6828 resultaten.
Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
gedicht
3.3 met 169 stemmen
178.449 Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
en wankelde mijn armen in en zag mij aan
ik zag haar ogen vochtig, donker en verleidend staan
in een vermoeid gezicht - zij bleef de ganse nacht
en stamelde mij toe dat zij een offer bracht
aan mijn verlangen - en brak in tranen uit
en lachte schamper, roekeloos en luid -
het was een vreemde trieste…
Hemelvaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
875 Bergen stapelen zich op,
de wind slijpt de toppen
scherp in snerpend wit,
de dalen dwalend en donker.
Ik eet mezelf leeg
met vezels en draden.
Een gevlochten gevecht,
dronken en vleugellam.
Kolkend en wentelwiekend
strooien woorden in het rond.
Satellieten suizen signalen,
aards gevecht tegen de dood.…
ANGST TIKT DE TIJD.
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.049 Een gang zo lang en zwart
met kille koude muren
waar handen tastend voelen
en ogen in het donker turen.
De geuren van de schimmel
indringend worden opgesnoven
vrijheid die ik zoek
in uitgang ergens boven.
Angst knijpt mijn keel dicht
misselijk maken mij de geuren
op zoek ben ik naar licht
op zoek naar open deuren.…
Het Mooiste Feest
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
4.589 Over ons land
een hangende,
dichte mist
troosteloos
en droevig
is de componist
Lichtjes door
de sluier
en het ver-gezicht
Donkere dagen
voor de kerst
zoals gebruikelijk
en zoals gewoon
een virus nu
aannemelijk en
bewegelijk
is nu niet ongewoon
Maar tussen
de misere door
brandt licht
van hoop en kracht
omdat eens in
duistre…
December
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
983 December is de maand van donkere dagen
met weing zon en nauwelijks nog kleur,
de winter staat in feite voor de deur
en grenzen tussen dag en nacht vervagen.
Zou het daarom zijn dat somtijds mensen klagen
dat alles in ontdaan van flair en fleur
en het leven lijkt verworden tot een sleur
nu grenzen tussen dag en nacht vervagen?…
Geen dromen meer
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.083 Waar vind ik nog ergens een houvast
in de donkere wereld in mijn hoofd ?
Ik verlies mezelf steeds zonder hoop,
mijn dagen worden genadeloos vermoord.
Gewoon een verlangen naar een gebaar,
een zachte streling over mijn haar,
een ontmoeten van twee begrijpende ogen,
ooit heb ik mezelf in jou verloren.…
bloemen groeiend uit vergetelheid
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.254 ik heb op wolken gelopen
mijn lichaam in de zon
sterren voor het grijpen
geluk dat niet op kon
je gaf me lente met
de smaak van eeuwigheid
er bloeiden bloemen
groeiend uit vergetelheid
we zomerden in warmte
met lange dagen zon
donker koelde onze huid
verliefde krekels zongen luid
we deelden in de oogst
van bontgekleurde herfstdagen…
Bekering
gedicht
4.0 met 26 stemmen
17.242 Uit Uwe Hand ten tweede maal geboren,
schrijd ik U uit het donker tegemoet.…
herinnering
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.584 gaan we missen
Voor jou; geen nieuwe dag
Laatst nog met een biertje;
Buiten op het terras;
Herinneringen op een kiertje;
Wilde dat het nog; was
Jij bent bevrijd
In het leven een stem
Overal je aanwezigheid
Zonder maar een rem
Liefhebbende dierbaren;
Met jouw kracht;
Zij zullen zich voor het laatst scharen;
In een voor jou; zo donkere…
Zo Zacht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.766 Of als het ´s avonds donker is.
Maar de lade die blijft dicht.
Ooit was een plekje op de bank,
Daar waar het behoorde.
Wachtend op jouw lijf,
Zich warmend aan het dons.
Het lag alleen alweer een tijdje
Slordig ongebruikt te zijn.
Daar midden in mijn kamer.
Onverdraaglijk in het zicht.
Dus ligt het nu verscholen.…
Zwarte mist
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.052 stappen meer terug
dan vorderingen makend
en alles enkel maar in zwart
niemand zag het, geen lachen,
die druk, die pijn van het alleen zijn,
dat verwoestend alleen zijn
mijn geest, vele malen
gestorven in de koude zwarte mist,
en in vreselijke staat:
toch was het mijn omhulsel slechts
dat rilde
nu kom ik uit mijn grote donker…
Zij
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.503 Ze heeft blauwe ogen met lange donkere wimpers,
Haar kijkers diamantzuiver, puur en ongeschonden.
Haar beentjes in een X onder haar lijfje,
En een bol buikje dat staat buiten verhouding.
Haar armpjes en beentjes zijn mollig en zacht.
Ze heeft een klein neusje met blozende wangen en
een mondje dat graag naar mij lacht.…
ZO PIJNLIJK - - - (stappenteller 6)
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.071 Tijd voor een goed verantwoord
dus goed doordacht gedicht
dat volgens kenners pijnlijk
en tegelijkertijd verheffend is
Over het strompelen in de tijd
de kou in al mijn botten
streeds strammer gaat mijn pas
en donker is de weg
Nee, 't moet nog pijnlijker:
de "rugzak" wordt nu ook te zwaar
en trager wordt het lopen
aan het eind mijzelf…
die jazz deed spreken
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
707 je nam de donkere tonen
je lijf voelde het ritme aan
wiegde loom in de cadans en
zacht pakte je stem haar kans
ze klom omhoog uit het
meeslepend gaan van drum
en sax die iedereen
zijn eigen weg aangaf
vibreerde mee met de
trompet die juist een
hoge c had neergezet
en rustte in de altviool
je lichaam was hun melodie
je…
Voelde levend vingers sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
650 je koos voor dood
in uitzichtloos
voelde levend
vingers sterven
vegeteerde zonder greep
niet nog een week
het was wat jou betreft
wel mooi geweest
je opende een deur zonder
lijdzaam af te wachten
we hopen dat je binnen komt
met het laatste van je krachten
wij drempelen een levenlang
weten van jouw laatste gang
maar donkeren…
De kolenkelder (een kinderrijm)
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.402 Als je gestreeld wordt door de spinnen
jou donkerheid niet lekker zit
de geesten jou dan zien als buit;
je kunt van schaduwen niet winnen
al vul je snel de kolenkit,
je komt die kelder nooit meer uit.…
Onrust
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.301 Ook heb ik de bergen
van de Sierra Nevada beklommen
teneinde te ervaren
hoeveel sterren je kunt zien
als het ècht
heel erg donker is.
Toch voel ik me rusteloos
en moet ik steeds opnieuw vertrekken,
want waar ik ook was
en wat ik ook zag,
nooit heb ik de verte
dichterbij kunnen halen.…
want sterke vrouwen baarden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
873 grijze wolken jagen
weerbarstig buigt het riet
regen daalt met vlagen
een einder is er niet
donker land gebeukt
door woeste krachten
verzet met hand en tand
toont meedogenloos verachten
geen harmonie maar grof verzet
weerspannigheid en grote moed
dat heeft het land gered en
maakt karakters zichtbaar goed
de mens uit deze aarde
vertoont…
van ramadans bevallen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
751 zie takken vallen
de maan verweesd
van ramadans bevallen
ja het was feest
een week geleden
ik hoor de imams
in gebed steeds van
de minaretten klagen
maar ook geloof heeft
zo vandaag zijn vragen
de allerheiligen
zijn niet van steen
hun sokkels dragen
eeuwigheid en ook zij
vragen een wereldfeest
later weer de
donkere kant…
De lust
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.334 want ik ben zo ontzettend gek
van jou
nog iets
hou van jou
blijf lekker gek jezelf
en verlies jezelf maar
in mijn donkere ogen
in oneindige dromen.…
Volle maan
poëzie
3.0 met 11 stemmen
2.983 In een stoet van grijze wolkenvlokken
Trekt de maan naar 't Zuiden, naar de zee:
Al wat jong is, voelt zich aangetrokken:
Vissermeisjes waden langzaam mee:
Voeten scheemren onder donkere rokken
En weerspieglen in de blanke ree!…
Het zwarte jurkje
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
573 ik heb de nachten geel gezien
je angsten schreeuwden rood
je wist niet of het donker was
omdat de kleur je dat verbood
het zwarte jurkje in het
goud dat uit je ogen vloeide
streelde heel uitdagend langs
je huid omdat je lijf mij boeide
de zon weerspiegelde
het blauwe kleuren van de zee
ze brandde huid en haar en
nam in rook je kleding…
Goudzoeker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
471 Zoals een donkere vrouw hem
krankzinnig kan maken, zo is de dood
een wervelstorm die aanhoudt.
Jouw liefde voor de onderwatergrotten
van de menselijke ziel
is buigzaam als natte klei,
een vloeiende golflijn van
de Indische Oceaan.…
Koord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
498 Van mijn gevoelens
Links is pikdonker
Golvend water, veels te diep
Om ooit nog boven te komen
Rechts is het prettig
Kabbelend water, te ondiep
Om in weg te zinken of te verdrinken
Een wind waait naar links,
Zoeft langs me heen, trekt me mee
Ik struikel, wankel en val
Zwemmend vecht ik me naar rechts
Door de kolkende donkere…
De ruïnes van vandaag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
640 ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde de middagzon
en tunnelde de schemer
met het zwart van late avonden
werd magisch realist
joeg het laatste restje daglicht
naar grijze wagens door de kist
de nacht heeft ons begraven
in het donker…
Van je ras ras ras
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
830 wohoheeeojo
de pakjesboot van sinterklaas
stoelen en tafel aan de kant
daar gaan we met zijn allen
en ik alleen
voetjes van de vloer
gezellig hoor
erna naar
as the World turns kijken
ze doen het met zijn allen
om en om
maar ik kijk
al etend
met het bord op schoot
en een servet voor de vieze vingers
het wordt steeds vroeger donker…
Oma's eenzame kerst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 Oude oma zit in haar stoel voor het raam
Maar daar is eigenlijk niet zo veel te zien
Ook is het erg donker en triest bovendien
Oma voelt zich verdrietig en heel eenzaam.
Wat te doen met de komende kerstdagen
Zo helemaal alleen in haar grote huis?
Het huis voelt niet meer als haar thuis
De stilte en de leegte is haast niet te dragen.…
Je flirt elke dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.071 Je flirt elke dag
Ik weet, jij grote
donkere berg,
je bent niet zo dreigend
als je wel lijkt.
Want jij raakt
elke dag weer
de harten van
de bomen en planten door
aan de wolken
hun overvloedig water
te vragen.
Jij tilt elke dag
de bloemen liefdevol op
om ze te laten pronken
met hun schoonheid.…
Vanzelfsprekend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.180 zo vertrouwd
Jouw warmte in mijn bed
die ik zo koester en bemin
Het friemeltje aan het voeteind
met jouw voet daar tussenin
Onze eigen kussens
strikt gescheiden op het matras
Het vaste ritueel
van ieders avondplas
De strijd van het erin gaan
in de winter haast een hel
Jouw zachte ademhaling
en de snurkjes die ik tel
Gesprekken in het donker…
MET KINDERLIJK GENOEGEN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
562 Lang niet altijd ging het soepel
Zat ik in een tunnel klem
Crashte ik, want had geen rem
Sprong ik braaf door ieders hoepel
Jouw hang naar de blauwe koepel
Donker zwijgen, mijn woestijnstem
Leidden niet tot carpe diem
Onze levensstroom werd troebel
Nu we aren leerden lezen
Alle soorten vruchten proefden
Zijn we weer in 't paradijs…