Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

Besef

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 658
Toen de wind opstak niet eens zo'n sterke die de warmte van het vlakke land verdreef werd de deken van beschutting en het aangenaam vertoeven in oneindig diep gedeeld. Kant of wal, wat kan het bieden naakt en met tranen overdekt die rolden van het klein talud om zich te voegen bij het water en het sterk doorbuigend riet. Wie kent niet…
Evert de Boer20 september 2014Lees meer >

Plek

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Een plek verplaatst niet maar jouw gedachte draait tegen de klok om mij heen. Duizelig leef jij tussen mijn oren in mijn gedachte na het plaatsen van de laatste steen. Jouw naam gegrafeerd je rust gevonden eeuwig op jouw laatste plek. Sierlijk gekarakteriseerd hier ik je uitzwaai vanaf jouw laatste vertrek. Een plek verplaatst…

Orgaandonatie

snelsonnet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 995
Wim Overweg zal ook een keertje sterven, Op dat moment verzacht voor hem de pijn Dat zij, die door hem uitgekozen zijn, Zijn longen, hart en nieren zullen ‘erven’. Tevreden gaat hij door de hemelpoort: Hij leeft hierna in zijn organen voort.…
Wim Overweg13 november 2014Lees meer >

De hand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.303
De kamer en de kast zijn vreemd en leeg. Een vetvlek op de bank zegt waar je jaren zat. Toch geef ik jou de hand. Ik voel het grove van de grond. Jouw kas met druiven, het hoekje met de pruimenbomen, die onder stenen zijn verdwenen. Ik voel de tuindersknoken, die nog ergens moeten zijn. Jij zegt met moeie longen: ‘Zo, ben je…

Afscheidsdienst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 761
één grote gaap van de kleinste telg geeft aan dat het te lang duurt…
LadyLove12 december 2014Lees meer >

Queeste

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 630
Aan de achterkant van het welkom nam ik ruimteloos mijn plaats in bij mijn geboorte raakte ik verweesd en mijn ouders hadden het eeuwige leven de weinige woorden die ik had verdwaalden tijdens het spreken zelfs in mijn dromen had mijn stem geen naam doofstom liet gebarentaal niets van zich horen ach, ik voelde…
Inte feelders14 december 2014Lees meer >

Oudejaarsdag aan zee.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Het strand ligt er verlaten bij, alleen een hondje snuffelt hier en daar. Een vogel vliegt nog argeloos, op de laatste adem van het jaar. Ik zoek naar woorden in de zee maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet. De vloedlijn wordt alsmaar verlegd en 't strand blijft spiegelend geveegd. Wat bracht de zee wat nam de tijd te worden tot…
Evert de Boer30 december 2014Lees meer >

Op de drempel van

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.060
In het verweesde huis sta ik nog even stil met de wijsheid van het kind loop ik mijn jeugd nog eens voorbij onvolwassen kijk ik terug twee paar ogen zonder leden kijken hoopvol over mijn schouder mee ik sluit de mijne … en zie het achtergelaten leeg gevuld met het gemis van niet te vergeten dagen vergeef me om dát wat ik…

Palmolive

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.053
Zo eindigt zeep: een smalle tong, soms grijze barstjes in de lengte. Olijven, palmen: niemand dacht aan warme landen, 's ochtends vroeg, wanneer het raam nog donker was. De zeep lag in het plastic bakje. Schuimbelletjes, half weggegleden, dat was je moeder of je vader. Kleine tongen, wit of groen, steeds dunner, met een scherpe rand,…

De weg

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Op wegen speelde wij onze verlaten route een oneindige horizon in het vooruitzicht. Op wegen deelde wij gespeelde situaties maar de toekomst was op de splitsing gericht. Ondanks onze rotondes die wij hadden ingebeeld rij jij door jouw tunnel naar het begin van het licht.…

Verzopen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Kan de lucht, de wolkenlucht, aan mij voorbij trekken, gelijk een kinderrijm van hop en holala of liever nog: een zin uit een liedje van een Vlaamse meidengroep? ‘Een klein geel visje in een zee van blauw.’ Naast de zee gedropt.…

Voor altijd binnenin

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
ik leg je in een bed van geleende woorden sprekend over jouw liefde de schoonheid die daaruit voort kwam van toen het leven nog zachter kleurde tot vleugels je konden dragen…
LadyLove18 maart 2015Lees meer >

palliatief

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
de reis bevalt me niet het doel evenmin je hebt geen van beide gekozen en toch zal je gaan je moet wel de reis doen we mee voor het doel stappen we weg het is jouw ongekozen doel jouw eindpunt en teruggaan is onmogelijk voor jou wij zullen een beetje terug reizen ons enkele memorabele anekdotes herinneren en aan het doel hebben we…
jandeb21 maart 2015Lees meer >

Onverwacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
bewolking dreef voor de zon opdat zij nooit meer schijnen zou nooit meer je oogopslag noch je lieve warme glimlach de hemel huilt haar wolken leeg nu je bent weggerukt de leegte immens…
LadyLove27 maart 2015Lees meer >

naschok

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 726
verder is een groot woord als je aan de grond genageld staat de schok zindert nog na je lijf protesteert en haalt daar alles voor uit de kast tranen hartkloppingen gemis gedachten die stilstaan en met moeite naar de volgende minuut kunnen gesleept worden verder is zo ver nu en toch verzet je ongemerkt de ene voet na de andere in een…
jandeb1 april 2015Lees meer >

Voor altijd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
ik schrik wakker in een leeg bed waarin ik je adem hoop te vinden roerloos wachten schoenen op de instap van jouw voeten niets is meer zoals het gisteren was zelfs de zon kleurt anders…

De weg liep dood

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
hoe konden zij niet zien dat de wereld aan hun voeten lag welke angst strooide er zand in de ogen van hen beiden dat de maatschappij te intens was te groot leek om te overkomen waar woorden stokken, en tranen het verdriet niet stelpen kunnen blijft het gemis voor altijd voelbaar…
LadyLove11 april 2015Lees meer >

De stormen voorbij

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 615
Bij het afscheid van Thessa gisteren…
Adeleyd15 april 2015Lees meer >

Doortocht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
Slaapdronken geuren gebakken kaas en uien de trap op. Beneden betaal ik pas tol als de overkant van je stemming bereikt is. In de hemel verdien ik gratis boodschappen voor op je graf. Een bloemenzee voor aan het stuur van je nieuwe scootmobiel. Wat je ervan bakte reist voor altijd met me mee.…

Ochtendgloren

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.664
Onverwacht, terwijl de eerste zonnestralen de horizon behoedzaam streelden, voerde de zuidenwind je laatste adem mee langs de zoute Zeeuwse kust. Jouw laatste adem was, zoals zo vaak je woorden waren: zachter dan fluweel. We huilen gaten in de dag, en storten tranen in het Zwin. Gedeelde woorden brengen troost. En morgen, na een zware…

Nocturne

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 524
De avond is gevallen; ’t geluid op straat verstomt. Het laatste vogelfluiten bereidt de nacht die komt. Een bord met nog wat eten ligt eenzaam op het blad; het was al ‘n tijdje duidelijk dat je geen trek meer had. En nu heeft dan het donker zich rond ons neergelegd; geen woorden zijn meer nodig want alles is gezegd. Niets hoeft of…

Jouw blauw-dooraderde hand.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 999
Ach, hoe strekte je eens je blauw-dooraderde kleine hand naar me uit en hoe zei je: "Ge bent m'n kind." In een houten doosje bewaar ik sinds jaar en dag een lok van je zachte, grijze haar, die ik voorzichtig heb afgeknipt toen je, buiten bewustzijn, op je stervensuur wachtte. Op die foto uit 1951 sta je als meisje in een vlinderachtige jurk…

Plotsklaps

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
veranderde alles van één op de andere minuut stapte je in een film, waar je helemaal nooit in had willen zitten niet dat je 'n keuze kreeg wat een uur geleden nog normaal was lag nu in duigen, de fundering onder jouw bestaan weggevaagd wat rest zijn ontelbare scherven waarin jouw leven uiteen geslagen ligt stukje bij beetje veeg je het…

Het breekt

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Het kraakt. Het knarst. Het trippelt dichterbij. Een geest slaapt in zijn stoel. Zijn kennis geeuwt benauwdheid. Angst stilt zijn adem. Stoerheid schuifelt af als ik hem aanraak, breek.…

Verlatingsangst

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Niets of niemand zal bij me blijven; niets of niemand dan deze vier: deze pen, dit lamplicht, dit bureau, dit papier In de wanhoop van mijn verlatingsangst ben ik hiervoor het bangst; dat ook zij zullen deserteren…

Rechtsomkeert

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
Ze vindt met uitgestrekte armen haar rode wollen mantel - die stoel wordt nooit verschoven -. De straat wacht onverlicht, verlaten. Zij kent de weg met ogen dicht weet waar de kuilen zijn waar opgestoken tegels. Een hond waakt over zijn domein. Er komen stappen ongehoord zacht naderbij omringd door langvervlogen rook zwaar ademt ze…

Veel plezier

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Ik kan mijn draai niet vinden, mijn hoofd is er niet bij, sinds jullie zijn vertrokken zijn jullie ’t dichtst bij mij, ik zie het vliegtuig stijgen, mijn hart stijgt bonzend mee tot jullie veilig landen, dan landt mijn onrustwee. Je mailtje meldt; daar gaan we, mijn handen gaan ineen, je foto wordt bureaublad, de baby slaapt sereen.…

i.m Woes de Poes 2

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 497
mijn warmte laat je koud elk woord is ongehoord geen kus die jou tot leven brengt raakt wel misschien je ziel…

Ontvlugting

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 9.283
Uit hierdie Valkenburg het ek ontvlug en dink my nou in Gordonsbaai terug: Ek speel met paddavisse in 'n stroom en kerf swastikas in 'n rooikransboom Ek is die hond wat op die strande draf en dom-allenig teen die aandwind blaf Ek is die seevoël wat verhongerd daal en dooie nagte opdis as 'n maal Die god wat jou geskep het…

Te laat

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
ik ben te laat met het vertellen over de vele uren die ik er vertoefde in de hoedanigheid van welke rol dan ook werd er altijd muziek gemaakt en genoten van een kop thee nu de dood op de deur heeft geklopt en z'n entree gemaakt is de muziek opgehouden maar koester voor altijd de herinneringen aan toen…