Alle inzendingen over liefde

Galant als een heer sta ik voor jou om wegen voor jou vrij te maken. Gedisciplineerd authentiek in gareel schreeuw ik ordinair je naam van de daken. Galant om jou aan tafel te schuiven met de toiletbril terug op het toilet. Staat er na jouw werkdag met kaarslicht op tafel een geurig kleurrijk boeket. Natuurlijk is dit niet eenmalig…

Juni was de maand van de verlossing, vrij van mijn kwelling. Terug naar mezelf. Volhardend nooit meer mijn hart te geven aan een man. Kwam jij daar twee maanden later, terug uit mijn verleden. Terug naar het heden. Alsof jij eigenlijk nooit bent weg geweest. Een nieuw begin van iets ouds. Onverwoestbaar en echt. Overtuigend en mooi. Zwijmel…

Jouw knuffelbare ochtendlicht overweldigt mij en ik kus jouw zacht gelaat kom mijn droom wakker mij met liefde welk als een aura ook de mijne omringt zodat ik duizelig de dag aanga met liefkozingen in de hoop dat hardheid van het dagelijks leven mij voor even in een zucht ontglipt…

Ik zweer dat als ik je nu kus... Ik de volgende 60 jaar van mijn leven proef.…

Liefde is het die mij in beweging zette en mij hier spreken doet. Er is geen terugweg en er is geen brug. De zee spoelt ongelezen door de fles, de zon verdrinkt zich in het avondland. Is deze tocht een vlucht, een woordenloos gevecht om lucht. Het noorden liet ik achter me. De andere hel doe jij mij aan, balorige balling. Leid jij me verder met…

Met zonsondergang kantelt de horizon kleurrijk door het zonlicht glinsteren je ogen in spiegelbeeld elk detail begint te leven van de honger naar de nacht. Met zonsondergang spiegelt het licht jouw make-up de schaduwlijn is jouw taille wat in silhouet figureert in spiegelbeeld is waar ik na zonsondergang op je wacht. Na zonsondergang ontmoet…

Ik wil je zoenen... Maar alleen op de meest connotatieve manier mogelijk zodat geen enkele woordenboekdefinitie een kans maakt om te beschrijven hoe je longen zich vullen met de meest zoetste rijkste zuurstof mogelijk... En je toch zo ademloos laat zijn.…

Hier ben ik! Hier sta ik! Met het licht! Op jou gericht. Voor jou! Aan jou! Zonder postzegel. Als een bericht. De techniek. Specifiek. Voor jou! Met empathie. Geheel Zen. Exclusief. Verzend ik. Door telepathie.…

Wij sprongen in het diepe niet wetend hoe het af zou lopen. Die sprong had veel gevolgen ..we deden elkaar pijn Toch is het goed afgelopen we maakten opnieuw de sprong Omdat we bij elkaar willen zijn Die nieuwe sprong in het diepe heeft ons dichter bij elkaar gebracht en daarvoor ben ik dankbaar ....dag en nacht…

Gezet is niet dik maar onze vriendschap ging door dik en dun. Vol in het leven zonder dat wij er maar iets meer van verwachten. Bleek een forse blik in die ochtend door je vriend niet onvermijdelijk, dat de toon was gezet om tijdens een winterse bui in een hotel te overnachten.…

Na dagen haten, maanden bekoelen en jaren vergeten. Ben jij weer terug in mijn hoofd waar je ooit ook al zolang heb gezeten. In andere tijden met meer levenslessen komen wij weer bij elkaar. Als vanouds zitten wij met elkaar te praten. Loze woorden die weg vallen in de aantrekkingskracht. Die chemie tussen 2 mensen een onvoorstelbare kracht…

Het is rustig om mij heen alleen jij hebt zicht op meer 'k zie je ogen door glazen een beetje wazig, vind ik fijn verder door de nacht, almaar vooruit terwijl ik alleen met het verleden vrij volgen jouw wegen het nieuwe leven die ook ik zo graag bemin het is al laat, ontmoet jouw echo zij weerklinkt in mij, zal niet voor niks zijn.…

jouw pas is langer dan de mijne in vergelijk ben ik de kleine maar jij schikt en in een licht verend gaan komen we altijd samen aan toch dol ik onderweg maak vreemde capriolen tot jij er iets van zegt ik kan niet braaf gearmd met je lopen als ik jou op handen draag licht op in schaduwkanten imponeert in winkels vol klanten met…

Ik zou zeggen dat de liefde een Goddelijk geschenk is. Dat het dezelfde liefde is, die ons ervan weerhoudt de ander pijn te doen. Ik zou je al mijn liefde beloven, als we elkaar waar dan ook zouden ontmoeten. En ik zou het je met mijn leven beloven, want jou te verliezen is mezelf kwijtraken. Maar opgesloten in patronen, houdt angst mij…

Voordat de eerste zonnestralen mijn huid raken heb jij door een zoen mijn ogen laten ontwaken. Met die opgewekte tederheid dat ik de kou vergeet daar ik jouw gekleurde iris zie door mijn oogspleet. Mijn hart smelt door de temperatuur in mijn lichaam totdat ik weer de eerste zonnestraal voel door het raam.…

jij bent niet bang maar er hangen rafels aan je leven waarop een ander trappen kan losse draden die geen patronen kennen door schering en inslag van twistende stemmen waar de hoeder zoek is in een schreeuwende nacht die door gewetenloze stilte talloze malen wordt verkracht jij foetaal wil wederkeren naar de warme moederschoot om…

Ik deelde de warmte jij was mijn vertrouwde zonnestraal. Ons sprookje op iedere pagina in een gekleurd verhaal. De woorden zacht uitgesproken in een dromerige melodie. Ons sprookje maar de herinnering is geen vergeten illusie.…

Als het koud is Ver afgekoeld tot diepvries temperatuur En elk uur dat leven geeft toch verloren lijkt Want de wind is te lang guur Dan is het tijd om 't ijzer te smeden Niet in de hitte van de strijd In mijn hart smeulen vonkjes en liefde gloeit op die vlammend de kilte bestrijdt…

In een ander vertrek, tikt het glas en kraakt.. haar adem verstomt, magie ontwaakt in het holst van de nacht stroomt energie en kracht dwars door het leven heen hij is daar, hij laat haar niet meer alleen. Energie golft door het leven geen angst en beven samen slapen, samen waken samen, het leven maken zij geeft hem woorden blijf bij…

Diepe liefde voor jou altijd en alleen bij jouw zicht en aanwezigheid, diepe liefde die sneed in hart en hoofd leek in tijd en eeuwigheid het geluk dat God me had beloofd.…

ik was daar bij haar maar ben er nooit geweest altijd gebleven in het warme hart haar vurig bloed nam mij apart ik had geen oog meer voor de wereld om me heen leerde vliegen deelde vleugels samen op een vlucht in onze lucht twee stukjes eigen die bij elkaar in de sfeer van liefde groeiden naar een paar…

behoedzaam streel je zacht mijn huid op zoek naar lichte straling die meteen kortsluit het geeft voor even een wat leeg gevoel in licht pulseren voelen wij de stromen energie jij bliksemt met je lach ik rommel daarna zacht…

Haar spiegel bevestigde het haar je innerlijk lijkt wat sterker te zijn Je weg tot vandaag was wel zwaar die ging door een gebied vol pijn Haar spiegel deelde het haar mee je oogt tegenwoordig al veel feller Tegelijkertijd fonkel je als een fee en lach je om die eeuwige kweller Haar spiegel vertelde ‘t haar ook je eigenwaarde besef werd…

je ogen stralen enthousiaste verhalen over je nieuwe baan een plek waar jij het mooie in je eindelijk kan ontplooien op een lijf geschreven dat soms niet voldoende energie meer kan geven hier heb je mijn hand zet het kleine stukje onzekerheid snel aan de kant in de droom van je leven kun jij ook al je warmte kwijt aan hen die…

Als kleurige zeepbellen spatten mijn verzen vluchtig uit elkaar op je harde korst kille stugheid.…

Na het vertrek van nevel opent het licht van de dag. Met de warmte van de zon is het weerzien van jouw lach. Nu met de harmonie in bezit verschijnt jouw inspiratie Ook al lijkt het met de mist een ochtend van deceptie. Het is jouw openheid rooskleurig in de geest van. Na de sluier over het land boekt zich een nieuw roman.…

Wat druk ik uit in een gedicht wat geef ik mee of zal ik omgeven ik geef een zee aan tranen en liefde voor mijn geliefde dat geef ik mee.…

je zwijgt maar je handen willen de leugen breken die bij je blijft ogen tranen in onvermogen om klaarheid te brengen in stilte die strijdt monologen hebben andere sporen gelopen in vaak passeren zonder te keren wissels zijn niet genomen om elkaar wat tegemoet te komen pas op het laatste station vond ik jou op perron we hebben…

Ik ben wakker en jij ligt naast mij vast in diepe slaap, ik streel met mijn vingers in je geopende hand, word gevangen op je navel gelegd, op en neer Mijn hart klopt regelmatig en jij bent hier en zo nabij Neurie ik een haast vergeten lied iets uit de kindertijd, terwijl ik ademhaal? Ik zing zacht de woorden, die komen veeg mijn gedachten…

Tevreden zijn is niet altijd makkelijk in stilte maar zodra er reden is voel je het dat er iets is iets wat tussen jou en mij duidelijk is.…