniks bent
nestelend in de geurige kruidenboom
of het paard met vleugels dat ik
vanmorgen in de wolken zag
omdat ik weet dat jij onveranderlijk
mijn onmetelijke liefde…
Brussel Nieuwstraat
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.649 Mijn hondje bij de dobbelstenen
netjes in de gehavende doos,
naast jouw altijd winnende paard.
Huizen en hotels schraap ik bijeen
terwijl je nog steeds de lach draagt
van een grootgrondbezitter.
Zo is het altijd geweest
de verliezer ruimt op
en ik kan niks leukers bedenken.…
pueblos blancos
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.245 wit van trots te paard
of hangend aan de rots
blaak je van pracht
spierwit van gebalde kracht
ik heb je weergaloos
in steegjes en op pleintjes
openhartig en oprecht
ontdekt
je oude kern
ijzersterk gesmeed
keihard geplaveid
krijtwit gekneed
op een pleintje
tasten mijn handen verliefd
naar de milde stilte
van de wind.…
vasten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
865 schminkresten schuren als een schaafwonde
over haar doorweekte mouw
aan een schoenzool plakt confetti seconden vast
het mombakkes ligt gedeukt in de goot
guirlandes schommelen in de rozenstruik
er staat een paard in de gang
ze schopt tegen het zoveelste blik
dat verloren in een voortuin ligt
bespottelijker kan alaaf niet klinken
in dit…
Weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
829 Knokkeltenen
die drempels zoeken
en vallen
over horizon;
zij zijn als paarden die aan dode mensen trekken,
bizar.
Nog voor zij
volledig de andere kant op kijkt,
voel ik me al verlaten,
verloren als manke in een lopersland.
Mijn handen uren uitgestrekt,
maar uiteindelijk op mijn rug geslagen.…
Mijn hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
738 Hart dat houdt gevangen
behaagt, vlamt op in rood
met wilde, hartstochtelijke passie
galopperend als een vurig paard
heb ik je weer beteugeld
tot kalmte bedaard.
Bonzend hart
jou koester ik
om al wat je me geeft
om het sneller kloppen
te weten dat ik leef.…
Toegang tot de polder bij avond
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.742 Langs een wilg met dode toppen,
een geschoren hoge
in zijn blaren onverminkte haag,
een door waaiend hout beschaduwd
raamloos muurvlak, blinde boerderij,
buiten bomen, hellende, de holle wei,
lichten aan de einder,
vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard dichtbij.
----------------------------------------------------
uit: verzamelde gedichten…
Uit dromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik reed
als ridder te paard
het vuur uit zijn hoeven
in koninklijk wit
zo dat iedereen wist
die nachtmerrie is niet te vangen
dook van de rotsen
naar schatten voor jou
tot ver in het donkerste blauw
wilde niet keren
nog een keer proberen
verlamd door de kou
werd wakker uit dromen
met de dood nog voor ogen
in mijn hand een parel…
goed te pas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 ik sta hier in de duinen
die in wolkenlucht verstuiven
windvlagen die wuiven
met handpalmen van gras
zie de manen van ruinen
langs briesende paarden
die niet meer bedaarden
toen het éénmaal zo ver was
zij nemen de benen
het strand op naar zee
langs het water gaat het in rengalop
goed te pas ga ik er even helemaal in mee…
Uithoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Achter zomen
Van honderden
Meters vlierbes
Weggedrukt in
Een uithoek van
Het dorp dat
Misschien in jullie
Ogen wel een gehucht
Moet zijn geweest
En voor mij voelde
Als het einde
Van de aarde
Stond mijn eenzame
Wieg, gezelschap
Had ik alleen van
Koeien en paarden
Die mij anders dan
Mensen woordeloos begrepen
Want…
Vond je ziel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
722 voelde je
vingers zacht tasten
na jarenlang vasten
ze verkenden
strelend mijn huid
op zoek naar hun buit
in het spel
van geven en nemen ben
ik niet achter gebleven
zocht je hart
vond je ziel voelde
dat ik mocht komen
bij jou ben ik thuis
bent mijn prinses in galop
op het paard dat wij dromen…
December
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
587 Je voelt lijkt niets hetzelfde
Behalve het loslaten van een ring
Geen Santa Claus met elve
Begrijpt het als een geheel ding
Wat rijmd straft nimmer als paard
Draag zand naar gracht
Geen toverstaf als haard
Vannacht was het gedaan met macht
December in al haar glorie
het westeinde
Morgen kent geen Romeinen
Tot dan tot sorry…
LAIS CCXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Dat ’s ochtends de liefde zich ontplooit;
dat het in haar zo blij en levend is;
dat het zich te vaak aan twijfel vergooit;
dat het nooit is zoals zij wil dat het is;
dat alleen zij, LAIS zijn einde is;
dat al de schoonheid veel te snel vergaat;
dat het zich in niemand anders nog ziet;
dat de mens vrij denkt maar briest als een paard;
dat het…
Kikkerbil II
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
683 In het ruisen van het riet heeft hij om haar verdriet
want wat helpt fluiten als het paard niet pissen wil
en hij van kikkerbil?…
Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 leg je oor te luister
op een eeuwenoude rots
hoor het stampen van paarden
hoeven niets, en zijn heel trots
leg je handen in het zand
voel het eeuwenoud gevecht
van het water met de rotsen
voor het steen haar tijd beslecht
richt je ogen op de wereld
voortgekomen uit dit wonder
bedenkt dan eens een wereld zonder
deze aarde, steen en rots…
Groene verf
gedicht
3.3 met 23 stemmen
12.566 Het ideale gedicht:
een met overleg gemorste
groene plas verf
Een gedicht
ligt bij voorkeur
in een drukke winkelstraat
De een loopt hierheen
de ander loopt daarheen
en iedereen maakt
groene voetstappen
-----------------------------------------------------------------
Uit: 'Sorry dat ik het paard en de hond heb doodgeschoten'(2002…
Olijfgeheugen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.325 Jij, vlijmscherp uitgelijnd
op giftig azuur, koppig
en verstard vormenspel,
amalgaam van molm,
versteende stof en zilver,
schenk mij van je vruchten
de bitterste,
opdat ik herinneren zou
hoe de strijd gestreden werd,
paarden waren er, weet ik nog,
besmeurd met bloed en slijk.…