Alle inzendingen over zwarte handel

7704 resultaten.

Sorteren op:

Stroman

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.705
Op een landweg uit de wind waar men zelden vlinders vindt stond een stroman die verblind door zon en gruis en stuivend grind verhaalde van zijn bloemenkind Verloren en nooit opgespoord daar zijn voeten vastgeboord verstilden in het zwarte boord terwijl zijn schaduw zonder woord zich voorttrok langs zijn stoffen koord Stijf gestokt in diepe…

Twee gezichten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 784
Haar ogen spreken waarheid terwijl leugentaal de mond verlaat en zinnen, niet meer bij zinnen, schamper zwart wit laten verdwijnen in grijze rook zonder enig vuur gebonden aan handen lopen voeten die paar laatste passen nogmaals zwakzinnig tot het einde wordt alles weer hergebruikt en roept verlangen intens om aandacht bedrukt spreekt…
metha23 mei 2008Lees meer >

Geborgenheid

hartenkreet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Mijn smart regent tranen golven die breken op het verlaten strand van mateloze droefheid verloren dromen Vannacht dwaal ik op onzichtbare vleugels stromen van kristal door de bittere kou van glanzend zwart Op zoek langs sterrenzilver het ijs van de blauwe maan naar de schaduw van je gelaat de schoonheid van je licht de verten van je…

Vloeibaar goud

netgedicht
3.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Tussenwegen een onmogelijk streven Storm in een glas verwaterd ongeluk Eerste provocerend brandend tweede nonchalant ontvankelijk Tijd voor een automatische piloot probleemknoppen uitgeschakeld En zie ik vlieg en stijg tot eenzame hoogten Ik dans ik zing ik huppel ik spring speel luchtgitaar of Sax Ademnood draait zwarte vlekken…

Het orakel der wegen...

hartenkreet
4.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.670
Gestreept in zwart en geel lijk je wat irrationeel. Toch kun je de heilige koeien mateloos boeien. Met je dieprode gloed stop je de eindeloze stoet van rollende wielen der automobielen. Je hebt me beroerd, m'n zintuigen vervoerd. Ja ik geef toe 'k ben gezwicht, ...voor een verkeerslicht.…
Tim Sinaeve23 augustus 2008Lees meer >

in de wolken

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 956
De wolken vertellen een verhaal hoe ik door het leven dwaal Ik kijk en zie ze veranderen Van zacht wit in donker grijs De lucht verandert van helder blauw in zwart paars Donderwolken boven mijn hoofd De wolken vertellen een verhaal Hoe ik het door het leven dwaal De wolken gaan voort Zoals het in het leven hoort Hoog Heel hoog Daar dondert…
MELANIEB29 augustus 2008Lees meer >

wie niet weg is, is gezien

netgedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.300
wolken vallen op daken en langs de kant van de weg, in plassen regen, kijk ik terug naar dode bloemen en gezichten achter ramen, die ik nog steeds tel, van één tot tien ze herkennen me niet noch de droefheid die ik draag achterwaarts naar het zwarte huis en de appelboom, mank door het sterven van seizoenen bij elf zoek ik mezelf…

zakdoekentijd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
de rug in het warme duinzand luchtig perspectief vloeit langzaam dicht grijs en dreigend als een verdampte ijzer die terug naar zijn bedding wil september knibbelt al aan de dagen gedempt en nevelig jagen ze zwarte zwermen zuidwaarts luchten lijken hoger gespannen van verwachting de bomen, de bloemen zijn zomermoe ze kleuren ingetogen…
rietvr11 september 2008Lees meer >

Het kerend tij

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 862
Ik herken de klank van de klokken die voor mij luiden niet meer maar wel de nagalm van de bruinrode dood die de folklore is van herfst herken ik weer De nissen gevuld met geuren die het laatste graf van het leven weer zwart doet kleuren spelen mee met de dans die voltrokken wordt door een kind van de wind Oktober herleeft het bonte…
elze13 september 2008Lees meer >

Faro

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.328
waar ’t land zich schier tot eiland tongt en bunkers kaal uit duinen zweren wieken zich stralen door de nacht als dorsers die de polders scheren grauwend uit zwarte duisternis hoor ‘k schepen en baleinen hoornen weergalmend in d’onmeetlijkheid van trage lankmoedige tonen bundels priemen door mist en zwerk klauwen verloren, blind…
Aramis4 december 2006Lees meer >

met/zonder jou

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.322
het raam is bevroren je kan de harde wind binnen horen niemand is nog buiten iedereen kijkt uit het raam een harde dreun verstoort de stilte en de langdurige kilte een zwarte veer komt naar beneden maar dat is nu verleden het is een hele tijd geleden maar het lijkt of jullie net zijn overleden het voelt nog steeds zo warm aan alsof jullie…
irwin5 december 2006Lees meer >

Ben jij de tijger

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 821
dagen kantelen in schemering verlengen schaduwen om nachten minder zwart te geven en zichzelf langer te verwennen met het licht dieren wisselen van leven en gaan rusten uit het zicht van opkomst tot aan ondergang ben jij de tijger die al loerend loopt te azen op dat grijze ogenblik wanneer de prooi ontspannen is omdat de nacht…
wil melker6 december 2006Lees meer >

explosief snoepgoed

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.069
stram in twee rijen dik camouflagestrepen onder ogen die alles in zich opnemen vóór een verdwaalde kogel opnieuw een statistieken nummer en zwarte kadertjes in de krant het stof bijt, de zon brandt met hun maaltijd in zilver - made in the USA - of het koosjer zou zijn chocolade uit te delen eerder dan blauwe bonen een onschuldige glimlach…

Welkom aan de nacht

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
Ik rust mijn handen op mijn buik centrum van voel in leven vingers dansen op stille hartslag onbeweeglijk sierlijk stil Ogen sluiten aards bestaan buiten een wimperkussend welkom aan de nacht sterren fonkelen mijn afscheid geruisloos vaarwel - ik wacht en was zwart ooit zwaar waar kleuren hun licht schenen nu is het hoop in donkere dagen…

Buiten de wereld

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 663
meegesleurd door het intense bittere gevoel dat haast afstandelijk de buitenwereld omheint in hooploze berusting op aarde koud van ledige woorden leg ik mijn hoofd en gebreken verder omlaag, lager dan mijn geschramde knieën in bedorven waan met gezwollen buik van zwarte angsten schuurt mijn ziel het laatste uur langs rode vruchten…

En dat dit altijd zo zal zijn

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.275
En dat dit steeds weer zó zal zijn: een witte weelde na de pijn van winter met zijn zwart berusten, je lippen die me schuchter kusten, de zoetheid van de wijn. En dat dit steeds méér zo zal zijn: de liefde die de wedloop went, de hoop die reikhalst naar de vreugde, het licht dat ieder mens verheugde die aan Zijn weg begint.…
Adeleyd24 januari 2008Lees meer >

De wandeling

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Zij wandelde langs blauwe open luchten Langs hemels vol met zwart omrande wolken en slaakte duizend zuchten Openheid en ruimte had zij nodig De afstand des te meer De klanken van herinnering deden nog vaak te zeer Alleen met wind en met geweten met troost voor eigen ziel moet deze weg gelopen om al die pijn te kunnen gaan vergeten…

De Bloedhond

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Zijn ogen lichten op als zijn neus ruikt een verdriet en als de bel geklonken heeft staat hij op en schiet zijn zwarte schoenen aan en danst een slome dodenwals. Kijk de bloedhond draaien! Temidden het publiek dat net zo druk is met zichzelf zodat men nauwelijk ziet de stinkende manier waarop hij zich verlustigd wil verfraaien.…

Bleke schaduw

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.187
Vermengd met waarvoor ik ben gezwicht, niet langer meer van schuilend zwart, rent hij weg van mij, dragende zijn eigen licht. Terwijl mijn trouwste zo mijn leven tart vraag ik of hij zich niet met mij verwart. Hij richt zich op en lacht heel even: "Daarvoor ben je met anderen teveel verweven."…

ze is weg

hartenkreet
2.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.612
is weg voor altijd leegte overspoelt je je vlot is aan het zinken je enige redding is zij en zij is weg voor altijd je huis is groot te groot voor jou alleen niemand om te aanbidden niemand om voor te zorgen jammer erg jammer want nu ben je echt alleen alleen op deze wereld deze eenzame wereld kleuren in het zwart-wit…

De Merel

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.018
In zwarte rok en met oranje bek troont hij op de mooiste plek. Lijzig schalmt zijn lied in bomen; flemend fluit hij zomertonen voor “zijn bruintje” op het hek. De lokroep van haar gemaal klinkt vurig en vitaal. De warme klanken galmen luid en krieuwelen op mijn huid.…
ORFO31 maart 2004Lees meer >

schoenen zwaar van afscheid

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 730
je bent niet meer weer hangt de dood te schemeren totdat de dag gaat sterven we hebben haar ontkleed ontdaan van waardevolle zaken kou kwam later over ons toen stilte weer ging praten we rilden toen het licht steeds minder kleurde wachtten tot het zwart uiteindelijk het wit afkeurde we zijn gegaan met schoenen zwaar van afscheid…
wil melker31 januari 2006Lees meer >

Stop de perzen!

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 800
Herfstrood, sneeuwwit, zwart als de nacht. Zo`n lapjesding met lente in de ogen. Ik kijk en tuur en soms, ja soms heb ik een hekel aan poezie. Ze zit daar maar te zitten en ik zit maar te staren naar constant dezelfde vodden tussen geritsel dat al even onveranderlijk in beweging is. Dat opwindende schaduwspel was`t dan bijna wel.…
WOLF7 februari 2006Lees meer >

het schooltje van zijn jeugd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 764
de wereld om hem heen verdween als hij zijn vriend maar had zijn houvast met het leven van voorheen de geur van thuis zit in zijn kleren hij hoort nu nog hoe kinderstemmen leren in het schooltje van zijn jeugd de zwarte dag toen angst het dorp verschrikte en iedereen zich schikte met het wapen van vergelding in de rug hoe…

Oud land

gedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 10.489
De landweg weifelt in de schemering, de akkers schijnen reddeloos en in hun onmeedogend zwart kiemt een verwachting van paniek. De knecht schuift grendels voor de staldeur, de pomp blijft steken met een snik terwijl het oude-kratten-vuur onder een bladerdek verstikt. Kaninefaten bouwden hier eens bedden voor hun doden.…

schizofrenie, ik en mij

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 813
schizofrenie Twee gezichten hand in hand het sterven als een mokerslag dichtbij, noem mij de snelheid van het uur als ik voorbijraas en me verkijk op de dichtheid van de muur Dwaas maar onafhankelijk behang ik huiden met bezigheden waarvan de bodem van de mens zicht telkens tegen mijn uitingen keert zonder een kleuring te maken tussen het zwart…
elze19 september 2008Lees meer >

Reïncarnatie

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.250
podium van vergeten goden coulissen van versluierde mist hemel van bewegende sterren weten dat jij alles wist wachters van geketende vrouwen wespen in de avondlucht waarop kan ik nog vertrouwen mijn leven zweeft in vogelvlucht de tijd is niet te vangen eeuwen zijn voorbijgegaan wolken aan een zwarte hemel drijven nu voorbij de maan…

Kalkstenen vlinders

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 14.963
kalkstenen vlinders vliegen naar je toe de stad zegt met één oog de nacht gedag straks vlieg ik op de vleugels van je rode haar over de blauwe halswervel der stad als een dragonder ga ik in de wolken rijden maar jij wenkt met je kleine witte hand een twijfeltorentje van vrees en beven rijst uit de zwarte bronnen van je ogen en als ik dichter…

Je was vol levensvreugde

netgedicht
4.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.628
Je was vol levensvreugde, goede moed en oeverloos vertrouwen, al wist je dat de dood, die grote zwarte dreiging, ook jou belagen zou en het tenslotte nog zou winnen. Je kon ook zingen nog vanbinnen al zag je aan de bomen hoe hun laatste blad moest losgelaten en humus worden voor een nieuwe lente.…
Adeleyd20 oktober 2008Lees meer >

mijn stervende hoop

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.301
intens zwart was de nacht terwijl de maan achter de wolken riep ga niet ga niet op weg in je droom die verloren is sinds gisteren aan de horizon gezonken was in het zilt het bed was koud en de winter liet me weten dat vluchten geen zin meer had en zodra ik het verloor van de slaap kwam ik terecht op de gletsjer van vervlogen dromen en…