12801 resultaten.
Westerkwartier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Thuis voel ik me hier
Al was ik er geboren
Eén met schepping,
Met mens en dier,
Elke boom, elke struik
Zo eigen, zo vertrouwd
Zo veilig voel ik me terwijl
Mijn leven zich hier ontvouwt…
Collecte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Hij trekt zijn allervrolijkste gezicht
Als hij daar met zijn busje aan komt lopen.
Ofwel de voordeur zwaait dan voor hem open,
Ofwel de voordeur blijft hermetisch dicht.
Hij is niet van een wereldvreemde sekte….
De Hersenstichting hield weer haar collecte.…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…
Maart
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.703 Nu gaat de felle koude
Al meer en meer voorbij
En komen wij al zachtjes
In ander jaargetij.
De zwarte spreeuwen komen
Terug naar 't oude nest,
En wandlen op de daken
En pruttlen al haar best.
Ook vangt weer 't moedig haantje
Met zijn schel kraaien aan,
Terwijl de lieve hennen
Druk aan het leggen gaan.
En legde er een haar eitje,…
Als bestonden ze niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 Vaal het late voorjaarslicht
Dat zonder verd're gedachten
Plotsklaps van kleur verschiet
In uitbundige zomerzon -
Waarin alle pijn en verdriet
Onzichtbaar versmelten
Als bestonden ze niet…
Het vogelke
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.135 Hoe is het mooglijk dan
Dat men u vangen kan
Vogel, gij licht van pluim.
Vliegend door het ruim;
Die langs de loverhang,
Nachten en dagen lang,
Ons stemt tot goede luim
Door klank en zang.
Gij zit thans in de kooi
Treurig, niet half zo mooi
Als toen ge door het bos
Vloog blij en los;
Spreken dat kunt gij niet,
Maar wen ge uit ’t kooitje…
Beweging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
844 Bewegen moet je,
Bewegen dag aan dag,
Bewegen naar noord of
Zuid, oost of west,
Dat maakt niet uit,
Maar bewegen moet
Je, elke dag weer,
Elke minuut, elke
Seconde, immers
Stilstaan is een zonde
Die je vast laat
Roesten aan de plek
Waar je staat - bewegen
Bewegen, bewegen,
Ook al is dat niet
Iets waar jij om maalt,
Beweeg…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
596 we hebben elkaar ontmoet
aan de buitenkant
je bracht de zee
en tussen gesprekken door
het blazen van de boten
omdat er op dat moment
geen woorden waren
of te groot of te klein
we draaiden naar de duinen
het pad dat, ook in schaduw,
oud had kunnen worden
was ik, of jij al gestorven
bleven we staan
in alles wat er te weinig was…
tegemoet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
595 hou me vast
met handen van de nacht
en laat dit eeuwig duren
want morgen
nog voor duinen aarde worden
treurt de dageraad
langs grijze wangen
vederloos en onafwendbaar
met om mij heen
de lage stilte van een dichtgegroeide dag
hou me vast
in het voorbijgaan
en draag het ruisen naar verlangen
avondblauw, naar wie ik ben
de zee…
Ik weet het wel...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.275 Soms verschijn je in mijn dromen,
dan ben je er, gewoon bij mij in huis.
Alsof je nooit bent weggeweest.
Alles voelt dan zo vertrouwd
en dat voelt goed, je bent weer thuis.
En als ik dan wakker ben,
blijft het gevoel soms hangen.
Het maakt me rustig en ook blij,
de dag wordt dan gemakkelijk,
gaat vreugdevol voorbij.
Toch ben je er al lang…
De oude koning in zijn rijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
623 Als Koningszoon weet je het al
en je wacht rustig af,
geniet van de bezoekjes,
de gesprekken,
je onverwachte handgebaar
toont me je zachtste kant.
We wandelen
en groeten de bejaarden,
je lijkt gelukkig
in je zieke staat.
Je leven legt
een kantlijn in mijn tekst
waarlangs ik meer
en meer ontdek
’t belang van deze fase.
Ik ben ontroerd…
WOLKEN EN LUCHT!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 Hangen wolken
nu aan de lucht?
liggen wolken
op de lucht?
of
zijn wolken lucht?
en die donkere
is dat
gebakken lucht?
want als
die uit elkaar spatten
dan hebben we tijdelijk
geen wolken
maar wel
een opgeklaarde lucht!…
Rijp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 Gisteren zei ik het nog:
“ Wat ziet het er buiten toch haveloos uit.
Met uitgebloeide bloemen,
hun bladeren bruin en verdord.
En wind die door haast kale bomen fluit.”
Hun blad ligt aan hopen,
onder heggen en struik.
Het groene mos kleeft aan tegels en muren.
Regen klettert tegen donkere ruiten.
Geen mens waagt zich naar buiten.
Maar bij…
Elfje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Gedichten
Zeggen veel,
Zo niet alles,
Over wie je bent -
Jij…
Helder als kristal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Glimmend glas
Glanzend als helder
Kristal in dit
Winterlicht dat
Een zomertwinkeling
In zich draagt
En zich eerbiedig
Buigt uit respect
Voor allen die
Onschuldig vielen
Is ondanks al
Dit goeds toch
Gevlekt, gescheurd
Door hen die niet
Beseffen wat er
In Auschwitz is gebeurd…
distel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Het lezen van diepte
In dit heelal
Zit niet in de top
Noch die in het dal
De diepte zit in je val
Daarna krabbel je op
Met opgeheven hoofd vertel je
Dat vuur in je ogen
Nog niet is uitgedoofd…
De kleine bedrieger
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
615 In kleren van een ander
speel ik voortaan mezelf
als mij iets wordt gevraagd,
dan overleg ik even
wanneer ik op zal gaan,
vandaag als een Japanner
morgen als Fatima.
Het lijkt of om mij heen
de rollen zijn verdeeld,
de mensen spelen
hoe ze moeten zijn
in wat ze zeggen, schreeuwen,
of zijn zij wie ze zijn,
rol ík als ander binnen?
Speelt…
De hemel op aarde...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
631 Nee, geen hemel op aarde...
alsjeblieft niet, want dan is er geen plek
om naar toe te gaan en uit te rusten.
Een hemel op aarde, zou bijzonder vredig
kunnen uitpakken, maar we vallen in slaap...
Een hemel op aarde, zou enorm liefdevol kunnen
mogen bestaan, zodat mensen elkaar goed verstaan
en werkelijk met elkaar zijn begaan.
Waarom dan niet…
Verwaaiend in de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Te vaak hoor ik van jou
Dat het schuurt, wat ik zeg,
Wat ik denk, of wat ik doe
Je kijkt er dan steeds
Ongemakkelijk bij -
Hulpeloos zwijg ik in antwoord
Op jouw klagen, op jouw zuchten,
En heb maar een verlangen nu,
Dat al het klagen en zuchten
Zal verwaaien in de wind
Zoals het zachte mergelstof
Gewichtloos door de wind
Weggedragen…
Dementie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
694 Het verliezen van je verstand
nadenken lukt niet meer
je hebt het niet in de hand
herhaling keer op keer
Elke dag dezelfde toestand
maar dat weet je niet meer
de zuster leest voor uit de krant
herhaling keer op keer
Van zeer sportief naar een halve kasplant
goed lopen gaat niet meer
in de rolstoel gebracht, van kant tot kant
herhaling…
In tegenstellingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Maïsveld badend in de brandende zon,
Strooien hoed die mij beschermt tegen
Dodelijke steken -
Aardappelveld overspoeld door rijke modderstromen,
Oogst onmogelijk gemaakt voor tractoren,
Geen machine die er nog kan komen -
Alleen mensenhand die uitkomst biedt,
Overvloedig licht dat welhaast alles onzichtbaar maakt
Ogen die maar niet…
Moment sentimental
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.950 Het speenvarken, dat aan het spit
langzaam driehonderd zestig graden
wordt rondgedraaid en bruin gebraden,
tot het voldoende is verhit
en voor wie rond het houtvuur zit
versneden wordt tot karbonaden,
zal wel niet hebben kunnen raden,
dat hem een eind wachtte als dit:
want als je wordt gezoogd als kind,
nog onder moeders vleesgewelven,…
Handel in veren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 Zoekend naar een
zeldzaam ras,
door bloedzuigers gekweld,
uitputting trotserend,
ver van je geliefden,
door jezelf gedreven
blijkt hetgeen je zocht
te worden opgemerkt
tussen de bessenstruiken
van je eigen huis
door wie je liefhad,
achterliet.
Zo dreef je haar
in armen van de ander
en zo verloor je
wat je had.…
Oorlogsdoden, dichten voor...
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
964 Dichten voor de oorlogs-doden
voelt zo levendig aan
of ze weer bestaan
niet dood zijn gegaan
Dichten voor de oorlogs-doden
voelt zo verdrietig aan
dat ze niet meer bestaan
noodgedwongen zijn dood gegaan
Dichten voor de oorlogs-doden
voelt de oorlogen herleven
zoveel verschrikkingen begaan
waanzinnigheid ontstaan, verslaan
Dichten…
Hoger dan de zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
691 Kom in mijn eiland,
breng de jouwe mee,
dan gaan we diepzeeduiken,
laten het diepste ontluiken,
dan gaan we hoger,
hoger dan de zee.
Kom laat ons deinen,
ver van wat ons deint,
ik zal jouw last gaan dragen
waar die van mij verdwijnt.
Kom lach met mij
de grenzen van bevrijding,
dan neem ik even maar
voor wie ik liefheb leiding.…
Komen en gaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.446 Uithuizig staarden we naar het raam
verder dan de barst in de ruit
kwamen we niet
de schouders als kapstok
voor onze dichtgeknoopte jassen
de schuld van de tochtdeur
hielden we onszelf voor
want die klemde
zullen we nog een ommetje doen
zei jij toen je zag dat je benen
overhoop lagen met die van mij
en dat op de bank die ons vroeger…
Canto Obstinato
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
879 blinde woede
op papier zetten
wrevel wekken
bij toehoorders
dit urenlang volhouden
en ze zullen
één voor één
afhaken
die toehoorders…
Voldoende reden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 Voldoende reden heb ik
Om het zonlicht niet
Binnen te laten,
Me te wentelen
In een warme deken
Van alles bedekkende
Duisternis, onzichtbaar
Omgeven door alles
Wat zij in de jaren
Heeft bedekt -
En dan is daar
Zo ineens, zo totaal
Onverwacht dat luide
Krassen van die zilvermeeuw
Dat me wakker schudt,
De ogen opent voor…
Wéér die jurk
snelsonnet
3.1 met 7 stemmen
648 Kritieken klinken uit wel uit duizend kelen
zijn als de V-hals ietwat doorgeschoten
Met diepgang blaat men over al dat blote
Vilein bespreekt men vele lichaamsdelen
Wat men ook zegt van Trijntje Oosterhuis
’t Is absoluut geen grijze kloostermuis…
Sterkte zwakte analyse!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 Je sterkte zit
juist in je zwakte
daar van tijd tot tijd
aan (moeten) toegeven
zeker niet voor weglopen
al vind de hele wereld jou een loser
het maakt jou tot blijvende kampioen
"You never walk alone"
maar besef
je loopt altijd alleen
op je eigen benen
en soms op handen en voeten
omvallen en weer opstaan
ook met zoveel facebook…