8772 resultaten.
bliksemliefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 blauwe ogen
je jaagt een leger hazen door mijn bloed
en rilkoorts rolt over mijn huid
ademen is je onweer inzuigen
en je stempelt mijn huid vol vervaldata en streepjescodes in te ruilen voor zachte zoenen
ondertussen wandel ik door de warmte van je naam
en knabbel op de letters alsof het zoethout was
ik sta tot mijn knieën in het slijk
en wacht…
Pas de deux
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Obscuur dreigt het bevruchte firmament
verbergt bliksem en donder
voor onverwachte momenten
zoals bladzijden van een roman
hunkeren naar het omslaan
om de volgende stap te zetten
zwartgedrukt in sneeuwwitte velden
wachten op de vochtige vinger
die kantelen laat
of terugbladert in al gelezen tijden
de okergele grond ligt roerloos aan…
Jij geloofde echt in boven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
804 hen
die mij hun dood toevertrouwden
in afscheid nemen
hadden wij het steeds over leven
het samen delen van tijd
de herinneringen zijn gekomen
heftiger dan ooit
terwijl jij hier ligt te dromen
in het jullie missen
ben ik gaan gissen naar
de zin van bestaan en weer gaan
ik weet dat jij bemoedigend lacht
terwijl ik hier nog altijd wacht…
Stoffig en oneffen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 weer heb ik haast
om ruimte te vinden
voor mijn eigen dingen
vol verbazing over de tijd
die gestadig langs
mijn schrale vingers glijdt
zonder dat er iets gedijt
waar op ik terug kan kijken
stoffig en oneffen
zijn de paden die ik ga
wat vroeger breed was
heeft nu de smalte van 1 spa
ben vertrokken maar
mijn thuis is zoek
ik wacht…
Plaza de Toros
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 Als een hond in een kegelspel
loop ik de zonnige arena in
niets vermoedend welk onheil
mij te wachten staat
groen, zon, licht, bloemen
geuren van dauw op het gras
dit is niet meer ...…
Dingen hebben hun geheim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 Tussen de morgen en de avond
dwingt het rietland mij naar vurige oorden
daar geraak ik op bospleinen
waar op binnenplaatsen van dakloze vertrekken
kleurig bluswater zich schuilhoudt
daar wacht ik op de oordelen
die vonnissen met zich meeslepen
en als bliksemschichten inslaan
daarbij de vlammenzee verder mijn land opsturend
ik wenk het vocht…
Een Vleug Achterberg
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
667 De indruk, van haar reuk ontdaan,
moet wachten tot de late mei:
als wierook zich in bloesem nestelt,
komt Zij, met ruisende kleren aan
mijn fantasie tegemoet gesneld.…
Rechtsomkeert
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 De straat wacht onverlicht, verlaten.
Zij kent de weg met ogen dicht
weet waar de kuilen zijn
waar opgestoken tegels.
Een hond waakt over zijn domein.
Er komen stappen ongehoord zacht naderbij
omringd door langvervlogen rook
zwaar ademt ze zijn komst in.
Hij spreekt geen woord maar leidt haar losjes
rechtsomkeert.…
Zwartgallig gedicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
524 Op de prachtige bijna gezellige Oosterbegraafplaats
ligt een grafsteen te wachten
op het moment dat mijn graf wordt gedolven
nooit zo bij stilgestaan
maar nu komen de zwarte gedachten op als golven
van een onrustige zee
ze zullen wel weer verdwijnen
ik zal vooreerst niet wegkwijnen
ik hecht nog te veel aan het leven
nee,
het wordt tijd…
In buitensporigheden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
401 het
openen van de handen
schuilt plezier
dat twinkelt in je ogen
het hoofd wat schalks gebogen
het is een invitatie
van gevoel dat samen
richting aan emoties geeft
om in buitensporigheden
het nieuwe te ontdekken
in geven en vooral beleven
jij lacht om wegen te plaveien
die leiden naar ons paradijs
waar ik al sinds de schepping wacht…
Mintgroen met zwart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 Hoe kleurloos kun je zijn
als je blijft wachten
tot je kleurloos bent,
als zwart en wit je
dromen hebben grijsgedraaid
tot pelgrimsjaren.
Hoe kon je zo lang leven
zonder antwoord
in de doodsnood
van je grijs verleden.…
Doden die leven !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
608 Straks wacht ons een wreed gericht.
Dood moeten we. Dood! Dood! Dood!
Daar helpt geen lieve moeder meer.
Geen gebed. Geen smeekgedicht.
Stormwind jaagt door kerkhofbomen.
Ik huiver in een versleten jas en beef.
Bloed blijft door mijn aderen stromen.
Doden ontbinden, maar wat doe ik?
Ik leef!
Doden genieten in volle rust en vrede.…
pen en papier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 perkament
en de pen die je hoorde
krassen en krassen
de inktpot bijna leeg
keek je naar buiten
vanuit het klooster
en eeuwen later protestants
het klaslokaal met hoge ramen
je verlangde naar buiten
rennen in je korte broek
tot in november
de pennetjes bleven krassen
elk moment kon er een inktvlek
je fiets stond buiten
te wachten…
Zijn laatste vacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
427 wortelend in permafrost
nog is er geen ontdooien
ik voel je kou
droom witte vachten bij
het grijsblauw van je blik
in ogen die
de verte weten in
het sneeuwblinde vergeten
het universum kruisen
in vertwijfeld zoeken naar
wat noorderlicht als tegenwicht
nog lacht de poolbeer
in zijn laatste vacht onwetend
welk vreselijk lot hem wacht…
Voor Aylan Kurdi
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
642 daar lig je roerloos
al jouw dromen bruut ontnomen
te wachten in het natte zand
op hen die met jou zouden komen
in paniek is jouw kleine hand
uit die van hen gegleden
toen golven jullie overspoelden
zonk jij al snel naar beneden
zo werd jullie zoektocht naar vrede
er eentje geplaveid vol verdriet
wat rest is de vraag of de wereld
hier…
Donkere dagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Ieder jaar weer moeite met deze donkere dagen
Kan zo veel duisternis moeilijk verdragen
Die korte dagen, lange nachten
We moeten op het lengen van de dagen nog even wachten
Over 2 weken is het zo ver
Ga ik niet meer werken, met in de lucht een ster
Alhoewel ik vanochtend heb genoten
De lucht was allerlei kleuren gespoten
In januari…
Binnenwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 we komen in onze toekomst aan
treden buiten oevers
verkennen het land dat zich
altijd in vlakte verschool
dat zich binnendijks veilig waande
voor de bocht in de rivier
de stroming houdt voet bij stuk
van hoog naar laag
beneden wacht de zilte moederzee
oneindig gestaag
nu we de stal ruiken, horen we de
branding ruisen
we verlaten…
Het slot van de man van vroeger
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.637 Je wachtte op
antwoorden die niet kwamen.
Hij bleef gesloten als een rots,
volhardend in zijn volharding,
buitenkant met alleen buitenkant.
Hij was een slot dat niet meegaf.
Een buitenstaander voor het raam.
Een man in de vorm van een man.…
Het woud van oog om oog
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
584 Zij trok mij aan als
camouflage,
en wacht op haar moment.
Intussen oefent zij
zwaard- en vechttechnieken,
en rent door het woud
van oog om oog,
waar zij haar messen slijpt
met tegenspraak en
heerst met brute kracht.…
de hemel was dichtbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 ik leefde
zonder einde
in het middelpunt
op de platte aarde
elke dag een nieuwe zon
waar was de vorige gebleven
wachtte ze tot zij weer mocht
misschien was ze opgegeten
aan de koepel
de vastgeplakte sterren
ze gaven licht bij duisternis
de hemel was dichtbij
onbekommerde kreukels
en onvolkomen barstjes maakten
schoorvoetend…
In Flanders field.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 en handen hoog houden met monden vol honger
en
en
ik ween, en wacht op de verrijzenis van de vrede!
In Flanders Field bloeien weer ergens elders de
Paasklokjes.…
Zweefde heel even
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
515 ik wilde nog
een keertje dansen
na het groenen van
seizoenen in de boom
lichtte mijn kleuren
droogde het blad
sprak met de wind en
wachtte het gebeuren af
in een heldere hemel
zeilden wolken langs blauw
lucht bood het draagvlak
vlaagde mijn dag
nam losjes afscheid
dwarrelde omlaag
zweefde heel even
voor de landing paraat
ik…
Paris / Charlie 7 – 1 – 15
gedicht
4.5 met 12 stemmen
3.031 ik de heilige boeken
uit de kast
en schud daar de leeswijzers
en de vrome praatjes uit
Van deze zuiverheid
nastrevende stof
kneed ik een sneeuwbal
– haren en kruimels geen probleem –
en steek daar een vulpen in
tot de sneeuwbal zwart kleurt
Dan zet ik het machteloos
mooie ‘vogels in bos en duin’ op
schenk jou een glas rood in
en wachten…
In zonlicht gebroken kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 ik heb zinnen losgelaten
als vallend herfstblad
hoopte diep van binnen dat
er ergens een mooie strofe lag
ben gaan zoeken
naar patronen in het
kleurrijke tapijt maar raakte
zo de weg volledig kwijt
heb moeten wachten
op de laatste sneeuw
tot de wereld eindelijk lachte in
zijn ontdooiend witte schepperskleed
zag toen mijn gedicht…
Iets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 er is iets veranderd
niet de nacht, die is nog altijd zwart
niet de stilte, die is nog altijd leeg
niet de winter, die is nog even ijzig
niet de zoektocht, die is nog zonder antwoord
niet de slaap, die is nog mijlenver
niet het wachten, ik tel nog ieder uur
niet de inspiratie, die is de grote afwezige
zelfs niet de wanhoop, die is nog steeds…
renner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
739 ijzige wind
het grijzend haar
onstuimig zelfverzekerd
stuwt zijn ijzeren wil
als in jonger jaren
zijn benen in vooruit
zijn passen verend
vreten het asfalt
tegelijk met meters
het einder dichterbij
met bonkende hartenklop
rennen zich zijn spieren
langs ruiend het applaus
naar het lint van glorie
voor het verlangend gestel
wacht…
Een streep kleur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 ik omarm de nacht
waar immense stilte
met mij wacht tot wat
licht van mijn muze uit een
kiertje van de hemel ontsnapt
een streep kleur
die aansprekend klinkt
waar ik na heel diep
graven eindelijk iets
van zijn betekenis vind
nog heb ik er geen
echte woorden voor
maar na veel denken
associëren en schaven
komen de strofen door
speelsheid…
Zandkorrels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 Zandkorrels de mensen, nietig, mieren
Holderdebolder, haastig, want straks dood
Wezens door elkaar sterk uitvergroot
Bovenaan de keten van de dieren
Staat de mens te vloeken en te tieren
Altijd immers wacht hem Charon’s boot
Zandkorrels de mensen, nietig, mieren
Trachtend om zichzelf wat te plezieren
Vechtend voor hun dagelijkse brood
Zoekend…
eerste inkerving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 Jacob's ladder
hoge monoliet
uit één blok
gehouwen
geboetseerd
door het ijs
geworteld in
oude aarde
halsreikend
zoekt hij een
raakpunt met de
hemelse breedte
eenvoudig is zijn
moeder aarde taal
onverzettelijk is hij
en fier
onbeduidend
ben ik
mijn ogen omhelzen
hem urenlang
naakt tegenover
elkaar een geduldig
wachten…
een streep licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
412 de horizon kleurt vaal
oranje in het licht van
de ondergaande zon
aan de hemel
verschijnt een donkere
dreigende wolk
we wachten op het
langverwachte kind
het vervlogen
weemoedige lied
de laatste adem in
het schaarse licht
kan eenzaamheid
zonder kloppen
binnenkomen
kan verdriet uitbotten
tot schoonheid in
de schaduw…