787 resultaten.
Bittere vruchten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.010 tenslotte in de spiegel staar
rijst de vraag: ben ik dit echt
of speel ik voor iedereen een rol
met als onderwerp mijzelf
het eeuwig lijdend voorwerp
Als ik de spiegel vallen laat
naar buiten vlucht in de kou
waar een straffe tegenwind
bijna alle gedachten aan jou
rafelt tot dunne heimweedraden
besef ik eindelijk: ik ben je kwijt
Pluk…
Kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Als de bladeren in de herfst
Zoals de sneeuw in de winter
De bloesem in de lente
En de warmte in de zomer
Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Weldra dans je in de regen
Schaats je op het ijs
Pluk je bloemen in de weide
En zwem je in de zee
Zoals je ziet…
Koude trappen, warm bloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
723 Tijd rijpt deze boom en zal hem ook oogsten
hopelijk zullen we de vruchten ervan plukken
voordat het te laat is en hij afsterft.
Ook al was hij dood
ik bleef de boom water geven
weigerde zijn hout te kappen laat staan verbranden
dat was niet nodig want mijn hart zijn branden
verwarmde de nu lege wanden.…
Welterusten.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
634 Dan ga je bloemen plukken,
speel je de hele dag
en maak je me gelukkig
met je schitterende lach.…
spiegel
gedicht
3.0 met 1 stemmen
14.272 spiegel nimmer zonder vreemden
volière die de inbreuk van ontheemden
begroet met een beurtzang tussen buiten
zonder binnen en het zich buitensluiten
droge regen koude zon en een stom
naar elkaar staren tot aan de horizon
vol woekerende meubels en muren
sneeuwend in hun evenbeeld
je bent snavel aan snavel roofvogel
belust je dood te plukken…
Sonnet van haar lustige dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.072 niet eerder wist zij samen te smelten
met het penseel van innige liefde
zalige doorbraak die zij zo bliefde
in het hemelrijk kunnen versmelten
haar dagdromen van brandende fakkels
het grootste streelfeest van de aanraking
haar zoete doorgang van vervolmaking
haar sterren plukken zonder obstakels
de wending in zijn ogen die vragen
zijn kussen…
Uitgeslapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Na een lange winterslaap, pluk ik mijn beste dag van de boom zonder woorden en zie hoe die dag versmelt met de schoonheid van jouw zijn.
Mijn liefde ontboezemt de bloesem van jouw sieraad en streelt de bladeren tot aan je rijpe knop.
Ik wacht totdat de vlinders gaan komen en zuig dan jouw nectar in mijn gulzige mond.…
Hypocriet
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
769 zeggen hoe het niet meer moet
met je grote mooie hoed
dansen in het hoge riet
meneer de vuile hypocriet
want je woorden snijden
laten mensen lijden
je mes staat weer op scherp
in dit gevoelig onderwerp
je laat je eigen wereld draaien
door roddels rond te zaaien
maar je oogst kan wel mislukken
en dan kan je rotte appels plukken
gelukkig…
Morgendromen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
582 dag niet kent
voorbedachte flarden verdwijnen
in de alledaagse wenteltrap
die uitkomt op dezelfde rotonde
verhard met verzande idealen
Waarom niet dromen over morgen
zolang de zon nog regenbogen brengt
de maan de sterren weer begroet
vogels welluidend zingen als gisteren
een kind een blije glimlach tovert
Dan toch maar de droomdag plukken…
Screenagers
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
585 Aanhangers der digiworld,
millennials op reis,
aanbidden in miljoenen
Disneyworld nabij Parijs,
plukken vruchten uit de boom
der kennis - appels, peren -
downloadend in pdf
...modern begrijpend leren?…
schrale grond
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
395 beton reeds gegoten
vragen naar het uur
waarop
tijdens welke
of de kamer dan nog verlicht is
door kunstlicht
of een schuwe zon
het veld betreden
en plat gras achterlaten
soortenrijk maar schrale grond
waarvoor weinig bewijs is
daarmee instemmen
lichtjes gebogen gadeslaan
iets laten gaan
of blijven najagen
luchtkristallen plukken…
De laatste lentebloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
396 ik zag je de laatste
lentebloemen plukken
uit de zomerwei
volle pluizenbollen
blies je nog leeg in
een lange ademtocht
toch speelden er
vleugjes nostalgie in
de lach die je achterliet
hoe koude wind de
bloei vertraagde en er nog
een schitterend palet van maakte
waar veilig geborgen
de knoppen voor de zomer
zich klaar maakten…
Mijn huis heeft grote bedden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Mijn huis heeft grote bedden
waarin naakte mensen kreunen
en meisjes verkracht worden
door andermans eenzaamheid
De gasten betalen voor
het wassen van de gordijnen
die ze na de nacht strelen
met hun zachte handen
Ze verwachten geen eelt
van de dag, ze herschikken
en ruiken, plukken de bloemen
niet zelf, leven binnen
waar ze zonder…
of zij ooit
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
237 zij vroeg zich af of zij ooit
haar vleugels uit zou slaan
bij het ochtendgloren
ooit met buitelende
gevederde taal iemand
op aarde zou raken
zou zij ooit poëzie
uit de lucht plukken
en de angels omarmen
zij vroeg zich af of zij ooit
met de rouwende lijster een
lied van verdriet zou delen
ooit de tere hartenklop
van de nachtegaal…
Dansen van weemoed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 bloemen
De dagen zijn rijp, hun vruchten bovendien
Het leven is van alle tijden, dus pluk alle dagen die
Geplukt moeten worden
Zelf sluit ik mij op in een verblijf van gaan
Nietig tussen de tijden van anderen.…
Vangnet .....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.237 Dans duister dans,
waar lichte voeten net
de grond niet raken
en ijle lucht kou opvangt,
schenk ik jou mijn lach
pluk ooit verloren zinnen
uit verdwaalde lucht,
zucht uren naar morgen,
blaas wolkjes naar onze tijd
samen klimmen we hoger,
tot onder de regenboog,
daar waar gekleurde letters
liefde dichten, schrijven
veren hemelsblauw…
LIPBLOEMIG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.219 het voorjaarsfeest is in volle gang
uitbundig schermt het fluitenkruid
de boterbloemen contrasteren geel
de zuring houdt minder opvallend
het midden in de rijk begroeide berm
langs de idyllisch bochtige Zuiderweg
hokt een kolonie witte dovenetels
samen laag wit van lipbloemigen
ik waan me decennia terug
pluk een bloempje zuig eraan
onderga…
want je kleur is de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
921 ik zag je bewegen
boog voor een kind
ontweek vluchtige vingers
deint op het zwoel van de wind
je blad is al grijs met
het bruin van slagregens
je groeide niet op
in het aards paradijs
je hebt je verstopt
in het groen langs de wegen
in de schaduw van bomen
is bloei over stilte gekomen
je spreek mensen aan
ze willen je plukken
verrukt…
ik streel je huid
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.486 de geur van hooi
maak je mooi
en geef ons
weer momenten
ter herinnering
in je tranen
zie ik je verdriet
ik wil die pijn ook
voelen en delen
zodat liefde alles
weer kan helen
het is mooi
te leven
in jouw smaak
je streelt mijn tong
je allure heeft
bewondering alom
ik wandel in
je schaduw
want de zon
stooft geuren
ik pluk…
onschuld
netgedicht
3.2 met 432 stemmen
103.639 zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel…
onschuld
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.218 zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel…
Transparant
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.438 Op de achtergrond dooft vioolgeluid
- een wegterend decorstuk -
terwijl ik van de beslagen ruit
doorzichtige letters pluk
Langs druppels wegglijdende zinnen
glinstert het nachtelijk beminnen
Ik open het glimlachende venster
een zomernacht glipt in de winterkou
verbaasd ontdooit de tuin en wenst er
een streling en koesteren bij, in hardblauw…
STOKROZEN TE GEEF?
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.426 Een enkele
vond ik er stokstijf
in m'n tuin, m'n hof
Deze rosrode stokroos
verdient -in z'n eentje-
alle lof
Voor jou
wil ik 'm
niet plukken
Mijn hand en vingers
niet uitsteken
naar z'n ziel
M'n tuin...
zoveel leger
voor m'n hart,m'n oog.…
"Bestendig?"
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 Verder gaan is een beleven
wat niet klaar is af te geven,
pijnlijk te zien wat ongesnoeid
bleef aan bomen, vergat de
wrange vruchten te plukken
die niet rijpten in de dromen
gedwongen afstand van het hopen.…
De zwarte parel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.107 beroeren
idyllisch lag je daar te stralen
tussen de knipogende olivijnen
die half verborgen tussen het zand
het groen met verve verdedigden
als ongeëvenaarde compensatie
oh eiland van de eeuwige lente
met je kleurrijke lunatieke bergen
en het dal van de duizend palmen
vergeet niet fier te blijven bloeien
tot ik je bloesem weer kan plukken…
Grapje van God
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.664 hemelnat
voor al diegenen die de spot er dreven
met Zijn eeuwig leven
en de grap konden waarderen
die zij waren - van Zijn hand
Alleen voor doodgewaande geesten
die hoogmoedig zich vervreemdden
van Zijn hand waarmee Hij zelf
ooit de lach geschapen had
hing er de pruimenboom zijn vruchten
in de meest verzuurde luchten
waarvan zij de zuurste plukken…
Toont de wereld schoonheid
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 mooie roos
laat je niet knakken
door de giftige afvalsappen
uit de blik die naar je kijkt
jouw bloei
kent nog een eindeloos respijt
in wiegen op de wind
het krijgen van een kind
gegroeid
door zon en licht
de plicht van dorens rond je stam
toen jij gedwongen afstand nam
hij moest bukken
om jouw roos te kunnen plukken
maar heeft tot…
Meilicht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
933 Lentekriebeltjes in wei
langs strakgesneden zijrivieren
in omhelzing met elkaar
waar witte pluk zich zalig vond
hier gingen wij de heuvel op
in kronkeling van holle wegen
burgemeesters van geluk
gelijk Romeinen in verbeelding
en wij keken naar het water
waar nog bladeren in dreven
helder water waar het meilicht
stille dromen in verzonk
en…
Catharsis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
515 raam, van mijn
gedachtenplantsoen
Als een wasem zich
kristalliseert tot een ijsbloem
van algehele catharsis
en doet slapen in de
armen van een stille strijd
of het ongunstig winnen
van looptijd in binnenruimten
Als het ongeluk stuk slaat
op een bedrand van gelijke
stemming
Als jouw hart, zacht gestemd
spreekt:
“Pluk…
Heemroos,
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
982 Een lichte welving in het aards gazon,
schildert teksten in het heem die ik
in elk seizoen beween, pluk het als een
heemboeket, waarin hij geleidelijk verdween
daar ruist zijn rust in een oneindig gedicht.
"Denkend aan een (h)echte vriendschap "
Foto: Roos.…