1609 resultaten.
Stilstaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
447 laten we uit vrije wil
stilstaan bij dat wat
we hebben en bij
dat wat we verliezen
door nog meer te willen
zo’n auto die nog sneller kan
zodat we nog eerder
ergens komen – zo snel
dat we de klap niet eens
meer merken of horen
als we de bocht uitvliegen
tegen die niet meer
te ontwijken bomen
gedwongen stilstaan en
alles alles…
DE WERELD DRAAIT DOOR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 jij bent weggegaan
hebt me alleen gelaten
het was zo plotseling
niemand zag het aan komen
niemand had het in de gaten
nergens vond je enig gehoor
zo velen weten nu juist wel of niet
hoe het verder moet gaan
allemaal zinloze adviezen
immers pijn valt niet te delen
maar het ergste van
iemand achterlaten of verliezen
is dat de wereld door…
ZOEKEN EN VINDEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
461 hoeveel talen je ook
hebt leren spreken
hoe ver je ook reist
hoe groot ook de
wijsheid die je ermee
hebt bereikt
ooit zul je ervaren
na alle wereldzeeën
te hebben bevaren
dat je aller diepste
gevoelens voor altijd
daar gedijen waar ze
oorspronkelijk ooit
thuis waren
want wat is gebleken
je oren kunnen alleen
daar de waarheid…
TERUGBLIKKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 ik noemde wat mij
zoals was overkomen
in het verleden de tijd
dat we elkaar uit het oog
waren verloren
dus je hebt veel
geluk gehad
een terechte opmerking
die precies vertelde
wie en wat hij was
geworden
wat ik gezien zijn
verleden niet had
verwacht…
Zuiver
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.759 Kijken is waar ik zie en weet
wat ik zal verliezen
als je gouden ogen
mij vergeten
en ik mijn levenloze schaduw
vraag wie ik ben
en weet waarom jij nooit zult
antwoorden
met de naam die me
zonder gebeden
altijd gelukkig
maakt.…
Samen delen
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
2.306 Die geeft me de kracht,
Er steeds weer voor te kiezen,
Mezelf niet in eigen verdriet te verliezen.
Maar ik ben gemaakt door mijn verleden,
En dat heb ik even met jou mogen delen.
Laat mij maar vechten met mijn trots,
Zo ken je me inmiddels toch.…
koppen in het zand
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.167 lippen verzegeld
ogen bedekt
doof voor de woorden
die uit zijn gelekt
bang voor de waarheid
angst voor geweld
liever geen mening
zeker geen held
leugens verjagen
integriteit
winnaars verliezen
oneerlijke strijd
respectloos vergapen
aan menselijk leed
de tijd zal ons leren
wat het met ons deed…
september
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.540 in geurende luchten
mijzelf verliezen
verdwalend in kleuren
verdrinkend in tijd
verkleurende vruchten
wilgen die kniezen
herfstgebeuren
dompelend in spijt
spijt van de dagen
die ik onnadenkend
doorbracht met vreemden
te ver van hun bron
verwijtend hun klagen
in motregen drenkend
herfstontheemden
op zoek naar de zon…
Zielsveel
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.784 Hoe kun je iemand vergeten
waar je zielsveel van houdt
mijn tranen smaken zo bitter
mijn tranen smaken zo zout
In je ogen kon ik het zien
jouw hart lag niet bij mij
ondanks dat je naast me zat
was je weg en niet dichtbij
Dat ik je zo zou verliezen
had ik me niet gerealiseerd
boosheid en een diep verdriet
hebben mijn hart écht bezeerd…
Schelpen voor later
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
981 Ooit kruisen onze wegen
kom ik jou weer tegen
buigen we samen
voor onbestemd verlangen
dat wat ons bindt
en steeds opnieuw begint
de schelpen
voor later
of terug
aan het zeewater
ooit op een dag
misschien…
want weet je lief
leven is kiezen
en leren te verliezen…
verademing - voor L.R.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.168 was het de stilte in de tuin
die de beeldenstorm bedaart
het treincoupé waarin de donkerte
naar het licht verschuift
de moed van de grijze haas
om de kust uit het oog te verliezen
de spanning van vlechten
van een fietswiel zonder woorden
het zand dat je zacht uit je ogen wrijft
om de aanblik van de doden te verdragen
is het de verademing…
Jouw levensweg
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
4.277 Je wou en zou enkel deze weg nog kiezen,
Al zou je hierbij al het mooie verliezen.
Maar eens de nevel op zal klaren
Zal je merken hoe je liep op je eigen blaren.
Wees daarom voorzichtig met de keuze van dit pad.
Het kan wel eens de weg zijn naar het zwarte gat.…
hoogtepunt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
772 laten we eens stijgen
in hemelse klanken
met geloken ogen
zalig zwevend vrij
door witte wolken
naar ’t hemels blauw
zich in ons verliezend
in kleurig sterrenvuurwerk
lichtjaren verderop en verder
tot de uiterste grenzen
en dan veilig weer aarden
’t liefst in ons waterbed…
verdrinken in verdriet
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.001 Drinken om de pijn te verzachten
Niet een nieuwe dag afwachten
Maar meteen verdoven
In het leven niet meer geloven
Vluchten uit het leven
Er niets meer om geven
Door drinken
Steeds verder zinken
De realiteit uit ogen verliezen
Steeds weer voor drank kiezen
Je tijdelijke troost zal geven
Je maatje voor even…
In de hand
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
711 als mijn linkerhand
met al zijn waaierlijnen
mijn rechter was
kwam ik nergens op dit pad
zou ik in dubio verdwijnen
maar de linker mag niet kiezen
mijn rechterhand bepaalt
hij toomt de creativiteit
waarin links mij zou verliezen
twee zijden heeft mijn zicht
in aanleg zo verscheiden
rechts direct en doelgericht
de linker zou ‘t verbeiden…
Hoeveel
hartenkreet
1.4 met 7 stemmen
1.138 Gedachten woorden geven die ze wakker maken
als ik hen weer wil verliezen.
Maar niet kan.
Of niet wens.
Wanneer ik momenten verzamel die niet te zwaar zijn
of vallen omdat ze niets bedwingen.
Ze mijn echo's en jouw stem die verdwalen
en schaduwen willen
uitdoven
omdat ze niets kunnen
en niet dezelfde dromen wensen.…
Woordloos
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.627 Toch zou de gek gaan kniezen,
hij kon niet spreken van verliezen,
want men ging er aan de haal
met zijn gedachten en zijn taal.
Die gek slaat nu verwoed de trom:
woorden keer weerom, weerom.…
Dilemma
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 het gevoel alleen van haar
een weg er in vinden
zonder te verliezen
wist ze maar hoe
dilemma met schaduw
diepgravend
schuldig of slachtoffer
niet zichzelf maken tot
ongeschreide tranen
een kolkende vulkaan
van binnen
toch maar weer zwijgen
verwachtingen
ach beter
laten gaan
stil verlangen
moed verloren…
Schoonheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
774 Je bent niet de mooiste
lentebloem van mijn verlangen
mijn meeldraden verdwalen
verliezen langzaam de soepele troon
of worden trager in beweging
je spint een eenzaam kleverig web
tegen de kale muren van mijn ziel
misschien dat na de heimweedood
de verlangenbloei zal voltooien
maar tot die tijd houd ik mij groot
het kan vriezen…
Herfst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 Langzaam gaat de natuur
haar groene kleur verliezen
dwarrelend blad wordt over
de grens getild van de zomer
die langzaam gaat sterven.
Door het wonder der natuur.
komt er toch weer een nieuw
seizoen als licht en schemer
elkaar zullen gaan ontmoeten
om samen de herfst te begroeten.…
Spreek
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
636 Laten we nu maar luisteren en lezen
niets meer wissen dan zal de nieuwe
morgen zijn begrip en kleur niet verliezen.…
ik werp een steen in het heelal
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
560 de sterren zijn moe
ze vallen een voor een
mijn dromen uit
ik ga niet meer naar binnen
en verberg het heelal
in mijn lichaam
daar kan ik in het zwijgen
alleen zijn, de dood laten sterven
tegen muren van steen
woorden verbranden, het rouwbeklag
en de verzen die jij met grenzen
overschreven hebt
om de liefde te verliezen
en uiteindelijk…
Als een mot om een kaarsje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 Te lang al heb ik
Mijzelf in jou verloren
Te vaak al door dik en dun
Je op handen gedragen
Terwijl dat voor jou nooit
Zichtbaar was, en nooit te
Ver kon gaan - zie ik
Eindelijk in dat ik de
Mot ben die zonder uitzicht
Op beter om jouw kaarsje
In steeds kleiner wordende
Kringetjes zijn leven aan
Het verliezen is…
Onbereikbare bestanden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 Wil zo graag
Nog even die
Jongen zijn van
Zo'n jaar of acht
Spelen in opa's
Tuin, schaatsen
Op de gracht,
Wil zo graag
Nog even weten
Wat ik toen dacht
Mezelf kortdurend
Verliezen in mijn
Gedachtengoed van toen -
Maar 't zijn, ontdek ik nu,
Onbereikbare bestanden
Opgeslagen in de hersenen
Van toen - 'k moet leven
Met…
Als je gelukkig wilt zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Vaak door velen
Over het hoofd
Gezien - met
Maar een enkel
Doel in dit leven:
Zo veel status
Verwerven dat
Iedereen naar je
Opkijkt - zo rijk
Als jij is er in je
Je gedachten geen een -
Geld vergoedt
Veel, maar beslist
Niet alles - als
Je gelukkig wilt zijn
Moet je ook kunnen
Verliezen, want
Zonder donker geen licht…
sans courage
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 zoals de honkvaste
grijze haas heb ik
niet de moed om de kust
uit het oog te verliezen
de duizend smaken van
de zee door te slikken
om het zand zacht uit
de ogen te wrijven
de aanblik van de
doden te verdragen
nu het smeltwater
het sneeuwveld verlaat
niet de moed om de
de slinger tussen
aanvaarding en verzet
stil te zetten…
Samen eenzaam zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
642 heb
dat ik dieper in het rumoer moet duiken
verder in de commotie, dwazer in het tumult
weg van de stilte
bedenk ik me bijtijds
dat er iets meer is dan jij alleen
die mij gezelschap houdt
in samen eenzaam zijn
want het zijn niet de anderen
die er net als ons voor kiezen
dat er geen reden is voor blijdschap
in bittere tonen van verliezen…
Stress !
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Winnaars die verliezen.
Stel je eens voor wat er gebeurt,
wanneer we niet voldoen,
aan hun verwachtingen.
Wat een opluchting! Niets!
Stel je eens voor,
wat er met ons gebeurt,
wanneer we niet voldoen,
aan onze eigen verwachtingen.
Stress!…
Vertrouwen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
623 Kan ik je nog vertrouwen
nu je me één keer
in de steek gelaten hebt
Kan ik je nog vertrouwen
na alle angst en pijn
om te verliezen
Of zal elk klein signaal
voortaan het leven bepalen
als teken van herhaling
De tijd zal het leren
maar wat ik heb geleerd
zal ik niet vergeten
Mijn hart
je hebt me niet gebroken
maar wel een patiënt…
Atlas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
566 nu de stroming
ons naar open
zeeën voert
denk ik aan Atlas
die de hemel op
zijn schouders droeg
nu in het geheugen
een onverlichte plek
naar daglicht tast
zie ik gebroken
vleugels die binnen
moeten blijven
nu het lichaam
worstelt met wat
voorbij de tijd ligt
ben ik bang
bang om jou
te verliezen…