5922 resultaten.
Besef
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
658 Toen de wind opstak
niet eens zo'n sterke
die de warmte van het vlakke land verdreef
werd de deken van beschutting
en het aangenaam vertoeven
in oneindig diep gedeeld.
Kant of wal, wat kan het bieden
naakt en met tranen overdekt
die rolden van het klein talud
om zich te voegen bij het water
en het sterk doorbuigend riet.
Wie kent niet…
Plek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.026 Een plek verplaatst niet
maar jouw gedachte
draait tegen de klok om mij heen.
Duizelig leef jij tussen mijn oren
in mijn gedachte
na het plaatsen van de laatste steen.
Jouw naam gegrafeerd
je rust gevonden
eeuwig op jouw laatste plek.
Sierlijk gekarakteriseerd
hier ik je uitzwaai
vanaf jouw laatste vertrek.
Een plek verplaatst…
Orgaandonatie
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
995 Wim Overweg zal ook een keertje sterven,
Op dat moment verzacht voor hem de pijn
Dat zij, die door hem uitgekozen zijn,
Zijn longen, hart en nieren zullen ‘erven’.
Tevreden gaat hij door de hemelpoort:
Hij leeft hierna in zijn organen voort.…
De hand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.303 De kamer en de kast zijn
vreemd en leeg. Een vetvlek op
de bank zegt waar je jaren zat.
Toch geef ik jou de hand.
Ik voel het grove van de grond.
Jouw kas met druiven,
het hoekje met de pruimenbomen,
die onder stenen zijn verdwenen.
Ik voel de tuindersknoken,
die nog ergens moeten zijn.
Jij zegt met moeie longen:
‘Zo, ben je…
Afscheidsdienst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
761 één grote gaap van
de kleinste telg geeft aan
dat het te lang duurt…
Queeste
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
630 Aan de achterkant
van het welkom
nam ik ruimteloos
mijn plaats in
bij mijn geboorte
raakte ik verweesd
en mijn ouders hadden
het eeuwige leven
de weinige woorden
die ik had
verdwaalden
tijdens het spreken
zelfs in mijn dromen
had mijn stem geen naam
doofstom liet gebarentaal
niets van zich horen
ach, ik voelde…
Oudejaarsdag aan zee.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 Het strand ligt er verlaten bij, alleen
een hondje snuffelt hier en daar.
Een vogel vliegt nog argeloos, op
de laatste adem van het jaar.
Ik zoek naar woorden in de zee
maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet.
De vloedlijn wordt alsmaar verlegd
en 't strand blijft spiegelend geveegd.
Wat bracht de zee wat nam de tijd
te worden tot…
Op de drempel van
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.060 In het verweesde huis
sta ik nog even stil
met de wijsheid van het kind
loop ik mijn jeugd nog eens voorbij
onvolwassen kijk ik terug
twee paar ogen zonder leden
kijken hoopvol
over mijn schouder mee
ik sluit de mijne …
en zie het achtergelaten leeg
gevuld met het gemis
van niet te vergeten dagen
vergeef me
om dát wat ik…
Palmolive
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.053 Zo eindigt zeep: een smalle tong,
soms grijze barstjes in de lengte.
Olijven, palmen: niemand dacht
aan warme landen, 's ochtends vroeg,
wanneer het raam nog donker was.
De zeep lag in het plastic bakje.
Schuimbelletjes, half weggegleden,
dat was je moeder of je vader.
Kleine tongen, wit of groen,
steeds dunner, met een scherpe rand,…
De weg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Op wegen speelde wij
onze verlaten route
een oneindige horizon
in het vooruitzicht.
Op wegen deelde wij
gespeelde situaties
maar de toekomst
was op de splitsing gericht.
Ondanks onze rotondes
die wij hadden ingebeeld
rij jij door jouw tunnel
naar het begin van het licht.…
Verzopen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
545 Kan de lucht, de wolkenlucht,
aan mij voorbij
trekken, gelijk een kinderrijm van
hop en holala of
liever nog:
een zin uit een liedje van een Vlaamse meidengroep?
‘Een klein geel visje in een zee van blauw.’
Naast de zee gedropt.…
Voor altijd binnenin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
692 ik leg je
in een bed
van geleende woorden
sprekend over jouw liefde
de schoonheid
die daaruit voort kwam
van toen het leven
nog zachter kleurde
tot vleugels je konden dragen…
palliatief
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 de reis bevalt me niet
het doel evenmin
je hebt geen van beide gekozen
en toch zal je gaan
je moet wel
de reis doen we mee
voor het doel stappen we weg
het is jouw ongekozen doel
jouw eindpunt en teruggaan
is onmogelijk
voor jou
wij zullen een beetje terug reizen
ons enkele memorabele anekdotes herinneren
en aan het doel hebben we…
Onverwacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 bewolking dreef
voor de zon
opdat zij nooit
meer schijnen zou
nooit meer
je oogopslag
noch je lieve
warme glimlach
de hemel huilt
haar wolken leeg
nu je bent weggerukt
de leegte immens…
naschok
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
726 verder is een groot woord
als je aan de grond genageld staat
de schok zindert nog na
je lijf protesteert en
haalt daar alles voor uit de kast
tranen hartkloppingen gemis
gedachten die stilstaan en
met moeite naar de volgende minuut
kunnen gesleept worden
verder is zo ver nu
en toch verzet je ongemerkt de ene voet
na de andere in een…
Voor altijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 ik schrik wakker
in een leeg bed
waarin ik je adem
hoop te vinden
roerloos wachten
schoenen
op de instap
van jouw voeten
niets is meer
zoals het gisteren was
zelfs de zon
kleurt anders…
De weg liep dood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
619 hoe konden zij
niet zien
dat de wereld
aan hun voeten lag
welke angst
strooide er zand
in de ogen
van hen beiden
dat de maatschappij
te intens was
te groot leek
om te overkomen
waar woorden
stokken, en tranen
het verdriet niet
stelpen kunnen
blijft het gemis
voor altijd
voelbaar…
De stormen voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
615 Bij het afscheid van Thessa gisteren…
Doortocht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 Slaapdronken geuren
gebakken kaas en uien
de trap op.
Beneden betaal ik pas tol
als de overkant van
je stemming bereikt is.
In de hemel verdien ik
gratis boodschappen
voor op je graf.
Een bloemenzee
voor aan het stuur
van je nieuwe scootmobiel.
Wat je ervan bakte
reist voor altijd
met me mee.…
Ochtendgloren
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.664 Onverwacht, terwijl de eerste zonnestralen
de horizon behoedzaam streelden,
voerde de zuidenwind je laatste adem mee
langs de zoute Zeeuwse kust.
Jouw laatste adem was,
zoals zo vaak je woorden waren:
zachter dan fluweel.
We huilen gaten in de dag,
en storten tranen in het Zwin.
Gedeelde woorden brengen troost.
En morgen, na een zware…
Nocturne
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
524 De avond is gevallen;
’t geluid op straat verstomt.
Het laatste vogelfluiten
bereidt de nacht die komt.
Een bord met nog wat eten
ligt eenzaam op het blad;
het was al ‘n tijdje duidelijk
dat je geen trek meer had.
En nu heeft dan het donker
zich rond ons neergelegd;
geen woorden zijn meer nodig
want alles is gezegd.
Niets hoeft of…
Jouw blauw-dooraderde hand.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
999 Ach, hoe strekte je eens je blauw-dooraderde kleine hand naar me uit en hoe zei je: "Ge bent m'n kind."
In een houten doosje bewaar ik sinds jaar en dag een lok van je zachte, grijze haar, die ik voorzichtig heb afgeknipt toen je, buiten bewustzijn, op je stervensuur wachtte.
Op die foto uit 1951 sta je als meisje in een vlinderachtige jurk…
Plotsklaps
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 veranderde alles
van één op de andere minuut
stapte je in een film, waar je helemaal
nooit in had willen zitten
niet dat je 'n keuze kreeg
wat een uur geleden nog normaal was
lag nu in duigen, de fundering
onder jouw bestaan weggevaagd
wat rest zijn ontelbare scherven
waarin jouw leven uiteen geslagen ligt
stukje bij beetje veeg je het…
Het breekt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 Het kraakt.
Het knarst.
Het trippelt dichterbij.
Een geest
slaapt in zijn stoel.
Zijn kennis geeuwt
benauwdheid.
Angst
stilt zijn adem.
Stoerheid schuifelt af
als ik hem aanraak,
breek.…
Verlatingsangst
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
563 Niets of niemand zal bij me blijven;
niets of niemand dan deze vier:
deze pen, dit lamplicht, dit bureau, dit papier
In de wanhoop van mijn verlatingsangst
ben ik hiervoor het bangst;
dat ook zij zullen deserteren…
Rechtsomkeert
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Ze vindt met uitgestrekte armen
haar rode wollen mantel
- die stoel wordt nooit verschoven -.
De straat wacht onverlicht, verlaten.
Zij kent de weg met ogen dicht
weet waar de kuilen zijn
waar opgestoken tegels.
Een hond waakt over zijn domein.
Er komen stappen ongehoord zacht naderbij
omringd door langvervlogen rook
zwaar ademt ze…
Veel plezier
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.146 Ik kan mijn draai niet vinden,
mijn hoofd is er niet bij,
sinds jullie zijn vertrokken
zijn jullie ’t dichtst bij mij,
ik zie het vliegtuig stijgen,
mijn hart stijgt bonzend mee
tot jullie veilig landen,
dan landt mijn onrustwee.
Je mailtje meldt; daar gaan we,
mijn handen gaan ineen,
je foto wordt bureaublad,
de baby slaapt sereen.…
i.m Woes de Poes 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
497 mijn warmte
laat je koud
elk woord is
ongehoord
geen kus die jou
tot leven brengt
raakt wel
misschien
je ziel…
Ontvlugting
gedicht
3.8 met 4 stemmen
9.283 Uit hierdie Valkenburg het ek ontvlug
en dink my nou in Gordonsbaai terug:
Ek speel met paddavisse in 'n stroom
en kerf swastikas in 'n rooikransboom
Ek is die hond wat op die strande draf
en dom-allenig teen die aandwind blaf
Ek is die seevoël wat verhongerd daal
en dooie nagte opdis as 'n maal
Die god wat jou geskep het…
Te laat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
606 ik ben te laat
met het vertellen over
de vele uren
die ik er vertoefde
in de hoedanigheid van
welke rol dan ook
werd er altijd muziek gemaakt
en genoten van een kop thee
nu de dood op de deur heeft geklopt
en z'n entree gemaakt
is de muziek opgehouden
maar koester voor altijd
de herinneringen aan toen…