5637 resultaten.
Seizoen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.779 Bliksemschicht schiet door dicht getrokken
gordijnen van zwaar beladen kolken
wolken pakkerds treffen in`t aangezicht
schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt…
ALS HUMUS LOKT
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.023 Ik trek al krom, zo broos worden mijn nerven
De strohalm zal mij niet lang kunnen dragen
Ik hunker naar het zijn in aardes lagen
En velen zullen- weet ik- met mij sterven
Wat was de lente fris, de zomer drukkend
Velen van ons zijn daardoor vroeg bezweken
De wolken hielden zware donderpreken
Het loof, met twijg en al, van bomen rukkend
Zelfs…
En toch hou ik van jou
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.238 Juist op dat ogenblik
dat ik je zo dicht bij me wou
Wordt jij opeens omringd door wolken
en zelfs het flikkeren van de donder
verheldert niet jouw gezicht.
En toch hou ik van jou.…
Premiejager
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
3.113 Omdat zijn buidel rinkelt
En je dan denkt
Hij trekt me uit de klei
Van rode cijfers en rekeningen
Of omdat je dan droomt
Ik heb een neglige in zijde nodig
Met franje, een duur motief omzoomd
Waarin mijn wespentaille beter uitkomt
Je weet maar nooit wie me begluurt
In een vergeten straat
Als ooit zo iemand
Met een dasspeld
In een wolk…
Aan tante Toos
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.314 Nu draagt gij in de spinderalen
Uw glorend glut in gouden schalen
Ik zie uw flap naar pure pieken
Van waaiend witte wolken wieken
Mij rest slechts van uw treuteling
De sleutelring…
HOLLAND
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.787 En wat de donkere toekomst bewaart,
Wat uit haar zwangere wolken ook worde,
Lauw’ren behoren aan ’t vlekloze zwaard,
Land, eens het vrijst’ en gezegendst’ der aard.…
Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen
poëzie
3.6 met 21 stemmen
2.138 Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen,
En, stadsgevang'nen, wijd zwerven door 't ruim,
Komt vlokkend op de wind, als gorig schuim
Uit een riool, het stadslawaai gevlogen;
Twee wolken stuiven aan, ineen gezogen
Door stinkende auto die, rollende fluim,
Op 't stof, dat wegbolt, in kwaadaard'ge luim
De stad, immense zieke, heeft uitgespogen…
Adagio voor het leven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
870 ik wist dat het einde kwam,
nabij was, bijna tastbaar,
toen je rustig ging liggen
op de rulle, okergele aarde
je blik ging naar het blauw,
je keek naar de wolken en
je handen streelden teder
het malse, groene gras,
de Stradivarius speelde
nog eenmaal het adagio,
jouw adagio voor dit leven,
liquide, sprankelende klanken
vervulden ons…
Niet thuis
gedicht
3.1 met 110 stemmen
31.758 had ik je maar liever schim of wolk gelaten
blauw-blauw voorgoed vanuit de verte
niet telkens elkaar vragend hoe het met ons gaat
ik ken geen taal waarin wij moeten praten
ik had een mooi grijs schimmenspel ergens op
zolder van je staan tussen een lappenpop
een doos vol ongeschreven brieven
een snoertje krokodillentranen en
gedroogde kindergrieven…
Zonsverduistering
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
838 luistert
het licht op aarde uit lijkt te gaan
moet de mens wel stil blijven staan
Als de maanschaduw over de aarde jaagt
en met zijn schemer het licht verjaagt
de mens omhoog naar de hemel kijkt
dan wordt zijn ervaring verrijkt
Daar zijn de sterren die hij eerst niet zag
de luchtdruk wordt hoog als een zomerdag
de wind neemt af, ja, en wolken…
Wakker worden op een herfstochtend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
725 Een tango of een foxtrot of zo
Met takken die amorfe wolken altijd maar
tot gezichten willen kneden.
Of alles ooit tot stof wordt
of ooit stof ook weer vergaat
Gordijnen, esdoorn, ik.
Of de herinnering vergaat, rafelt,
op een morgen schipbreuk lijdt.…
Als een meeuw
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.365 In de tijden met dreiging van regen
De dagen dat de zon nooit schijnt
Terwijl je snakt naar het licht
Van deze dreiging het eind
De eeuwen dat de tijd duurt
De leegte en grauwheid van de stad
Ik wil ver weg vluchten
Op de wind die ik ooit had
De bulderende jagende wind
En de wolken zo grijs
Veroorzaken bij anderen angst
Maar zijn als…
Wioe-Wioe!
gedicht
3.6 met 42 stemmen
19.628 De appel is in de lucht ontstaan, uit wind en wolk,
Uit regen en zon, uit het roepen van duizenden vogels
Die hun schroom hebben afgeworpen.
De appel heeft geen weet van zijn ontstaan.
Is appel zonder het te weten,
Eenvoudig en magnifiek.
--------------------------------------
uit: 'Ook al is het niet zo', 1998.…
Ribbels in het zand
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
798 Natte ribbels in het zand verraden dat de zee
Zich haastig teruggetrokken heeft
Krabbetjes vluchten verrast
Bubbelend de diepte in
Een schuimende branding hapt
En breekt kletterend op het zand
Wolken jagend komt een luchtkasteel voorbijgeraasd
Bakken met rommel hozend
De hemel vol met herrie
Een donderende stilte achterlatend
Versuft…
SHOWBUSINESS 1905
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
559 Er voeren Indianen door de grachten
En op de kade hield chief Witte Wolk
Zijn paard in toom, ondanks het lage volk
Dat joelend adoreerde en verachtte
De squaws hadden een kleine rol; hun kleedjes
Wonnen van die van menig burgeres
Vlugzout stroomde steeds sneller uit de fles
Door toename van flauwvallen en kreetjes
Voor dertig cent gaf het…
Seizoen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.770 Bliksemschicht schiet door dicht getrokken
gordijnen van zwaar beladen kolken
wolken pakkerds treffen in`t aangezicht
schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt…
Zoeken naar woorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.566 Ik probeer het te zingen
Maar ik mis de muziek in het lied
In mijn hoofd is het glashelder
Duidelijker dan ik kan omschrijven
Want wanneer ik het probeer
Lijkt alles uiteen te drijven
Alsof ik kijk in helder water
En mijn gevoelens weerschijnen
En als ik ze probeer te vangen
Zie ik ze in de rimpels verdwijnen
Alsof ik kijk naar de wolken…
Venus en Sedna
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.145 Ver achter het grijsgrauwe regengordijn
zie ik in een flits mijn toekomstig verleden
beelden surfen kopschuimend naar het heden
waar wolken golven raken bij de waterlijn
herinneringen stromen langs vreugde en pijn
over gelopen paden, ooit betreden
werden hoge golven nooit vermeden
prachtige foto’s op papier beelden mijn zijn
lachende ogen…
Dissipatio A.V.
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.016 Waar ik ook loop, hoever ik ook ga,
onder grijze wolken of een klare lucht,
rustig op pad of in paniek weggevlucht,
ik weet wie ik ben en dat ik besta.
Eenzaamheid brengt mij wie ik ben.
Maar alles verandert zodra
ik ver in de verte zie komen de klucht
om hun luidruchtige drukte berucht.
Kijk welk een stommiteit ik bega!…
Zij zit naast me, en ik aai ‘t gevlochten haar
poëzie
3.0 met 21 stemmen
2.850 Zo ruikt het uit vers-omploegde grond,
Als over wachtend land ‘t prachtig gebaar
Van gaande zaaier, machtig tovenaar,
Zon, aarde en wolken oproept tot verbond.
En om mijn hals wind ik de rode vlecht.
En ‘k voel, ze rilt, nu op haar borst zich legt
Mijn gulzige hand om de veerkracht’ge vorm.…
Vogelvlucht
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.652 Lekker vliegen naar de blauwe lucht,
om met jou op wolken daar te staan.
Witte stapels pluimen vangen al het licht,
dat de zon op ons neer doet strijken.
Anderen zouden ’t moeten zien dit zicht,
we zouden troetelbeertjes lijken!…
de lach nog op je lippen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
710 de wolkenbank hangt verte
omdat blauw dichtbij wil zijn
wind jaagt op de randen
speelt kleur met allerhande
laat wolken verwaaien zo
dat de zon zijn boog kan draaien
we liepen uit het paradijs
de lach nog op je lippen
jij liet mij de appel slikken
die de slang bevolen had
ik at met jou de hoogmoed
die van Hem gestolen was
het bleek…
Voor paarsblauwe avondlucht zie 'k uit mijn raam
poëzie
3.1 met 14 stemmen
2.104 De ellipsen staan, geärceerd om loodrechte as,
De top gedoezeld, slank voor 't stolpenglas,
Met vegen geel en violet bestreken;
Een smalle rode wolk, rakende lijn,
Ligt stil. 'T lijkt alles kraakfijn porselein,
Zo teer - 'k durf nauw'lijks zien, bang dat 't zal breken.…
'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'
poëzie
3.7 met 47 stemmen
14.805 Morriën)
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de…
Liefde is
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.641 liefde is een sterk gevoel
het doet je strakke broeken dragen
of korte rokken, omdat zogenaamd
de ogen erom vragen
en een plan zo goed beraamd
moet toch haast wel slagen
zou je toch zeggen, niet
het is maar hoe je alles ziet
ook wolken kunnen zweven
en dromen door de dagen
en spinnewebben weven
vol overvloede vragen
maar liefde is wat…
Herfstwind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
590 Wild en onbesuisd jaagt ze wolken de leegte in
voortrazend over stranden en velden
eindelijk verlost van lome zomersluimer
blaast ze ongetemd en ongeremd
met bolle wangen herfstblaadjes
als luchtpost verspreidend over het land
Limousines aanschouwen gelaten haar
geweld, lodderig en lui met een knipoog
wachtend tot ze eindelijk vermoeid haar…
Sterren en ik
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.926 Er komt een wolk voor de lichtjes eventjes maar,
en ik moet je zeggen ’t was even raar,
echt heel eventjes maar, zag ik jou.
Dan is de lucht weer helder
komt ook de maan even kijken knipoogt vriendelijk
naar me en naar de sterretjes die zichtbaar zijn.…
Onzichtbaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.043 Hier lig ik,
Ik kijk naar de wolken,
Dit is de rijm van een andere tijd,
De rijm die mijn oren doet vollopen
Want de woorden smelten in mijn hoofd,
En des te sneller loop ik over.
Ik lig uit elkaar,
natuurkundig gezien.
Er is namelijk geen deel in mij,
Wat momenteel verbonden is.…
Dream And Search Forever
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.742 Eenzaam dwaalde ze door de stad
Vluchtend voor de pijn in haar hart
Kinderen speelden en lachten
Langs haar wang liep een traan
Eenzaam liep hij in de regen
Vluchtend voor het verdriet in zijn hart
Achter de wolken scheen de zon
Langs zijn wang liep een traan
Opeens zag ze het licht
Haar ziel verwarmde zich met de zon…
Tussen de rivieren
gedicht
3.6 met 15 stemmen
8.303 Wolken daarginds aan de overkant:
bokshandschoen, olifant, kop van Jut,
hemd met kant.
-------------------------------------
Uit: 'Tussen de rivieren', 1999.…