9828 resultaten.
Strijd tegen de tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
673 Je lijf raakt in verval
dat geeft verdriet
je wilt er aan ontsnappen
dat lukt niet
probeert het uit te stellen
dat lukt soms
denken dat je dan ontkomt
is iets doms
met chirurgie wegsnijden
kan lonend zijn
beseffen dat dat schijn is
doet erg pijn
wat je ook probeert
dat is zo zuur
het krijgt je toch te pakken
op den duur
al wat nu nog…
De echte zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 als ik
naar onze wereld kijk
lijkt alles wel gelijk
zoals het groen
van bomen en het huis
wij voelen ons er thuis
toch droom ik
in jouw ogen
meer kleuren dan er zijn
streel je haren
op het randje van
gevoeligheid en pijn
kus je lippen
die naar zoete
warme liefde smaken
jij bent de echte zon
in mijn heelal die andere
beschijnt…
Van lieverlee
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.071 De stenen letters spreken
over eeuwig en zacht rusten
maar voor de overlevenden
van de pijnlijke scheiding
voelt het eeuwig maar niet zacht
Doch al lijkt de pijn nog vers
de bloemen zijn reeds lang verwelkt
er bloeien nieuwe planten
die hoop en warmte vragen
Dicht daarom van lieverlee
het zwarte gat van het verleden
open de zware binnendeur…
Terwijl ik in de spiegel kijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 spiegel kijk
Zie ik meer dan mijzelf alleen,
Spiegel die voor mij meer is dan
Weerkaatsing van de werkelijkheid,
Wat ik zie is mijn geheugen
Dat ik zo graag eens had opgeschoond,
De totale waarheid die, beschenen door
Onverdraaglijk licht, af en toe
Te veel voor mij is -
Niet te verdragen weerglans van
De herinnering aan verlies en pijn…
liever blind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
634 Bang ben je
gewoon bang
zegt ze
deze weg is lang
gefaald en door moeten
gaan
de realiteit stuurt me de groeten
is het aan
alles wat ooit zo
Trots kon zijn
een ongeopend kado
Wat doet meer pijn
winnen kan ik je niet
Geen krijger groter dan
wanneer ik haar zie?…
In het graf gelegd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
624 Wie kan de pijn vertalen naar een lied
dat helder toch kan klinken maar dat
weet wat hier gebeurt aan droefheid
en uiteindelijk ook wil berusten?
Ons hart wil schoonheid drinken, zich
laven aan het licht en laten gaan.
Voor mijn jongste broer die straks begraven wordt.…
Jouw lemmet schittert
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
486 jij bent vlijmscherp
op de snede toch
dartel je in de karteltjes
van het uiteinde
fileert flinterdun
langs ongeschreven lijnen
waar pijnen
intens voelbaar zijn
jouw lemmet schittert
in het speels hanteren
een stuk trancheren
gaat je gemakkelijk af
jij ligt als gegoten
in mijn warme hand
opent pas in snijden
als lijden uitgesloten…
De waarheid...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Maar ondertussen wordt het leven geleefd
met onrecht en pijn, ook met vergeving,
liefde, respect en genot.
En misschien is dit alles wel de waarheid
onder de hoede van God.…
Wedergeboorte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Wie, zoals ooit de wijzen
Getroffen door een licht
Niets anders kan dan reizen
Met steeds dat licht in zicht
Symbool van ’t nieuwe leven
Waar men zo lang op wacht
De som van al ons streven
Die vreest niet meer de nacht
Ze ziet al glans en kleuren
Vanuit de dageraad
Die alles op gaat fleuren
En opstaat tegen haat
Haar pijn geeft pit en zin…
Bolt van decadentie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 ik heb de boot getuigd
zeilen gehesen
om de golven te breken
eindelijk verder
dan de eerste horizon
die bolt van decadentie
ik wil met jou
het avontuur weer aan
veilige havens hebben afgedaan
het ruime sop
spot met zelfgenoegzaam zijn
speelt gevaren uit in angst en pijn
samen gaan we
elementen trotseren en
voorbij de grenzen weer…
Het nooit vergeten lied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
450 ik wist nog
een paar noten
de eenvoudige melodie
emoties kwamen
snel naar boven van
het nooit vergeten lied
weer prikten mijn ogen
van eenzaamheid en pijn
in afscheid van het samenzijn
woorden klonken luchtig
liefde smaakte vluchtig aan
het eind van de studententijd
we drempelden verlegen
naar volwassenheid en raakten
zingend…
Bonkevaart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 dit is mijn gezicht
het is door lijnen getekend
vroeger werkte ik op het land
waar schilders stroompjes creëerden
het zag vaak tegenslag
groef zich vast in de winter
in '63 schaatste ik de tocht
die mij het leven zou leren
over weemoed las ik
de huisjes aan de Bonkevaart
het ijs dat smolt
onder mijn voeten
over pijn leerde ik
het…
Uw Licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 Waar wij licht ontsteken
wordt ook de schaduw groter
ademloos kijk ik
hoor ik
voel ik mee
met de pijn
van al die levens uit het lood
dan sla ik dicht
om het verdriet
de bange vragen zonder antwoord
om verloren dromen
om het verlangen
naar vrede in onze dagen
om dat verdriet
afgetekend tegen het licht
dat…
tranen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
655 ik wil alleen nog huilen
maar 'k heb geen tranen meer
ik wil alleen nog huilen
want m'n hoofd doet zo zeer
zo zeer van alle pijn
die er in de wereld is
voor alle leed weer aangedaan
aan mensen,
'n kwetsbaar bestaan
van kinderen,
vrouwen,
mannen die zich wel
gedragen als een heer
ik wil zo vreselijk huilen
misschien
komen morgen…
Het kwaad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Waar zit het kwaad
zijn het de onzichtbare zielen
die uit wanhoop handelen
of zijn het de barbaren van IS die
tussen gewone mensen wandelen
onverwacht toeslaan
en dood en verderf zaaien en
onschuldige levens vernielen
en nabestaanden
achterlaten
met verdriet en pijn
niemand weet wanneer er
een einde komt aan deze terreur
maar het kwaad…
Een kind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
632 Ik schrijf het verhaal
maar voel het verliezend pijn.
Ze was zo slim,
had een schoolboek kunnen zijn.
Maar wie had kunnen weten dat
ze de situatie niet meer aankon,
dat ze hoop opgaf,
omdat niemand voor haar kklaarstond.
Dat ze opstond in de ochtend,
en koos voor de dood in de avond.
Zie je, wat ik vertel dat is waar..…
Veervrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
671 gestadig glijdt haar schuit over het water
richting andere oever
het is maar een oever
denkt ze
maar elke beweging van de roeispaan
voelt als een dolksteek die
het verleden eruit wil snijden
de pijn doet verdwijnen
bij elke slag komt ze dichterbij de verandering
de hoop, het geeft haar de zinvolle kracht
om verder te roeien
naar waar…
Lentefeest
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
571 doorheen het duister kwam het Licht te zweven
de dood was niet echt werkelijkheid geweest
in de ontluistering ontwaakte het nieuwe leven
doorheen het duister kwam het Licht te zweven
waaraan wij onze pijn en smarten mogen geven
de Japanse kerselaar bloesemt tot een lentefeest
doorheen het duister kwam het Licht te zweven
de…
Rouw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
529 Deze dag weer zo’n dag
die je als een rugtas
veel te zwaar beladen
met je meezeulde
toch scheen de zon
heel vreemd dat jij
de warmte niet kon voelen
de tijd trad terug met
reusachtige grote passen
sleepte je mee
jij wenste daar niet te zijn
Waar immer nog de pijn …
je hele lijf in rouw verzette
terwijl al je denkbeelden
schuurden…
Verlegen schaamrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik speel
met licht
op je gezicht
laat schaduwen
dansen in nog
onbekende kansen
altijd was er
contrast dat alles tot
zachte proporties bracht
in dat vage schijnen
konden er ongezien
zaken verdwijnen
nu uitgelicht
laten liefde en pijnen
hart en ziel verschijnen
kon je gezicht dromen
maar de realiteit
geeft een andere kijk…
Geestverruimend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 Als zij opstaat
komt de kracht terug
De weg opgaat over de brug
naar een plaats waar alle geliefden komen
bij elkaar
Haar brug ontsluit mijn gehele ziel
Haar tocht door mijn geest
scherpt hem
verruimt hem
Zorgen en zonden verdwijnen
Kwaadheid maakt plaats
Zij verruilt alle pijn
voor een bevrijdend blijvend bestand
tussen liefde en natuur…
Ik klim op naar de top van de heuvel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
485 Ik dromen mag als een bezitloze
dat er ook een toekomst zonder
pijn kan zijn.
Grenzeloos en hoopvol gelijk eens
Mozes had zijn droom.
Van God eens leiding te mogen
ervaren in mijn kleinheid zo
gewoon.
Ik klim op naar de top
van de heuvel.
Mijn doel kent geen menselijk
verschil.
Daar waar mensen samen willen
werken is menselijkheid de spil.…
Gedichtenhemel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 Als er een hemel is
waar zielen vertoeven
na de dood of misschien
ook ver van hun lichaam
kan dat alleen maar de poëzie zijn
de ontmoetingsplaats
van levende zielen
met oude zielen
wier pijn niet meer hier
en nu bestaat maar
als evenbeeldig…
Nano laagje zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 een nano laagje
zomer zette de
huid van een
zonne koesterende
dromer binnen
korte tijd in
vuur en vlam
vurig rood
legde onbarmhartig
het falen bloot
van alle preventieven
die winterwit
slechts een papieren
bescherming schikt
nog wordt
de pijn in koeling
weggehoond
hoe dom kunnen
mensen zijn in weten
dat na zonnebrand warmte…
Het onschuldigenlied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 castraten hoog
zong hemel
nog de zuiverste
tonen van het
onschuldigenlied
terwijl witte rook
de lading dekte
van het zeker
debet zijn aan
openbaring van pijn
daar waar lust en
gewoontes regeerden
overlevering niets
nieuws accepteerde
waren ze in shock
hun heilzame leven
vol intriges en uitspattingen
is op de schop gegaan
evenals…
fantoom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 ze is er elke dag
steeds met een andere naam
hoe haal je het in je hoofd
denk ik vaak
maar ze is er dagelijks
telkens in een andere gedaante
als pijn, op plaatsen die er
nooit waren
tussen alle muren, zelfs op de plek
waar ooit een huis stond
op momenten van voortdurende
afwezigheid
bij vol verstand en
steeds in dezelfde droom…
De levensverwachting bijgesteld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 adem mijn eigenwaarde
in een bos waar ik de bomen
met de holen van de virus voglen
in de corona nevel niet kan zien
en zuig mijn longen vol
met 't licht de adem van zuiverheid
vol van poëzie dat mij uitdrijft
naar degene zonder uitzicht
op genezing waar ik de kleuren
van leven en hoop voor schilder
om je te troosten nabij te zijn
in je pijn…
Ik wil erover zwijgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Ik ken jullie repelsteeltjesnamen
Ze doen me pijn
met onmacht en paniek
voor wat er gebeuren kan
Ik wil erover zwijgen
bij wijze, lieve mensen
die mijn lijden toch wel zien…
Touché
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Heftig en onverwacht,
nietsontziend,
scheerde verstilde pijn langszij.
Enkele woorden,
angstig, hulpeloos en fragiel,
gingen door merg en been.
Huilend en ontdaan,
onafwendbaar,
was ik terug bij voorheen.
Mijn diepste gevoelens,
verstopt in vlees en bloed,
kwamen weer tot leven
en deden zich gelden.…
Hun zelfbeeld
netgedicht
4.3 met 109 stemmen
476 ik heb de
spiegelbeelden
vaak weg moeten
dragen na
eenmalig gebruik
soms barstte het
evenbeeld in
luide snikken uit
wat reflecteerde
toonde het ver
boven zijn stand
geleefde lijf
waarvan het
gezwollen gezicht
het visitekaartje
was van grote ik
waarheid heeft
altijd pijn gedaan
in verontschuldiging
gingen velen weg
omdat zij…