1097 resultaten.
Conservatorium
gedicht
4.0 met 27 stemmen
14.838 Grote vragen waarop kleine antwoorden passen
Zo precies als deze zwaluwen die geven
vliegensvlug
Iemand daarbinnen houdt plotseling op met spelen
vloekt en slaat zijn vleugel dicht.
-------------------------------
uit: 'Raster', nr. 89, 2000.…
Jij die mijn diepte hebt gekend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
860 als het oude blad in de rivier
dat na een plotselinge storm
weer ongenood naar boven drijft
zo drijven zinnen door mijn hoofd
ze haken vast en maken
nog geen ruimte
geen licht om helder
zin te geven aan de tijd
*
ik twijfel of het ooit zal lukken
het oude eerst te laten zinken
zo zonder hulp van jou
jij die mijn diepte hebt gekend…
gevoel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.495 Ik weet dat ik geen prater ben
Echt gevoel dat houd ik binnen
En als ik dan naar woorden zoek
Weet ik niet waar ik moet beginnen
Ik probeer het altijd goed te doen
Sta voor alle vrienden klaar
Maar als ik zelf een schouder wil
Voelt dat van anderen toch wel raar
Ik sluit me op in mijn verdriet
Ban allen uit mijn dag
Maar plotseling gaat…
smoeltje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
696 het licht en donker
heel even is hij groot in denken
tot plotseling langs 's heren wegen
een nieuw symbooltje opduikt
met een brede lach
ik voeg het in
en leg momenten vast…
De woordzoeker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
772 leest hij blad na blad
het jaaroverzicht
een plicht
vers na vers
snijdt hij gedreven
uit het stramme gewricht
duivelstoorn
kent geen eindigheid
wanneer het helle licht
zijn hielen likt
hij die tussen draken slaapt
zal nachtenlang waken
hemelvuren zullen spugen
op zijn blauw gezicht
zijn geest versplintert
breekt de bast
plotseling…
Gebroken liefdesband
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 zij kijkt verder dan het venster
overschrijdt de troebele horizon
waar liefde plotseling verdween
zij verdrietig eenzaam achterblijft
haar grenzen liggen dichterbij nu
tegen de wanden van haar hart
deerlijk lijden wil ontsnappen
tot barsten overgaat in breken
hardheid delft het onderspit
de avond brengt geen uitweg
nergens kan zij soelaas…
Eigen taal
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 ieder heeft
een eigen blik
op het verschijnen
van een plotselinge
bliksemschicht
ik grillig
lijn en kleur in
een gigantische
speed elkaar
explosief ontladend
waarbij het
netvliesbeeld de
blauwdruk van
een persoonlijke
werkelijkheid geeft
we kijken om ons heen
maar dit panorama
is een deel van het geheel
een volgende blik laat…
het was op een zondagmorgen
gedicht
2.9 met 40 stemmen
11.494 We zoenden, een fermate,
jij wist plotseling hoe alles moest,
als de moeilijkste knoop, zei ik.
En er was hoop.
Later stonden we erom te lachen
in de vuistjes van ons kleinste kind.
Ik strikte de linten in je haar.
We waren oud genoeg voor ouder.
We hadden zeven kinderen
die speelden in de zon.…
In de oude buurt
gedicht
1.8 met 28 stemmen
5.222 Van de opbrengst van zijn
pakken hebben we hem net kunnen
begraven, maar eergisteren
kwam er plotseling een man van
de burgerlijke stand vragen waar
de buurman toch was
en nog zie ik de ogen
van mijn oudste zuster sensueel
oplichten toen ze vertelde dat hij
naar het noorden, naar
de grote meren was
afgereisd -…
Omgekeerd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Een gespannen lach
terwijl het voelt
als hete zon
midden in de nacht
als vissen op land
of boten
vliegen
met alcohol
in limonade
bij een kater
die praat
zo onwennig
als billen dansen
in mijn richting
zweeft parfum,
zelfs lieve ogen
op mij af
zonder te bedenken
hoe het ooit was
als twee handen
plotseling omarmen
of dat shirt…
Duizend duiven ( Voor R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Voor jou, van mij
altijd aanwezig
liefde en vrede... jij die bestond
voor mij... plotseling, na lange tijd,
zonder enig reden!
Duizend maal duizend, grote sterke duiven:
jij mag ook vliegen!
Dank je, voor wat je mij
toezond, zonder te weten
jouw bestaan in mijn leven,
mijn hart en geest:
nooit te vergeten.…
Papier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 'k Voel wat ik voel
voor de val zich inzet
'k Liep de tegels
d' een na de ander
Mij vleiend op het gras
onder de druiven
Verloor mijn gedicht
geleidelijk glans
Hoe effectief toch is
ware genegenheid
Als liefde plotseling
uit de lucht komt vallen?…
Is geen schriftteken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 'k Keek jou aan, terwijl zij ijverig dansten
Verdriet schuurde door jouw mooie stem
Een lange grens voorbij hun grote vleugels
zorgt ervoor dat vogels
net vertrokken, vol verbijstering
daardoor noodgedwongen
alle lekkers uit de lucht
in geen adem, zo plotseling scoren
Hand van de Meester benadrukt
het gelijk van een meerderheid
Huilend…
Adem voor mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 moment verloor ik
mijzelf
Ging vol en compleet, hele-
maal op in jou
Gecontroleerde volwassen
eenheid
In jouw weergaloze warm-
tebron
sta ik voldaan en onge-
kleed, zonder jas
Jij peilt, zucht, kust en haalt adem
voor mij
Spant spieren vol van geluk
Doet wensen voor ons
liggend op de maan
Jij verlicht, staat op, verdwijnt
plotseling…
DWAAS OF WIJS?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Geestelijk zieken
ook krankzinnigen genoemd
ervaren het gangbare leven
als een warrige
misschien kluchtige vertoning
komen driftig of gemoedelijk
hun eigen wil na
ze kunnen
angstwekkende monsters zien
daarbij prachtige gestalten
horen soms stemmen
die waarschuwen en dreigen
dan plotseling opwekken
spreken dikwijls
met deze verschijningen…
Een gedicht
gedicht
5.0 met 4 stemmen
26.694 De vijfde draait u plotseling een loer.
De zesde heeft het twaalftal gehalveerd.
De zevende schijnt zwaar geouwehoer,
De achtste bloedserieus. Of omgekeerd.
De negende vertelt nog eens hetzelfde.
De tiende is misschien een desillusie.
De elfde is niets anders dan de elfde.…
Entte een nieuwe kroon
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
518 op dat plekje
waar het gras
nog groener is
voel ik jouw gemis
een zaailing groeide
op tot jonge boom
jouw onderstam entte
een nieuwe kroon
die jarenlang
de vruchten van
seizoenen gaf tot
aan de plotselinge kap
rond de stronk
ontloken nieuwe loten
uit jouw eigenheid jouw
wortels gaven hen respijt
ze hebben je gerooid
maar waar…
ongeloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Plotseling bemoeilijkt het coronavirus
dat perspectief.
Sportwedstrijden,
popconcerten,
theatervoorstellingen
worden afgelast.
De wereld leek ons dorp
En opeens wordt ons dorp de wereld.
Voor even wellicht.
Een uitgelezen moment om over
het leven na te denken.…
komma
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 bij de oerknal
(dat was me er eentje)
denk je aan iets als
een vuurwerkshow maar
er was niets te zien en
even weinig was er te horen
het moet geweest zijn
als een plotselinge
onhoorbare en onzichtbare
uitdijing van niets
inmiddels staan we er
met onze verrekijkersoren bovenop
en hoe meer we er van zienhoren
reiken we naar het onhaalbare…
VOORBIJ HET AFSCHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 afscheid nemen van haar
die alles voor hem betekende
die alles voor hem deed
is als een onbekende tunnel
ingezogen worden
steeds dieper steeds verder
er lijkt geen eind aan te komen
z’n laatste levenslust
wordt er door gebroken
en dan plotseling waar het licht
zou moeten wezen
met het einde in zicht
staat zij daar met haar
armen gespreid…
alleen de ogen spreken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.400 ik zag je trekken ronden
van hard naar breekbaar zacht
je mond heb ik gevonden
in een kus zo lang verwacht
armen die nooit mochten
voelde ik plotseling om me heen
zij die altijd warmte zochten
waren nu niet meer alleen
handen tastend in een nieuw
gevoel geopend door verlangen
je warme lichaam wist het doel
het liefdesweb heeft ons gevangen…
Mijn muze
netgedicht
5.0 met 131 stemmen
459 weet je
mijn muze
liefde overbrugt
alle afstand
in een zucht en
liefhebbende ogen
waarvan het licht
alle zicht op geluk
laat zien als de
spanning groter
wordt luiken ze
even zilte tranen
om daarna weer
te glimmen in een
nieuw beginnen
geschoond door
plotselinge vloed
als enige remedie
tegen te warm
geworden bloed
want afstand…
Nieuwe dromen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 In het moment is er plotseling één daar,
terwijl jij je zelf nog afvraagt, wordt deze waar.
Is de magie al aan het werken
zonder het te merken.
Spat de blijdschap uit je ogen,
daarom wil ieder steeds weer nieuwe dromen, dromen.…
Mijn pen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
307 Eindelijk heb ik hem nu weer in de hand
Al een jaar niks meer geschreven
Waar was mijn inspiratie toch gebleven
Het was een lange tijd compleet verdwenen
Al zit het dichten toch echt in mijn genen
Het zat ver weg verstopt, ik was het eventjes verloren
En ik kon het ook niet dwingen
Het werkt niet om het er maar uit te wringen
Maar toen het plotseling…
Als de liefde voorbij is...
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.060 Als de liefde voorbij is…
Waarom wordt dan wat ooit het paradijs was
Plotseling hel op aarde genoemd?
Als de liefde voorbij is…
Waarom veranderen geliefden dan
Ineens in je ergste vijanden?
Als de liefde voorbij is…
Waarom zie ik jou dan zoals je was
En maak jij van mij een soort monster dat ik niet was?…
Ik had graag gelezen...
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.303 Later, wist ik het plotseling,
toen ik weer iemand liggen zag,
voor mij een totale vreemdeling,
maar met een blinkende lach...
Iemand die nix heeft,
maar o zo veel liefde uitstraalt,
ik zou niet weten waarvan hij leeft,
en ben even compleet verdwaald..…
Prentenkabinet 1
gedicht
3.0 met 55 stemmen
15.617 En 'k had haar plotseling oneindig lief
toen zij zich langzaam, met gracieuze dikte,
afkeerde van haar bier en haar tarief
en trots en troostloos in haar zakdoek snikte.
---------------------------------------------------------
Uit: 'Gedichten 1940-1965', 1969…
Diep van binnen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.378 Plotseling stromen de ontelbare tranen
Van mijn intens ondragelijk verdriet
Ze proberen zich een weg te banen
Het stormt van binnen en niemand die het ziet
Probeer altijd gezellig en vrolijk te zijn
Want dat is toch wat men van mij verwacht
Een stralend gezicht, maar een hart vol pijn
Tranen komen pas in het holst van de nacht
Is er een…
Geen stem
gedicht
3.1 met 53 stemmen
14.226 geen stem in de wolkbreuk de plotselinge waterval
van de daken glijdend
druipende steen met hun zoute tongen
verwoest o geen stem
onder het afdak
geen oog en geen beeld en geen godheid
buiten het raam
wuivende takken en de echo van een licht
over de grond kruipend
nee een stroom wild
rode robijn
een wilde stroom
en het daglicht…
Omdat daar toch niemand zat
gedicht
3.2 met 70 stemmen
25.863 Omdat daar toch niemand zat,
en omdat het niet dicht zit,
is het weer tijd voor een wandeling
langs de oevers van het strand, daar
waar het woud zich plotseling inhield,
of zich gaandeweg heeft verwijderd.…