7023 resultaten.
continuïteit
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.516 dagen druppelen voorbij
de luwte legt zich al weken
in de lengende schaduw
benevelt het aan tucht
gewende wachten
als een schaar
sluit ik dit hoofdstuk
bemoei me niet langer
met de delicate onderkant
van het zijn
bewaar voor
mijn eindeloze vriend
deze laatste litanie
leg mijn hoofd in de mand
bij de jonge poesjes…
Geen verhelping mogelijk
hartenkreet
4.3 met 479 stemmen
1.798 Een kreet om aandacht
In dit onfeilbare landschap
De betovering is verbroken
Rivieren verdrogen
Tranen stromen in de meander naar
De Dood…
Wegkwijnen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.366 Het druppelde in de plas
Het tinkelde in mijn hoofd
Doffe dreunen
Het sijpelde binnen als een bijtend zuur
Maar dan zout
Ik droogde uit
Zonder jou los te laten
En toen het regende
Werd het droog…
Lege pen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.357 Haar lippen zwijgen letters
van nooit gesproken zinnen
fluisterend ademt zij namen
in de onbeschreven lucht
Haar pen, zo ongeduldig
schrijft het pad naar het einde
traag loopt de gitzwarte inkt
op haar allerlaatste benen
Het sierlijke handschrift verandert
heel langzaam in letters van druk
woorden van wanhoop en weemoed
vullen de laatste…
Biertje
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.217 Ik zie je staan, met een biertje in je hand
Op je gezicht een lach zo breed
En je opmerkingen bijdehand
Dat is iets wat ik nooit vergeet
Je vrienden om je heen
En jij vind het wel goed
Je hebt aandacht genoeg
Jij weet wel hoe dat moet!
Jij gezellig in de kroeg
En eens stond ik daar bij
Maar nu zal het een ander zijn
Liefdevol aan…
Dood
hartenkreet
3.4 met 26 stemmen
2.795 Als het leven je ontglipt
en de dood is zo dichtbij
dan verdwijnt de woede
en voel je je vrij
De strijd is gestreden
je hebt je best gedaan
de pijn zou verdwijnen
je wist dat je moest gaan……
Hersenherfst
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.702 Van de vallende bladeren
kan ik nog veel leren:
je gewoon laten gaan, niets kan je nu nog deren
de wind bepaalt de plaats waar je terechtkomt
laat je meevoeren,
maar laat niemand je de mond snoeren
zing mee met de wind
dwarrel met de bladeren
willen
kunnen
durven
weten
ervaren
zijn
adem het leven
versla de dood
ervaar het…
Een flits
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.027 Kom tot mij...
en passeer me
met een schalkse glimlach
die alleen de dood beter maakt
in tijd dwarrelen gevoelens
als een vliegertouw aan een dorre boom
vastgebonden en meegevoerd
tegelijk, geen eigen kracht
zijn het wel mijn emoties?
is het plastic van jou?
gemaakt uit de zwarte olie
van je 'passieve' gedachten?
oxymoronisch als…
Ingelijst verleden
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
3.040 Van de wijs gebracht door mijn wijsvinger
die zachtjes langs jouw foto glijdt
wil ik heden ademen in verleden
kijken in ogen die alles beloven
maar niets meer willen geven
nog kan ik jouw handen voelen
warmte uitstralend naar mijn rug
daar waar de koude kil opkruipt
naar het weten, het nooit vergeten
willen mijn armen jou bereiken
het…
stella polaris
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.763 deze nacht neemt zichzelf tot vrouw
wekt de doden
uit de valkuilen van het niets
ik sta aan de reling van een eindeloze brug
wuif naar het nageslacht
ongelukkig maar toch sierlijk
val ik eindelijk
en klinkt trompetgeschal
ik neem met list en kompas
mijn vaste positie in
in de buurt van poolster en grote beer
ziende leef ik verder…
Liefdes 4
gedicht
2.5 met 118 stemmen
66.032 Geef mij je wellust, ik wil mijn ontij vieren,
Vergruis de steen waarop ik stoot.
Krauw mij tot regen, vervloek mijn tranen,
Omhels mij met jouw primitiefste leed.
Want beeld op beeld bega ik mijn sterven,
Uit alle tijden roepen mij jouw woorden aan.
Ik wil jouw naam niet in herinnering dragen.
Niet dag na nacht mij in jouw vlees herhalen.…
Ach, het is maar een eethoek .....
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.933 Mijn kleine koffer op de grote tafel
bedekt de putten en krassen van de tijd
de stoelen, poten nog net niet wankel
staan rustig elke nieuwe dag te begroeten
soms iets scheef, na uitgesproken zinnen
net of er een knipoog volgt, met de zinssnede,
"hout mijn zitting dicht", zelfs de leuning,
anders behoorlijk dwars doet er het zwijgen…
Uitgeput
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.434 Doodmoe van het strijden
Van binnen doet het zeer
Zo moet ik mijn leven leiden
Ik kán gewoon niet meer.
Waarom zou ik ervoor gaan?
Morgen val ik toch weer
En sta ik nog eens onderaan
Nee, ik wil dit écht niet meer.
Ik kan mezelf niet uitstaan
Zet mijn leven op mijn kop.
Zo kan ik toch niet doorgaan?
Ik geef het op.…
Ze is geweest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.829 Met haar vergeten woorden
is alleen de stilte gebleven
in de foto waar ze
kijkt naar
wie haar ziet
en zwijgt
omdat ze weet dat
haar foto´s
alleen maar papieren
herinneringen
blijven
die
nooit zullen antwoorden.…
Onbereikbaar .....
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.414 Verloren in verlangen
kijken jouw ogen mij aan
handen houden gevangen
willen me niet laten gaan
Zachtjes teken jij mijn mond
als een lijntje in de lucht
licht geopende lippen
verliezen een diepe zucht
Rillend wil ik behouden
wat verloren is gegaan
teder wil ik omvatten
onbereikbaar laat ik gaan…
Kramp
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.701 Dolend door een zuilengang
Handen raspend langs het plaaster
Hield ik mijn woede in de tang
In het geheugen dat achterwaarts kruipt
Vond ik sporen, jouw vingerafdrukken,
En hoe jouw zweet druipt
Jouw appelwang kon me nog verrukken
Als een troebel gif dat binnensluipt.
Sloffend van straat naar straat
Langs verweerde gevels van toen
Het…
bloemenmeisje
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.825 donkere wereld
vol oude spoken
zo lang geleden
de poorten weer open
alleen treed ik binnen
leg bloemen neer
aan het graf van het kind
dat ik ooit ben geweest
zo lief en teer
ongewenst,te jong begeerd
haar lichaam is dood
haar hart huilt nog steeds
mijn bloemenmeisje
ze is niet meer
ik mis haar zielsveel
zo lang ik leef…
De deur naar morgen
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
2.552 Nooit meer terug naar de jaren van toen,
nooit meer terug, niets over willen doen.
Maar wel mee willen drijven met de tijd
en maar zien waarheen de stroom leidt.
Laat alles maar los, laat alles even gaan,
het is niet erg om eventjes stil te staan.
Het koren wuift, de zon gaat niet onder,
en alles om je heen lijkt op een wonder.
Nooit meer…
De eeuwigheid
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
2.123 Zoals de nacht
zwart kleurde..
kleurde mijn rivier
rood en
stroomde ik bewusteloos
de eeuwigheid tegemoet...…
Als tranen verdrinken
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.377 Ik kijk naar de wolken
in het rimpelloze water,
even rimpelloos als mijn gedachten,
ik denk aan niets.
Zelfs dat doet pijn.
Alleen ik weet waarom.
Ik durf niet te denken,
te bang om iets te voelen.
Waarom hoor je mij niet,
mijn mond roept geluidloos
je naam, steeds weer,
alleen jouw naam,in de stilte.
Jouw zwijgen is dodelijk,
als…
Apocalyps
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.461 Het doffe glas verhulde nog de roestige wijn,
satijngerijpt. Zou het van de stalen druiven zijn
die aan betonnen ranken
en langs granieten flanken
wedijverden met blauw azijn ?
De witte raaf, de grijze krater, de ijle damp
trok exploderend over de resten van het kamp
waarin geen hart meer klopte
het laatste leven stopte
zonder getuigen van…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.339 De duisternis van mijn gebroken gevoelens
vallen als een schaduw op jouw grafzerk.
Het maanlicht verlicht de dodennaam
die in mijn ziel als een pijnlijk litteken zal voortbestaan
Mijn bloedende tranen voeden de rozen
die met hun doornen jouw grafsteen beschermen
tegen het verdriet van onze verloren vriendschap
Ik reik mijn hand uit in…
overal en nergens - voor erwin
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.005 onze deur gaat nooit meer open met zijn glimlach
wij staan tijdelijk sprakeloos zo kort het leven
gaf hij zijn blik van verstandhouding en ontzag
zijn handen zullen nooit meer het ijzer strelen
een lichaam door de dingen voort gedreven
geschiedenis afgelegd en toekomst afgezegd
voor de vervloekte brenger van het slechte nieuws
winnen of verliezen…
kerkhof
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
2.297 treurende wolken
benevelen grijs de zon
de dag playbackt de avond
ingekerfde stenen rij aan rij
uiten gedateerd het verlaten
half vergane bloemen rotten
boven lijken diep begraven
stil knerpt het grind
schuifelend de dood aanvaardend.…
Weg van elkaar
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
2.970 En ik zie je schaduw
Voor de laatste keer
En terwijl ik je aanschouw
Weet ik dat nooit meer
Jij en ik zou zijn
Nooit meer ons en wij
Weg van elkaar
Alleen nog samen vrij…
Eindejaarsvlucht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.978 De nachtegaal trilt het winterwit
uit het vroege morgenkleed
in een waas berijpt en strakke snit
vleugelt hij zorgenbreed
door een asgrauwe dageraad
door breekbaar grijs en olmenlaan
tot aan de rand van het bestaan
waar de tijd geen tijd beslaat
Daar verdampt zijn verenjas
buigt zijn vlucht naar nooit meer terug
het koele ijs en het geknakte…
Thuis
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.486 Niet toegeven aan
de werkelijkheid
die mij omringt en
vorm krijgt in mijzelf
Het delen van de laatste
wanhoop, het strelen van
een teder gebaar na het
verlies van warmte
het gehoor, het zien
reuk en smaak
Een stem van licht
alleen van binnenin
nog verstaanbaar
lichtvoetig huppelend als
een gedachte over
de herinnering…
de flat aan de overkant
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.563 hoe de afwas na maanden oefenen
een synchrone bezigheid werd
en wat ik dacht dat jij graag hoorde
ook in mijn collectie schijfjes zat.
zielsverwanten, noemde je ons
en we zuchtten verlangend naar het raam
en hoe grappig het wel niet was
dat jouw links mijn rechts was
zo heb ik uren naar jou staan wuiven
ik in de mijne en jij in…
Gina
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.030 Met de hortensia's vervaagt de geurige boslucht
Als een Monetmist verstild het zacht de pijn
Gevoelens verankerd aan zilveren schakels,
symbolische banden aaneengeregen zonder eind
Over een tijd slechts met warme weemoed
mijmerend voor je kachel
door kinderlijk pianospel begeleid,
waag jij je slechts even terug om te voelen:
is het pijn…
Ik kon het niet geloven
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.990 Ik moest je bellen,
de telefoon gaat over.
Drie keer...vier keer,
niemand neemt op.
Geen stem die zegt
"Alles is goed met mij,
geen zorgen voor vandaag."
Het blijft stil...
veel te stil naar mijn zin.
Ik rijd naar je huis,
wetend dat jij er niet bent,
er ook nooit meer zult zijn.
De straat, de stoep,
die mij zo goed kent.
Lijken plotseling…