19452 resultaten.
Terra incognita
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
459 doch liever kijk ik met eigen ogen
wat er zoal aan ontbreekt
zo blijft het zoeken naar Utopia
vooralsnog onvoltooid…
Je lachte mijn naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
549 ik heb jou
gebeeldhouwd
in lucht
vormde
met licht
je gezicht
vingers
openden ogen
rechtten je neus
handen
schelpten oren
op de juiste toon
je lippen
krulden in lief
samengaan
ik hoefde niet
te signeren
je lachte mijn naam…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 In de schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
Allodium
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 tegen ’t raakvlak van licht en schaduw
leunen mijn ogen aan
op momenten, zo heftig of luw
die na een ogenblik vergaan
blikvelden zie ik, volgroeid
van gedaante in vol ornaat
fluisterend en luisterend geboeid
naar het bestendige waarom 't gaat…
Zingen....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 zingen ze -bevlogen-
ik herken de deuntjes
maar de woorden niet
'Een café
aan de haven'
'de klok
van Arnemuiden'
Met hart en ziel
zingen ze
krijg tranen
in m'n ogen.…
Ik ben niet heilig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 In je ogen zie ik duizend kathedralen.
Licht waarin ik wil dwalen en verdwalen.
In al je eenvoud mijn façade onttroond.
Je bent mijn weg naar huis.
Je lach, je aanraking en je zoen.
Ze overstijgen:
“Het Gewone Doen”.
Ik ben niet heilig,
Maar jouw liefde maakt mij oneindig.…
vasthaken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 we kijken elkaar
in de ogen
als ik in de
spiegel kijk
we houden
elkaar zonder
vragen vast tot
het donker wordt
we zien wat
verloren ging in de
kakafonie het lawaai
van het leven
de stilte haakt
ons vast aan
de angst voor
het einde…
Pas op
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
748 Ze maakt het in mijn ogen al te bont.
Misschien moet ik mijn vrouw maar aan gaan klagen,
en bovendien beveiliging aanvragen.…
Herfstspiegel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Herfst
weerspiegelt zich
in de koele waterloop
Het zijn
de verstarde bomen
bomen zonder enig blad
De bomen op rij
-als tinnen soldaatjes-
bekijken zich
in het blauw van de stroom
Het is
echt een droom
hierlangs te lopen
m'n ogen als op steeltjes.…
Samen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
797 Als je herinneringen
en het leven dat je kent
vervagen
Je luisterende oor
en troostende woorden
zijn verslagen
Houd ik je hand vast
en zingen we samen
Zie ik weer even je stralende ogen
en kunnen we de dementie
samen dragen…
Thuis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 je ogen stil in
proevende gedachten
zoekend terwijl je staart
voor even
van deze wereld die
ongezien langs je gaat
jij bent hier
warm en levend
in jouw tijdelijke huis
maar je geest
probeert al de deuren
van je uiteindelijke thuis…
vastlopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 we lopen vast
aan de rand
van de stad
ongekende
wegen liggen
open
wijzers snijden
de uren in
stukken
de wervelwind
strooit zand in
iemands ogen
onze tijd gaat
in rook op
bij iedere hartenklop…
Als ik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 Als ik je ogen wil zien
denk ik aan de zee.
Als ik met je wil kroelen
denk ik aan je warmte.
Als ik je liefde wil voelen
denk ik aan je hart.
En als ik wil lachen
denk ik aan het leven met jou.…
Het is kort dag
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
553 pas nu
kort voor tijd
ontdek ik
met verbazing
het charisma
van poëzie
een dichteres
die ik hoogacht
en bewonder
opende mijn ogen
die ik eerdaags
net als zij onlangs
voorgoed sluit
daarom
benut ik nu
zoveel mogelijk
de mij nog gegunde tijd
er is opeens
nog veel te doen…
In de verte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 'Dichtbij zien
is geen enkel probleem'
zei me de opticien
die m'n ogen test, keurt
'Maar in verten
......... zien?'
zei ik op mijn beurt
'misschien komt een bril
van pas'
weerhoudt u
van het -in schijn zien-
van 'n Fata Morgan?…
Breek mij niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 breek mij niet
gelijk een
wervelwind
door inktzwarte
duisternis omgeven
welt er
geen traan
meer achter de ogen
veranderde mijn
ziel in vuur
alleen de
zalvende wind zingt
het lied van
een stralende zon
in de warmte
van mensen
komt zij ons tegemoet…
de bodem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
536 een leeg
glas op
een lege
tafel het
zicht is
meer dan
het zien
met de
ogen op
de bodem
van het
glas ligt
het sterven
van de tijd
de schilder
toont de
gestolde
eenzaamheid
in vage
lijnen en
een witte
vlek
het lege
glas op
een verlaten
tafel…
op reis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 in het tonen veranker
ik mijn ziel met beelden
die wazig hangen
te dromen aan de
baleinen van mijn
doorwaadbare ogen
morgen zijn ze gedroogd
en staat het spel strategisch
opgesteld voor het doel
dat geen onderweg kent
maar slechts een obstakel
voor de geur van
bloemen onderweg…
Afscheidsgroet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
683 Wij omhelzen elkaar
en delen wat plesanterietjes
heel afstandelijk waar het vroeger
zo intens en gemeend was
zo blijven we even
tot een laatste afscheidsgroet
we keren onze ogen af
en denken aan het onvermijdelijk graf.…
Een gebroken hart
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
636 De tranen in mijn ogen,
Het is keihard,
Maar ik heb gewoon,
Een gebroken hart.…
Helios dagopening
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 HELIOS DAGOPENING
Zo komt hij op in volheid
met een aura van rood
kom maar vlug, de nacht
was koud van eenzaamheid
van malende gedachten
Met gesloten ogen ontstaat
in mijn hoofd jouw gelaat
omkranst van verzachten
*bij een foto van Jessica van Haaren…
Mindfulness
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
745 Maar als ik, ogen dicht, mijn aandacht richt
naar binnen, naar het innerlijke licht,
zie ‘k slechts de chaos die gedachten zijn.
Mijn man richt ook ook zijn aandacht, maar dan vals:
Hij mikt een klontje ijs, floep, in mijn hals.…
Koerden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 ik vouw mijn handen en sla mijn wimperbogen op
naar 't licht van Zijn ogen
gedenk de wolken van doodsangst
die boven de bergen hangen
ruik de doodsgeur dat met zijn schaduw door
de geschiedenis van het ontheemde volk gaat
onder het gewicht van bloed
dat zinloos is weggestroomd…
Huisgenoot
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
521 Even flakkert de emotie op
zoals toen hij zich bemind voelde
en niet zomaar een nummer
op de lijst van de straatnamen
dan ziet hij weer die schittering
in de ogen van zijn huisgenoot
altijd op weg naar zonneschijn
maar met zijn onderbuik in de goot
hopeloos op zoek naar een ander
niemand die ik mag zijn.…
Verknipt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 ik knipte niet
ik zocht geen schaar
al lag het daar
recht voor mijn ogen
zag ik het niet
uit eerbied
zij knipte wel
met botte schaar
zij lieten daar
verbinding los
een draad zo teer
het spant niet meer
ik knipte niet
ik zoek geen naald
ik heb nieuwe stof gehaald…
stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 een glas valt
water vloeit
reddeloos
over tafel
de onhoorbare
zucht van de
waterdrager: leeg
voor even onbelast
de ultrakorte
vrijheid van het
beduusde water
op het tafelblad
een waterig
stilleven kleeft aan
onze ogen:
meer in mini formaat…
Noordenwind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Stormt de schellen van onze ogen,
zodat een verblinde weer kan zien.…
Ubuntu
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
735 plaats komma’s
vóór een eindpunt
trek lijnen
vóór de grenzen
van barbarij
overwin ravijnen
van schaamte
kijk de angstaanjagende
zwarte zwaan
in de ogen
ontmoet in
open velden
anderen voel
door hen je
menselijkheid…
herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 op een dorre
kreunende tak van
de eikenboom krast
een kraai in het
schrale najaarslicht
herfstblad valt weerloos
in de zompige poel
troebele droefheid
sijpelt in het hart
voorzichtig wrijven
mijn koude handen
het najaar zacht
uit de ogen…
Er zijn, aan zee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
737 Weinig nodig
Ik strek me uit
Over het zand
Op de aarde
Voel
De aarde
Onder mij
Ik sluit
Mijn ogen
Ik hoor de branding
Van de zee
Om mijn lijf
Voel ik
De streling van de wind
En de zon
Die mij verwarmen
Als een
Tedere omhelzing
Dicht bij
De aarde
Voel
Ik mij
Verbonden…