12372 resultaten.
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
849 Schaduwen stromen voorbij
door de takken bladeren
Alsof ze op de aarde vergaderen
bruin rood op natte klei
Nevels hangen in de lucht
de herfst in al haar geuren
Takjes die langzaam verkleuren
breken in een zachte zucht
En mijn voeten nat en koud
laten me steeds verder verdwalen
Gedachten worden mooie verhalen
in dat wonderlijke woud…
Vriendschapskuierend
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.200 samen kuieren
door de beukenallee
zwijgend
zoals dat mag, kan
delend het zonlicht
dat speelt
rond schaduwvlagen
geen vragen
enkel het gefluister
langs de blaadjes
echoënd in de wind
wetende
hoe de herfst
kleurend naar kaalheid
steeds haar weg
naar de winter vindt
maar ook,
hoe verborgen knoppen
weten te overleven
hoop…
ONGRIJPBAAR
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
638 Gedachten compleet ongrijpbaar
je schrijft ze op: structuur is duur
stilte steeds meer onbetaalbaar
de spinsels blijven malen
vormen nieuwe hoofdstukken
als ze elkaar weer inhalen
door in het niets te turen
denk je dus dat je bestaat
maar wat je daarna achterlaat
zijn vooral verloren uren
wil je dit boek gaandeweg sluiten
moet je weten…
Het hek van de dam
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
538 het water
wilde niet scheiden
in jouw stroom en de mijne
het bleef vloeien
uit de bron die we
samen hadden geslagen
ik geselde wind
jij verdroogde de regen
wij kwamen elkaar steeds weer tegen
hebben de vloed
toen gesplitst bij de oorsprong
met stenen de bedding verlegd
maar het hek van de dam
heeft het niet kunnen houden
wij…
Van tijdelijke aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 En ook al sluit ik mijn ogen,
als ik wakker word ben ik het nog steeds.
Er gaan geen dagen voorbij
dat ik iemand anders ben.
Duizenden keren opgestaan,
ik blijf degene die ik ben.
Zijn dromen de waan van de dag
of een echo van een oude stem.
De stem van iemand zoals ik was.
Die niet meer is zoals ik nu ben.…
Kleurbestuiving
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
598 Dat lome, luie licht
ronddwalend in schemeruren
waarin honden van rondom
de nacht aanblaffen
de dagwarmte zich rept
naar de onvindbare slaapstede
en een vroege ster binnensluipt
Juist dat late licht vindt
- zonder enig zoeken -
achter uitdovende dagdromen
en in de onkuise hoeken
van mijn zevenkantige cirkel
steeds de verborgen weelde…
Mineur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 Met een zak vol wind
gevoelig als een kind
vrij van baar geluiden
ver van huis
gearmd
met een jeneverfles
en de kleur
van een verlegen hoer
hongerig vreet verdriet
aan mijn lijf
zoet geklaag
van moeder de wind
onder mijn voeten
is de grond onder mij
vandaan gevlogen
met lege handen
wacht ik verdomme
steeds langer
op een volle fles…
voor mijn oudste zoon . lieve Ferry
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.760 Leer leven van het zoete water
dat stroomt steeds
met de golven mee
dat het nooit
zijn kracht meer zal verliezen
en toch...…
Een duizendkunstenaar
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.765 Hij kan een hand vol zand
leeg laten lopen op het strand
uitkijkend op de golven
die elkaar steeds weer bedelven.
Hij kan een meisje aanzien
met zoveel liefde in zijn blik
dat zij zich tot hem richt
en vuur vraagt voor haar sigaret.
------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten, 1993.…
Ergens in de wildernis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
746 Nergens stilte nergens rust
jachten zonder tijd te nemen
voortgedreven door één doel
steeds meer en meer in ’t leven
hogere status rijker aanzien
en van niets ooit genoeg
ik heb mijn eigen stek gevonden
voor mij hoeft het niet meer zo
wil leven in velden en bossen
in natuur waar echte rijkdom is
genieten van de rust en stilte
ergens in…
Kort krabbeltje aan mijn liefje
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.156 elkaar gevonden na onze beden
ze zijn verhoord ja en amen
zorgen behoren bij het verleden
voor deze heer en zijn dame
We zijn elkaar trouw
en zorgen voor elkaar
dat is van iemand intens houden
ons bootje vaart
maar wel steeds behouden…
Teveel regen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
870 Niet wachtend maar langzaam uitgedoofd omdat de tijd steeds voor een natte schaduw kiest.
En de stilte klettert als de boodschap die geen woorden
maar dezelfde echo heeft.
Van kleuren die niets meer vragen en elk spiegelbeeld troosteloos bedekken met
een begraven zonlicht en verloren beloftes.…
Wat als het leven.
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.376 Verder, steeds verder,
tot de tijd je helpen zal
en je pijn verzacht.…
Wachtende kou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
813 De kou die steeds antwoordt met een eenzame echo.
En een stem die geen warm gehoor zal vinden
of het licht van de eenzaamheid zal verwarmen.
Want de vragende tijd is verloren
in beloften die geen kou verdragen.
En geluk begraven waar de kou wacht
als de boodschap die alles bewaart
wat mijn dromen niet meer
kunnen vinden.…
Alles rustig aan het front
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
743 Oorlog in stilte
Stommetje spelen
Steeds sterker de kilte
Wat kan het schelen.
Wegen uiteen
Waarheen weet geen hond
Met harten van steen
Alles rustig aan het front.
13 november 2011…
We zijn ontgrensd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
591 Het zijn in ons doet steeds opnieuw
de grenzen breken – vaag voelen wij
de wekroep die niet enkel hier en
nu gelenigd wordt. We kunnen
niet bezitten wat ons trekt, de roos
is roos, ook los van ons begrijpen.
We zijn ontgrensd en leven met
onstilbare verlangens, met oneindigheid.…
Waanzin
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
818 Mijn vader eet slechts hugenoten
mijn moeder leeft op kikkerdril
mijn opa die is platgespoten
mijn grootmoeder had maar een bil
Mijn kinderen laten rukwinden, ruikend
naar benzodreen en fosferaat
voor de relatie is dat zeer fnuikend
vooral als je steeds in hun windrichting staat
En ik, ik kan alleen maar schrijven
over de liefde die ergens…
aan Marie
poëzie
2.5 met 11 stemmen
2.126 Ze waren in mijn harte reeds,
(Nu 'k 't achteraf bezie),
Gestapeld en ze smachtten steeds
Naar 't minnen van Marie.
Nu rollen zij tezamen snel
Mij uit een minnaars mond
En dansen in een woordenwel
Uit 's harten diepste grond.…
Praatte met gebroken steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 stootte tegen glas
dacht de wereld transparanter
dan die in betreden was
vol uitzicht
in een perspectief van jaren
maar de kennis moest ik zelf vergaren
ik liep weg
met stilte om me heen
praatte met gebroken steen
zij hadden de massa’s
zien passeren in hun
steeds opnieuw proberen
tot de eenling overbleef
die zich met de rust kon…
Silencio!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 Het heden weer met ooit bedreigen,
niet zien wat is, maar steeds wat was,
wie nooit van deze kwaal genas,
kan nimmer tot dit inzicht stijgen:
van oude liefdes moet men zwijgen.…
Bewaren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 ik zal de woorden voor je bewaren
lieve woorden van weleer
zodat je me niet meer hoeft te vragen
want dat doet nog steeds zo'n zeer
ik geef de zinnen aan de reden
die onthoudt ze dan met trots
het zoete minnen blijft vermeden
eens was jij voor mij mijn rots
ik stel geen vragen aan het zonlicht
geef de toekomst aan de wind
wil de last…
definitief
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
964 (voor vriend, bij het afscheid van lief)
nu jouw aardse wezen eeuwig
voortgang vindt
ik blijf hier en beleef de warmte nog
opnieuw -steeds weer- opnieuw
elke dag
ik heb
jouw beeltenissen opgeslagen
in de kamers van mijn hart
de mooiste laten stil
een glimlach in mijn ziel verdwijnen
langs mijn lippen spreekt
als immer
jouw…
her intreden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
759 steeds opnieuw beleef ik de wereld
raap mijn vruchten van de dorre grond, onderhandse
afgeronde buigingen
dan weer spoelt mijn waterweg langs
gladde keien, uitgesleten groen en rond
de stamvoet van mijn moederboom
de stenen zijn geteld, hun aantal ketst
op ruwe bodems
oeverloos verlaat mijn weten
en ik draag de vogels naar hun hogere…
Belofte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
674 Hoe vaak in zwart doorwaakte nachten
de dood ook kalm zijn troost aanprees,
steeds overwon (uit hoop of vrees?)
het ongewetene dat wachtte.
Wat alles nog voor mij beschoren
zo in de schoot der goden lag,
ik strekte naar de nieuwe dag
opdat het mij zou toebehoren.…
terras
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 op het terras overkapt door wolken
en dan opeens een vrouw uit Canada
ze is een Indiaan zegt zij en dat zie je dan
en daarna is er nog de geluidstechnicus
van de Melkweg waarmee je praat en lacht
maar dan gaat iedereen weg en zijn
alle stoelen leeg terwijl jij er nog bent
je zoekt naar een einde en naar een reden
waarom je nog steeds…
Hockey
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.190 .
----------------------------------------------
Een hockeybal die sla je met een stick,
Althans, zo zou het bij die sport steeds moeten,
Maar komt zo’n bal dan tegen een der voeten,
Dan zijn - bij opzet - sancties vaste prik.
Het “aangeschoten hands” kent men er niet,
Bij hockey heet dat “aangeslagen feet”.…
een jaar nadien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
607 Antonius leidt nog steeds: ik zoek
maar vind de weg rond brokken zelfverlies
elk stukje “toen” van jou- mama, verkies
en koester ik
in rijtjes stil geluk
zie ik stukjes levensles, beschreven
op een vingerhoed vol kleur
jouw wereldreis
groter niet
maar ook niet kleiner dan de wijs
van liefde die er is
zo rijk is mijn gemis…
kabouter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Toch heeft hij veel aanbidders
in onze maatschappij,
die vast in hem geloven,
men haalt hem er steeds bij.
De sprookjes die men ons vertelt
vanuit regeringshoek,
komen van mijn kabouter,
voor hem gesneden koek.
Met hem bij ons is het zo fijn
en als ik hem soms mis,
dan doet hij zeker in Den Haag
werken der duisternis.
Efeze 5:11…
Breek me de klep niet open
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
774 hé, grote grijze
ik voel me leeg vandaag
het groenvoer met slakken
ligt nog steeds onder de haag
en jij, jij krijgt om de haverklap
de volle laag
gescheiden, ’t doet me wat
ik krijg kramp in m’n maag
ach groentje, wees blij
jij krijgt het bruidsboeket
ik de razernij van een stamper
die mijn schedel plet…
Onderbroek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 Maar weer mis ik de slag in de cultuur,
Ik heb nog steeds geen slipjes aan de muur.…