13575 resultaten.
Suites voor Annemieke XXXIII
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
528 weer witte tulpen
en sneeuwballen bloeien spontaan
uit een vorig jaar
de forsytia
mijn urine geurend
daagt haar hier terug
een delicate wolk
roze als mijn huid eens was
hangt boven de tuin
deze oproep wordt
mede mogelijk gemaakt
door bier en wijn
geraakt door bliksem
mist de vuurtoren geen flits
van zijn rondgang -…
Een bed van wolken
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
886 De goede God jaagt adembenemend hoog
De winden boven het sop der zee
Spelend met de zon
Schudt hij de wolken op
Tot schuimende witte kussens
Boven een strak blauw overtrek
Met hoofden opgeheven zagen wij benee
Dat het goed was
En leerden lief te hebben
Genietend van het spel
Der hemelse natuur…
WOLLEBOLLE NACHT
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.312 Sneeuw die niet wil komen
't is alsof 't geen feest mag zijn
toch zag ik twee witte poezen
in hun wollebolle pracht
't leken echte siamezen
witter kon niet
zachter mocht niet
wie de poezen wil genezen
van hun wollebolle pijn
kan de wolken overlezen
ergens heb ik nog een bezem
ja... misschien valt sneeuw
vannacht...…
Lente
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.190 Bloesem
Bomen met een koningskroon
Weg is de koude winter
Donderslag
Stormwind strooit bloemblaadjes
Een enkele hagelbui
Boterbloemen
Witte madeliefjes in de berm
Stuifmeel in de lucht
Zonneschijn
Wolken drijven langzaam voort
De lente is gekomen
Vriendelijkheid
Een groet, een hand omhoog
Mensen lachen weer…
Zelden is er blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 je blaast nog
altijd toekomstwind
tracht de wolken
om te vormen
die eeuwig aan
je horizon verschijnen
nooit verdwijnen omdat
jij ze aardig vindt
zelden is er blauw
in het strak van
heldere hemel wit je
soms wat tintjes grauw
in het zwarte van nacht
rond je zacht je dromen af
want morgen blaas je
weer de toekomstwind…
Het ijle wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 nooit botsen wolken
zij komen en gaan
groeien aan of lossen op
in eigen stroming
trekken zij voorbij
hun vormen lijken vrij
toch spelen zij het spel
van kleur en zwaartekracht
de onderkanten donkeren nacht
terwijl het ijle wit zich
stralend baadt in het laatste licht
voordat de zon ten onder gaat…
De heide is maar stil
poëzie
1.8 met 4 stemmen
2.237 De heide is maar stil,
het overal vol licht,
en als een zilverspil
het zonnelicht;
de wolken varen weg
over het vage blauwgrijze,
heel ver liggen witte weg
op zilvere wijze.
Ik voel de wind vergaan
om mijne oren,
ik wilde wel vergaan
in 't licht te lore.
--------------------
uit: Verzen (1903)…
Wil het bezoek afscheid nemen?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
592 Ze liggen kruiselings over elkaar,
de nagels witter dan wit,
ze zijn er nog, in een nauwelijks
nog aan te raken aanwezigheid -
Maar ze zijn niet meer van hem,
horen niet meer bij de mens
die ze een leven lang vergezelden -
En die, bouwvakker als hij was,
net vergunning heeft ontvangen voor het bouwen
van een vrijstaand huis in de wolken…
We noemen hem Kees XXII; vers 027
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
283 *027*
de winterwind speelt
met witte wilde haren
en zilverlicht dwingt
als ingewikkeld garen
tussen de bladerloze
ontwortelde dromen
door tot de haarvaten
van ons levensidioom
ook de wolken zijn stil
uit de onwil tot breken
in aanstekelijk huilen
of meesmuilend gejaag
wat de vraag oproept
of dit heden wel bestaat
door een onhandigheid…
Witte wanhoop
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
918 Een wreed vel papier
geen inspiratie vandaag
wel hunkering te schrijven
Ik staar voor me uit, twijfel
zal ik weggaan of blijven
mijn verkrampte vingers doen pijn
door het knijpen in mijn pen
de kat staart mij aan
Mijn enige fan!…
witte vogel
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
938 witte vogel bij het raam,
kijk me aan zie me staan.
hier binnen ben ik,
daarbuiten ben jij.
Ik zit vast en jij bent vrij.…
Maagdelijk wit
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.022 Hoor bellen rinkelen
zilver twinkelen
valt de sneeuw
in een donkere nacht
bekleedt de zwarte aarde
als een deken zo zacht
Snijden ijsbloemen
hun weg door het raam
bij het ontwaken
zucht de adem kilte
hoor het ruizen van wind
tegen de doodse stilte
Kijk naar buiten
zie het maagdelijk festijn
fantasieën spelen
tussen witte vlokken…
MOOIE VLINDER
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.486 Kleine mooie witte vlinder
ben jij soms verdwaald
want het is al half september
heb je de rest niet ingehaald ?
Je dwarrelt nog zo vrolijk rond
en zoekt jezelf een plekje
ik zie je soms verdwijnen
in een bloeiend leeuwenbekje.…
Bijna wit .....
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.896 Met langzame streken
strijk ik het verleden
van de muren en fluister
zachte woorden van liefde
weerkaatst door het felle
zonlicht, ontvang ik die
éne straal en lach heel
stil de dagen voorbij
elke lijn of rimpel zoekt
in het leven haar weg naar
gehuilde tranen, sneeuw veegt
wit in de vroege ochtend jouw
naam in ijspegels langs…
witte roos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
882 Een bron
onuitputtelijk rijk
aan belangloos geven
zo hoor jij te zijn
witte roos van mij
niet bruingerand
blaadjes één voor één
loslatend
je hoofdje naar beneden.…
in ijzig wit
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
990 in ijzig wit,schuurt
de volle winterstilte
koortsachtig langs
mijn klamme handen
de streling van lucht
bracht mij in de war
zuchtend blies ik haar terug
maar de stilte ontspande haar
en wreef door mijn ogen
een licht roze blos
verscheen op mijn wangen
in een schoon contrast
werden de witte vlokken
gedragen door de wind
mijn wereld…
Slechts dat kleine kruis
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
984 en steeds als wij voorbij komen
herinneren wij het ons weer
Nog steeds na al die jaren
staat er dat witte houten kruis
hun ouders zijn nog aan het verwerken
maar krijgen hun kinderen nooit meer thuis.…
Het witte goud
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
814 Bittergoud vervreemd,
pril geluk genoeg
ja resoluut weggestoken
het maagdelijk witte goed.
Verder kan het zo niet gaan.
Verlangen wordt gebundeld,
verrassenderwijs maakte het niet uit
wanneer het zich goudwarm ontsluit.…
Witte winternacht in 1979
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
740 Loop via de
Warmoestraat over de Zeedijk naar de
Oudezijds; maagdelijk wit liggen de
Wallen onder sneeuw die zonden bedekt
van de tolerante stad
Wandel in 'n schets van Pieck, plas m'n
naam in de sneeuw op het Oudekerksplein
een raamdame gaapt en veegt 'n traan van
haar gezicht.…
Witte winterbloemen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
999 Ik buig het hoofd
tast aan het blad
en stil
het ruisen
tussen lente en ingehouden
winterjaren.
Zoals de zomer zachtjes waait
leg ik mijn handen om de dagen
en later
zo ver van
je geboorte af.
Haast
alle ochtenden
zijn voorbij wanneer
je ogen
zich naar het donker wenden
voorbij
de strijd naast het hart
van eeuwigheid…
Witte Kerst (tanka suite)
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.767 Elk jaar weer geeft
Voorwinter in december
Hoop op witte kerst;
Schaatsen in kerstvakanties
In winterse landschappen
In de laatste eeuw
Hadden we slechts zeven keer
Een witte kerst;
Maar denkend aan kerst vroeger
Zie ik ons spelen in de sneeuw…
Zwart-wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
813 Iedere snaar trilt van verlangen
zwart en wit dansen geluk
elke toon wordt warm gevangen
in de klanken van een heerlijk stuk
Na de harde zware noten
als requiem op papier gezet
vliegen vleugels onverdroten
door elk refrein en ieder couplet
Met de dood als laatste halte
het pedaal nog eenmaal aangeraakt
krijgt het opus magnum gestalte…
Witte rozen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.099 Mijn vermoeid hart
legt zich neer
in een bedding van
witte rozenwolken.
Het rust uit in de geuren
van een vederlichte wind.
Verfrist door het wiegen
in handenvol dons,
brengt een luchtstroom
mijn bezwaard hart
tot ongekende hoogtes,
waar het zwelt door
een hemels gegons.…
Motown
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.407 Geboren label
ritmisch als het hart
adem, leven gospel spel
donker label
kopstem zingt
zoetvloeiende verzen
octaven langs de nacht
al kristallen harten rillen
versmelten
wit in zwart…
overweging
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
872 wit dekt wat grauw is,
dat moet te denken geven,
de wereld leeft door…
zwart wit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
595 Ze is er
haar lege vel
opent mijn ogen
wit Licht
Langzaam hortend en stotend verschijnen
zwarte figuurtjes
lijntjes
Ik wacht en kijk
een figuurtje seint
flikkert zwart op wit
wachtend op meer
vooruitlopend
ongeduldig boegbeeld
Ik kijk
onbewogen
hardvochtig bijna
onaangedaan zeker
in grijswit
kalm ben ik
wat komt zal komen…
Het witte huis
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
725 Het witte huis krijgt
Voor het eerst in haar bestaan
Een ander kleurtje…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 hoe voelbaar stil
zijn onze woorden
wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen…
de witte tornado
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
713 schoongeblazen en wit gewassen
de oorspronkelijke kleur…
Witte magie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Subtiele bewegingen
over de zin van het verborgene
ontstegen
aan het aardse gewoel
een Daphne in ballingschap
verlicht
de sombere valleien.
Zij schildert met penselen
van de eeuwige kleuren
op het palet van God.
Uit haar handen stroomt de balsem
voor de kinderharten
zij weert de angst uit schaduwen
met dunne lijnen
zoals orakels doen…