11282 resultaten.
Winternacht
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.116 Het zwarte kleed bedekt nu al
wat slaapt en als een fluistering
komt van heel ver weg de wind.
Ademloos ben ik weer dat kind.
Wat rest is de verwondering
dat op dit zo late uur, ik even
één mocht zijn met de natuur.
Deze winterdag, om middernacht.…
onding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
754 de wind doolt over 't land
de boeren ongedurig
er fluiten vogels atonaal
de padden doodgereden
eksters vinden elkaar niet
kraaien krijsen veel te laat
boerenmeiden snijden plant-
aardappelen in twee
ik loop door sleuven land
het gras zucht naar de zon
ik wou dat ik fluiten kon
de mol steekt hals over kop.…
schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
723 Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
schaduwzijde
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.308 Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
Ochtend in Cádiz
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
942 De Atlantische wind
speelt met de molens op de heuvel,
met het haar van vrouwen,
met stof en met bloemen.
De ochtend is van parelmoer.…
Rondjes draaien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Ik hoor nu nog de zee
en zie haar golven ontstaan
en in een beweging
voor verre tijden blijven bestaan
Ik voel nu nog het zand
dat door de zee wordt gekust
en straks door de wind in
gladgestreken slaap is gesust
Ik ruik nu nog het zout
en deze zon op mijn huid
en de kijkende lucht
van het stiekeme mensengeluid
Maar er komt een moment…
water
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 de geur van dopheide
en droog dennenhout
beweegt met de wind
die goudgeel blad ritselt
de zon staat in gloeiend stof
in een koperen nevel van hitte
grasklokjes trillen in de schaduw
van lome verdorrende struiken
diep onder de verhitte bossen
stroomt levend bronwater
straks zal koele regen ruisen
voor een eeuwige kringloop…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
669 een geurige wond ben ik
uit jouw bloed geslagen
een gebroken gelaat
als in scherven uiteengezongen
ik heb mij gevangen
in de boog van je tijd
en draag je mijn herinnering op
verslagen als de waarheid
in de tijd van Averroës
nu donkert het
in mijn mond
een duisterend verlangen
en terwijl de wind speelt
met een betekenisloze gedachte…
Het regent vleugels
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
733 je handen
spelen een schaduw
boven duinen
en ik zie slechts
woorden boven wolken
zacht en dichtbij
laat de wind ze liggen
in dat ene uur van stilte
wanneer je zand strooit
over dode vissen en de maan
doorheen de avondbranding
hoe koud de nacht is
in mijn buik
een mond in overvloed
maar ik hoor vogels wenen…
Gegist bestek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.431 Haar zee en rivier
heeft ze bevaren
onbekend met
aankomst en vertrek
Zoveel meer
stond ze
aan ´t roer
dan vader
Ze wist van
eb en vloed
en kerend tij
en richtingen van winden
Zeldzaam
opgelopen averij
zelden
aan lager wal
of lek
Het laveren
kwam pas na verloop
van rijpe jaren
Ze koerste op
gegist bestek.…
De kleur van gisteren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
699 je das sprak
met de kleur van
gisteren toen rood
het welkom was
ik had je geuren
weggehangen met
de warmte van handen
in de zakken van je jas
je fleurde en bracht
leven in de gang
de hal versprong
van alledaags tot kleur
je plooide wind
tussen gordijnen
wuifde vlekken
in het afscheidsgrijs
ik kon er niet uit wijs
maar…
Mijn hart begrijpt.
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
2.134 De tijd gaat door
Ik moet verder
De hemel is bewolkt
Maar ik sta stil
De tijd is zwart
Niets leidt me
Mijn hoofd in de wolken
De wind fluistert
Ik hoor het niet
Jij houdt me vast
Maar het kan niet zijn
Je buien zijn te donker
De leegte raakt me
Ik breek vanbinnen
Het blijft stil
Maar mijn hart begrijpt
Ik blijf…
winteroregano
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
665 we werden
gedood, samen met bomen
van wind
we wensten stilte
en gaven zinloosheid een naam
niet langer dan
eeuwig
ik scheurde dagen uit wolken
en jij verdreef de dingen
naar het verleden
naar sneeuwnachten en dicht
bij jezelf
waar de winter lag, wachtend
op geluiden en zeldzame
bloemen
in het grijsviltige
maar voorbestemde…
Instinctieve vredigheid!
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
511 In alle stilte, kijkt de zon
neer op de aarde, die ontwaakt
fris aanvoelend stralen
Gevoelsmatig verwarmend
felle steken van de zon
dwarrelen neer op de grond
Zonovergoten schijnwerpers
dragen toe tot de pracht
van een lente dag met zon
Lucht gedrevenheid, warme wind
geblazen en meegetrokken
door die enkel schapenwolk!…
Levensavond
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
616 ze was al in een verzorgingshuis
dat zij nog eens
zou verzuchten
die rot rollater
ik kan niet eens naar hem toe rennen
ze vond immers
nog een extra grote liefde
al was ze dan ook al tachtig
en hij er ver over heen
wie denkt dat zoiets
niet op waarheid
zal berusten
moet maar eens aankloppen
ergens in een verzorgingshuis
de wind…
Tot het vrije
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 matrijzen nevel
aan een rustig dagbegin
de wind ademt vocht
uit het heden
klieft de zelfzuchtige lucht
pijlsnel voorbij
naar het volmondige licht
in die oeroude zon
ontkiemt het omrankte
vanzelfsprekend
zacht uit hun cocon
tot het vrije
opnieuw geboren
door de parabels van zonlicht
der bloeiende schepping
vol verwondering en bewondering…
Oscillatie
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
671 Zou kunnen dat alles trilling is
licht, lucht, water en land
teruggebracht tot atomen
wij kijken naar het land
op deze morgen in de Cévennes
zeggen niet hoe de wind
met de wolken speelt
zich verbaast
we frituren de zoete uien
in kikkererwtenmeel
voeren elkaar goudgeel
verwonderen ons over het glanzen
de dingen zijn niet wat ze lijken…
Strak omspannen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
491 "alles is liefde"
je omspant de heuvels
en de grot
met zacht blauw
als van satijn
dartel dansen benen
dragen voeten
zand tussen
de tenen
heldere ogen
stralen liefde
warme handen
vingers spelen
lippen strelen
voelen elk zuchtje
van de wind
als een tedere fluister
luister, luister luister…
Haal iets uit niets
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 ik haal uit niets
iets leuks
om mee te maken
een zucht
en een moment zo
van de straat geplukt
zie hoe
handen rusten
of de tijd verprutsen
hoe ze morrelen
aan de dag door
het borrelen in de nacht
ik pak lucht
en mix met winden
vlagen tekst
wolken letters
drijven zinnen
tot een vers
ik inhaleer de vorm
beloof emoties…
Zo pril als meiklokjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
874 haar verlegen oogopslag
toverde
een warme glimlach
op zijn gezicht
een blos kleurde
haar wangen
toen zijn ogen
haar kusten
zachtjes ontsprong
in haar hart
een melodie
zo teer, zo pril
er bloeide liefde
toen zijn hand
de hare raakte
legde zij die vol
vertrouwen
in de zijne
de wind fluisterde
over twee harten
de zee
nam zijn echo…
Jouw naam op de muur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
829 Symce
Vijf letters
in graffiti op de muur
gespoten
ze vormen je naam
Symce
dat is er wat er
overbleef van jou
een stoere jonge knul
van nog geen zestien
die uit trein surfen ging
het ging mis
zelfs nu na twintig jaar
huilt jou mama
zoveel tranen
als je luistert
naar de stilte
hoor je haar zuchten
in de wind
zo droef…
Westhoek (friese bildthoek)
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
915 een avond in het licht van sterren
wijde hemel, zon op ongerepte wad
kokkelgeuren, vogels in liefdesvlucht
onstuimige wolken in spiritvonkende ontmoeting
de wind speelt met onze haren
jouw ogen koesterende zonnen
warme kleurenpracht omkleedt onze liefde
wij in het diepste samen met de natuur
in de voetstappen van deze zomer…
Hongerige storm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Er woedt een woedende wind aan zee.
Vraatzuchtige golfslag bijt op randen van betonplaten,
die verweerd en smakeloos in het zilt rusten.
Stormbrekers zullen de honger van de storm niet stillen.
Een vloedgolf likt met gulzige tong
en ontembare eetlust aan de troosteloze pier.…
In mijn hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
822 Ik zoek je voetstap in de leegte,
roep je naam tegen de wind.
Ik ga naar plaatsen waar jij was
wetend dat ik je er niet vind.
Ik graaf herinneringen op,
reis terug in het verleden
om jouw grootsheid weer te zien
in allerhande kleinigheden.…
Vragen(v)uurtje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 ”
nou dan zou ik een van de
grootste jokkebrokken
aller tijden zijn
als ik een ontkennend antwoord
zou geven
ik kijk dan maar heel onnozel
maar ehhhh….. mijn douche afvoerputje
draagt meer verhalen
in de loop der jaren
opgespaard
laat dat ding dus maar zwijgen
fluistert de wind
en ik knik beamend mee…
Niet Spaans
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
748 Heerschap, illuster,
duister ook en
met regelmaat aan
publieke zaak gebonden,
staart wat meewarig
over graspollen
die in de wind
buigen.
Gras zowel
grijs als groen
en door een lichte zucht
van zwoelheid
aan het Spaanse temperament ontsnapt.…
de blik van het huis
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
656 defecte dimensie, ik ben nog niet
heengegaan
geef me poëzie
die dromen bouwt, volle manen, vredig
in slaap
veilig
wanneer de torenklok
zijn wijzers terugdraagt naar het kind
in het ongelijke lijfje, abrupt wakker
met vingertoppen
die de ruwe huid herhalen, als tekens van toen
en hetzelfde gebed
geloof in mij
ik heb de wind…
Vrij zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.374 Ik wil vrij zijn,
vrij zijn als een wild paard,
galopperend over het eindeloze strand,
met de wind wapperend door mijn staart.…
EEN GLAZEN BOL
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
900 Een glazen bol
gevuld met meeuwen
rolt over de golven
naar de horizon
waar oranjerood zonnelicht
vurig weerkaatst
krachtige vleugels
zoeken gespreid een uitweg
om de wind te benutten
die hun wil beheerst
vlieg, o vlieg
engelen der zeeen
ontdoe u van het glazen vlies
bijt door de navelstreng
verspreidt
vermenigvuldig
neem bezit…
Mijn klein hoopje mens
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
543 kende je gezicht
in je ogen was
de wereld ontwricht
pakte je hand
maar kon jouw
gevoel niet bereiken
sprak onze woorden
de zinnen gingen
als wind langs je heen
zag je verstijven
paniek in kramp
de overhand krijgen
jij gaat verliezen
mijn klein hoopje mens alleen
op een wereld die jij niet kent…