8246 resultaten.
Mijn schat
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
5.346 In een houten kist op zolder
vind ik weer mijn teddybeer
zijn bruine ogen blikken guitig
net als toen
ik weet nog dat ik afscheid nam
van het dierbaarst uit m’n jeugd
en hoe spijt vol tranen rolde
bij de laatste zoen
hij sliep jarenlang vergeten
in een bed van vloeipapier
met rozenblaadjes geurend
tussen elke laag
nu knuffelzacht…
Zondagavond
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.296 Ze zit op de badrand de deur is op slot
Haar linkerborst bonst ze hoort hem nog schelden
Ze stapt in het water warm troostend genot
en huilt onderhuids tranen toont ze nog zelden
Gewurgd door zijn woorden moet ze niet klagen
Hij zou haar nooit slaan hij is immers een heer
Naar buiten toe is haar lot best te dragen
en het wordt heus wel beter…
Kind van God
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
746 Blijf het proberen
Geef toch niet op
Wat er ooit gebeurd is
Zet het uit je kop
Blijf het geloven
’t Komt echt wel goed
Laat het zonlicht stralen
Bij al wat je doet
Jouw warmte
Jouw liefde
Jouw tranen
Jouw smart
Zo puur en oprecht
Komt gemeend
Uit jouw hart
Blijf dat alles
Steeds tonen
Dan ervaart men tot slot
Dat ook jij
Net als anderen…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 hoe voelbaar stil
zijn onze woorden
wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen…
het pakje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.096 terwijl de tranen stromen,
probeer ik je te helen.
part voor part.
jij, mijn mooi pakketje,
bent de puzzel.
van mijn gebroken hart.…
Verlost
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
948 Zie de gekleurde tinten van mijn ziel
Hoor de muziek in mijn lach
Ruik de bloemen rond mijn hart
Voel de vreugde van de dag
Ik geef jou mijn mooiste bloem
En zing mijn mooiste lied
Ik laat jou schijnen van geluk
En droog jouw tranen bij verdriet
Want op een dag ben jij een regenboog
En op jouw muziek zal men zweven…
Psychometrie
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.114 Na de schok bij van het aanzien van de foto
met een gifgroen aura omgeven
Dring ik angstig door laag na laag in
het aan mij toegestuurde onbekende leven
De laan met aaneengeklonken bladerloze eiken
toont zwart glimmende raven krijsend bijeen
Hartverscheurende tranen wellend uit dode ogen
verdring ik angstig het beeld vervagend uiteen…
de klaagzang der expats
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
828 ze zwoegen voor de Koninklijke Shell
voor Europol of op een ambassade
als onbegrensd verdienende nomaden
hun carrière slaagde wonderwel
de voorspoed lijkt hun vaste metgezel
doch de vermeende welvaart is façade
de tranen zorgen hier voor waterschade
hun leven is een voorschot op de hel
ze klagen over alles in Den Haag
een slecht klimaat…
Bor
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.471 Hij was mijn liefste vriend, om hem ben ik in tranen.
M'n kaken zijn verkrampt, hij komt me nooit meer halen.
Je mand is weg, niets laat meer zien dat dit jouw vaste plekje was.
Ik droom je nog, je bent er weer, mijn hart breekt als een stukje glas.
Ik snap het niet, maar je bent dood, en door mijn vingers heengegleden.…
Van verre
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.039 Ze beleeft het zand, de zee
sterren; de ogen van de nacht
maakt leven in een handom-
draai geluk in een doosje
spreekt zomer met glimlach
is overal, in de taal
van ongesproken dromen
in het vuur van de berg achter
de zinnen van geliefden
in het spoor van adem op glas
tussen de tranen van het mos
in mijn aquarellentuin van geweten;
stilleven…
Ondergesneeuwd
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
933 kou vat aardse tranen samen
in schittering van wit kristal
verhullend als een liefdesmantel
overheerst het schonende grote getal
elk vlokje toont complexe tekens
voor wie eenvoudig dieper kijkt
het is de massa die verdoezelt
hoe de eenling om zich reikt
uniek in hun eigen signalen
dalen bevroren druppels neer
om als de dooi komt te…
moedersziel
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.362 Tranen sust.
Dan rust….
Moeder lief
De rust is steeds weg
Verdriet tot in mijn nek
Een eigen stek,
Verrek.
Echter zo stil.
Wat ik niet wil
Niemand om me heen.
Wat fijn,
Hoort het te zijn.
Nee, pijn
Eenzaamheid
Maakt zo klein.
De roep naar jou is er.
Steeds.
Noch steeds te ver..
Moedersziel alleen
Alleen
Waarheen…..…
Spiegel
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.876 De lege blik in zijn ogen
De tranen die nauwelijks drogen
Het verdriet dat niet weggaat
Geen arm die om hem heen slaat
Geen schouder om op uit te huilen
Zijn ziel zit vol schrammen en builen
Hij heeft niets meer om te winnen
Dat weet hij ook, diep van binnen
In gedachten loopt hij door donkere mijnen
Hij wil van de aardbodem verdwijnen…
illusie
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.131 wereld vol haat,
vol pijn, vol verdriet,
zeeën vol tranen die de mensheid vergiet,
hoofd vol herinneringen, ziel vol zorgen,
geef me je hand, ik leid je naar morgen,
naar een wereld vol vreugde, vol liefde,
vol geluk, zeeën vol champagne,
proostend aan een stuk,
tot de bubbels je doen stijgen en je wazig ziet,
het geluk was maar voor even.…
Scheve verdeling
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
665 dit huis is gaan hellen
met tijd als buigend gewricht
er brandt gebroken licht en ik
een kaarsloze luchter
hang hier bezwaard
met matglazen tranen
aan een zakkend plafond
geen venster lijkt het zicht te klaren
sinds geschoven gewicht
kamers ondersteboven dreef
los van ingeklonken grond
en wie slaat nu nieuwe palen
bevestigt het…
Hulpeloos
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.397 Kon ik jouw leven vatten
in een gedicht
om de tranen te doven
van jouw gezicht
dan pas zou ik goed
dichter zijn.
Als ik bij jou
kon wezen
en jouw gedachten
verlichten
jou tot vreugde
deed lezen
zou ik graag dichter zijn.…
Vioolmuziek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
507 Emoties geven tranen
zonder reden van verdriet
waar ook vreugde achterblijft
maar spanning wegneemt.
Leven met begrenzingen
weloverwogen keuzes in ritme
liedjes zonder zang
alle deuren mogen open.
Voel weer dat snerpende
hartverscheurende geluid
koude rillingen op de rug
hier speelt leeftijd niet.…
Vriendschap
hartenkreet
3.5 met 71 stemmen
6.789 Je mag huilen, als je dat wilt
Je mag lachen tot de traan over je wang biggelt
Als je maar altijd nadenkt over één ding
Blijf jezelf, trouw aan je eigen en graag
Als mijn vriendin!…
mijn antwoord
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.875 Ik dwaal langs 't strand
mijn ogen sla ik neer
vechtend tegen tranen
denkend, waarom weer?
kolkende golven
woest als mijn gevoelens
verslindend als wolven
beukend tegen rotsen
en rustend op 't zand
wind die rukt
aan mijn haar
en plots in de verte
sta jij daar.…
In het oude bewust
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
967 de zouten van mijn lichaam
verlangen naar die achterbleven
binnen dit ogenblik van tijd
draag ik ze met water
omdat de zee mij niet verlaten heeft
toen ik haar verliet
de tranen die ik nu vergiet
getuigen brak van spijt
eeuwigheid van simpel leven
en sterven ben ik kwijt
geen van mijn prille vormen
bacterie worm pantoffeldier…
Loepzuiver
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
462 Hij zingt een liefdes melodie
maar er is geen adres
hoort in zijn eigen stem
woorden die vals klinken
op een kromme notenbalk
eenzame tranen glinsteren
met de zuiverheid van diamanten
maar te ruw om mooi te zijn
er moet geslepen worden
gepolijst gepoetst
dan kan ik je helder zien
jij je geheimen
voor altijd prijsgeven
door te leren…
Koningin van mijn dromen
hartenkreet
2.8 met 34 stemmen
2.247 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die plots verschijnt
als een vergeten zonnestraal
tussen eeuwig grauwe wolken
enkele…
De eenvoud van de dood
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 leven
en als wij leven
ons verlangen
altijd afgekeerd
van dat ene moment
hoe kan ik
zonder prangende vragen
of jouw angst te doen dagen
toch zeggen
ben een vent
luttele seconden
waarin je geest nog rent
altijd afgekeerd
van dat ene moment
ben een vent en sterf
want de eenvoud van dit alles
niets meer te volbrengen
laat geen tranen…
Jouw vlekkerige dood
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
759 Al was jouw vlekkerige dood
mij het ongenoegen waard
bij het vernemen van de handicap
en stierf jij de wraak die onbezonnen
de strepen aan de horizon bedonderde
salvo’s uit klankgitaren priemden
door het as waaruit jij kwam om
tenslotte als een trotse bombardon
te ontwaken uit jouw tijdelijke kleed
onkundige tranen die als desperado’s…
Uitzichtloos
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.404 Je ziet het leven grijs
en kleurt de wereld zwart
tranen die zijn opgedroogd
in het diepste van je hart
Al zie je alles uitzichtloos
en kun je vaak niet denken
dat liefde toch nog echt bestaat
weet dat er ergens iemand is
die het je eens zal schenken
Vergeet wat er geweest is, en
zet je stappen in een nieuwe morgen
zie en voel de zon…
vechter
hartenkreet
3.0 met 36 stemmen
3.665 kleine stapjes
Die je zelf niet ziet
Kom je lichamelijk verder
Maar niet met je verdriet
De weg van accepteren
Is nog een heel eind te gaan
De tijd heelt veel wonden
Maar daar heb je nu niets aan
Vanaf de zijlijn
Wil ik niet alleen kijken
Maar als ik wat kan doen
Moet je dat laten blijken
Met wat steun, een arm,
Een lach en een traan…
Hoeveel?
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.065 Hoeveel oorlog is er nodig,
hoeveel tranen en verdriet,
hoeveel stukgeschoten levens,
hoeveel gruwelijk geweld
eer de mens de waanzin ziet?
Hoeveel woorden zijn er nodig,
heeft 'vaderland' betekenis,
zal 'de vlag' haar kunnen troosten
als een moeder tijding krijgt
dat haar zoon gesneuveld is?…
Verwerking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
667 De treurnis in je binnenste
huilt meer dan tranen
elk schild is even los
en muren zijn geveld.
Het was op eigen verzoek
maar niet uit vrije wil
de weg is begaanbaar
maar welke schoenen trek je aan?
De zon schuilt achter wolken
waar regen vrolijk uit valt
genietend van de planten
het zicht daar aan de horizon.…
Aambeeld,
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
623 in fletse
kringen verkrampen in
de handen van de nacht,
verdwenen figuren trekken
voorbij in een onafgebroken
stoet om de vege huid te
redden, vermoeide hoofden
gebogen, de witte lippen
stijf gesloten zonder klacht
of vragen op het aambeeld
van de dag gewogen, als de
zon z’n rug opricht,wordt
de droom een plicht,verdampen
tranen…
PROSPERITEIT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 novemberweide
Ik wijk niet van zijn zijde
De doodsdrift is ontvoerd
Met peperkoek gevoerd
Niemand kwam tussenbeide
Zij kreeg een vrijgeleide
Die knibbel knabbel koert
Ik voel me, hemel, zo content
En kijk u zielsgelukkig aan
Skeletten vol ontbladering
Staan met mij in omkadering
Van grenzen in een nieuw bestaan
U, snel vergrijzend, laat een traan…