3158 resultaten.
David die Goliath doodt
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
664 reik naar de hemel
al lijkt die te hoog
als het aardse je kwelt
droom paradijzen
met adams en eva’s waar
geen limiet is gesteld
word jij de kaïn
die in ontmoeten
abel heeft geveld
of liever de david
die goliath doodt
in klein tegen groot
neem jij voor even
uit samson de kracht
van het haar in zijn leven
kies maar je rol
uit…
Onneembaar onderhout
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 ik zie de bomen groeien
struiken dichten donker
in onneembaar onderhout
op open plekken
grijpen groene vingers
in snel tempo licht en zicht
schaduwen
schieten omhoog
reiken naar het nachtelijk duister
angstaanjagend is de stilte
geluidloos het gillen
als ik langzaam ingesloten word
zal nooit meer een bos betreden
want ik ken…
Jaarringen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 Bronzen standers
in wassende omvang,
reiken tot hemelse
vormen met gewichtloze
wolken als doel.
Rechtstandig, de armen
uit de mouwen geheven,
of in cirkels zonder aanvaring.
Immer op dezelfde plek gebleven,
ontvangen zij de seizoenen
in onvergankelijke aanvaarding.…
Stukjes hemel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
471 wij hebben
goden geschapen
sterren gecreëerd
om stukjes van
de hemel te zien
in hoger reiken
dan de ander zullen
ooit onze rechten blijken
om deel te nemen
aan het eeuwig fenomeen
in aanbidden
zit diep van binnen
de onzekerheid van
niet begrijpen door een
constante afhankelijkheid
alleen de sterken
claimen in gelijk
hun rol…
Geven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 geven heeft weer
iets aparts gekregen
wordt vaak afgemeten
aan het soort cadeau
de flonkering van edelsteen
het glinsteren van kristal
goud en zilver zie je overal
hebbedingetjes voor iedereen
ik geef vaak een hand
met in de ogen kijken
probeer ik dan voorzichtig
naar iemands ziel te reiken
soms ook nog een kus
maar die heeft veel…
Vlucht van de arend (psalm 121)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.542 Aarzelend
wild
benauwd,
reiken
zijn vleugels
omhoog;
happend naar
zuurstofrijke lucht;
verstikt
in
zijn voorbij
gevlogen vriend.
De zon bij dag,
de maan bij nacht,
wachten
dragen hem
het witte licht.
Hopen
op bescherming.
Werpt het
vogelvangersnet
zijn schaduw af.…
hoeveel jaarringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 lange dunne
bomen in het
gelid kijken als
verheven Apollo
gezanten neer op
een nietig mensenkruin
hoog boven
woedt de ieder voor
zich stammenstrijd
een geluidloos reiken
naar het hemelse
lichtste licht
stam na stam
verheft zich tot
een onaardse
afstandelijkheid
op deze onbereikbare
hoogte is geen plaats
om te schuilen…
Het valt 10
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Stof uit stof en as uit as
Jij moest reiken, naar
iets, zoals alles reikt
Naar iets.
Je bent gevonden, het dogma
Der ziel, strijd, kracht, einde,
Ook ik verwond, ook ik steek,
Ook ik ben verdorven, want
Ik val, maar je strekt je, wankelt
En doet mij opstaan.…
mijn ogen dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Ik zit onder wolken van een linde,
De lucht is blauw, geen wolk te vinden,
De koe uit mijn jeugd ben ik verloren,
Alleen een weerzien zou mij bekoren,
Ik ben nu oud met dezelfde ogen,
Zelfs een kalfje maakt mij opgetogen,
Maar niets voor zover mijn ogen reiken,
Niets doet op een wollig kalfje lijken,
Mijn benen kunnen niet op de knieën,…
Woestijn
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.957 De zon schittert in al z’n facetten
fel schijnend alsof ik jou overals zie
De wind wuift het zand om me heen
als je stem in liefdesmelodie
Droogte acteert het gevoel van hunkering
naar regen de tranen der zeldzaamheid
De melancholie van droogte overheerst het spel
regen is het antwoord de perfectie van deze drieëenheid
Handen gespreid ontvankelijk…
als het dromen voorgoed begint
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
761 uitstrekt
tot ver in onze ademtocht
soms als een koers
van de wind die gorgelt in de keel van tijd
om langzaam uit te wijken naar dat
waar we vaak niet naar durven kijken:
het sterven
en toch, met het oog op dit grote mysterie,
is, ondanks open wonden, niets zo geheel als het leven
waarom zou er dan voor de dood geen
haast volmaakte perfectie…
Hemelse akkoorden...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
960 Jij brengt mij in zwoele duizeling
onvolmaaktheden vloeien naar perfectie
alles van mij, houd van alles van jou
geef jouw alles en ik zal alles zijn
dicht bij jou, eeuwig adembenemende streling.…
De gouden Rune
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.641 Als we dan zouden liggen op grond
die gewijd is aan liefde en het graven
niet meer hoeft om weten
hoe ver de woorden reiken
als je ze niet langer uitspreekt…
Dan bemin ik u, de gedaante
het spelende voelen dat groeit
tederheid die pijn oplost
van het herinneren
het niet meer vergeten.…
Lente-schreeuw
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.554 Houd mij heel even vast
raak mijn verkilde huid,
verjaag waarheid, neem mij
mee naar het hoogste duin,
waar passie aderen vindt
in omwoelde grond, laat
ons wij zijn, geef bloei
aan het naderende voorjaar
fluister liefde richting
lente en geef ons die dagen
waar licht alleen maar zon
zal zijn, reik mij jouw hand…
Kale muren
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.353 Ons pril verleden is een doolhof
Van wisselende beloftes
Van pijnscheuten en samen reiken naar
de vollere nacht.
Elk vooruitzicht begraven we in de tuin
Met het geduld van een opperhoofd.
Ik ontbind na de genadesteek
Meng me door het grondwater
Dat later opwelt en verdampt.…
In mijn dromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
800 Lange blonde haren
wapperen in de wind
jij bent mijn ik
mijn kind
gekleed in een lieflijk jurkje
in tinten van blauw
mijn lieve kind
ik hou van jou
op blote voeten van vrijheid
kom jij in dromen
vanuit dat verre verre land
reik jij mij de hand
zoveel kracht
zoveel pracht
straal jij naar mij
lieflijk zacht…
Kantjes
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
4.854 laat me maar
wandelen in
het zand op
blote voeten
witte, hoge
wolken, zelfs
de roze, zijn
niets voor mij
waar ik kan
wortelen in
stevige aarde
ook al geurt het
niet altijd fris
de wind neem
ik er wel bij
laat mijn
armen maar
reiken naar
kantjes rozen
ijskristallen
in mijn schoot
zouden me niet
lang bekoren
waar…
zelfs door de dikste wanden
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.715 nog lost de ene dag de andere af
als jonge bruidegommen van een berg
haagrozen aan de hoed en vuurvergulde staf
de zon glijdt als een pronkkaros
in plaats van paarden trekken duizend wensen
te moeten kiezen is pas liefdesstraf
geen dag heeft een begin noch eind
enkel de zonnestonden reiken zich de handen
als ‘k in verliefde ogen kijk
zelfs…
Bij het ochtendkrieken
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
706 in het maanloze donker
kleuren gedachten
ze vloeien in elkaar over
ik weet
jij bent hier
maar mijn ogen verbergen
het kind dat ik ooit was
dat staat centraal
in het tij van mijn leven
dan realiseer ik mij
onder jouw golven
verdwijnt de kille duisternis
tot zover als ik kan zien
ik reik
van binnen naar buiten
droom mijn lente…
Met opgeheven kin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
871 ik heb je hand
niet laten harten
in het kaarten reiken
tranen in je stem
konden mij voor
even niet bereiken
in de dossiers
herkenden zij en jij
tal van gelijken
jouw eerlijkheid
is troef en godzijdank
nog overal te ijken
speel geen haast in
het kaartspel van de azen
geven breekt te vaak de glazen
loop met opgeheven kin
de grote…
Bespiegeling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 In stille koude
nachten
reiken mijn
verwarmende
stuurloze gedachten
naar je lief gezicht.
En wieg in
gulzend volle armen
elk zacht toenemend
licht.
Verdrink
in woorden die
ten grondslag lagen
aan wat op handen
wil gedragen.
Ga met je door zee.…
Zwarte bloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 nog groeien ze
de zwarte bloemen
van de nacht
ze komen onverwacht
ronden rood en openen
verdriet in pijn en dood
wortels uit verleden
voeden beelden in het heden
maar bloeien doen ze niet
in opkomend licht
verkleuren ze
realiteit brengt geuren terug
ze stralen warmte
van de zon in het
reiken naar de hemel
waar vroeger
duister…
Nog neem je schaduw mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
559 in het uitzicht
wenkt de verte
om te gaan
weg van het orkest
uit de symfonie
mee op ijle tonen
naar waar
de paden raken in
symmetrie van het bestaan
nog neem je
schaduw mee uit
lengte van de dagen
stuwt zee
haar golven
zonder vragen
ga in het reiken
naar de einder
ook jezelf voorbij
pas in afscheid nemen
en ontmoeten…
Van pennen en papier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 het was
de diepte niet
waar ik zo’n angst voor had
maar dat ongewisse
het onpeilbaar
zwarte van dat gat
waar anderen mij de vleugels
reiken van pennen en papier
sta jij naast me vraagt blijf hier
zij wenken
aan de overkant
met zon en paradijs
jij kunt niet vliegen
zeg je stil
en neemt mij bij de hand
samen zijn we weggegaan…
Omhoog vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.002 haar in linnen gewikkelde lijk
het kan van iedereen zijn
Brandstapel ontsteken en de hitte
raakt met een klap het gezicht
fakkel valt uit de hand
Er was een tijd dat onze handen
in elkaar grepen als acrobaten
loslaten, salto's maken, vastgrijpen
Onder de vleugels warmte verzamelen
in trage spiralen naar hoogten reiken…
Een gracieuze dans
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
517 een eerste schets
in ronde streken
op handgeschept papier
geen scherpe lijn
omdat pastel
moet vloeien zonder pijn
jouw reiken
naar het leven
is totale harmonie
bewegen is
een gracieuze dans
die ik in kleuren vang
je gezicht
bloeit open in het
licht van andere ogen
je stem zingt
in het koor als een
juweel voor het gehoor…
Arcadiasis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 luchten verwaaien onverdroten
zeeën reiken verder dan het oog
het vasteland blijft onverbroken
als baken onder de hemelboog
haar aderen zijn nooit versperd
het landschap is een open geest
dan uitbundig, dan weer introvert
maar nooit van zichzelf verweesd
het onthechte lichaam vraagt om
koelte of warmte, of wellicht beide
heling schuilt…
WATERLOOP......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 het liefst kanalen maken
Aan bocht
en kronkel
een broertje
........dood
De snelheid
van water willen we
afremmen
zelfs tot stilstand brengen
Dijken worden
hier baken
zover het oog,bloot
reiken kan
Van water en loop
raken we
verwonderd
....in de ban
nu willen we
de stroom oversteken
kijken of dit
met het pontveer kan…
Rimpelloos in de holte van je hand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
532 je zou oud kunnen worden
met ‘n kogelronde buik
waar geen jurk meer overheen past
met driedubbele kin en hangborsten
die tot je navel reiken
en dat dat dan niet erg is
omdat toch niemand meer kijkt
maar ‘t zou ook anders kunnen
langzaam en bijna ongemerkt
met een craquelé gezicht
of doorschijnend als het
gevallen blad van de Ginko…
areaal
netgedicht
3.0 met 37 stemmen
484 hoeveel huid is te gaan om van lichaam te spreken
waar begint verlangen en eindigt onthouden
is er een weg te bedenken, een wijdte te reiken
in rechte lijn zonder onderbreking
voelbaar dolend zonder afspraak, agenda
verleden of toekomst die je kunt bestrijken
is er een wolkenladder te bestijgen, een
aureool rond een cumulus te vangen…