2665 resultaten.
Winter
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.670 De witte vlokken stapelen maagdelijk een wit egaal
Scherpe contouren veranderen in een vriendelijk rond
Kinderen reageren met sleeen sneeuwgevechten en dolle pret
Tot s'avonds laat klinkt het geroep van ouders
Kleine kopjes zitten knus in zelfgebouwde iglo's
Laten ouders in het ongewisse
Nu beschermd de stoere sneeuwman tegen het kwade
Grote…
winterse dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
965 dansend sneeuwvlokje
zoekt zijn weg naar beneden
gejaagd door de wind…
Er is sneeuw voorspeld
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
942 de wind aarzelt
wanneer ik woorden schrijf
in de kille schaduw van de winter
ik haast me door het gebladerte
schraap zinnen van stugge takken
voor deze zich overgeven
aan het troosteloze gerucht
van gewillige, grijze wolken
vanuit de aarde
verkondigen ze het sterven
terwijl de nacht wordt meegesleept
in de herberg van mijn angsten…
Griekse sneeuw
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
1.581 Dan lach je weer en zeg je,
- als de Pythia uit Delphi -
'Griekse sneeuw kan niet smelten'
Ik weet zeker dat je gelijk hebt,
mijn kind, mijn lieve kind:
Griekse sneeuw kan niet smelten.…
haiku ?
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
660 wijd spreiden vlokken
witter de wintervelden
wintervogel vlucht…
door ogen van sneeuw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
747 vandaag
had ik gehoopt
op maanlicht
want er ligt
sneeuw op de dood
en op de aarzeling van
mijn lichaam om mij met
waan te bekleden
zwart
zoals de sloot
die zich terugvond in
het grijze van de nacht
nadat de avond
haar vingers uitstrekte onder
sterren van razernij
en mijn naam schreef met wind
als zou ik de winter hebben…
kinderblik
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.040 in alles huist vandaag het wonderlijk
zicht van lang gelee
zoals de straat in de magische dans van
onstuimige vlokken onder een maagdelijk
wit tapijt verdwijnt
terwijl ik met een verbaasde blik
de gordijnen openschuif
naar buiten ga
in de nog onbetreden sneeuw
m'n dartele stappen achterlaat
van lang, heel lang gelee…
Het weer
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
680 Ik keek naar de sneeuw die verdween
in een grote plas water.
Maar even later
verandert het in kleine bolletjes.
Venijnige hagel die striemt me in het vlees;
Ik bedenk bedeesd
Het is nu vast Pasen…
Het spel
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.744 Een kind dat speelt,
een kind dat lacht
en buitelt door de sneeuw.
Even later klinkt gehuil
en klagelijk geschreeuw.
Intens beleeft het kind
het spel, vol vreugde en plezier
totdat een val een einde maakt
aan het kinderlijk vertier.
Zie, papa troost en veegt
de tranen liefdevol,
van haar gezicht.…
Impressie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.100 Gisteren stond ik bij het raam
Het was ontzettend kalm
De stad was erdoorheen gesneeuwd
Ik zag een eenzaam duifje op de straat
Zij had het ongetwijfeld koud
Ze kon ook nergens voedsel vinden
En in het park staan mooie linden……
Sneeuw voor de zon
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.425 Sneeuw voor de zon
Waar ik gisteren begon
Is vandaag geworden
De inspanning van tijd
De meest gehate
En geliefde tegelijk
Gisteren was jij hier nog
En ik
In mij woedt de oorlog
In ruïnes
Waren wij vermist
Diep in onszelf
Maar we worden niet gemist
De wegen die ons leidden
Zijn nu onbegaanbaar
En akelig oud geworden
Daarmee ook achterhaald…
Het weer en alles wat erbij hoort
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
835 En liggen er geen blaadjes op de rails
Dan ligt er wel een pak sneeuw
Wat net zoveel wil zeggen dat elke keer
Er roet gegooid wordt door het weer,
We kunnen toch nergens meer tegen?…
Sneeuwvlokjes
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
844 Kleine witte vlokjes
dalen uit de hemel neer
zo mooi, klein en teer.
Ze brengen uit een
sprookjeswereld,
licht en vrede mee.
De aarde wordt bedekt
met een wit tapijt,
mooi is de wintertijd.…
Winterreis
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
491 Verborgen achter de schaduwen van 't witte land
lopen knarsende voeten in blinde sporen.
Witte voetstappen vormen zachte kraters
in het blanke aardekleed.
Zuiver blinkend stil is de verenpracht.
Sneeuwbomen vormen met grimmige takken
lange witte lanenbogen.
Gekleurde sneeuwdropparels hangen te glinsteren
aan ijspegels, schitterend…
Terug aan de kust.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
771 De zeewolven kun je horen met
beide handen voor je oren, als
de dagen wat luid zijn geweest,
stilte gesprokkeld tussen golven,
daarin belooft een lege kokkel nog
het meest om het rumoer te smoren,
onder een grijze lucht waar meeuwen
zich baden in nog wittere sneeuw,
besluiten we hier te blijven wonen.…
Tijdelijk wit
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
505 Nachtschaduw geeft stilte
diepe voelbare emoties
duurzamer in innerlijk
dan het winterwitte
van het vergeten daglicht.…
stille sneeuwval
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
809 zoals zij ongerept haar
eigen schoonheid schept
waarom mijn ogen aan
haar vlokken kleven
en ik wat langer door
het venster staar
de roerloze wereld nog
even onbetreden laat
nog ongeschonden
stil verzonken…
Winters-wit
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
497 winters wit hangt ons
ongelooflijk de keel uit
op naar lentegroen…
Ik citeer niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Als dagen versleten in sneeuw
in stilte om de nachtwenk schreeuwen
en jouw honingzoete belofte
in een duistergrauw gewaad
langs het heimweebed mag
slenteren op zoek naar de juiste
toonzetting van verloren woorden
toevertrouwd aan ’t innerlijk behang
ik zal niet citeren.…
Een doodgewone winterdag
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
658 Wit glinsterend ligt het sneeuwtapijt er bij.
Kinderen stoeien en gooien sneeuwballen:
rode wangetjes, dikke jasjes, warme handschoentjes
dolle pret, ze voelen zich winters blij.
Wat verder op in 't bos
staan de bomen te rillen van de kou
hun takken zijn zwaar beladen
en hangen naar beneden
kreunend en zuchtend
verlangen ze naar…
Femke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 Net middenin de moeder aller buien
Deelt Femke plotseling mee dat ze vertrekt
Dat paarse kabinet heeft haar genekt
Ze miste net die échte portefeuille
En koud doet ze de deur achter zich dicht
Of Nederland is al totaal ontwricht.…
dus we leven nog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 En wie de sneeuw ziet,
ziet het niets dat is.…
noordpool
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
840 Glibberend over
de besneeuwde
fietspadensmurrie
in Amsterdam
met zeker -20
zoals wij dat hier voelen
zijn we nog niet
op weg naar de Noordpool
maar veel scheelt het niet.…
Ademland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
497 Nachtvogels vlogen over sneeuw
een beetje dronken, vrolijk
door een droomloos drinken
en je zei dat je geen naam had
geen sporen achter liet
in een verlaten land
in het duister ademde jij
en betreurde jij jouw ziel
weer terug naar ’t ademland
waar alle hoop in ’t duister
lag begraven.…
De Man
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
982 ongewenste intimiteit
Weggeslikt door de man
Het landschap aanvaardt
De dwalende donkere gedachten
Van de man
Sneeuw doet bedekte pogingen
Tot witwassen
De man duwt moeizaam
Zijn sneeuwgevoel
Voor zich uit
Een zware bal vol vuil
Moeizaam rollend
Door het landschap…
Winter 2013
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 Daar
waar ik van de wereld af zou kunnen kijken
heerst het grijs
ijzig waait de wind de middag tegemoet
neerslag wordt verwacht
wanneer het licht zich terugtrekt in de nacht
die zich met poedersneeuw zal laten overstuiven
zo wordt gezegd
zo wordt gedacht aan duinen
alom hinder
morgen in ’t verkeer
met nog meer sneeuw
Siberisch…
Sneeuwnoten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
728 het hoofd buig ik nu
buiten in de kou
en voel de kleine
glinsterende vlokken
neerdalen met schroom
alsof ze zich bedenken
zich weifelend neer leggen
op mijn ruige trui
even kunnen ze bestaan
mijn warmte zal ze smelten
dra
zoals Mozart´s noten
neerdalen in mijn gehoor
even blijven liggen
en dan gaan teloor
gesmolten in mijn oor
druppelend…
Tweeluik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
462 Bomen schuilen in een verre rooilijn
Kleuren zijn van scherpte bevrijd
Lucht en land vloeien in samenzijn
Als het oog zich op de vlakte neervlijt…
Lokvlokken
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
736 De kou, het ongemak, ben ik vergeten
De trein vertraagd, de weg op veel te eng
Een fietspad, dunner dan een navelstreng
Ik zeg het je: ik zou het niet meer weten
Niets prikkelt de romantisering meer
Dan de eerste sneeuwval in het winterweer…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.196 Verhelderd ligt en overal omzwacht,
En tinteljong en toch zo eindloos oud,
Dat 't bijna angstig maakt en onvertrouwd
Dit daaglijks plekje nu in winterdracht.
Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht,
En alle onwilligheên en stutten boud,
Met veertjes blank als bijenvlerkjes koud,
Belegen werden uit de hemelnacht.
Van 't hart uit wit…