1331 resultaten.
In uitstervend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 ik heb
de bladeren geraapt
vruchten terug gehangen
met muziek
van wolken gespeeld
de wind uitgefloten
maar jij
ging niet open
in zomerse bloei
ruiste kou
dwarrelde dood
in uitstervend rood
je ziel lachte zachtjes
want in de grond
stroomde jouw leven
niet jij maar ik
viel aan afscheid ten prooi
bij lentes eerste dooi…
Hun vluchtig passeren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
585 jij bloeit
seizoenloos in de
border van het leven
regen sneeuw
en storm kunnen
jou niet deren
iedere bloem
haalt vruchten
uit licht en zon
vaak zien mensen
jou niet staan in hun
vluchtige passeren
pas als de anderen
plat slaan door de wind
gekneusd zijn door de elementen
wordt jouw kracht
en schoonheid eindelijk
ontdekt…
Stigma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
864 Er hangen vruchten
aan lage bomen,
zij hebben van hoge wind niets te duchten.
Maar de nacht verwondt zichzelf,
bekrast zich
met krijtstrepen aan een ogenblauw hemelgewelf.
De vroegoude man dooft het licht van de pijn,
gewoon,
om niet ziende blind te willen zijn.…
ZORGVULDIGHEID
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
670 zorgvuldigheid ligt in de met
zorg vervulde eeuwigheid
waarin de onrust tot rust
de zorg berusting zal worden
in het waardevolle even
dat het leven vertegenwoordigt
in de aanwezigheid van de naaste
die het begrip heeft, dat nodig is
om het leven te vervolmaken
zo huldig met de bloemen des velds
neurie de hemelliederen
die door hun klanken vrucht…
Verlangen 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Een onberedeneerbare drang de ander te zien
of te horen, met als doel delen,
zoals de eicel delen zal,
vrucht worden?…
Oogappel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 decennia geleden
ontmoetten ogen ogen
toen die lach
voorzichtig aftastend
draaiden ze om
elkander heen
zochten ogen
altijd weer die ogen
en dan die lach
er ontkiemde
een band
dieper dan diep
doch altijd op
gepaste afstand
met respect voor
bleven ogen ogen
zoeken om te laven
aan de verboden vrucht
tot de dag dat ze…
Toch galeit het spookschip
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
845 we graaien
draaien langzaam door
te vaak als schouwer
in het eigen internetdecor
sloffen op de derde
wereldschoenen eten
vrucht van hun seizoenen
die door kinderen is geoogst
putten uit in decadentie
want ons dienstenwerk
is nog slechts preventie
van een magere status quo
toch galeit het spookschip
van de wereld in een speed…
De vlakte kaalt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
823 de kersenboom was vaag
geen tak draagt nog
het prille groen
zoals na bloesems lente
de vlakte kaalt
ooit grepen handjes
naar verboden vruchten
ruiste wind de rijpheid
die alleen de vogels lustten
en ondeugd toch de kersen haalt
in horizon is
nog herinnering
de stam niet uitgegraven
misschien dat nieuwe loten
hier ooit weer kersen…
Mijn stenen kind
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Negen maal negen
Maanden heb ik je
Bij mij gedragen
Het liefste waar ik
Ooit naar heb uitgekeken,
Alle woorden van verlangen
Samengebundeld in één enkele
Vrucht die maar niet wilde rijpen -
De pit bleek te zwaar voor het
Zachte vlees dat langzaam
Maar zeker versteende,
Het ontbrak jou
Aan een gunstige wind,
Mijn innig gekoesterde…
in witte ongereptheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 ik zag je
bij de kersenboom
een fiere meid
met in je hart
een bloesemdroom
het roze is zo schoon
in witte ongereptheid
het prille groen heeft er
een half leven over moeten
doen om eindelijk te ontluiken
nu straalt de zon
in je ogen en komt
het geluk uit de bron
met warmte naar boven in
de vruchten die je zal dragen
we…
nu zomer je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
810 je koos voor wit
in nieuw beginnen
je huid was bruin
ogen zacht van binnen
lente kleedde je
prilgroen en geel
je groeide, bloeide
naar genezend heel
nu zomer je
ziet vruchten rijpen
een mooie herfst zal
de oogst doen blijven
we zullen winteren
met elkaar, wit heeft
de basis neergelegd om elk
seizoen te delen als een paar…
ontwrichting (2011)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 het kind Wakubenga
het patina van de tijd
legde een bittere
scherpte over de sluier
van onschuld
de ogen van het kind
dat wordt geminacht
lachen nooit ze leeft
op al te tere takken
onontkoombaar en
smal als een doodskist
wordt het kind bedolven
onder doffe schaamte
in de meisjesbuik groeit
een vreemde bittere
vrucht brandmerk…
Haiku: boom
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
603 Het fruit van de boom
heeft zijn vruchten te danken
aan sterke wortels.…
'vers uit de struik'
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
456 ondoorgrondelijke snarengod
als pseudopater familias had ik nooit
moeder moet een loeder zijn geweest
een kleintje onbeschermd in de berm
bij een duivels kruispunt achterlatend
‘vers uit de struik’ bleef het adagium
terwijl de doornwonden nog heelden
vonden kwelende dichters mijn naam
door het ijskoude afscheid gelauwerd
als een vrucht…
Zomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
778 Maar toch;
hier en daar is er een vrucht die, gebukt onder zijn eigen gewicht, loslaat.
Is er een graspriet die, verschroeid door de hitte, neerbuigt.
Bezwijkt een boom onder de last van zichzelf.…
landbouwhaven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 achter boerderijen weggedoken
slingert de afgedankte buitendijk
als groene sliert plots onderbroken
door een vreemde kale plek
waar zweet en vloek
getijden deden springen
waar groei van graan en biet
de boeren deden zingen
waar hun vruchten zwaar
door handen van de knecht
van wal in schip gedragen
afgevoerd naar silo en fabriek…
Ellips van "zijn"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.671 kwetsbaar hun droom
doorprikt als vrucht
water gluiperig gen
toevallig verdwenen
tijdloos gevangen
liefde nu ver weg
noch fout noch goed
stop leven ga dood
prille prematuurtje
voorwaardelijk verstoten
of slechts cellenhoop
toekomstleeg gewist
wrange vervreemding
versteent zij die
nu in vragen verloren
ze straks ook doden…
Herfstbloemen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.008 Chrysanten
dan maar roestbruin
of sappige vruchten
wil ik
met jouw zachte liefde
op mijn wangen
staat geschreven
door dit leven
boze woorden
verre oorden
door het noodlot
niet vergeten
Chrysanten
dan maar okergeel
zoveel geweten
of zoete dromen
wil ik
met jouw zachte liefde
op mijn tenen
staat geschreven
door dit leven
vergeten…
Komboloi
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
843 onder 't zongebleekte scherm
bij de vruchten van zijn teelt
ligt hij gapend in de berm
wachtend op zijn clienteel
vingerkotend wordt geteld
hoeveel schapen hij moet scheren
wijl de krekels in het veld
zonder zorgen concerteren
kralen schuiven af en aan
distelbossen moet hij maaien
langs de huisbaas moet hij gaan
en opnieuw het land inzaaien…
Het zenden van een vrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.338 risicovak
zij is een creatuur
van het wilde twijgen
in het braakland
dat zich tot jungle zal wassen
waar ze ook gaat
het talen wordt gedanst
het ritme voert het hoge woord
schamper vel belooft een ritueel
verbindingen worden gesmeed
ieder telraam slechts gewaardeerd
om zijn subtiele ronde vormen
Voodoo
spruiten zijn verworven vruchten…
Gekaft koren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
959 Waar is het loon
van het verwaaide koren
zo zonder spoor
loos weggegooid
wat goede sier
kon dragen
wanneer niet steeds
veracht, te min
geacht
waren de schuren vol
van goede vrucht gebleken
maar niemand zag
en niemand wil
de roepstem horen
zo ging dit al
onopgemerkt
verloren.…
Wind in koele tint
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
502 het licht
is langzaamaan
de volle kleur gaan dragen
vloeit trager uit
in bezwangerd zijn met
vrucht en rijpend fruit
streelt met warme hand
het graan tot goud
na lange zomerdagen
speelt transparant
met wind in koele tint
als de forel weer springt
tijd ontlaadt het licht
en klaart in strakkend blauw
de eerste komst van ijle kou…
ZORGVULDIGHEID
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
607 in de met zorgvervulde eeuwigheid
waarin de onrust tot rust
de zorg berusting zal worden
in het waardevolle even,
dat het leven vertegenwoordigt
in de aanwezigheid van je naaste,
die het begrip heeft, dat nodig is
om het leven te voltooien
zo huldig je met de bloemen van het veld
zing de liederen van de hemel,
die door hun klanken vrucht…
De pluisjes in de Pinksterdienst
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 kerk
te blazen als de wind
tegen de uitgebloeide
paardebloem
pluisjes cirkelden rondom
beschenen door het licht
van de door glas in lood
komende zon
het is als met de wind
je ziet hem
door de dingen die bewegen
net als de pluisjes
neerdalend op uitgesleten tegels
zo is de Geest,
je ziet hem in de liefde
in al wat goed is,
vruchten…
De dood als een concept
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 tij laat vieren
om dan toch te vluchten daar de
nieuwe kou te striemend
voor hem zal wezen
de dood als een concept in een
oude jas kleedt de jaren magerder
dan de tekenen van de herfst die
de bladeren ontdoen van de titel
dat schoon ook schijn kan zijn
geen minachting van het seizoen
maar een te waterlaten van hoop
die de smaak van vruchten…
Lappenpop
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
435 Schilder creëert z'n
stilleven, tot de crisis hem dwingt
te eten van zijn vrucht.
*
Berk beklopt z’n bast,
draagt z’n zaden onbewust
tot een takkenlast.
*
Uit de mest van een
gevleugeld paard, vlecht het kind
vrede in een ponystaart.
*
Tot lappenpop gesneden.…
Boomgaard
gedicht
4.0 met 1 stemmen
25.511 Je bent een boomgaard,
eigenlijk, waarvan ik graag
de vruchten pluk,
de bloesems ruik,
zoals vandaag.
Kijk maar:
weer raak ik hier
mijn handen kwijt,
nu ik je in mijn armen bijt
en als een appel eet,
en weet hoe liefde smaakt.
----------------------------------
uit: 'Verzamel de liefde', 2006.…
Je bloesemde fel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 je ademde
warm en zacht
ik ging mee in je kracht
ontdooide de grond
waar ik in lente
het prille groen vond
je bloesemde fel
bloeide je bloemen
veelkleurig en snel
we zomerden samen
oneindige dagen wisten ons
nachts met koelte te laven
oogsten in roze de vrucht
die enkel de herfst kon geven
het eerste liefdeskind van ons leven…
Een lente vol bloemen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
613 alleen hij
zag haar bloeien
in een lente vol bloemen
zij kleurde
voor hem opende
haar mooiste knop
in een zomer
vol geluk kwam
hun liefde tot vrucht
maar de warmte
verdween naarmate
de zon korter scheen
het praten
kwam later
met herfstige kou
in brieven
vol zinnen kwam
het misverstaan binnen
zij hebben
woorden gehad…
Naar ons paradijs...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Mijd verboden vruchten.
Eet eerlijk brood.
Drink rode wijn.…